Mateus 21
Yanesha' NT (AME_TBL) vs NTLH
1 Att̃eñapaʼ oʼ c̈hac̈haʼtet allameʼtets Jerusaléño. C̈hapuet aspent̃o ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Olivopen. Allñapaʼ alloʼtsen anets ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Betfagé. Oʼña c̈hapmochet all anetso,
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Jesúsñapaʼ atet̃ otnoman epsheña pueyochreshaʼ: —Sapaʼ oʼch sota oʼch sec̈hap aʼyent̃eyeʼ eʼñe allara anetso. Allñapaʼ allchaʼ sentos ashen all huanquëñet epuet ñam̃a puechoyor ñeñt̃ rreʼptor. Ñeñt̃ña ashenpaʼ oʼch sepyam̃p̃sospaʼ oʼch sanerrnan.
2 com a seguinte ordem:
3 Ñerraʼm eseshaʼ errot̃ sotapueʼ sañapaʼ atet̃chaʼ sotosanet: “Yepartsesharcaʼye mueneneʼña añ ashen. Mameshapaʼ oʼch alla apuerrsaʼ.”
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Ñeñt̃paʼ t̃arroʼmar atet̃ p̃a allochñapaʼ att̃och etsota añ poʼñoñ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ ahuat̃ Yompor poʼñoñ. Ñeñt̃paʼ Yompor eñoratayeʼt̃ atet̃:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 — ausente —
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Allempoña pueyochreshaʼña ñeñt̃ mueñapaʼ ñetñapaʼ allent̃a ahuanmuet all anetso. Eʼñe atet̃ otapanet Jesús, ñetñapaʼ eʼñec̈hoʼ atet̃ p̃oset.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Allempoñapaʼ huapaterrñañet ashen epuet ñam̃a puechoyor. Ñetñapaʼ nohuerret paʼshtam ashnacheʼñopaʼ montatueret Jesús.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Shonteʼ acheñeneshaʼ ñetñapaʼ t̃ot̃maʼtyesoñet paʼshtam t̃oño allchaʼ oñem Jesús. Poʼpotantañec̈hnoñapaʼ tsorrmoʼreʼtyeset tsach pueʼmoʼrer allo topanetyeset t̃oñ.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ otac̈hetsa ñam̃a ñeñt̃ cot̃aʼhuaneneʼ chentaʼ ñetñapaʼ puerrannarteñot̃etpaʼ atet̃ atarr cohuentatyesneññañetpaʼ atet̃ otenet: —¡Acsherrapoʼch allohueney! ¡Ayeʼchoc̈htaterrapoʼch Jesús ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ David poʼm̃reneñ! ¡Ayeʼchoc̈htaterrapoʼch Jesús ñeñt̃ llesensen Yompor! ¡Yaʼyeʼchoc̈htaterrñañepaʼch Yompor Parets ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen!
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Att̃eñapaʼ oʼ c̈hap Jesús Jerusaléño. C̈hap allpaʼ allohuen anetsoʼmarneshaʼ epayeʼ cohuanrrortapet. Ñetñapaʼ atet̃ otyeset: —¿Eseshaʼt̃eʼña añ acheñer?
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Acheñeneshaʼ ñeñt̃ cot̃aʼneneʼpaʼ ñetñapaʼ atet̃ otoset: —Añcaʼyeña Jesús ñeñt̃ aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ. Ñapaʼ Galileot̃caʼye huena allara anetso Nazareto.
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Allot̃ña Jesúspaʼ beʼt̃osos Parets paʼpacllo. Allñapaʼ mueñoʼtuosan allohuen ñeñt̃ pomatsreʼtetsa all ñam̃a allohuen ñeñt̃ rañt̃aʼyetsa. Eʼñe c̈haʼnmac̈haʼtatosanet allot̃, aʼcoyeʼtam̃p̃sosanet poʼmesac̈hno allecma cam̃yatyenet poʼc̃llayoret, aʼcoyeʼtuosan ñam̃a allecma anorryen ñeñt̃ pomueneʼ yepec̈hno.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Allempoñapaʼ atet̃ otosanet: —Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ ahuat̃ot̃eñ allñapaʼ atet̃caʼye oten Yompor: “Añ ñeñt̃ nepaquëll nepenpaʼ añecpacaʼyeña sherben allecmach maʼyochennet.” T̃arraña sañapaʼ eʼñe atet̃ sepeññañña Yompor paʼpaquëll ñerraʼmrrat̃eʼ eñet̃ ñeñt̃ epotyetsa mapuetpono.
13 Ele lhes disse:
14 Allña Parets paʼpacllopaʼ huac̈haʼtoña aporoʼyet̃ec̈hno ñam̃a ñeñt̃ checaʼrepayets. Ñañapaʼ eʼñe aʼcrratyesapanet.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Añña ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar epuet ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃, ñetñapaʼ entoñet ñeñt̃ atarr coc̈hneshaʼ atet̃ orrtatyen Jesús ñeñt̃ amaʼt eseshapaʼ ama puentareto. Ñam̃a eʼmueññañet cheshaneshaʼ all Parets paʼpacllo puerranarot̃etpaʼ atet̃ otyenet: —¡Ayeʼchoc̈htaterrapoʼch Jesús ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃ David poʼm̃reneñ! Ñetña atet̃ entetpaʼ ñeñt̃epaʼtchaʼ atarr atsrreʼmatahuet.
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 Allempoñapaʼ atet̃ ochet Jesús: —¿Amaʼt peʼmuenoña atet̃ otac̈hreʼtapap̃ cheshaneshaʼ? Jesúsñapaʼ otanet: —Neʼmueñcaʼye. Sañapaʼ amaʼt selleyareña Yompor poʼñoñ. All anaret̃ ñoñetspaʼ ñeñt̃ña atet̃ oten:
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Oʼña yerpatuerranet añ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ahuat̃ot̃eñ ñocop, allempoña saʼnerranet ñeñt̃e anetsrot̃paʼ oʼ alla ahuerrerr Betanio. Allpaʼ allecma ommuena.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Tsapat̃ puetaren alla ahuaʼmuenerr Jesús anetso Jerusaléño. T̃oñoñapaʼ c̈ha cheporraʼnma.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Allñapaʼ entnoman higoch t̃oñetop̃ñoʼtsen. Ponmosya ama entoñe pueʼmer, pasopanrepaʼtchaʼ entosñañ. Jesúsña c̈hepaʼtchaʼ eñorostsa higochecop, ñeñt̃paʼ atet̃ otos: —¡Arepaʼch eñalleterro pueʼmer amaʼt eʼñe ahuat̃a! Eʼñe otueʼpaʼ allorocmuepaʼtchaʼ hueyaʼhuaña pasopaner.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Pueyochreshaʼñapaʼ eʼñe enteñet oʼ hueyaʼhuaña higochpan. Ñetñapaʼ att̃a cohuanrrorteñet, atet̃ otannaʼtet: —Errot̃enot̃uañacaʼyeña oʼ aʼuyatachña eʼñe mamecmat̃eʼ.
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Jesúsña atet̃ otanet: —Poʼñoc̈hcaʼye oʼch notas: Ñerraʼm seyemteña Yompor, ama c̈hoyeʼ seʼcharrtateno seyoc̈her, amach añayaya atet̃ sep̃o atet̃ nep̃aʼ higoch. Añeʼnachña eʼñe setsoten ñeñt̃ ello atarr t̃orrapoʼ senten. Oʼch netmaʼntacha atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ añ aspenet̃. Ñerraʼm eseshaschaʼ otets aspent̃ecop, “Añ aspenet̃paʼ rrot̃eʼtepaʼch arrot̃, arrepaʼchña eshaʼtosa saʼpo allchaʼ eʼñe chencosa”, aspenet̃ñapaʼ atet̃chaʼc̈hoʼ p̃onasa.
21 Então Jesus disse:
22 Amaʼt allohuen erraʼtsenchaʼ es senam̃ Yompor eʼñe semaʼyocheñot̃, ñerraʼm c̈ho senamueñ eʼñe seyemteñocmañen, ñeñt̃ñapaʼ sagap̃chaʼ.
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Allempoña Jesúspaʼ oʼ alla c̈herrerr Jerusaléño, allñapaʼ beʼt̃osuerrerr Parets paʼpacllo. Allñapaʼ yec̈hatuerranerr acheñeneshaʼ. Att̃o yec̈hatenan acheñeneshaʼpaʼ allempoña huac̈haʼtoña ñam̃a ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar epuet puesheñaʼtets ñeñt̃ pomporneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ. Ñetñapaʼ atet̃ otoset: —Ñehua, yapaʼ añecop yohuena yemneñ oʼch p̃otey ¿errot̃eʼt apuenpetña llesens? ¿Eseshaʼtña p̃apueneʼña llesens att̃ot̃ p̃orrtatyenña ñeñt̃ c̈hocma att̃ecma pep̃aʼyena?
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Jesúsñapaʼ atet̃ otapanet: —Ñehua, napaʼc̈hoʼña nemneñ oʼch naʼp̃t̃oʼtapas sam̃a amaʼt pat̃rra ñoñets. Ñerraʼm sanaposenchaʼpaʼ napaʼc̈hoʼña att̃ochña notapas nam̃a allot̃ apuennetña llesens ñeñt̃oʼmar atet̃ nepena.
24 Jesus respondeu:
25 Sapaʼc̈hoʼña oʼch sotosen, ahuañmoʼcha allempo apateʼt̃ Juanañ Yomporecop, ñapaʼ ¿eseshaʼtña llesenseʼ ñatoʼ Yompor amapaʼ acheñat̃eʼ apueʼña llesens? Nemnen oʼch sotosen ñeñt̃ atet̃ soct̃apeʼchen sa. Ñetñapaʼ eʼñe aʼnahua otannaʼtyeset: —Taʼm errot̃chaʼcaʼye yocht̃eʼ. Ñerraʼm c̈ha yoch Yomporeshot̃caʼye apetña llesens, ñapaʼ c̈hat̃eʼcaʼye otey: “Ñehua, sañapaʼ esoʼmareʼtña ama seʼm̃ñocheña ahuaña allempo serrpareʼtatosan acheñeneshaʼ.”
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Elloña ñerraʼm c̈ha yoch acheñeshot̃a apet llesenspaʼ acheñeneshaʼñapaʼ c̈hat̃eʼ eʼmoñeʼtyet, t̃arroʼmar ñetpaʼ eʼñe cohuen eñcheteʼt̃ Juanañ, c̈hocma otyeñet ñapaʼ ñeñt̃caʼyeña aʼm̃toseʼ Yompor poʼñoñ. Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ mechaʼteñet acheñeneshaʼ.
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ atet̃ ochet Jesús: —Taʼm yapaʼ amacaʼyeña yeñoteñe; errot̃t̃eʼ huapaña Juanañ, errot̃t̃eʼ apetña ñam̃a llesens. Allempoña Jesúspaʼ atet̃ oterraneterr: —Napaʼc̈hoʼña t̃eʼpaʼ amach notaso sam̃a allot̃ aparet̃en nam̃a llesens att̃ot̃ atet̃ nep̃aʼyena.
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Jesúsñapaʼ alla oterranerr judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ: —Ahuañmoʼcha allempo huapa Juanañ, ñapaʼ añecop huapa att̃och ñach seyc̈haterreʼ allohuen ñeñt̃ eʼñe pocteʼ enten Yompor. T̃arraña sañapaʼ ama sameʼñyo. Aña eʼñe cohuen ameʼñapaya ñeñt̃ atarr ochñat̃eneshac̈hno atet̃ ñerraʼm añ ñeñt̃ poʼtaruas p̃aʼyeneʼ eʼñe pueshquëñot̃et cobraʼyeñet acheñeneshac̈hno quelle ñeñt̃ gobiernocop ñam̃a aña eʼñe cohuen ameʼñapayaña Juanañ ñeñt̃ atarr ecañoreshat̃ec̈hno. Allempo sentanet att̃o ñetpaʼ cot̃apeʼcherret ello cohuen Yomporecop, sañapaʼ amaña eseshas cot̃apeʼcherrayeña cohuen Yomporecop att̃och oʼch sameʼñera sam̃a. Ñeñt̃ña t̃eʼpaʼ oʼch netmaʼntacha. Ñehua, puesheñarr yacma eñall epsheña puechemer. Ñañapaʼ atet̃ otenanaʼ puesheñarr puechemer: “T̃eʼpaʼ nechemere, oʼch ahuaʼmuenep̃ yaʼmro allchaʼ petaruasaʼmuen.”Ñañapaʼ ellont̃a otapan pompor: “Amacaʼye nemno, amachcaʼye neto.” T̃arraña elloñapaʼ cot̃apeʼcherran cohuen allempoñapaʼ ahuoʼ pompor paʼmro taruasats. Allempoña pomporpaʼ ahuoʼ ñam̃a poʼpsheñeñ puechemeresho, ñapaʼc̈hoʼña atet̃ otos atet̃ otuan poʼpsheñeñ puechemer: “T̃eʼ nechemere, oʼch ahuaʼmuenep̃ yaʼmro allchaʼ petaruasaʼmuen p̃am̃a.” Ñañapaʼ eʼñe cohuen otapan pompor: “Ñehua, apachaʼ oʼch ahuen oʼch netaruasaʼmuen yaʼmro.” T̃arraña ñañapaʼ amaʼt atet̃ otañpaʼ ama to. Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —T̃eʼpaʼ oʼch naʼp̃t̃oʼtas sa, ñeñt̃ epsheña puechemer, ¿erraʼtsenaʼt sentenña sa ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h atet̃ petsa ñeñt̃ atet̃ muenen pompor? Judioneshaʼña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼpaʼ ñetñapaʼ atet̃ ochet: —Añcaʼye ñeñt̃ ñanom, ñeñt̃ otapueʼ ñapaʼ añoʼch to taruasats t̃arraña elloñapaʼ allent̃a ahuoʼ taruasats paʼmro. Ñeñt̃caʼyeña etsoteneʼña ñeñt̃ atet̃ muenen pompor. Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ oʼch notas: Ñeñt̃ pueshquëñot̃eʼna cobraʼyeneʼ acheñeneshac̈hno ñam̃a ñeñt̃ atarr ecañoreshat̃ec̈hno, ñetñapaʼ poʼñoc̈h allent̃a aguërret Yompor poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña. Sañapaʼ amaña allent̃ayeʼ saguëreña sam̃a t̃arroʼmar sapaʼ c̈haña atarr seʼcharrtatenña seyoc̈her.
28 Jesus continuou:
29 — ausente —
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 — ausente —
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 — ausente —
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 — ausente —
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 Jesúsñapaʼ alla oterranerr judioneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ: —T̃eʼñapaʼ seʼm̃ñotenchaʼ, napaʼ oʼch netmaʼntatasa poʼpoñ. Eñall puesheñarr aneʼtañ, ñañapaʼ nareʼtanatatnoman shonteʼ uvach; paʼmuerñapaʼ eʼñe ora uvachmatatue. Eʼñe conc̈haʼtam̃pesue allot̃ñapaʼ eñan ñam̃a allchaʼ aʼpechoʼtoñet uvas poʼñer. Allñapaʼ t̃omatatnoman torrepoʼ allot̃chaʼ cohuam̃p̃soñet paʼmuer. ’T̃omatuepaʼ naʼnman ñeñt̃chaʼ taruasatats ñeñt̃chaʼ coyerrahuet allpon ñerraʼm esempoch t̃oteñet. Oʼña nareʼtanatatuepaʼ oʼ ahuoʼ poʼpoñ anetso b̃ac̈hayo.
33 Jesus disse:
34 C̈hap allempo yen uvachllom̃paʼ ñañapaʼ mueñerran poʼpsheññec̈hno paʼtaruasañer ñetchaʼ enamuerrtsetaʼ uvachllom̃ poʼpsheñeñ paʼtaruasañresho ñeñt̃ cohuam̃peneʼ uvachmaʼ.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Allempoña c̈henet allpaʼ enamosan ñeñt̃ allpon oʼpatena pamoʼmteʼ, arepaʼtchaʼña es apapuenayeña uvachllom̃, elloña ñeñt̃apaʼ c̈ha rremapoñet paʼtaruasañer, c̈ha nalleʼtapueñet puesheñarr, c̈ha muetsapet poʼpsheñeñ, poʼpsheñeñpaʼc̈hoʼña c̈ha rrolleʼtapoñet.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Allempoña ñeñt̃ pamoʼmteʼ pen uvachmaʼpaʼ oʼ alla mueñerranerr poʼpsheññec̈hno paʼtaruasañer shonteʼ. Allempo c̈hapuet ñamet allpaʼ att̃ecma errot̃uanen ap̃aret̃tapuet ñamet.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 ’Allempoña ñeñt̃ pamoʼmteʼ penetpaʼ ñañapaʼ atet̃ ot: “T̃eʼpaʼ oʼch nemñe all ñeñt̃ eʼñe na nechemer. Ñatoʼrraña ñeñt̃paʼ mechaʼnaʼtapetchaʼ.”
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Ñeñt̃paʼc̈hoʼña amaʼt mameshapaʼ arepaʼtchaʼña mechaʼnaʼtapeto. Allempo entapoñet puechemer ñetñapaʼ atet̃ otannaʼtyeset: “Añmapaʼ ñeñt̃caʼyeña puechemer ñeñt̃chaʼ oʼpaterraya pompor puenarem̃ esempo. Ñapaʼc̈hoʼña t̃eʼpaʼ oʼchcaʼye yemtsap̃ allochñapaʼ yachcaʼyeña eʼñe oʼpaterrayaña pompor puenarem̃. T̃eʼpaʼ oʼch ahuey oʼch yemtsap̃ ñam̃a.”
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Allempoñapaʼ oʼ rromapet oʼ chetareʼtnomet narmetsmot̃ aʼyenet̃, allña muetsapetña ñam̃a. Arrpaʼ allohua atet̃ tomaʼntata Jesús eʼñe ñañeña.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ oterraneterr: —Ñehua, ñerraʼm esempoch huerra ñeñt̃ pamoʼmteʼ pen ataruasañec̈hnopaʼ ¿señoteñeʼtña ñetpaʼ atet̃chaʼ ap̃aret̃terret?
40 Aí Jesus perguntou:
41 Judioneshaʼña paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼpaʼ atet̃ oterreterr: —Ñerraʼm huerrachpaʼ ñeñt̃ña ama matsrreʼmñopaʼ eʼñech aʼcllatuerranet pamoʼmteʼ, nanacchaʼ coñchatuerranet; narmetsmoñapaʼ elloch nerranerr poʼpotantañ ñeñt̃chaʼ taruaserrtserr all uvachmo. Nerranerrchaʼ ñeñt̃chaʼ eʼñe poʼñoc̈h apuerreʼ pueʼmer ñerraʼm esempoch yen.
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ oterraneterr: —Sapaʼ amaʼt ahuat̃apaʼ amaʼtña selleyareña ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃ot̃eñ. T̃arroʼmar ñeñt̃paʼ atet̃ oten nocop, na atmaʼntataret̃ mapueʼ. Ñeñt̃paʼ atet̃ oten:
42 Jesus então perguntou:
43 Ñeñt̃oʼmarña sa ñeñt̃es judioneshaspaʼ t̃eʼña Yomporpaʼ puerratam̃perreschaʼ poʼcohuenña ñeñt̃ att̃o ayochreshat̃tena ña. Añchaʼña apuerr ellonet̃ poʼpotantañ acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama judioneshayaye ñeñt̃chaʼ poʼñoc̈h orrtaterreʼ eʼñe ña poʼcohuenña att̃o atarr ayochreshat̃tena ña.
43 E Jesus terminou:
44 Allohuen erraʼtsenchaʼ atetsa añ mapyo ñeñt̃ña mapueʼpaʼ eʼñech aʼyosatseʼtuanet. Ñam̃a ñerraʼm eseshesho shoraʼnom ñeñt̃ mapyerpaʼ eʼñech aʼpep̃tseʼtuosanet. Att̃oña Jesúspaʼ tomaʼntatanet ñerraʼm ama eseshaʼ pocteyeʼ entenaye Cristo ñerraʼm erraʼtsenchaʼ ama aguërraye, ñeñt̃ña acheñerpaʼ c̈hocmach huapoña ñeñt̃chaʼ atarr mueroc̈htaterrahuet.
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Allempo atet̃ eʼmyes ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a fariseoneshaʼ, ñeñt̃ atet̃ tomaʼntatenanet Jesús, ñetña allempopaʼ c̈hapanet pueyoc̈hreto ñocpuetepaʼt serrpareʼtenña Jesús.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Ñetñapaʼ mueneñetañ oʼch rremuetañ t̃arraña ama eseshaʼ rromaye t̃arroʼmar ñetpaʼ c̈ha mechaʼteñet acheñeneshaʼ. Ñehua, acheñeneshaʼ eʼñecaʼye cohuen enteñet Jesús ñapaʼ poʼñoc̈h ñeñt̃ aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.