Mateus 15

Yanesha' NT (AME_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Allempoña fariseoneshaʼ ñam̃a ñeñt̃ atarr etsotayenayeñ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ judioneshacop ñetñapaʼ arrot̃ huac̈haʼtet Jerusaléñot̃. C̈hac̈haʼtet Jesúseshopaʼ atet̃ otyesoset:
1 Então alguns fariseus e alguns mestres da Lei vieram de Jerusalém para falar com Jesus e lhe perguntaram:
2 —Esoʼmareʼtña peyochreshaʼñapaʼ quec̈hpuerretña ñeñt̃ atet̃ yeyc̈heʼt̃ ya ahuat̃ yatañneshohuen. Ñeñt̃oʼmar oʼhuañ eʼpotaʼtetña Partsocop allempo rrenet.
2 — Por que é que os seus discípulos comem sem lavar as mãos, desobedecendo assim aos ensinamentos que recebemos dos antigos?
3 Ñañapaʼ atet̃ otanet: —Sapaʼc̈hoʼña ñeñt̃oʼmareʼtrraña sat̃pareʼteññañña sam̃a Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anaret̃ allochñapaʼ eʼñech sañeña seyc̈heña eʼñe setsotayen.
3 Jesus respondeu:
4 Ñehua, poʼñoc̈hcaʼye yeñoteñ Yomporpaʼ atet̃ oteney: “Semorrenteñot̃paʼ sem̃chaʼnaʼchchaʼ sompor ñam̃a sachor.” Elloña ñam̃a poʼpoñonet̃ atet̃ oteney: “Ñerraʼm eseshaʼ sasareʼteneʼ pompor ñam̃a pachor ñeñt̃paʼ muetsetepaʼ.”
4 Pois Deus disse: “Respeite o seu pai e a sua mãe!” E disse também: “Que seja morto aquele que amaldiçoar o seu pai ou a sua mãe!”
5 T̃arraña sañapaʼ amaña att̃eyeʼ sepeno t̃arroʼmar sapaʼ c̈haña atet̃ sotyen: —Ñerraʼm eseshaʼ atet̃ oteneʼ pompor ñam̃a pachor: “Ñeñt̃ nechen oʼch napapeñpaʼ t̃arraña amach napape t̃eʼpaʼ oʼch neneʼ Yomporecop”
5 Mas vocês ensinam que, se alguém tem alguma coisa que poderia usar para ajudar os seus pais, em sinal de respeito, mas diz: “Eu dediquei isto a Deus”,
6 ñeñt̃ña acheñerpaʼ sañapaʼ atet̃chaʼ soteñ: “P̃ocoppaʼ ama pallteno oʼch es p̃ap̃ p̃amoʼmteʼ.” Sapaʼ att̃ocaʼyeña sehuaporeʼteññañña Yompor poʼñoñ allochñapaʼ eʼñech aña setsoten ñeñt̃ eʼñe sañeña seyc̈heña.
6 então não precisa ajudar os seus pais. Assim vocês desprezam a mensagem de Deus para seguir os seus próprios ensinamentos.
7 Sapaʼ atarrcaʼye ommoñat̃neshas t̃arroʼmar atarr seshcareʼten amaña Yomporeyeʼña sesherbeno. Isaíaspaʼ eʼñe cohuen aʼm̃taneʼt̃ Yompor poʼñoñ, saña t̃eʼpaʼ eʼñe atet̃ sepena atet̃ oteʼt̃; allempopaʼ atet̃ ot Yompor:
7 Hipócritas! Isaías estava certo quando disse a respeito de vocês o seguinte:
8 — ausente —
8 “Deus disse:
9 — ausente —
9 A adoração deste povo é inútil,
10 Allempoña Jesúspaʼ c̈horeʼtan acheñeneshaʼ ñeñt̃ shontetsa, ñetñapaʼ atet̃ otanet: —Sañapaʼ eʼñepaʼchña cohuen seʼm̃ñoten allochñapaʼ att̃och eʼñe cohuen c̈haponasa seyoc̈hro.
10 Jesus chamou a multidão e disse:
11 Ama añeyeʼ yaʼsosyatenaye Partsocop ñeñt̃ yerraʼyen yenamot̃. Añcaʼyeña yaʼsosyateneʼ yeñoñ ñeñt̃ c̈haʼnets yenamot̃ ñeñt̃ atet̃ yeñosatseʼtyen.
11 Não é o que entra pela boca que faz com que alguém fique
12 Allñapaʼ atet̃ oteñaʼ pueyochreshaʼ: —¿Peñoteñeʼt fariseoneshaʼñapaʼ allempo eʼmonapet peñoñ ñeñt̃ atet̃ p̃otyenanet ñetñapaʼ c̈ha atsrreʼmuet?
12 Então os discípulos chegaram perto dele e disseram: — Sabe que os
13 Ñañapaʼ atet̃ tomaʼntatanet ñeñt̃chaʼ atet̃ ap̃aret̃terra fariseoneshaʼ, ñeñt̃paʼ atet̃ otanet: —Allohuen narmetsoc̈hno ñeñt̃ ama añeyeʼ nareʼtaye Apa ñeñt̃ pueʼntañoʼtsen ñeñt̃ñapaʼ aʼmareʼtaret̃etuerrach.
13 Jesus respondeu:
14 Ñetpaʼ ottetepaʼt̃a. Ñetpaʼ eʼñe atet̃ penet ñerraʼmrrat̃eʼ puesheñarr ñeñt̃ aporoʼyet̃paʼ ñapaʼ oʼch echaʼnman poʼpsheñeñ ñeñt̃ parro aporoʼyet̃ecmuet. Allempo atet̃ penet ñerraʼm arrorot̃ont̃a echaʼnmannaʼtnomuet epsheñoʼmaret c̈hach shoraʼnmoset arrorot̃o. Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ tomaʼntatanet atet̃ ñerraʼm ya allempo ama yoct̃apeʼcherraʼ ñeñt̃ cohuentetsa Yomporecop amach errot̃enot̃ yoct̃apeʼchache poʼpsheñeñ ñeñt̃ ama eñotenaye ñeñt̃ cohuen enten Yompor.
14 Não se preocupem com os fariseus. São guias cegos. E, quando um cego guia outro, os dois acabam caindo num buraco.
15 Allempoña Pedropaʼ atet̃ ot: —Yapaʼ c̈hochña peserrpareʼtatey eʼñe cohuen eñotoc̈hen ñeñt̃ atet̃ petmaʼntatena ñorraʼ.
15 Então Pedro pediu: — Explique para nós aquilo que o senhor disse antes.
16 Ñañapaʼ atet̃ otanet: —Amaʼt sapaʼc̈hoʼña amaʼtña señoteñaʼ.
16 Jesus disse:
17 Sapaʼ amaʼt c̈hennasoña seyoc̈hro ñeñt̃ yerraʼyen yenamot̃paʼ alla sen yat̃o ñeñt̃paʼ c̈hocmach yener aʼyo.
17 O que entra pela boca vai para o estômago e depois sai do corpo.
18 Añña ñeñt̃ c̈haʼnets yenamot̃ ñeñt̃ att̃o yeñosatseʼtyen ñeñt̃paʼ eʼñe yeyoc̈hrot̃ huena ñeñt̃ña c̈hocma yaʼsosyateneʼña Partsocop.
18 Mas o que sai da boca vem do coração. É isso que faz com que a pessoa fique impura.
19 Eʼñe yeyoc̈hrot̃ huena cot̃ap̃ñats ñeñt̃ amaʼt mameshapaʼ ama cohuenayaye, ñeñt̃paʼ añ: muetsannaʼteñets, chetapretannaʼteñets, cañoreshaʼteñets, etatsreʼtyeñets, tomaʼtam̃p̃sannaʼteñets, sasareʼteñets.
19 Porque é do coração que vêm os maus pensamentos, os crimes de morte, os adultérios, as imoralidades sexuais, os roubos, as mentiras e as calúnias.
20 Ñeñt̃ allohuen sosyaʼtsañec̈hno ñeñt̃ huetsa yeyoc̈hrot̃ ñeñt̃ña poʼñoc̈h yaʼsosyateneʼ Partsocop. T̃arraña allempo yerrallmeʼchyen amaʼt ama yeʼpotaʼtyesopaʼ ñeñt̃paʼ amaña ñeñt̃eyeʼña yaʼsosyatenayeña Partsocop.
20 São essas coisas que fazem com que alguém fique impuro. Mas comer sem lavar as mãos não torna ninguém impuro.
21 Ahuerrerr Jesús allot̃paʼ alla c̈hap allampaño anets Tiro ñam̃a Sidón.
21 Jesus saiu dali e foi para a região que fica perto das cidades de Tiro e de Sidom .
22 Allñapaʼ oʼ huapa puesheñarr coyaneshaʼ ñeñt̃ alloʼmarneshaʼ ñeñt̃ cananoʼmarneshaʼ. Ñañapaʼ allent̃a rranareʼtospaʼ atet̃ otos: —Pemuerayeʼchosna, Nepapareshachaʼ p̃apaʼ ñeñt̃ep̃ Davidnaʼtarep̃. Na nacñeʼt̃erpaʼ atarr mueroc̈htateñ oneñet̃.
22 Certa mulher cananeia, que morava naquela terra, chegou perto dele e gritou: — Senhor,
23 Jesúsñapaʼ amaʼt mameshapaʼ ama eñoranaʼteño. Att̃eñapaʼ oʼ ponem̃ya pueyochreshaʼ otoset: —Peʼm̃ñochñacaʼye t̃ecma allochñapaʼ oʼch ahuerr, c̈hacaʼye cot̃aʼneney perranareʼtnomueʼ.
23 Mas Jesus não respondeu nada. Então os discípulos chegaram perto dele e disseram: — Mande essa mulher embora, pois ela está vindo atrás de nós, fazendo muito barulho!
24 Ñañapaʼ atet̃ otanet: —Napaʼ eʼñe añecpa allsensaret̃en ñeñt̃ israelenaʼtarneshacop; ñetpaʼ eʼñe atet̃ nentenanet ñerraʼm carrneroc̈hno ñeñt̃ payaʼtyetsa.
24 Jesus respondeu:
25 Coyaneshaʼña ñeñt̃ ama israelenaʼtareyayepaʼ ñañapaʼ allent̃a on eʼñe ñesho concorposñañapaʼ atet̃ otos: —C̈hoña Nepapareshachaʼ pebensam̃p̃sayeʼcherrnan nacñeʼt̃er.
25 Então ela veio, ajoelhou-se aos pés dele e disse: — Senhor, me ajude!
26 Jesúsñapaʼ tomaʼntatana acheñeneshaʼ ñeñt̃ ama israelenaʼtarneshayaye ñeñt̃oʼmarña atet̃ och: —Ama pocteyaye oʼch yeprratam̃pes yacñet̃ar puerrar oʼch yehuaporeʼtam̃pes alloʼtsen ochec oʼch rreʼ ñam̃a ochec.
26 Jesus disse:
27 Coyaneshaʼñapaʼ atet̃ otererr: —Amaʼt att̃eñ Nepapareshachaʼ t̃arraña amaʼt ochecpaʼc̈hoʼña rraʼyenan ñeñt̃ aʼshoreʼtatyen pamoʼmteʼ poʼmesap̃nac̈ho.
27 — Sim, senhor, — respondeu a mulher — mas até mesmo os cachorrinhos comem as migalhas que caem debaixo da mesa dos seus donos.
28 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otererr: —C̈hepaʼt nesñeshachaʼ atarr nanac peyemtenna ñeñt̃epñapaʼ att̃etepaʼch p̃ocop atet̃ pemnen p̃a. Pacñeʼt̃erñapaʼ allorocma correrra.
28 — Mulher, você tem muita fé! — disse Jesus. — Que seja feito o que você quer! E naquele momento a filha dela ficou curada.
29 Ahuerrerr Jesús allot̃paʼ alla oñem saʼpatop̃ñoʼmar eʼñe Galileaso. Allot̃paʼ ahuoʼ aspent̃o allñapaʼ anorros.
29 Jesus saiu dali e foi até o lago da Galileia. Depois subiu um monte e sentou-se ali.
30 Allñapaʼ alla huac̈herrñañerr shonteʼ acheñeneshaʼ. Huapatyerrñañeterr checaʼrepac̈hno, mancoc̈hno, aporoʼyet̃ec̈hno, opananeshac̈hno ñam̃a huapatoñet shonteʼ poʼpotantañec̈hno. Ñeñt̃ñapaʼ alla nanatyesosñañet paʼrrp̃ot̃. Ñañapaʼ eʼñe aʼcrratyesuerranet.
30 E foram até Jesus grandes multidões levando coxos, aleijados, cegos, mudos e muitos outros doentes, que eram colocados aos seus pés. E ele curou todos.
31 Allña acheñeneshaʼpaʼ c̈ha atarr cohuanrrorteñet allempo eñchet att̃o opanac̈hno c̈ha eñoraʼyerrtsa, mancoc̈hnopaʼc̈hoʼña c̈ha cohuenetyerrtsa, checaʼrepac̈hnopaʼc̈hoʼña c̈ha chopeʼchyerrets, aporoʼyet̃ec̈hnopaʼc̈hoʼña c̈ha eʼñe cohuen cohuaʼyerrets. Atet̃ eʼñe cohuen eñchetpaʼ allohuenetñapaʼ cohuentateññañet israelneshaʼ Poʼyomporer.
31 O povo ficou admirado quando viu que os mudos falavam, os aleijados estavam curados, os coxos andavam e os cegos enxergavam. E todo o povo louvou ao Deus de Israel.
32 Allempoña Jesúspaʼ agotan pueyochreshaʼpaʼ atet̃ otapanet: —Napaʼ c̈ha atarr nemuereña allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ shontetsa arr. Oʼ maʼpamtoset nesho ama eñallmeñeto ñeñt̃chaʼ rret. Ama pocteyeʼ nenteñe oʼch ahuanerret eʼñe paʼchporrñeshaʼ t̃eʼt ama aʼñsheʼmterreto t̃oño.
32 Jesus chamou os seus discípulos e disse:
33 Pueyochreshaʼñapaʼ atet̃ otoset: —Errahuachcaʼye yentña allpon rreñets ñeñt̃chaʼ yerrach shonteʼ acheñ, arrpaʼ amayacaʼye.
33 Os discípulos perguntaram: — Como vamos encontrar, neste lugar deserto, comida que dê para toda essa gente?
34 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Sapaʼ ¿errponaʼt sechenña pan? Ñetñapaʼ otereterr: —Eʼñecaʼye canc̈hrra ñam̃a coñeʼt̃ cacat̃olleshaʼ.
34 — Quantos pães vocês têm? — perguntou Jesus. — Sete pães e alguns peixinhos! — responderam eles.
35 Allempoñapaʼ otan acheñeneshaʼ: —T̃eʼpaʼ sanorrc̈haʼtyes patso.
35 Aí Jesus mandou o povo sentar-se no chão.
36 Allñapaʼ agapan ñeñt̃ canc̈herr pan ñam̃a cacat̃olleshaʼ. Agaphuepaʼ oʼ parasyosoʼtenanerr Pompor allot̃ñapaʼ oʼ shotaʼtan pan, shetseʼtan ñam̃a cac, apanatyesan pueyochreshaʼ. Ñetñapaʼ oʼ epatyeset ñamet allohuen acheñeneshaʼ eʼñe epaʼhuet.
36 Depois pegou os sete pães e os peixes e deu graças a Deus. Então os partiu e os entregou aos discípulos, e eles os distribuíram ao povo.
37 Allempoñapaʼ oʼ rrallmeʼchet allohuenet, eʼñe yetrraʼtuahuet. Oʼ eʼñe yetuahuetpaʼ c̈ha aʼpchatyeset ñeñt̃ñapaʼ aʼyapac̈heret. Ñeñt̃ña aʼyapac̈herretpaʼ c̈hepaʼtchaʼ chorrats canc̈herr cañt̃er eʼñe t̃amoʼyareʼ.
37 Todos comeram e ficaram satisfeitos; e os discípulos ainda encheram sete cestos com os pedaços que sobraram.
38 Ñeñt̃ rrallmeʼchats atarr aton acheñeneshaʼ ñatoʼ alloʼtsent̃eʼ paʼtatsoch mil ñeñt̃ eʼñe yacmaneshocheʼ. Ellonet̃ñapaʼ alloʼtsaʼyen ñam̃a coyaneshac̈hno ñam̃a cheshaneshac̈hno.
38 Os que comeram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Allempoña Jesúspaʼ soʼtnerran acheñeneshaʼpaʼ ahuerr, aʼtapos noñt̃opaʼ ahuam̃perr oʼch ahuoʼ anetso ñeñt̃ paʼsoʼcheñ Magdala.
39 Então Jesus mandou o povo embora, subiu no barco e foi para a região de Magadã .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.