Lucas 1

Yanesha' NT (AME_TBL) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Masheñe Teófilo, p̃apaʼ peñoteñ ahuañmoʼchapaʼ paʼnamen esocmañen ñeñt̃ atet̃ etsotayeseʼt̃ Jesús acheñeneshesho ñeñt̃ eʼñe ñanom ameʼñaya ña, amaʼt t̃emeʼttsen yocpaʼnaña ñeñt̃ey oʼ yameʼñera yam̃a. Ñam̃a allempot̃eñ Jesúspaʼ orrtana paʼnamen acheñeneshaʼ ñeñt̃ entyesayeʼt̃ eʼñe allameʼtets. Ñetñapaʼ eʼñe entuoñeteʼt̃ allohuen ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyeseʼt̃. Ñetñapaʼ serrpareʼtyeseteʼt̃ atet̃ oten Yompor poʼñoñ. Att̃ot̃ña eñotaterryetña yam̃a. Ñeñt̃ atet̃ eñotatyenet ñetpaʼ shonteʼ acheñeneshaʼ quellcaʼyesetañ ñeñt̃ atet̃ p̃osa Cristo allempo huapa. Ñeñt̃oʼmarña napaʼc̈hoʼña eʼñe pocteʼ nenteñ oʼch nequellconap̃ eʼñe ora allpon ñeñt̃ atet̃ orrtatos Jesús, t̃arroʼmar napaʼ ahuañmoʼchot̃eñ atarr noct̃apeʼcheñ oʼch eʼñe neñoch errot̃ent̃eʼña ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h atet̃ p̃aʼyesosa Jesús. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼ arrpaʼ oʼch eʼñe neñotatap̃ ora allpon ñeñt̃ oʼ etsotua allochñapaʼ att̃och eʼñe peñotuer p̃am̃a ñeñt̃ allpon yec̈hatenpetpaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃. Ñehua, arrpaʼ atet̃ oʼ etsotua.
1 Muitos já se dedicaram a elaborar um relato dos fatos que se cumpriram entre nós,
2 — ausente —
2 conforme nos foram transmitidos por aqueles que desde o início foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 — ausente —
3 Eu mesmo investiguei tudo cuidadosamente, desde o começo, e decidi escrever-te um relato ordenado, ó excelentíssimo Teófilo,
4 — ausente —
4 para que tenhas a certeza das coisas que te foram ensinadas.
5 Ahuat̃ allempo añ am̃chaʼtaret̃tatseʼt̃ Herodes all anetso Judeo, eñall ñam̃a puesheñarr ñeñt̃ judioneshaʼ poʼcorneshar. Ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ Zacarías ñeñt̃ c̈hocma yemtenana poʼpotantañ cornaneshac̈hno ñeñt̃ otenet Abíasonaʼtar ñeñt̃ t̃orratseʼt̃ Yompor paʼpacllo. Zacarías puet̃apor añ paʼsoʼcheñ Elisabet; ñapaʼc̈hoʼña corneshap̃nor ñeñt̃ poʼm̃reneñ pen Aarón ñeñt̃ corneshatatseʼt̃ ahuat̃.
5 No tempo de Herodes, rei da Judéia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que pertencia ao grupo sacerdotal de Abias; Isabel, sua mulher, também era descendente de Arão.
6 Ñetña epsheñoʼmaretpaʼ Yomporñapaʼ eʼñe pocteʼ entenanet ñeñt̃ atet̃ penet ñet, eʼñe cohuen etsotueññañet ora poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anaret̃ ahuat̃ot̃eñ acheñeneshacop ñeñt̃chaʼ atet̃ p̃ohuenet. Ñeñt̃oʼmarña amaʼt puesheñarrapaʼ amach errot̃enot̃ otaret̃teto, “ama pocteyaye ñeñt̃ atet̃ sepena.”
6 Ambos eram justos aos olhos de Deus, obedecendo de modo irrepreensível a todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Ñetpaʼ ama eñalleto amaʼt puesheñarra pacñeʼt̃er t̃arroʼmar Elisabetpaʼ ama achoyoreʼtañeyaye. Amaʼt ñam̃a puerrollar epsheñoʼmaret oʼ att̃a poʼnmeʼtuenet.
7 Mas eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril; e ambos eram de idade avançada.
8 Att̃eñapaʼ c̈hap allempo t̃orrena allohuen cornaneshac̈hno ñeñt̃ epuet parro yemtena Zacarías att̃o corneshatenet Yomporecop. Ñehua, allempopaʼ allohuen ñeñt̃ corneshatatseʼt̃ Yomporecop, ñetñapaʼ añ yec̈heteʼt̃ ahuoʼch yellsheñeʼchenet allohuenet att̃och eñochet poʼsuertot̃ erraʼtsenchaʼ puesheñarrer ñeñt̃chaʼ beʼt̃osets Yompor paʼpacllo allchaʼ aʼcrratan ñeñt̃chaʼ eñmosat̃tatsa Yomporecop. Allempoña pamt̃arrpaʼ aña orrtatsa Zacarías ñeñt̃chaʼ beʼt̃osets Yompor paʼpacllo allchaʼ aʼcrratan ñeñt̃chaʼ eñmosat̃tatsa Yomporecop.
8 Certa vez, estando de serviço o seu grupo, Zacarias estava servindo como sacerdote diante de Deus.
9 — ausente —
9 Ele foi escolhido por sorteio, de acordo com o costume do sacerdócio, para entrar no santuário do Senhor e oferecer incenso.
10 Ñehua, allempo c̈hap allempoch beʼt̃osos puesheñarr Yompor paʼpacllo shonteʼ acheñeneshaʼ ñetñapaʼ allach t̃omc̈haʼtet aʼyot̃ allchaʼ maʼyochrraʼtoset. Amaʼt allempo beʼt̃osos Zacaríaspaʼ att̃erach maʼyochrraʼtet aʼyot̃.
10 Chegando a hora de oferecer incenso, o povo todo estava orando do lado de fora.
11 Ñehua, Zacarías allempo sherbenan Yompor oʼpono, allñapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ orrtoña Yompor poʼm̃llañot̃eñer. Arr t̃omos altar poʼcohuenrot̃, ñeñt̃ altarpaʼ allecma aʼcrratenet ñeñt̃ eñmosat̃tetsa Yomporecop, ñeñt̃paʼ att̃o sherbeteʼt̃ Yompor.
11 Então um anjo do Senhor apareceu a Zacarias, à direita do altar do incenso.
12 Allempo orrtoña mellañot̃eñ, Zacaríasñapaʼ atarr yoren, atarr nanac mechaʼch.
12 Quando Zacarias o viu, perturbou-se e foi dominado pelo medo.
13 Mellañot̃eññapaʼ atet̃ otosan Zacarías: —Zacarías, amach peyorenatsto t̃arroʼmar Yomporpaʼ eʼmuennap̃ ñeñt̃ atet̃ penamueñ pemaʼyocheñot̃. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼ pet̃apor Elisabetpaʼ eñalletaterranchaʼ pat̃err asheñorr ñeñt̃ eʼñe p̃o pechemer, ñeñt̃ñapaʼ pesochchaʼ Juan.
13 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Zacarias; sua oração foi ouvida. Isabel, sua mulher, lhe dará um filho, e você lhe dará o nome de João.
14 P̃apaʼ atarrchaʼ p̃ocshena nanac. Shonteʼch acheñeneshaʼ ñeñt̃chaʼ nanac p̃ocshapretaya att̃o oʼ eñalleta pechemer.
14 Ele será motivo de prazer e de alegria para você, e muitos se alegrarão por causa do nascimento dele,
15 Ñapaʼ atarrchaʼ asherben enteñ Yompor. Ñapaʼ amach orrarñat̃eyaye, amaʼt vinosapaʼ amach orreñe. Amaʼt ñam̃a paʼnamen ñeñt̃ aposaʼtpotetsapaʼ amach orreñe amaʼt mamesha. Ñapaʼ eʼñech aña chorraya Parets Puecamquëñ. Amaʼt allempot̃eñ pachor paʼt̃oʼtsen ñapaʼ eʼñech chorreña Parets Puecamquëñ.
15 pois será grande aos olhos do Senhor. Ele nunca tomará vinho nem bebida fermentada, e será cheio do Espírito Santo desde antes do seu nascimento.
16 Allempoña mellañot̃eñpaʼ alla otererr: —Ñapaʼ cohuenchaʼ cot̃apeʼchaterran shonteʼ israelenaʼtarneshaʼ allochñapaʼ att̃och cot̃apeʼcherret eʼñe cohuen Yomporecop ñeñt̃chaʼ Poʼpartseshar perret.
16 Fará retornar muitos dentre o povo de Israel ao Senhor, o seu Deus.
17 Ñeñt̃ña Juanpaʼ ñeñt̃chaʼña ñanom orrtatsa Yomporecop. Ñapaʼ añchaʼ ahuamencat̃ peneʼ Yompor Puecamquëñ atet̃ peʼt̃ ahuat̃ Elías ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ. Allochñapaʼ att̃och eʼñe cohuen amoʼtstaterrana achemeret̃ec̈hno puechemereshaʼ. Allochñapaʼ amaʼt ñeñt̃ at̃pareʼtetsapaʼ oʼch ameʼñaterranet ñeñt̃ eʼñe pocteʼ es pets. Att̃ochña cot̃apeʼchaterranet cohuen, allochñapaʼ att̃och agapueret Partseshaʼ ñerraʼm esempoch orrta.
17 E irá adiante do Senhor, no espírito e no poder de Elias, para fazer voltar o coração dos pais a seus filhos e os desobedientes à sabedoria dos justos, para deixar um povo preparado para o Senhor".
18 Zacaríasñapaʼ ahuoʼ aʼp̃t̃oʼtan mellañot̃eñ, ahuoʼ och: —Taʼ, ¿errot̃enochña neñoch eʼñet̃eʼ poʼñoc̈h oʼch eñalleta cheshat̃oll? T̃arroʼmar napaʼ oʼ nepoʼnmeʼten; net̃aporpaʼc̈hoʼña eʼñe att̃ecmay oʼ atarr yepoʼnmeʼtuen.
18 Zacarias perguntou ao anjo: "Como posso ter certeza disso? Sou velho, e minha mulher é de idade avançada".
19 Mellañot̃eññapaʼ alla otererr: —Napaʼ ñeñt̃en Gabrieletets ñeñt̃en sherbeneʼ Yompor. Napaʼ ña nellsenseneʼ att̃och neʼñoranaʼtap̃a oʼch neñotatap̃ añ cohuen ñoñets.
19 O anjo respondeu: "Sou Gabriel, o que está sempre na presença de Deus. Fui enviado para lhe transmitir estas boas novas.
20 T̃arraña p̃apaʼ ama p̃ameʼñenno ñeñt̃ atet̃ notenep̃, ñeñt̃oʼmarña t̃eʼ p̃apaʼ oʼch p̃oʼpanat, amach eshec peʼñorerro t̃ayot̃eñ t̃arrempohuach allempoch eñalleta pechemer, allempochña peʼñorerra. T̃arroʼmar poʼñoc̈h etsoterrach ñeñt̃ atet̃ oʼ notuap̃ oʼch c̈hap allempo onañcharet̃. Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ ot mellañot̃eñ.
20 Agora você ficará mudo. Não poderá falar até o dia em que isso acontecer, porque não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no tempo oportuno".
21 Att̃oʼ ellapes Zacarías oʼponopaʼ acheñeneshaʼñapaʼ cohueñet aʼyot̃ ama c̈haʼnerro. Att̃oʼ cohueñetpaʼ otannaʼtet: —¿Esoʼmart̃eʼ amoʼ c̈haʼnerroña Yompor paʼpacllot̃?
21 Enquanto isso, o povo esperava por Zacarias, estranhando sua demora no santuário.
22 Allempoña c̈haʼnerrpaʼ ama eshcayeʼ eñoranaʼtuerraneto. Ñetñapaʼ otyenet pueyoc̈hreto, ñatoʼ c̈hot̃eʼ es orrtoya Yomporecop ñeñt̃oʼmart̃eʼña atarr ellapes oʼpono Yompor paʼpacllo. Ñañapaʼ ama eshcayeʼ eñoranaʼtuerraneto, potot̃a eñotatuerranet ñeñt̃ atet̃ ent Yompor paʼpacllo.
22 Quando saiu, não conseguia falar nada; o povo percebeu então que ele tivera uma visão no santuário. Zacarias fazia sinais para eles, mas permanecia mudo.
23 Allempoña oʼ c̈hap allponmat ñeñt̃ att̃o sherbenet Yompor paʼpacllo, Zacaríasñapaʼ oʼ ahuerr paʼpacllo.
23 Quando se completou seu período de serviço, ele voltou para casa.
24 Eʼñe allponmatatsapaʼ oʼ ac̈homenta puet̃apor. Allempot̃eñña Elisabetpaʼ ama mueno oʼch orrterra acheñeneshesho. Amaʼt oʼ amnarm̃a arrorrpaʼ ñañapaʼ ama orrteno. Ñañapaʼ atet̃ oten:
24 Depois disso, Isabel, sua mulher, engravidou e durante cinco meses não saiu de casa.
25 —T̃eʼñapaʼ atarr cohuen mueraʼna Yepapar, allochñapaʼ oʼhuañchaʼ alloʼna pencnaʼntatnennet t̃arroʼmar napaʼ otyennet muec̈hopenoʼ.
25 E ela dizia: "Isto é obra do Senhor fez! Agora ele olhou para mim com favor, para desfazer a minha humilhação perante o povo. "
26 Allempoña oʼ pechapm̃a arrorr ac̈homenta Elisabet, Yomporñapaʼ oʼ alla mueñerranerr poʼm̃llañot̃eñer ñeñt̃ara Gabriel. Arr mueñe anetso Nazareto ñeñt̃ara Galilea.
26 No sexto mês Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, cidade da Galiléia,
27 Allempoña c̈hap Nazareto, allñapaʼ orrtosana puesheñarr shopsheshaʼ ñeñt̃ ama aʼp̃llaret̃eyaye. Ñehua, ñeñt̃ shopsheshaʼpaʼ añ oʼpatenaya yacma ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ José, ñoʼch yoreʼ. Ñeñt̃ña shopsheshaʼ arrot̃ eñalletña David poʼm̃renñot̃; ñeñt̃paʼ añ paʼsoʼcheñ María.
27 a uma virgem prometida em casamento a certo homem chamado José, descendente de Davi. O nome da virgem era Maria.
28 Mellañot̃eñña allempo c̈hap eʼñe ñeshopaʼ atet̃ otos: —Oʼch noc̈ha nehuom̃chaʼtosep̃. Yompor eʼñe puemuereñot̃ep̃ p̃apaʼ atarrchaʼ coshaterrep̃, ñapaʼ eʼñe peshoʼtsen. Yomporpaʼ atarr bensareʼtam̃penep̃. Ello pem̃tanaʼtueñ allohuen p̃acmaneshaʼ att̃o bensareʼtam̃penanet ñet.
28 O anjo, aproximando-se dela, disse: "Alegre-se, agraciada! O Senhor está com você! "
29 Allempo eʼman atet̃ och mellañot̃eñ, ñañapaʼ c̈ha moññeʼtacha, c̈ha cot̃apeʼch pueyoc̈hro: —Taʼ, ¿est̃eʼ otenenña ñeñt̃ atet̃ huom̃chaʼtenen?
29 Maria ficou perturbada com essas palavras, pensando no que poderia significar esta saudação.
30 Mellañot̃eññapaʼ alla otererr: —María, amach pem̃chaʼtatsto, Yomporpaʼ atarr oʼ morrenterrp̃a.
30 Mas o anjo lhe disse: "Não tenha medo, Maria; você foi agraciada por Deus!
31 T̃eʼpaʼ p̃ac̈homentach, pechyoreʼtchaʼ ñeñt̃paʼ asheñorrchaʼ. Ñeñt̃ñapaʼ pesochchaʼ JESÚS.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, e lhe porá o nome de Jesus.
32 Ñeñt̃chaʼ nanac am̃chaʼtaret̃tatsa. Otyesetchaʼ ñapaʼ ña Ñeñt̃ Nanac Parets Puechemer. Pomporña ñeñt̃ara Paretspaʼ ñachña neʼ am̃chaʼtaret̃ atet̃ am̃chaʼtaret̃teʼt̃ paʼtañ David.
32 Ele será grande e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi,
33 Att̃eña ñapaʼ am̃chaʼtaret̃tach Jacob poʼm̃renñecop ñeñt̃ara israelneshaʼ. Amaʼt errponañapaʼ amach huañerro ñeñt̃ att̃o am̃chaʼtaret̃tena ña.
33 e ele reinará para sempre sobre o povo de Jacó; seu Reino jamais terá fim".
34 Maríañapaʼ atet̃ otapan mellañot̃eñ: —Taʼm ¿errot̃enot̃chaʼña nechyoreʼtña? Napaʼ amaʼt puesheñarra encaneshaʼ amarramtso yorennaʼ.
34 Perguntou Maria ao anjo: "Como acontecerá isso, se sou virgem? "
35 Mellañoteññapaʼ alla otererr: —Paretschaʼcaʼye Puecamquëñ pec̈hapoya. Ñeñt̃ Nanac Parets poʼhuamencpaʼ aʼpomam̃p̃sosep̃chaʼ atet̃ ñerraʼmrrat̃eʼ os p̃aʼpomam̃peneʼ. Ñeñt̃oʼmarña cheshat̃oll ñeñt̃chaʼ peʼñalletatpaʼ ñapaʼ añach eʼñe maʼyoc̈hrosa ñeñt̃ atet̃ muenen Parets. Otyesetchaʼ ñapaʼ ña eʼñe Yompor Puechemer.
35 O anjo respondeu: "O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com a sua sombra. Assim, aquele que há de nascer será chamado santo, Filho de Deus.
36 Ñam̃a Elisabetña ñeñt̃ p̃amoʼts pepen, ñapaʼc̈hoʼña oʼ t̃otana asheñorrot̃oll, amaʼt oʼ poʼnmeʼten. Ñam̃a amaʼt oteñet muec̈hop̃paʼ t̃eʼñapaʼ oʼ pechapm̃a arrorr oʼ ac̈homenta.
36 Também Isabel, sua parenta, terá um filho na velhice; aquela que diziam ser estéril já está em seu sexto mês de gestação.
37 T̃arroʼmar Yomporpaʼ ama eñalle ñocop ñeñt̃ atarr t̃orrapoʼ enten.
37 Pois nada é impossível para Deus".
38 Allempoña Maríapaʼ alla oterranerr mellañot̃eñ: —Ñehua, napaʼ eʼñe pocteʼ nenteñ oʼch nesherber Yepapar ñeñt̃ Nepartseshar nepen. Ñeñt̃paʼ att̃etepaʼch nocop ñeñt̃ atet̃ p̃otenen. Allempoña mellañot̃eñpaʼ oʼ ahuerr.
38 Respondeu Maria: "Sou serva do Senhor; que aconteça comigo conforme a tua palavra". Então o anjo a deixou.
39 Maríañapaʼ allent̃a ahuoʼ pomaʼyorñecma oʼch emoʼtenanaʼ Elisabet. All yec̈henapaʼ all shonteʼ aspent̃arer allara Judeo. Allempoña c̈hap anetso all sechenapaʼ beʼt̃osos Zacarías paʼpacllo, huom̃chaʼtosan Elisabet.
39 Naqueles dias, Maria preparou-se e foi depressa para a uma cidade da região montanhosa da Judéia,
40 — ausente —
40 onde entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Ñañapaʼ allempo eʼmapan María ñeñt̃ atet̃ huom̃chaʼtospaʼ pueʼmaret̃ollña ñeñt̃ paʼt̃oʼtsenpaʼ allent̃epaʼtchaʼ pella. Pachorñapaʼ eʼñe chorreña Parets Puecamquëñ.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, o bebê agitou-se em seu ventre, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ñeñt̃ña eñorateneʼ, pocsheñeshocmañen eñorena huomencpaʼ atet̃ otapan María: —P̃apaʼ oʼ atarr coshaterrep̃ Yepapar. P̃apaʼ oʼ eʼñe pem̃tanaʼtue ora allohuen yacmaneshac̈hno att̃o coshatenanet ñet Yepapar. Ñam̃a Yepaparpaʼ atarrchaʼ bensareʼtam̃pennap̃ pechoyoret̃oll.
42 Em alta voz exclamou: "Bendita é você entre as mulheres, e bendito é o filho que você dará à luz!
43 Amaʼt na Yepaparpaʼ atarr coshatenen att̃o pemoʼtenen amaʼt ñeñt̃ep̃ pachor pen ñeñt̃chaʼ Yepartseshar yeperr.
43 Mas por que sou tão agraciada, a ponto de me visitar a mãe do meu Senhor?
44 T̃arroʼmar eʼñe allempocma neʼmaponap̃ peñoñ atet̃ pehuom̃chaʼtosen, neʼmaret̃ollpaʼ eʼñe pocsheñeshot̃paʼ allent̃epaʼtchaʼ pella nat̃o.
44 Logo que a sua saudação chegou aos meus ouvidos, o bebê que está em meu ventre agitou-se de alegria.
45 P̃aña t̃eʼpaʼ atarr cosheñtsoʼtsenep̃ t̃arroʼmar p̃apaʼ eʼñe p̃ameʼñaʼhuoña ñeñt̃ atet̃ otuenp̃aʼ Yepapar. Ñeñt̃oʼmarña ñeñt̃paʼ eʼñech atet̃ etsoterra p̃ocop.
45 Feliz é aquela que creu que se cumprirá aquilo que o Senhor lhe disse! "
46 Maríañapaʼ alla otererr:
46 Então disse Maria: "Minha alma engrandece ao Senhor
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 — ausente —
48 pois atentou para a humildade da sua serva. De agora em diante, todas as gerações me chamarão bem-aventurada,
49 — ausente —
49 pois o Poderoso fez grandes coisas em meu favor; santo é o seu nome.
50 — ausente —
50 A sua misericórdia estende-se aos que o temem, de geração em geração.
51 — ausente —
51 Ele realizou poderosos feitos com seu braço; dispersou os que são soberbos no mais íntimo do coração.
52 — ausente —
52 Derrubou governantes dos seus tronos, mas exaltou os humildes.
53 — ausente —
53 Encheu de coisas boas os famintos, mas despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Ajudou a seu servo Israel, lembrando-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 para com Abraão e seus descendentes para sempre, como dissera aos nossos antepassados".
56 Allempoñapaʼ ñatoʼ maʼpm̃at̃eʼ arrorr alla aʼpa Elisabetesho. Allot̃ña Maríapaʼ ahuerr paʼpacllo.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses e depois voltou para casa.
57 Allempoña c̈hap allempoch emareʼten Elisabet. Ñeñt̃ña pueʼmarpaʼ asheñorrot̃oll.
57 Ao se completar o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ yec̈hetsa all ñesho ñam̃a allohuen pamoʼtseshaʼ ñetñapaʼ eʼñe coshaprechet. T̃arroʼmar eñoteñet Yomporpaʼ oʼ orrtatoñ att̃o ñapaʼ atarr muereña.
58 Seus vizinhos e parentes ouviram falar da grande misericórdia que o Senhor lhe havia demonstrado e se alegraram com ela.
59 Allempoña oʼ posocmataʼmuen ñeñt̃ña asheñorrot̃ollpaʼ oʼ tsorrat̃olleʼtaʼmueñet t̃arroʼmar ñetpaʼ atet̃caʼye yec̈henet ñeñt̃et judioneshet.Allempopaʼ añ sochetañ Zacarías oʼch anmatoñetañ pompor paʼsoʼcheñ.
59 No oitavo dia foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome do pai, Zacarias;
60 T̃arraña pachorpaʼ otanet: —Napaʼ ama nemno oʼch sesochon neʼmar Zacarías. Napaʼ añchaʼ nesoch Juan.
60 mas sua mãe tomou a palavra e disse: "Não! Ele será chamado João".
61 Allempoña acheñeneshaʼpaʼ atet̃ ochet: —¿Esoʼmareʼt pemneñña oʼch pesoch Juan t̃arroʼmar amaʼt puesheñarra p̃amoʼtspaʼ ama eñalle ñeñt̃ sochetsa Juan?
61 Disseram-lhe: "Você não há nenhum parente com esse nome".
62 Allempoña acheñeneshaʼpaʼ eʼñe potot̃eta aʼp̃t̃oʼtoñet emat̃oll pompor eschaʼ sochanña puechemeret̃oll.
62 Então fizeram sinais ao pai do menino, para saber como queria que a criança se chamasse.
63 Ñapaʼc̈hoʼña potot̃a eñotatan acheñeneshaʼ oʼch apet quellcatets allchaʼ quellcan ñeñt̃chaʼ sochan puechemeret̃oll. Allempoñapaʼ apet quellcatets, allñapaʼ atet̃ quellcaʼ: “Añchaʼ yesoch Juan.” Acheñeneshaʼñapaʼ att̃a cohuanrrorchet.
63 Ele pediu uma tabuinha e, para admiração de todos, escreveu: "O nome dele é João".
64 Eʼñe allempocma Zacaríasñapaʼ allent̃a eñorerra. Allorocma ayeʼchoc̈htaterran Yompor.
64 Imediatamente sua boca se abriu, sua língua se soltou e ele começou a falar, louvando a Deus.
65 Acheñeneshaʼña ñeñt̃ yec̈hetsa allpaʼ allohuenet atarr mechaʼnaʼteñet Yompor. Ñetñapaʼ serrpareʼtatannaʼtyeset all aspent̃arero Judeo.
65 Todos os vizinhos ficaram cheios de temor, e por toda a região montanhosa da Judéia se falava sobre essas coisas.
66 Ñam̃a amaʼt allohuen ñeñt̃ eʼmareʼtyeseʼ ñetñapaʼ cot̃apeʼchyeset pueyoc̈hreto, atet̃ otyenet: —Añ cheshat̃ollpaʼ poʼñoc̈hchaʼ atarr sherberran Yompor tsapat̃onet̃. T̃arroʼmar Yomporpaʼ atarr muereña.
66 Todos os que ouviam falar disso se perguntavam: "O que vai ser este menino? " Pois a mão do Senhor estava com ele.
67 Cheshat̃ollña pompor ñeñt̃ Zacaríaspaʼ añ chorrenaya Parets Puecamquëñ ñeñt̃ña eñoraterreʼ Yomporecop ñeñt̃chaʼ atet̃ perra amaʼt esempo. Ñeñt̃paʼ atet̃ ot Zacarías:
67 Seu pai, Zacarias, foi cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 — ausente —
68 "Louvado seja o Senhor, o Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo.
69 — ausente —
69 Ele promoveu poderosa salvação para nós, na linhagem do seu servo Davi,
70 — ausente —
70 ( como falara pelos seus santos profetas, na antigüidade ),
71 — ausente —
71 salvando-nos dos nossos inimigos e da mão de todos os que nos odeiam,
72 — ausente —
72 para mostrar sua misericórdia aos nossos antepassados e lembrar sua santa aliança,
73 — ausente —
73 o juramento que fez ao nosso pai Abraão:
74 — ausente —
74 resgatar-nos da mão dos nossos inimigos para servi-lo sem medo,
75 — ausente —
75 em santidade e justiça, diante dele todos os nossos dias.
76 — ausente —
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, pois irá adiante do Senhor, para lhe preparar o caminho,
77 — ausente —
77 para dar ao seu povo o conhecimento da salvação, mediante o perdão dos seus pecados,
78 — ausente —
78 por causa das ternas misericórdias de nosso Deus, pelas quais do alto nos visitará o sol nascente
79 — ausente —
79 para brilhar sobre aqueles que estão vivendo nas trevas e na sombra da morte, e guiar nossos pés no caminho da paz".
80 Añña cheshat̃oll Juanpaʼ alloʼna sen atarretnomtsa. Puecamquëñot̃paʼ atarr ahuamencat̃etnena. Ñañapaʼ alla yec̈hena allap̃ar amayo t̃arrempohua allempo orrta israelenaʼtarneshesho.
80 E o menino crescia e se fortalecia no espírito; e viveu no deserto, até aparecer publicamente a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.