João 21

Yanesha' NT (AME_TBL) vs BKJ

Sair da comparação
1 Allempoña Jesúspaʼ orrterranerr pueyochreshaʼ eʼñe saʼpatop̃ño Tiberiaso. Allpaʼ atet̃ orrterranet:
1 Depois dessas coisas, mostrou-se Jesus outra vez aos discípulos junto ao mar de Tiberíades; e mostrou-se do seguinte modo.
2 Ñehua, allempo shontenet allpaʼ alloʼtsen Simón Pedro ñam̃a Tomás ñeñt̃ otenet Epaneshaʼ ñam̃a Natanael ñeñt̃ canoʼmarneshaʼ eʼñe allara Galileo. Ñam̃a alloʼtsen Zebedeo puechemereshaʼ ñam̃a alloʼtsen poʼpoñ epsheña pueyochreshaʼ.
2 Estavam juntos Simão Pedro, e Tomé, chamado Dídimo, e Natanael de Caná da Galileia, e os filhos de Zebedeu, e outros dois dos seus discípulos.
3 Simónña Pedropaʼ atet̃ otanet: —Napaʼ oʼch neterrayenaʼ. Poʼpotantañec̈hnopaʼc̈hoʼña atet̃ ochet: —Yapaʼc̈hoʼña oʼch yoct̃ap̃. Allempoñapaʼ ahuanmuet aʼtac̈haʼtoset noñt̃o. T̃arraña amaʼt arepenetañ terrayatsetpaʼ amaña es rromueneto.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Eu vou pescar. Disseram-lhe eles: Nós também vamos contigo. Eles saíram, e imediatamente entraram no barco, e naquela noite não pegaram nada.
4 Allempoña oʼ puetarenmoch Jesúsñapaʼ t̃omhuen puemeʼtaro. T̃arraña pueyochreshac̈hnoñapaʼ ama eseshaʼ chemeʼtapaye.
4 Mas, vindo a manhã, Jesus ficou na praia; mas os discípulos não sabiam que era Jesus.
5 Jesúsñapaʼ atet̃ otosanet: —Neyochreneshachaʼ ¿amaʼt eñalleña secacar ñeñt̃chaʼ serraʼmuen? —Ñetñapaʼ atet̃ ochet: —Amacaʼye eñalle.
5 Então, disse-lhes Jesus: Filhos, tendes algum alimento? Eles responderam-lhe: Não.
6 Ñañapaʼ atet̃ oterraneterr: —Sehuaporeʼt seterraya noñt̃ poʼcohuenrot̃ allpaʼ serrmueʼchcaʼye. Atet̃ otanetpaʼ atet̃c̈hoʼ pet. Arepaʼtchaʼ eshcayeʼ cheterreto poʼterraya oʼ rromuet nanac aton cac — shonteʼ.
6 E ele lhes disse: Lançai a rede ao lado direito do barco, e achareis. Lançaram-na, portanto, e eles não eram capazes de puxá-la por causa da quantidade de peixes.
7 Allempoña pueyochreshaʼ ñeñt̃ atarr morrentena Jesúspaʼ ñañapaʼ atet̃ otan Pedro: —¡Yepartsesharepaʼtcaʼye! Simónña Pedropaʼ allempo eñotan Partseshepaʼt huetsa ñañapaʼ puemaʼyoreñ chorrerrana paʼshtam t̃arroʼmar ñapaʼ muelleʼmcot̃a terrayen. Ñañapaʼ puemaʼyorñecma omacha oñopaʼ ahuoʼ Jesúsesho.
7 Então, aquele discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: É o Senhor. Ora, quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, cingiu-se com sua capa de pescador, (porque ele estava despido), e lançou-se ao mar.
8 Poʼpotantañec̈hnoña pueyochreshaʼpaʼ chentaʼ onac̈herret noñt̃o. Ñatoʼ cien metrot̃eʼ alloʼtsen att̃och c̈herret top̃ñaʼso. Chetareʼtnerret poʼterraya eʼñe chorreʼ cac.
8 E os outros discípulos vieram no pequeno barco (porque não estavam distantes da terra, senão cerca de duzentos côvados), arrastando a rede com os peixes.
9 Allempo sohuaʼrretuerret patsopaʼ all entuerret quellmesh all huorten all achmaret̃tena cac; alloʼtsen ñam̃a pan.
9 Logo que vieram para a terra, eles viram ali brasas, e um peixe posto em cima delas, e pão.
10 Jesúsñapaʼ atet̃ oterraneterr: —Sacraʼ patantarr cac ñeñt̃ serrmuen eʼñe errteʼ.
10 Disse-lhes Jesus: Trazei dos peixes que agora apanhastes.
11 Allempoña Simón Pedropaʼ alla aʼterr noñt̃o, chetan terraya noñt̃ot̃ oʼ neʼ mast̃o, eʼñe chorreʼ ateshaʼ cacac̈hno — alloʼtsen ciento cincuenta tres ñeñt̃ allpon rromuet cac. T̃arraña amaʼt shonteʼ rromuet cacpaʼ ama rrarratano terraya.
11 Simão Pedro subiu, e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinquenta e três grandes peixes; e apesar de serem tantos, não se rompeu a rede.
12 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —T̃eʼpaʼ sonac̈herr oʼch serraʼmuen. Puem̃chaʼnaʼteñot̃et amaʼt puesheñarrot̃eta ama eseshaʼ otenaye: ¿Eseshapeʼtña p̃a? t̃arroʼmar eñoteñet poʼñoc̈hpaʼ Partseshaʼcaʼye.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde e jantai. E nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? Sabendo que era o Senhor.
13 Allempoña huapanet Jesús allameʼtets, chetosan pan apaʼyesosanet. Apaʼyesosanet ñam̃a cac.
13 Chegou, pois, Jesus, e pegou o pão, e deu-lho, e, semelhantemente, o peixe.
14 Ñeñt̃paʼ allempo pomaʼpocheñohua orrterrana pueyochreshaʼ allempo tanterra rromot̃.
14 Foi esta a terceira vez que Jesus mostrou-se aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado dos mortos.
15 Allempoña rrohuaʼmuenet Jesúsñapaʼ atet̃ otan Simón Pedro: —Simón, Jonás puechemere, p̃apaʼ ¿atarrt̃eʼ pemorrentenna, ellot̃eʼ pem̃tanaʼtueñ añeneshaʼ? Ñañapaʼ atet̃ otan Jesús: —Poʼñoc̈hcaʼye Partseshachaʼ peñotenen napaʼ nemorrentenp̃a. Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Ñeñt̃epñapaʼ eʼñech cohuen peserrpareʼtatyes allohuen ñeñt̃ nameʼñenaya; ñetpaʼ eʼñe atet̃ nentenanet ñerraʼmrrat̃eʼ necarrneroret̃olleshaʼ.
15 Assim, tendo eles jantado, disse Jesus a Simão Pedro: Simão, filho de Jonas, tu me amas mais do que estes? E ele respondeu: Sim, Senhor; tu sabes que eu te amo. Ele disse-lhe: Apascenta os meus cordeiros.
16 Puepocheñoñapaʼ alla otererr: —Simón, Jonás puechemere, ¿poʼñoc̈haʼt atarr pemorrentenna? Ñañapaʼ alla oterrerr: —Poʼñoc̈h Partseshachaʼ eʼñe peñotenen napaʼ nemorrentenp̃a. Ñañapaʼ alla otererr: —Ñeñt̃epñapaʼ eʼñech cohuen pecuam̃p̃son allohuen ñeñt̃ nameʼñenaya; ñet poʼñoc̈hpaʼ eʼñe atet̃ nentenanet ñerraʼmrrat̃eʼ necarrnerorec̈hno.
16 Ele disse novamente pela segunda vez: Simão, filho de Jonas, tu me amas? Ele disse-lhe: Sim, Senhor; tu sabes que eu te amo. Ele disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.
17 Pomaʼpocheñoñapaʼ alla otererr: —Simón, Jonás puechemere, ¿amaʼt eʼñe mamecpa pemorrentenno? Pedroñapaʼ llequënana att̃o alla pomaʼpocheño otererr eʼñe ñeñt̃ara, ¿pemorrentennaʼt?, ñeñt̃oʼmarña ñapaʼ otererr: —Partseshachaʼ allohuenpaʼ eʼñepaʼt peñotueñ. Eʼñe peñotenen napaʼ nemorrentenp̃a. Jesúsñapaʼ alla otererr: —Ñeñt̃epñapaʼ eʼñech cohuen pecuam̃p̃son necarrnerorec̈hno.
17 Ele disse-lhe pela terceira vez: Simão, filho de Jonas, tu me amas? Pedro entristeceu-se por ele lhe ter dito na terceira vez: Tu me amas? E ele disse-lhe: Senhor, tu sabes todas as coisas, tu sabes que eu te amo. Jesus disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Poʼñoc̈hcaʼye t̃eʼpaʼ oʼch notap̃, p̃a allempo huepueshenp̃aʼ pechorreʼt̃ eʼñe p̃ot̃a, all pesecheʼt̃paʼ all pechopeñeʼchyeseʼt̃. T̃arraña esempoch pepoʼnmeʼtenpaʼ p̃añapaʼ oʼch att̃am̃a peyopen pequeʼ att̃ochña oʼch poʼpsheññam̃a pechorratenaya allempopaʼ anerrpetchaʼ all ama pesecheno.
18 Na verdade, na verdade eu te digo: Quando tu eras jovem, te cingias a ti mesmo, e andavas por onde querias; mas, quando envelheceres, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá, e te levará para onde tu não queiras.
19 Ñeñt̃paʼ t̃arrecop atet̃ eñoranaʼtenanet allochñapaʼ att̃och eñochet errot̃enot̃chaʼ rromuerr Pedro att̃ot̃chaʼ cohuentaterran Yompor. Ñeñt̃a otuepaʼ alla oterran Pedro: —P̃apaʼ c̈hocmuepaʼch eʼñe p̃oct̃enen.
19 E falou isso, significando com que morte havia ele de glorificar a Deus. E, tendo falado isso, disse-lhe: Segue-me.
20 Pedroñapaʼ puetallerrtsa entapan oʼ cot̃aʼnem̃ poʼpsheñeñ pueyochreshaʼ ñeñt̃ atarr morrentena Jesús, ñeñt̃ eʼñe anorrtseʼt̃ epuet ahuañmoʼcha allempo rrallmeʼcheteʼt̃ ñeñt̃ara pueyochreshaʼ ñeñt̃ otayeʼt̃ ahuaña: “Partseshachaʼ ¿erraʼtsenacpaʼtña peʼñorena ñeñt̃chaʼ pepomuerreʼ?”
20 Então Pedro, voltando-se, viu que o seguia aquele discípulo a quem Jesus amava, e que também se reclinara sobre o seu peito na ceia, e que dissera: Senhor, quem é que te há de trair?
21 Allempoña entap̃ Pedro, ñañapaʼ allent̃a otan Jesús: —Partseshachaʼ ñocoppaʼ ¿amaʼt eñalleña ñeñt̃chaʼ huapoya ña?
21 Vendo Pedro a este, disse a Jesus: Senhor, e o que fará a este homem?
22 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Ñerraʼm na muenateʼ ñapaʼ allach aʼpa esempohuañenña nohuerrapaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ ñocop, ñeñt̃paʼ ama p̃ocpayaye. P̃ocoppaʼ añ poctetsa c̈hocmuepaʼch p̃oct̃enen.
22 Disse-lhe Jesus: Se eu quero que ele fique até que eu venha, o que é isso para ti? Segue-me tu.
23 Ñeñt̃oʼmarña epaʼhua añ ñoñets errap̃aren alloʼtsaʼyen masheñneshaʼ, ñeñt̃oʼmarña ñetpaʼ atet̃ otannaʼtyenet, ñeñt̃ pueyochreshaʼpaʼ añoʼch rromuerro amaʼt errponaña. T̃arraña Jesúspaʼ ama att̃eyeʼ oteno amach rromuerro. Ñapaʼ aña oteñ: “Ñerraʼm na muenateʼ ñapaʼ allach aʼpa esempohuañenña nohuerrapaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe pocteʼ ñocop, amaña poʼpsheññecpayaye.”
23 Então, divulgou-se entre os irmãos este dito, que aquele discípulo não havia de morrer; Jesus, porém, não lhe disse que não morreria, mas: Se eu quero que ele fique até que eu venha, o que é isso para ti?
24 Napaʼ ñeñt̃en pueyochreshan ñeñt̃en atet̃ eñotatets atet̃ ñeñt̃arana quellquëʼ añ. T̃eʼña ya allohueney yeñoteñ ñeñt̃ atet̃ naʼpot̃apaʼ ñeñt̃paʼ eʼñe poʼñoc̈h atet̃.
24 Este é o discípulo que testifica dessas coisas e escreveu estas coisas, e nós sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Shonteñ poʼñoñec̈hno ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyesa Jesús. Ñerraʼm eʼñech yequellcaʼhueñ ora allohuen ñeñt̃ atet̃ p̃aʼyeseʼt̃ Jesús eñalleñt̃eʼ shonteʼ nanac libros. Napaʼ noten shonteñt̃eʼ nanac librospaʼ eʼñech epaʼhuañ ora errap̃aren añe patsro ñerraʼm allponchaʼ yequellcañ libros. Ñeñt̃paʼ att̃etepaʼch Nompore. Allohua.
25 E há ainda também muitas outras coisas que Jesus fez, as quais, se cada uma fosse escrita, eu suponho que nem ainda o mundo todo poderia conter os livros que seriam escritos. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.