Mateus 15

Yanesha' NT (AME_TBL) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Allempoña fariseoneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop ñetñapaʼ arrot̃ huac̈haʼtet Jerusaléñot̃. C̈hac̈haʼtet Jesúseshopaʼ atet̃ otyesoset:
1 Então alguns fariseus e mestres da lei, vindos de Jerusalém, foram a Jesus e perguntaram:
2 —Esoʼmareʼtña peyochreshaʼñapaʼ quec̈hpuerretña ñeñt̃ atet̃ yeyc̈heʼt̃ ya ahuat̃ yatañneshohuen. Ñeñt̃oʼmar oʼhuañ eʼpotaʼtetña Partsocop allempo rrenet.
2 "Por que os seus discípulos transgridem a tradição dos líderes religiosos? Pois não lavam as mãos antes de comer! "
3 Ñañapaʼ atet̃ otanet: —Sapaʼc̈hoʼña ñeñt̃oʼmareʼtrraña sat̃pareʼteññañña sam̃a Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anaret̃ allochñapaʼ eʼñech sañeña seyc̈heña eʼñe setsotayen.
3 Respondeu Jesus: "E por que vocês transgridem o mandamento de Deus por causa da tradição de vocês?
4 Ñehua, poʼñoc̈hcaʼye yeñoteñ Yomporpaʼ atet̃ oteney: “Semorrenteñot̃paʼ sem̃chaʼnaʼchchaʼ sompor ñam̃a sachor.” Elloña ñam̃a poʼpoñonet̃ atet̃ oteney: “Ñerraʼm eseshaʼ sasareʼteneʼ pompor ñam̃a pachor ñeñt̃paʼ muetsetepaʼ.”
4 Pois Deus disse: ‘Honra teu pai e tua mãe’ e ‘quem amaldiçoar seu pai ou sua mãe terá que ser executado’.
5 T̃arraña sañapaʼ amaña att̃eyeʼ sepeno t̃arroʼmar sapaʼ c̈haña atet̃ sotyen: —Ñerraʼm eseshaʼ atet̃ oteneʼ pompor ñam̃a pachor: “Ñeñt̃ nechen oʼch napapeñpaʼ t̃arraña amach napape t̃eʼpaʼ oʼch neneʼ Yomporecop”
5 Mas vocês afirmam que se alguém disser a seu pai ou a sua mãe: ‘Qualquer ajuda que vocês poderiam receber de mim é uma oferta dedicada a Deus’,
6 ñeñt̃ña acheñerpaʼ sañapaʼ atet̃chaʼ soteñ: “P̃ocoppaʼ ama pallteno oʼch es p̃ap̃ p̃amoʼmteʼ.” Sapaʼ att̃ocaʼyeña sehuaporeʼteññañña Yompor poʼñoñ allochñapaʼ eʼñech aña setsoten ñeñt̃ eʼñe sañeña seyc̈heña.
6 ele não é obrigado a ‘honrar seu pai’ dessa forma. Assim vocês anulam a palavra de Deus por causa da tradição de vocês.
7 Sapaʼ atarrcaʼye ommoñat̃neshas t̃arroʼmar atarr seshcareʼten amaña Yomporeyeʼña sesherbeno. Isaíaspaʼ eʼñe cohuen aʼm̃taneʼt̃ Yompor poʼñoñ, saña t̃eʼpaʼ eʼñe atet̃ sepena atet̃ oteʼt̃; allempopaʼ atet̃ ot Yompor:
7 Hipócritas! Bem profetizou Isaías acerca de vocês, dizendo:
8 — ausente —
8 ‘Este povo me honra com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 — ausente —
9 Em vão me adoram; seus ensinamentos não passam de regras ensinadas por homens’".
10 Allempoña Jesúspaʼ c̈horeʼtan acheñeneshaʼ ñeñt̃ shontetsa, ñetñapaʼ atet̃ otanet: —Sañapaʼ eʼñepaʼchña cohuen seʼm̃ñoten allochñapaʼ att̃och eʼñe cohuen c̈haponasa seyoc̈hro.
10 Jesus chamou para junto de si a multidão e disse: "Ouçam e entendam.
11 Ama añeyeʼ yaʼsosyatenaye Partsocop ñeñt̃ yerraʼyen yenamot̃. Añcaʼyeña yaʼsosyateneʼ yeñoñ ñeñt̃ c̈haʼnets yenamot̃ ñeñt̃ atet̃ yeñosatseʼtyen.
11 O que entra pela boca não torna o homem ‘impuro’; mas o que sai de sua boca, isto o torna ‘impuro’ ".
12 Allñapaʼ atet̃ oteñaʼ pueyochreshaʼ: —¿Peñoteñeʼt fariseoneshaʼñapaʼ allempo eʼmonapet peñoñ ñeñt̃ atet̃ p̃otyenanet ñetñapaʼ c̈ha atsrreʼmuet?
12 Então os discípulos se aproximaram dele e perguntaram: "Sabes que os fariseus ficaram ofendidos quando ouviram isso? "
13 Ñañapaʼ atet̃ tomaʼntatanet ñeñt̃chaʼ atet̃ ap̃aret̃terra fariseoneshaʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet: —Allohuen narmetsoc̈hno ñeñt̃ ama añeyeʼ nareʼtaye Apa ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen ñeñt̃ñapaʼ aʼmareʼtaret̃etuerrach.
13 Ele respondeu: "Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada pelas raízes.
14 Ñetpaʼ ottetepaʼt̃a. Ñetpaʼ eʼñe atet̃ penet ñerraʼmrrat̃eʼ puesheñarr ñeñt̃ aporoʼyet̃paʼ ñapaʼ oʼch echaʼnman poʼpsheñeñ ñeñt̃ parro aporoʼyet̃ecmuet. Allempo atet̃ penet ñerraʼm arrorot̃ont̃a echaʼnmannaʼtnomuet epsheñoʼmaret c̈hach shoraʼnmoset arrorot̃o. Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ tomaʼntatanet atet̃ ñerraʼm ya allempo ama yoct̃apeʼcherraʼ ñeñt̃ cohuentetsa Yomporecop amach errot̃enot̃ yoct̃apeʼchache poʼpsheñeñ ñeñt̃ ama eñotenaye ñeñt̃ cohuen enten Yompor.
14 Deixem-nos; eles são guias cegos. Se um cego conduzir outro cego, ambos cairão num buraco".
15 Allempoña Pedropaʼ atet̃ ot: —Yapaʼ c̈hochña peserrpareʼtatey eʼñe cohuen eñotoc̈hen ñeñt̃ atet̃ petmaʼntatena ñorraʼ.
15 Então Pedro pediu-lhe: "Explica-nos a parábola".
16 Ñañapaʼ atet̃ otanet: —Amaʼt sapaʼc̈hoʼña amaʼtña señoteñaʼ.
16 "Será que vocês ainda não conseguem entender? ", perguntou Jesus:
17 Sapaʼ amaʼt c̈hennasoña seyoc̈hro ñeñt̃ yerraʼyen yenamot̃paʼ alla sen yat̃o ñeñt̃paʼ c̈hocmach yener aʼyo.
17 "Não percebem que o que entra pela boca vai para o estômago e mais tarde é expelido?
18 Añña ñeñt̃ c̈haʼnets yenamot̃ ñeñt̃ att̃o yeñosatseʼtyen ñeñt̃paʼ eʼñe yeyoc̈hrot̃ huena ñeñt̃ña c̈hocma yaʼsosyateneʼña Partsocop.
18 Mas as coisas que saem da boca vêm do coração, e são essas que tornam o homem ‘impuro’.
19 Eʼñe yeyoc̈hrot̃ huena cot̃ap̃ñats ñeñt̃ amaʼt mameshapaʼ ama cohuenayaye, ñeñt̃paʼ añ: muetsannaʼteñets, chetapretannaʼteñets, cañoreshaʼteñets, etatsreʼtyeñets, tomaʼtam̃p̃sannaʼteñets, sasareʼteñets.
19 Pois do coração saem os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as imoralidades sexuais, os roubos, os falsos testemunhos e as calúnias.
20 Ñeñt̃ allohuen sosyaʼtsañec̈hno ñeñt̃ huetsa yeyoc̈hrot̃ ñeñt̃ña poʼñoc̈h yaʼsosyateneʼ Partsocop. T̃arraña allempo yerrallmeʼchyen amaʼt ama yeʼpotaʼtyesopaʼ ñeñt̃paʼ amaña ñeñt̃eyeʼña yaʼsosyatenayeña Partsocop.
20 Essas coisas tornam o homem ‘impuro’; mas o comer sem lavar as mãos não o torna ‘impuro’ ".
21 Ahuerrerr Jesús allot̃paʼ alla c̈hap allampaño anets Tiro ñam̃a Sidón.
21 Saindo daquele lugar, Jesus retirou-se para a região de Tiro e de Sidom.
22 Allñapaʼ oʼ huapa puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃ alloʼmarneshaʼ ñeñt̃ cananoʼmarneshaʼ. Ñañapaʼ allent̃a rranareʼtospaʼ atet̃ otos: —Pemuerayeʼchosna, Nepapareshachaʼ p̃apaʼ ñeñt̃ep̃ Davidnaʼtarep̃. Na nacñeʼt̃erpaʼ atarr mueroc̈htateñ oneñet̃.
22 Uma mulher cananéia, natural dali, veio a ele, gritando: "Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de mim! Minha filha está endemoninhada e está sofrendo muito".
23 Jesúsñapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama eñoranaʼteño. Att̃eñapaʼ oʼ ponem̃ya pueyochreshaʼ otoset: —Peʼm̃ñochñacaʼye t̃ecma allochñapaʼ oʼch ahuerr, c̈hacaʼye cot̃aʼneney perranareʼtnomueʼ.
23 Mas Jesus não lhe respondeu palavra. Então seus discípulos se aproximaram dele e pediram: "Manda-a embora, pois vem gritando atrás de nós".
24 Ñañapaʼ atet̃ otanet: —Napaʼ eʼñe añecpa allsensaret̃en ñeñt̃ israelenaʼtarneshacop; ñetpaʼ eʼñe atet̃ nentenanet ñerraʼm carrneroc̈hno ñeñt̃ payaʼtyetsa.
24 Ele respondeu: "Eu fui enviado apenas às ovelhas perdidas de Israel".
25 Coyaneshaʼña ñeñt̃ ama israelenaʼtareyayepaʼ ñañapaʼ allent̃a on eʼñe ñesho concorposñañapaʼ atet̃ otos: —C̈hoña Nepapareshachaʼ pebensam̃p̃sayeʼcherrnan nacñeʼt̃er.
25 A mulher veio, adorou-o de joelhos e disse: "Senhor, ajuda-me! "
26 Jesúsñapaʼ tomaʼntatana acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama israelenaʼtarneshayaye ñeñt̃oʼmarña atet̃ och: —Ama pocteyaye oʼch yeprratam̃pes yacñet̃ar puerrar oʼch yehuaporeʼtam̃pes alloʼtsen ochec oʼch rreʼ ñam̃a ochec.
26 Ele respondeu: "Não é certo tirar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos".
27 Coyaneshaʼñapaʼ atet̃ otererr: —Amaʼt att̃eñ Nepapareshachaʼ t̃arraña amaʼt ochecpaʼc̈hoʼña rraʼyenan ñeñt̃ aʼshoreʼtatyen pamoʼmteʼ poʼmesap̃nac̈ho.
27 Disse ela, porém: "Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos".
28 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otererr: —C̈hepaʼt nesñeshachaʼ atarr nanac peyemtenna ñeñt̃epñapaʼ att̃etepaʼch p̃ocop atet̃ pemnen p̃a. Pacñeʼt̃erñapaʼ allorocma correrra.
28 Jesus respondeu: "Mulher, grande é a sua fé! Seja conforme você deseja". E naquele mesmo instante a sua filha foi curada.
29 Ahuerrerr Jesús allot̃paʼ alla oñem saʼpatop̃ñoʼmar eʼñe Galileaso. Allot̃paʼ ahuoʼ aspent̃o allñapaʼ anorros.
29 Jesus saiu dali e foi para a beira do mar da Galiléia. Depois subiu a um monte e se assentou.
30 Allñapaʼ alla huac̈herrñañerr shonteʼ acheñeneshaʼ. Huapatyerrñañeterr checaʼrepac̈hno, mancoc̈hno, aporoʼyet̃ec̈hno, opananeshac̈hno ñam̃a huapatoñet shonteʼ poʼpotantañec̈hno. Ñeñt̃ñapaʼ alla nanatyesosñañet paʼrrp̃ot̃. Ñañapaʼ eʼñe aʼcrratyesuerranet.
30 Uma grande multidão dirigiu-se a ele, levando-lhe os mancos, os aleijados, os cegos, os mudos e muitos outros, e os colocaram aos seus pés; e ele os curou.
31 Allña acheñeneshaʼpaʼ c̈ha atarr cohuanrrorteñet allempo eñchet att̃o opanac̈hno c̈ha eñoraʼyerrtsa, mancoc̈hnopaʼc̈hoʼña c̈ha cohuenetyerrtsa, checaʼrepac̈hnopaʼc̈hoʼña c̈ha chopeʼchyerrets, aporoʼyet̃ec̈hnopaʼc̈hoʼña c̈ha eʼñe cohuen cohuaʼyerrets. Atet̃ eʼñe cohuen eñchetpaʼ allohuenetñapaʼ cohuentateññañet israelneshaʼ Poʼyomporer.
31 O povo ficou admirado quando viu os mudos falando, os aleijados curados, os mancos andando e os cegos vendo. E louvaram o Deus de Israel.
32 Allempoña Jesúspaʼ agotan pueyochreshaʼpaʼ atet̃ otapanet: —Napaʼ c̈ha atarr nemuereña allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ shontetsa arr. Oʼ maʼpamtoset nesho ama eñallmeñeto ñeñt̃chaʼ rret. Ama pocteyeʼ nenteñe oʼch ahuanerret eʼñe paʼchporrñeshaʼ t̃eʼt ama aʼñsheʼmterreto t̃oño.
32 Jesus chamou os seus discípulos e disse: "Tenho compaixão desta multidão; já faz três dias que eles estão comigo e nada têm para comer. Não quero mandá-los embora com fome, porque podem desfalecer no caminho".
33 Pueyochreshaʼñapaʼ atet̃ otoset: —Errahuachcaʼye yentña allpon rreñets ñeñt̃chaʼ yerrach shonteʼ acheñ, arrpaʼ amayacaʼye.
33 Os seus discípulos responderam: "Onde poderíamos encontrar, neste lugar deserto, pão suficiente para alimentar tanta gente? "
34 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Sapaʼ ¿errponaʼt sechenña pan? Ñetñapaʼ otereterr: —Eʼñecaʼye canc̈hrra ñam̃a coñeʼt̃ cacat̃olleshaʼ.
34 "Quantos pães vocês têm? ", perguntou Jesus. "Sete", responderam eles, "e alguns peixinhos".
35 Allempoñapaʼ otan acheñeneshaʼ: —T̃eʼpaʼ sanorrc̈haʼtyes patso.
35 Ele ordenou à multidão que se assentasse no chão.
36 Allñapaʼ agapan ñeñt̃ canc̈herr pan ñam̃a cacat̃olleshaʼ. Agaphuepaʼ oʼ parasyosoʼtenanerr Pompor allot̃ñapaʼ oʼ shotaʼtan pan, shetseʼtan ñam̃a cac, apanatyesan pueyochreshaʼ. Ñetñapaʼ oʼ epatyeset ñamet allohuen acheñeneshaʼ eʼñe epaʼhuet.
36 Depois de tomar os sete pães e os peixes e dar graças, partiu-os e os entregou aos discípulos, e os discípulos à multidão.
37 Allempoñapaʼ oʼ rrallmeʼchet allohuenet, eʼñe yetrraʼtuahuet. Oʼ eʼñe yetuahuetpaʼ c̈ha aʼpchatyeset ñeñt̃ñapaʼ aʼyapac̈heret. Ñeñt̃ña aʼyapac̈herretpaʼ c̈hepaʼtchaʼ chorrats canc̈herr cañt̃er eʼñe t̃amoʼyareʼ.
37 Todos comeram até se fartar. E ajuntaram sete cestos cheios de pedaços que sobraram.
38 Ñeñt̃ rrallmeʼchats atarr aton acheñeneshaʼ ñatoʼ alloʼtsent̃eʼ paʼtatsoch mil ñeñt̃ eʼñe yacmaneshocheʼ. Ellonet̃ñapaʼ alloʼtsaʼyen ñam̃a coyaneshac̈hno ñam̃a cheshaneshac̈hno.
38 Os que comeram foram quatro mil homens, sem contar mulheres e crianças.
39 Allempoña Jesúspaʼ soʼtnerran acheñeneshaʼpaʼ ahuerr, aʼtapos noñt̃opaʼ ahuam̃perr oʼch ahuoʼ anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Magdala.
39 E, havendo despedido a multidão, Jesus entrou no barco e foi para a região de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.