João 13

Yanesha' NT (AME_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Amaʼt ama c̈henaʼ pascuapo allempoch cosherrerr judioneshaʼ, Jesúsñapaʼ eñoteñ eʼñech ñeñt̃eshaña alloʼtsen arr patsro oʼch ahuerr Pomporesho. Ñapaʼ c̈hocma atarr morrentenana allohuen ñeñt̃ pueyochreshaʼ pen arr patsro. Ñeñt̃oʼmarña allempopaʼ eʼñe poctacma morrentuenanet.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Ñehua, Judas Iscariote ñeñt̃ Simón puechemer, oneñet̃ñapaʼ ahuepaʼt cot̃apeʼchach pueyoc̈hro oʼch pomuerran Jesús. Jesúsñapaʼ eʼñe eñoteñ ñapaʼ t̃arroʼmar llesenserña Pompor allohuenacop. T̃arroʼmar ñapaʼ eʼñe eñoteñ Yomporeshot̃caʼye huapa, elloñapaʼ oʼch alla ahuerr ñesho. Ñeñt̃oʼmarña allempo rrallmeʼchnenet Jesúsña oʼ t̃ompaʼ rrotana pat̃err paʼshtam ñeñt̃ nen enot̃ oʼ chetan pat̃err eʼshmocoʼtametspaʼ oʼ chana allo.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 — ausente —
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 — ausente —
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Allot̃ñapaʼ oʼ shan oñ huantejo alloña eʼpatcaʼtyesanña pueyochreshaʼ. Eʼshmocoʼtam̃tsoñapaʼ alloña aʼporrarraʼtcayerranet ñeñt̃ allo chanena.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Att̃eñapaʼ ponmana Simón Pedro, ñañapaʼ atet̃ och: —Partseshachaʼ amacaʼye pocteyaye oʼch peʼpatcaʼtonña netac. T̃arroʼmar p̃apaʼ p̃a atarr sherbets, napaʼ amacaʼye esoyayno.
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Jesúsñapaʼ atet̃ och: —Ñeñt̃ atet̃ nepenes t̃eʼ sapaʼ amach señoche. Esempopaʼ c̈haponasach seyoc̈hro.
7 Jesus respondeu:
8 Pedroñapaʼ atet̃ otererr: —Amaʼt ahuat̃a napaʼ amach nemnatape oʼch peʼpatcaʼtenña na t̃arroʼmar napaʼ amacaʼye nemno oʼch nepencnaʼntatap̃. Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Ñerraʼm amach neʼpatcaʼtapepaʼ amach errot̃enot̃ eʼñeyeʼ peyemtenno.
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Simónña Pedropaʼ atet̃ otererr: —Ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ atet̃ Partseshachaʼ amachña ñapt̃a netac peʼpatcaʼtono notaʼnachña eʼñe ora noñohuen.
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Ñeñt̃ oʼ apuapaʼ amacaʼye es pallteneto, añacaʼyeña palltenet oʼch eʼpatcaʼchet. Atet̃ sepena sa aʼcohuentatuaret̃es sa soct̃ap̃ñot̃. Sapaʼ eʼñe cohuen aʼcohuentatuaret̃eseñ t̃arraña ama allohuenacmayeʼ aʼcohuentatuaret̃eso.
10 Aí Jesus disse:
11 Ñehua, Jesúspaʼ eʼñe eñotenan ñeñt̃chaʼ pomuerreʼ ñeñt̃oʼmarña atet̃ otanet: “Ama allohuenacmayeʼ aʼcohuentatuaret̃eso.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Allempoña eʼpatcaʼtuanet paʼtacpaʼ cheterran paʼshtampaʼ oʼ alla anerr. Allempoñapaʼ atet̃ oterraneterr: —T̃eʼpaʼ oʼch neñotatas ñeñt̃ neyc̈hatenes ñeñt̃ att̃o neʼpatcaʼtenes.
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Ñehua, sapaʼ sotenen Maestro, ñam̃a sotenen Partseshaʼ. Eʼñe pocteʼ poʼñoc̈h sotenen t̃arroʼmar poʼñoc̈hpaʼ ñeñt̃encaʼye.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Att̃o na neʼpatcaʼtas sa, amaʼt na ñeñt̃en Separtseshar sepen ñam̃a Semaestror sepenen, sapaʼc̈hoʼña ñeñt̃ eʼñe poctetsa socop seʼpatcaʼtannaʼtepaʼch sam̃a. Ñehua, ñeñt̃ poʼñoc̈h notenes, ñeñt̃paʼ atet̃: Amach sañeña atarr cohuen entetso, att̃ochña eʼñe cohuen sesherb̃annena.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Oʼ neñotatas atet̃chaʼ sep̃a sam̃a. Sapaʼc̈hoʼña att̃epaʼch sep̃a atet̃ oʼ nep̃ohuas sa.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Poʼñoc̈hcaʼye oʼch notas: Ñeñt̃ ayochreshat̃ ñerraʼm ama esoyeʼ enteno ñañeña amaʼt eʼñe mamesha, ñeñt̃ña pueyochreshac̈hno pen eʼñepaʼch att̃ecmuet amach esoyeʼ enteneto eʼñe ñañeñeta. Amaʼt na ñeñt̃en allsensaret̃en ama esoyeʼ nenteno amaʼt mamesha, ñeñt̃chaʼ nellsensaʼyes nam̃apaʼ amuepaʼchña esoyeʼ enteneto eʼñe ñañeñeta.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Ñerraʼm ñeñt̃ña sec̈hapoya seyoc̈hropaʼ ñeñt̃ atet̃ neyc̈hatenes, sañapaʼ atarrchaʼ cosheñtsoʼtsenes ñerraʼm eʼñe poʼñoc̈h atet̃ sep̃ohua.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 ’Ama allohuenacpayaysoyeʼ neñeno. Napaʼ neñotenes eʼñe puesheñaʼttsospaʼ atet̃ soct̃apeʼchyen seyoc̈hro. Amaʼt neñotensoñ att̃eseñpaʼ t̃arraña eʼñe att̃a naʼcrerres allochñapaʼ att̃och etsoterra Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ nocop ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Ñeñt̃ parro yerrallmeʼchenpaʼ ñepaʼtchaʼña tanterrtsa nocop.”
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Eʼñe t̃ayot̃eñpaʼ atet̃ notenes amaʼt ama etsotenaʼ allochñapaʼ esempoch etsoterra, sapaʼ sameʼñach napaʼ ñeñt̃en poʼñoc̈h Cristotets.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Poʼñoc̈hcaʼye oʼch notas: Ñerraʼm eseshaʼ eʼñe cohuen aguëneʼ ñeñt̃ nellsensen na ñetpaʼ naʼnacaʼyeña aguënet eʼñe cohuen. Ñam̃a ñeñt̃ eʼñe cohuen naguëneʼ na, ñetpaʼ Nomporeʼnacaʼyeña aguënet ñeñt̃ nellsenseneʼ na.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Jesúsña allempo atet̃ otuapaʼ pueyoc̈hroñapaʼ c̈ha llecaʼhuena. Allempoñapaʼ atet̃ otanet: —Poʼñoc̈h t̃eʼpaʼ oʼch notas, puesheñarrot̃es sapaʼ ñeñt̃eschaʼ nepomuerreʼ.
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Pueyochreshaʼñapaʼ allent̃a cohuannaʼtyeset. Amaña eseshaʼ eñotaye erraʼtsenacopt̃eʼña eñen.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Puesheñarrña pueyochreshaʼ ñeñt̃ atarr muerena Jesús, ñañapaʼ eʼñe epuet Jesús anen all rrallmeʼchenet parro.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Ñeñt̃oʼmarña Simón Pedropaʼ agotan ñeñt̃ anets epuet Jesús, ñeñt̃paʼ atet̃ och: —Ñehua, p̃aʼp̃t̃oʼch yemaestror erraʼtsenacopt̃eʼña eñorena ñeñt̃chaʼ pomuerreʼ.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Ñañapaʼ eʼñe allameʼttsa atet̃ otan Jesús: —Partseshachaʼ ¿erraʼtsenacpaʼtña peʼñorena ñeñt̃chaʼ pepomuerreʼ?
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Jesúsñapaʼ atet̃ och: —Ñeñt̃chaʼ nap añ pan ñeñt̃chaʼ neʼc̈homaʼ ñeñt̃chaʼcaʼyeña nepomuerreʼ. Allempoña eʼc̈homan panpaʼ apan Judas Iscariote ñeñt̃ Simón puechemer.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Allempoña aphue panpaʼ allempocmuepaʼt chorrya oneñet̃. Jesúsñapaʼ atet̃ och: —Errot̃ent̃eʼ pep̃aʼchpaʼ eʼñeñacaʼyeña t̃ayecma atet̃ pepeʼ.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Pueyochreshaʼñapaʼ amaʼt puesheñarra ñeñt̃et alloʼtsaʼyenet, ñetñapaʼ ama eseshayeʼ eñotaye esocopt̃eʼ atet̃ otenan Judas.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Puesheñaʼttsetpaʼ c̈ha otapuetañ Jesúspaʼ ñatoʼ añt̃eʼ oteñ oʼch rañt̃enanaʼ ñeñt̃ muenenet allchaʼ coshapretet, t̃arroʼmar Judaspaʼ ñacaʼye anmapeʼcham̃peneʼña quellayepoʼr. Amapaʼ ñatoʼ añt̃eʼ oteñ oʼch es apaʼyesan huocchañneshac̈hno.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Allempoña Judaspaʼ agapuan panpaʼ allent̃a c̈haʼnerr. Allempopaʼ oʼ tsapuen.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Allempoña Jesús c̈haʼnompaʼ atet̃ oterraneterr: —T̃eʼña poʼñoc̈hpaʼ eʼñe c̈hapmoch allempoch cohuentaterrnan Parets na Ñeñt̃en Acheñetosets. Att̃ochña napaʼc̈hoʼña necohuentaterrñañchaʼ Nompor Parets.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Att̃o napaʼ necohuentaterrñañ Nompor Parets, ñapaʼc̈hoʼña cohuentaterrnanchaʼ na, ñeñt̃paʼ eʼñech mamet̃olla oʼch eʼñe cohuentaterrnan.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Naʼcñet̃arneshachaʼ oʼ eʼñe coñeʼt̃am̃a pallta alloʼtsenmeñenchaʼ na eʼñe arr parro. Napaʼ oʼch ahuerren. Allempoña sapaʼ seʼnerrnaʼch. Atet̃ noteñ ahuaña judioneshaʼ, allchaʼ neserr napaʼ sañapaʼ amach errot̃enot̃ sec̈hapo, t̃eʼpaʼc̈hoʼ sapaʼ eʼñe atet̃ notenes.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Ñam̃a oʼch notas atet̃chaʼ sep̃annena ñeñt̃ eʼñe etserra: Semuerannaʼtepaʼch. Atet̃ nepenes sa atarr nemuerensa, sapaʼc̈hoʼña atarrepaʼchña semuerannena.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Allochñapaʼ eʼñe semorrentannaʼteñot̃paʼ eñotasetchaʼ sapaʼ sa eʼñe poʼñoc̈h neyochreshas.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Simónña Pedropaʼ atet̃ och: —Partseshachaʼ p̃apaʼ ¿erraʼtchaʼña peserr? Jesúsñapaʼ atet̃ och: —Allchaʼ neserr napaʼ p̃apaʼ amach errot̃enot̃ p̃oct̃aʼnoña na t̃eʼ. Esempoña poʼñoc̈hpaʼ amaʼt chenta seserrchaʼ sam̃a.
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Pedroñapaʼ atet̃ otererr: —Partseshachaʼ ¿esoʼmareʼtchaʼña ama t̃ayecma noct̃errpe? Napaʼ eʼñe pocteʼ nenteñ yerromuepaʼ eʼñe parro.
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —¿Poʼñoc̈haʼt eʼñe pocteʼ penteñ oʼch yerroma parro? Poʼñoc̈hcaʼye t̃eʼ napaʼ oʼch notap̃: Amach eñenaʼ atollop p̃añapaʼ oʼch maʼpoch p̃aʼnasotenna.
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.