João 6
Yanesha' NT (AME_TBL) vs ARIB
1 Allempoña Jesúspaʼ ahuoʼ yom̃taʼn saʼp Galileaso, ñeñt̃ara saʼp otenet Tiberias.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Allñapaʼ cot̃aʼneñ shonteʼ acheñeneshaʼ t̃arroʼmar ñetpaʼ oʼ entuoñet poʼpartsoña att̃o aʼcrratyerran allohuen ñeñt̃ atsnaʼtyets.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Oʼña c̈hap yom̃taʼn Jesúsñapaʼ ahuos aspent̃o, allña anorros epuet pueyochreshaʼ.
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 Allempopaʼ oʼ c̈hapmoch pascuapo allempoch alla cosherrerr judioneshaʼ.
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Jesúsña cohuatsa aʼyopaʼ entapan shonteʼ acheñeneshaʼ ñeñt̃ onac̈hets ñeshonet̃. Allempoñapaʼ atet̃ otan Felipe: —Errahuachcaʼ yerañt̃aña pant̃eʼ ñeñt̃chaʼ rros acheñeneshaʼ ñeñt̃ oʼ huac̈haʼta.
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Ñehua, Jesúspaʼ eʼñe poʼtomña atet̃ ot t̃arroʼmar ñapaʼ eñoteñ atet̃chaʼ p̃a.
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 Felipeñapaʼ atet̃ och: —Amaʼt epoch c̈harroch c̈harraʼ denarioalloch yerañt̃a panpaʼ amaʼt pueshmetat̃ollapaʼ amat̃eʼ rraʼyeseto.
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Pueyochreshaʼña Andrés ñeñt̃ paʼmoʼnasheñ Simóm Pedropaʼ ñañapaʼ atet̃ och:
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 —Arr puesheñarr huepueshachorpaʼ echenancaʼye amnar pan ñeñt̃ cebada ñam̃a epa cac. Att̃apaʼ amat̃eʼ yepataneto, acheñpaʼ shonteʼcaʼye.
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —T̃eʼpaʼ sotanet anorrc̈haʼtetepaʼ. Ñehua, allpaʼ eʼñe cohuen emmoʼraten pasetmaʼ. Ñetñapaʼ anorrchaʼtet. Yacmaneshaʼpaʼ ñatoʼ amnarocht̃eʼ mil eñall.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Jesúsñapaʼ chetan panpaʼ parasyosoʼtam̃pes, allempoñapaʼ apan pueyochreshaʼ. Pueyochreshaʼñapaʼ epatyeset allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ anorrc̈hets all. Att̃ecma p̃a allempo apaʼyesanet ñam̃a cac. Allohuenetpaʼ eʼñe agaphuahuet ñeñt̃ allpon muenaʼyeset.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Allempoña oʼ rrallmeʼchuetpaʼ allohuenetpaʼ eʼñepaʼtchaʼ yetrraʼtuahuet. Eʼñe yetuahuetpaʼ Jesúsñapaʼ atet̃ oterranerr pueyochreshaʼ: —T̃eʼpaʼ oʼch saʼyapac̈herr ñeñt̃ shotnaʼtyets ñeñt̃ saʼpchatyes allochñapaʼ amach es pertatso.
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Allempoña aʼyapac̈herret ñeñt̃ shotaʼtatyeset c̈hepaʼtchaʼ chorrats c̈harraʼ puechena epa cañt̃er ñeñt̃ aʼpchatet all rratanet amnar pan cebada.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Att̃o orrtatanet poʼpartsoña acheñeneshaʼñapaʼ atet̃ otyeset: —Añña poʼñoc̈hpaʼ ñeñt̃caʼye aʼm̃teneʼ Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atarr yecuen oʼch huapa añe patsro.
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Jesúsñapaʼ eñotanet ñetpaʼ añ muenenet oʼch huapoñetpaʼ oʼch rromoset oʼch noset ñeñt̃chaʼ paʼm̃chaʼtaret̃er pet. Ñeñt̃oʼmarña Jesúspaʼ aʼnahua ahuerr all aspent̃o eʼñe ñapuet̃.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 Allempoña ellerren pueyochreneshaʼñapaʼ ahuanerret saʼpatop̃ño.
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 Aʼtac̈haʼtuerret poʼnoñt̃opaʼ oʼch ahuam̃perret yom̃taʼn, Capernaumonet̃. Allñapaʼ alla checmetam̃p̃set. Jesúsñapaʼ ama huerraʼ all alloʼtsaʼyenet.
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Allñapaʼ orrnotam̃pesnomuet, saʼpñapaʼ c̈ha emoʼyarerta.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Ñetñapaʼ echotnomuet saʼp amnar amapaʼ pechapt̃eʼ kilómetro allñapaʼ machayot̃epaʼtchaʼ entapet Jesús chopeʼchnen enot̃ oño. Oʼ allameʼttsam̃a p̃an noñt̃. Ñetñapaʼ c̈hepaʼtchaʼ mechaʼtapet.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 T̃arraña ñapaʼ atet̃ otosanet: —Nacaʼye oʼ nohuapa, amach att̃a sem̃chaʼtatstapno.
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Ñetñapaʼ mueneñetañ oʼch agapapet noñt̃ot̃, eñotostsetpaʼ oʼ c̈hapña noñt̃ yom̃taʼn all sechenet.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Tsapat̃ña acheñeneshaʼ ñeñt̃ alla aʼpatsa yom̃taʼn ñetpaʼ eñoteñet eʼñe pat̃rra noñt̃ allo aʼtac̈haʼt Jesús pueyochreshaʼ ñam̃a Jesúspaʼ enteñet amacaʼ aʼtapo noñt̃o epuet pueyochreshaʼ eʼñe ñapt̃ochayeta ahuanmuet.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 T̃arraña noñt̃ec̈hnoñapaʼ c̈hocma huac̈hena Tiberiasot̃, oʼ c̈hapuet allameʼtets all rret ellerro pan ñeñt̃ parasyosoʼtam̃pes Partseshaʼ Jesús.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Allempoña acheñeneshaʼ ñeñt̃ alloʼtsen ñetñapaʼ oʼhuañ eñchet Jesús pueyochreshohuen. Ñetpaʼc̈hoʼña allent̃a aʼtac̈haʼtet ñamet noñt̃o, ahuam̃p̃set Capernaumonet̃, oʼch eʼneretaʼ Jesús.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Allempoña entoset yom̃taʼnpaʼ atet̃ otoset: —Maestro, ¿esempoʼtña pec̈herrña p̃a arrma?
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Jesúsñapaʼ atet̃ otapanet: —Na poʼñoc̈hpaʼ oʼch notapas, sapaʼ amacaʼye añecpayeʼ seʼnenno att̃o oʼ norrtatonas nepartsoña. Sapaʼ añecpacaʼyeña seʼnenen att̃o oʼ nerratuas pan oʼ eʼñe seyetua.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 T̃eʼpaʼ oʼch notas, sapaʼ amach aña semaʼyoc̈hratsto yocrram̃ ñeñt̃ eʼnuapoʼ. Añchaʼña semaʼyoc̈hra socrram̃ ñeñt̃ ama eʼnuapahuoyaye; ñeñt̃ña alloch sapaʼ corretsasach socsheñeshocmañen eʼñe t̃ayot̃eñ amaʼt errponañohuen. Ñeñt̃ña socrram̃paʼ nach sapuerreʼ Ñeñt̃en Acheñetosets t̃arroʼmar Apapaʼ oʼ llesenserren na Ñeñt̃en Acheñetosets arr patsro.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 Acheñeneshaʼñapaʼ atet̃ otereterr: —Errot̃enuachcaʼ yep̃aña ñeñt̃ cohuen enten Yompor.
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Ñeñt̃ cohuen enten Yomporpaʼ oʼch sameʼñaʼna na ñeñt̃en llesensen.
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 Ñetñapaʼ atet̃ otereterr: —Errot̃enot̃uachcaʼ pegateyña pepartsoña ñeñt̃chaʼ yentpaʼ att̃ot̃chaʼ yameʼñap̃a. P̃apaʼ esuañacaʼ petsoten.
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Ya yatañneshañpaʼ rraʼyeseteʼt̃ ñeñt̃ maná all amayo atet̃caʼye anuaret̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃ot̃eñ: “Rratyesaneteʼt̃ pan ñeñt̃ apaneteʼt̃ Yompor pueʼntañot̃.”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Eʼñe poʼñoc̈h oʼch notas: Ama Moisésoyeʼ apahueteʼt̃eña pan ñeñt̃ huetsa entot̃. Nacaʼye Nompor sapueneʼña ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h socrram̃ sepen. Añ socrram̃paʼ entot̃ña huena.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Naña socrram̃ sepen ñeñt̃en oʼ apuerres Nompor, napaʼc̈hoʼña entot̃ nohuapa Yomporeshot̃ allochñapaʼ acheñeneshaʼña arr patsropaʼ ñetñapaʼ corretsetach.
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ñetñapaʼ atet̃ otereterr: —Ayochreshat̃e yapaʼc̈hoʼña c̈hocmach p̃apuey ñeñt̃ corramets.
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Napaʼ na corram̃tsotets alloch eʼñe socrra. Eseshaʼch huapatsa nesho ñetña amaʼt ahuat̃apaʼ amach alla cheporrerreteʼt̃e. Eseshaʼch nameʼñerraya na ñetña amaʼt ahuat̃apaʼ amach alla oñpaʼterreteʼt̃e. Ñehua, ñeñt̃paʼ añ notenes, eseshaʼch nameʼñerraya na ñetñapaʼ c̈hocmach eʼñe cosherret pueyoc̈hreto, amaʼt ahuat̃apaʼ amach alla es eʼnerreteʼt̃e.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 T̃arraña napaʼ oʼ notuas: Sapaʼ oʼ sentnoñ amaña sameʼñenno.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Allohuen acheñeneshaʼ ñeñt̃ oʼpatatenna Apapaʼ ñetñapaʼ ameʼñerrnetchaʼ. Eseshaʼch nameʼñerraya ñetñapaʼ amach alla nehuaporeʼterraneto.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 T̃arroʼmar napaʼ ama añecpayeʼ nohuapoña entot̃ att̃och oʼch aña atet̃ nep̃os ñeñt̃ nemnen na. Napaʼ añecopña nohuapa oʼch atet̃ neperr ñeñt̃ atet̃ muenen Nompor ñeñt̃ nellsenserreʼ.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ñeñt̃paʼ atet̃ muenen Nompor ñeñt̃ nellsenserreʼ: Amachña c̈ha naʼchencatereña acheñeneshaʼ ñeñt̃ ora allpon oʼpatatenna na, c̈hochña ello netantaterrñañ esempohuañen.
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 Añmapaʼ ñeñt̃ña muenen Nompor: Erraʼtsenchaʼ neñoterreʼ ñerraʼm ameʼñerrnetchaʼ na ñeñt̃en Yompor Puechemeren, ñetñapaʼ corretsetach pocsheñeshocmañen t̃ayot̃eñ amaʼt errponañohuen. Ñetñapaʼ c̈hocmach netantaterranet esempohuañen.
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Att̃o Jesúspaʼ otenanet, “Napaʼ na corram̃tsotets ñeñt̃en huapatsa entot̃”, judioneshaʼñapaʼ pocuanaʼteñot̃et otatseʼtyeñet.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 Ñeñt̃paʼ atet̃ otyeset: —Añmapaʼ añacaʼye Jesús, José puechemer, ñeñt̃ pompor ñam̃a pachor eʼñecaʼye yechmeʼteñ. T̃eʼñapaʼ esoʼmareʼtña oten ñapaʼ entot̃oʼ huapa.
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 Jesúsñapaʼ atet̃ otanet: —Sapaʼ amach att̃a sotatseʼtannaʼtyesatsto.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Amaʼt eseshapaʼ amach errot̃enot̃ ameʼñerrneto ñerraʼm Nompor ñeñt̃ nellsenseneʼ ñerraʼm ña ama cot̃apeʼchaterrahueto cohuen. Ñetñapaʼ netantaterranetchaʼ esempohuañen.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Atet̃ quellquëʼt̃ ñeñt̃ aʼm̃tayeʼt̃ Yompor poʼñoñ ahuat̃, poʼquellcopaʼ atet̃ anuaret̃: “Allohuenetpaʼ Yomporchaʼña eñotaterrahuet.” Allohuen ñeñt̃chaʼ eʼm̃ñoterreʼ Nompor att̃och cohuen cot̃apeʼchaterranet, ñetñapaʼ nachña ameʼñerret.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 ’Amaʼt eseshapaʼ ama puentareto Apa. Napt̃aña na ñeñt̃en huapatsa Yomporeshot̃ nentarcaʼyeña Apa.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Eʼñe poʼñoc̈h notenes: Eseshaʼch nameʼñerraya ñetñapaʼ corretsetach pocsheñeshocmañen t̃ayot̃eñ eʼñe errponañohuen.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 Napaʼ na corram̃tsotets alloch eʼñe socrra.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Satañneshañpaʼ amaʼt rraʼyeseteʼt̃ ñeñt̃ maná all amayo, ñetñapaʼ oʼ collaʼhuenet.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 T̃arraña ñeñt̃en soteneʼ t̃eʼ ñeñt̃ña eʼñe poʼñoc̈h socrram̃ ñeñt̃en huapatsa entot̃ allochñapaʼ eseshaʼch rreʼpaʼ ñetñapaʼ corretsetach t̃ayot̃eñ eʼñe errponañohuen.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Eʼñe poʼñoc̈h napaʼ na ñeñt̃en corram̃tsotets alloch eʼñe socrra ñeñt̃en huapatsa entot̃. Ñerraʼm eseshaʼ rreʼ añ corrametspaʼ ñetñapaʼ corretsetach t̃ayot̃eñ eʼñe errponañohuen. Añ corramets ñeñt̃chaʼ nepomuerr na acheñeneshacop arr patsro alloch eʼñe correnet, ñeñt̃paʼ añcaʼye nechets.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Judioneshaʼñapaʼ ñeñt̃oʼmarac̈hoʼ es otannaʼtyeset. Ñetñapaʼ atet̃ otyeset: —Errot̃enot̃uachñacaʼ apueyña eʼñe ña poʼchets ñeñt̃chaʼ yerraʼ.
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Poʼñoc̈h oʼch notas, ñerraʼm ama serrerrnano nechets Ñeñt̃en Acheñetosets, ñerraʼm ama sorrerrnano ñam̃a nerras, sapaʼ amat̃eʼ errot̃enot̃ socrroña sa.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Ñerraʼm eseshaʼ rreneʼ nechets ñam̃a ñerraʼm orrennanet nerras, ñetñapaʼ corretsetach t̃ayot̃en eʼñe errponañohuen, t̃arroʼmar nañapaʼ netantaterranetchaʼ esempohuañen.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 T̃arroʼmar nechets ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h corram̃tsotets; ñerraspaʼc̈hoʼña ñeñt̃ eʼñe poʼñoc̈h orrpapoʼ.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Ñeñt̃chaʼ rreneʼ nechets ñam̃a ñerraʼm orrennanet nerras ñetñapaʼ eʼñech parrocmatennet na, napaʼc̈hoʼña eʼñech neparrocmatenanet ñet.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Apa ñeñt̃ nellsenseneʼ ñapaʼ ama arromñat̃eshayaye, ñacaʼyeña napueneʼña att̃o napaʼc̈hoʼña corretsanach. Atet̃ nepena nam̃a, allohuen ñeñt̃ pocrram̃ nepeneʼ napaʼc̈hoʼña añ napuenanet att̃och ñetpaʼc̈hoʼña corretsetach ñamet.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 Na ñeñt̃en socrram̃ sepen ñeñt̃en huapatsa entot̃. Ama att̃eyayno ñerraʼmrrat̃eʼ pan ñeñt̃ rreʼt̃ satañneshañ ahuat̃. Ñetpaʼ oʼ collaʼhuenet. Eseshaʼch eʼñe pocrram̃ nepeneʼ ñetñapaʼ corretsetach t̃ayot̃eñ eʼñe errponañohuen.
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Arrpaʼ allohua ñeñt̃ atet̃ yec̈hatenan acheñeneshaʼ judioneshaʼ poʼprahuo all Capernaumo.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Allempoña atet̃ eʼmueñet atet̃ oten, shonteʼ pueyochreshac̈hnopaʼ atet̃ otyeset: —Añ ñoñetspaʼ amacaʼye eʼñeyeʼ pocteyaye, amat̃eʼ eseshaʼ ameʼñayo.
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Jesúspaʼ eʼñe pueyoc̈hro eñotanet c̈ha otatseʼtyen pueyochreshac̈hno, ñeñt̃oʼmarña atet̃ oterraneterr: —Ñeñt̃ atet̃ notenespaʼ areʼt pocteyeʼ senteñe.
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Taʼm, ¿errot̃enaʼtchaʼ sotña ñerraʼm poʼñoc̈h sentennoñ na Ñeñt̃en Acheñetsosets oʼch alla naʼterreñ ento allot̃ nohuapa ahuat̃?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Yecamquëñ alloña eʼñe poʼñoc̈h yocrrena. Yechetspaʼ amaʼt coñeʼt̃apaʼ ama sherbeno. Neñoñ ñeñt̃ neserrpareʼtatenespaʼ eʼñe poʼñoc̈h secamquëñecop ñeñt̃ña poʼñoc̈h alloch eʼñe socrra.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 T̃arraña pantantaʼttsospaʼ amaña sameʼñenno. Ñehua, Jesúspaʼ eʼñe allempot̃eñ eñotenan ñeñt̃chaʼ ama ameʼñerrtso. Eʼñe eñotenan ñam̃a ñeñt̃chaʼ pomuerreʼ.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Jesúspaʼ alla oterraneterr: —Ñeñt̃oʼmarña napaʼ notaseʼt̃, amach eseshaʼ nameʼñerrayo ñerraʼm ama Apa cot̃apeʼchaterrahueto att̃och cot̃errnet.
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Allempot̃eñña shonteʼ Jesús pueyochreshac̈hno puerrac̈herret ñeshot̃paʼ oʼhuañ chopeñeʼchenet parro.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Allempoña Jesúspaʼ atet̃ otan pueyochreshaʼ ñeñt̃ c̈harrasheña puechena epa: —Sapaʼc̈hoʼ ¿semneñeʼt oʼch sepuerrerra sam̃a?
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simón Pedroñapaʼ atet̃ och: —Partseshachaʼ, eseshaʼhuat̃eʼñacaʼye yoct̃aʼ. P̃apt̃acaʼye pechenña ñoñets att̃ochña yapaʼ corretsayach t̃ayot̃eñ errponañohuen.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Yapaʼ oʼcaʼye yameʼñap̃a. Yapaʼ yeñotenep̃ p̃apaʼ pepaʼtcaʼye Cristotets, ñeñt̃ep̃ Yompor Puechemerep̃.
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 Jesúsña atet̃ otanet: —Napaʼ nacaʼyeña saʼcrerreʼña sa, c̈harrasheñas sepchena epa. Ñeñt̃ña puesheñarrpaʼ ñeñt̃paʼ oneñet̃enaʼtar.
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Ñehua, Judasocop atet̃ eñora. Ñeñt̃ Judaspaʼ ñeñt̃ Simón Iscariote puechemer. Amaʼt ñeñt̃ aʼpchenahuetañ epa pueyochreshaʼ, puesheñarrpaʼ ñeñt̃chaʼ pomuerreʼ.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.