João 13
Yanesha' NT (AME_TBL) vs ARA
1 Amaʼt ama c̈henaʼ pascuapo allempoch cosherrerr judioneshaʼ, Jesúsñapaʼ eñoteñ eʼñech ñeñt̃eshaña alloʼtsen arr patsro oʼch ahuerr Pomporesho. Ñapaʼ c̈hocma atarr morrentenana allohuen ñeñt̃ pueyochreshaʼ pen arr patsro. Ñeñt̃oʼmarña allempopaʼ eʼñe poctacma morrentuenanet.
1 Ora, antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até ao fim.
2 Ñehua, Judas Iscariote ñeñt̃ Simón puechemer, oneñet̃ñapaʼ ahuepaʼt cot̃apeʼchach pueyoc̈hro oʼch pomuerran Jesús. Jesúsñapaʼ eʼñe eñoteñ ñapaʼ t̃arroʼmar llesenserña Pompor allohuenacop. T̃arroʼmar ñapaʼ eʼñe eñoteñ Yomporeshot̃caʼye huapa, elloñapaʼ oʼch alla ahuerr ñesho. Ñeñt̃oʼmarña allempo rrallmeʼchnenet Jesúsña oʼ t̃ompaʼ rrotana pat̃err paʼshtam ñeñt̃ nen enot̃ oʼ chetan pat̃err eʼshmocoʼtametspaʼ oʼ chana allo.
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que traísse a Jesus,
3 — ausente —
3 sabendo este que o Pai tudo confiara às suas mãos, e que ele viera de Deus, e voltava para Deus,
4 — ausente —
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, tomando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Allot̃ñapaʼ oʼ shan oñ huantejo alloña eʼpatcaʼtyesanña pueyochreshaʼ. Eʼshmocoʼtam̃tsoñapaʼ alloña aʼporrarraʼtcayerranet ñeñt̃ allo chanena.
5 Depois, deitou água na bacia e passou a lavar os pés aos discípulos e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Att̃eñapaʼ ponmana Simón Pedro, ñañapaʼ atet̃ och: —Partseshachaʼ amacaʼye pocteyaye oʼch peʼpatcaʼtonña netac. T̃arroʼmar p̃apaʼ p̃a atarr sherbets, napaʼ amacaʼye esoyayno.
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, e este lhe disse: Senhor, tu me lavas os pés a mim?
7 Jesúsñapaʼ atet̃ och: —Ñeñt̃ atet̃ nepenes t̃eʼ sapaʼ amach señoche. Esempopaʼ c̈haponasach seyoc̈hro.
7 Respondeu-lhe Jesus: O que eu faço não o sabes agora; compreendê-lo-ás depois.
8 Pedroñapaʼ atet̃ otererr: —Amaʼt ahuat̃a napaʼ amach nemnatape oʼch peʼpatcaʼtenña na t̃arroʼmar napaʼ amacaʼye nemno oʼch nepencnaʼntatap̃. Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Ñerraʼm amach neʼpatcaʼtapepaʼ amach errot̃enot̃ eʼñeyeʼ peyemtenno.
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu não te lavar, não tens parte comigo.
9 Simónña Pedropaʼ atet̃ otererr: —Ñerraʼm poʼñoc̈ht̃eʼ atet̃ Partseshachaʼ amachña ñapt̃a netac peʼpatcaʼtono notaʼnachña eʼñe ora noñohuen.
9 Então, Pedro lhe pediu: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —Ñeñt̃ oʼ apuapaʼ amacaʼye es pallteneto, añacaʼyeña palltenet oʼch eʼpatcaʼchet. Atet̃ sepena sa aʼcohuentatuaret̃es sa soct̃ap̃ñot̃. Sapaʼ eʼñe cohuen aʼcohuentatuaret̃eseñ t̃arraña ama allohuenacmayeʼ aʼcohuentatuaret̃eso.
10 Declarou-lhe Jesus: Quem já se banhou não necessita de lavar senão os pés; quanto ao mais, está todo limpo. Ora, vós estais limpos, mas não todos.
11 Ñehua, Jesúspaʼ eʼñe eñotenan ñeñt̃chaʼ pomuerreʼ ñeñt̃oʼmarña atet̃ otanet: “Ama allohuenacmayeʼ aʼcohuentatuaret̃eso.”
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: Nem todos estais limpos.
12 Allempoña eʼpatcaʼtuanet paʼtacpaʼ cheterran paʼshtampaʼ oʼ alla anerr. Allempoñapaʼ atet̃ oterraneterr: —T̃eʼpaʼ oʼch neñotatas ñeñt̃ neyc̈hatenes ñeñt̃ att̃o neʼpatcaʼtenes.
12 Depois de lhes ter lavado os pés, tomou as vestes e, voltando à mesa, perguntou-lhes: Compreendeis o que vos fiz?
13 Ñehua, sapaʼ sotenen Maestro, ñam̃a sotenen Partseshaʼ. Eʼñe pocteʼ poʼñoc̈h sotenen t̃arroʼmar poʼñoc̈hpaʼ ñeñt̃encaʼye.
13 Vós me chamais o Mestre e o Senhor e dizeis bem; porque eu o sou.
14 Att̃o na neʼpatcaʼtas sa, amaʼt na ñeñt̃en Separtseshar sepen ñam̃a Semaestror sepenen, sapaʼc̈hoʼña ñeñt̃ eʼñe poctetsa socop seʼpatcaʼtannaʼtepaʼch sam̃a. Ñehua, ñeñt̃ poʼñoc̈h notenes, ñeñt̃paʼ atet̃: Amach sañeña atarr cohuen entetso, att̃ochña eʼñe cohuen sesherb̃annena.
14 Ora, se eu, sendo o Senhor e o Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar os pés uns dos outros.
15 Oʼ neñotatas atet̃chaʼ sep̃a sam̃a. Sapaʼc̈hoʼña att̃epaʼch sep̃a atet̃ oʼ nep̃ohuas sa.
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Poʼñoc̈hcaʼye oʼch notas: Ñeñt̃ ayochreshat̃ ñerraʼm ama esoyeʼ enteno ñañeña amaʼt eʼñe mamesha, ñeñt̃ña pueyochreshac̈hno pen eʼñepaʼch att̃ecmuet amach esoyeʼ enteneto eʼñe ñañeñeta. Amaʼt na ñeñt̃en allsensaret̃en ama esoyeʼ nenteno amaʼt mamesha, ñeñt̃chaʼ nellsensaʼyes nam̃apaʼ amuepaʼchña esoyeʼ enteneto eʼñe ñañeñeta.
16 Em verdade, em verdade vos digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado, maior do que aquele que o enviou.
17 Ñerraʼm ñeñt̃ña sec̈hapoya seyoc̈hropaʼ ñeñt̃ atet̃ neyc̈hatenes, sañapaʼ atarrchaʼ cosheñtsoʼtsenes ñerraʼm eʼñe poʼñoc̈h atet̃ sep̃ohua.
17 Ora, se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as praticardes.
18 ’Ama allohuenacpayaysoyeʼ neñeno. Napaʼ neñotenes eʼñe puesheñaʼttsospaʼ atet̃ soct̃apeʼchyen seyoc̈hro. Amaʼt neñotensoñ att̃eseñpaʼ t̃arraña eʼñe att̃a naʼcrerres allochñapaʼ att̃och etsoterra Yompor poʼñoñ ñeñt̃ atet̃ anuaret̃ nocop ahuat̃ot̃eñ, ñeñt̃paʼ atet̃ oten: “Ñeñt̃ parro yerrallmeʼchenpaʼ ñepaʼtchaʼña tanterrtsa nocop.”
18 Não falo a respeito de todos vós, pois eu conheço aqueles que escolhi; é, antes, para que se cumpra a Escritura:
19 Eʼñe t̃ayot̃eñpaʼ atet̃ notenes amaʼt ama etsotenaʼ allochñapaʼ esempoch etsoterra, sapaʼ sameʼñach napaʼ ñeñt̃en poʼñoc̈h Cristotets.
19 Desde já vos digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais que
20 Poʼñoc̈hcaʼye oʼch notas: Ñerraʼm eseshaʼ eʼñe cohuen aguëneʼ ñeñt̃ nellsensen na ñetpaʼ naʼnacaʼyeña aguënet eʼñe cohuen. Ñam̃a ñeñt̃ eʼñe cohuen naguëneʼ na, ñetpaʼ Nomporeʼnacaʼyeña aguënet ñeñt̃ nellsenseneʼ na.
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviar, a mim me recebe; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Jesúsña allempo atet̃ otuapaʼ pueyoc̈hroñapaʼ c̈ha llecaʼhuena. Allempoñapaʼ atet̃ otanet: —Poʼñoc̈h t̃eʼpaʼ oʼch notas, puesheñarrot̃es sapaʼ ñeñt̃eschaʼ nepomuerreʼ.
21 Ditas estas coisas, angustiou-se Jesus em espírito e afirmou: Em verdade, em verdade vos digo que um dentre vós me trairá.
22 Pueyochreshaʼñapaʼ allent̃a cohuannaʼtyeset. Amaña eseshaʼ eñotaye erraʼtsenacopt̃eʼña eñen.
22 Então, os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Puesheñarrña pueyochreshaʼ ñeñt̃ atarr muerena Jesús, ñañapaʼ eʼñe epuet Jesús anen all rrallmeʼchenet parro.
23 Ora, ali estava conchegado a Jesus um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava;
24 Ñeñt̃oʼmarña Simón Pedropaʼ agotan ñeñt̃ anets epuet Jesús, ñeñt̃paʼ atet̃ och: —Ñehua, p̃aʼp̃t̃oʼch yemaestror erraʼtsenacopt̃eʼña eñorena ñeñt̃chaʼ pomuerreʼ.
24 a esse fez Simão Pedro sinal, dizendo-lhe: Pergunta a quem ele se refere.
25 Ñañapaʼ eʼñe allameʼttsa atet̃ otan Jesús: —Partseshachaʼ ¿erraʼtsenacpaʼtña peʼñorena ñeñt̃chaʼ pepomuerreʼ?
25 Então, aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou-lhe: Senhor, quem é?
26 Jesúsñapaʼ atet̃ och: —Ñeñt̃chaʼ nap añ pan ñeñt̃chaʼ neʼc̈homaʼ ñeñt̃chaʼcaʼyeña nepomuerreʼ. Allempoña eʼc̈homan panpaʼ apan Judas Iscariote ñeñt̃ Simón puechemer.
26 Respondeu Jesus: É aquele a quem eu der o pedaço de pão molhado. Tomou, pois, um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Allempoña aphue panpaʼ allempocmuepaʼt chorrya oneñet̃. Jesúsñapaʼ atet̃ och: —Errot̃ent̃eʼ pep̃aʼchpaʼ eʼñeñacaʼyeña t̃ayecma atet̃ pepeʼ.
27 E, após o bocado, imediatamente, entrou nele Satanás. Então, disse Jesus: O que pretendes fazer, faze-o depressa.
28 Pueyochreshaʼñapaʼ amaʼt puesheñarra ñeñt̃et alloʼtsaʼyenet, ñetñapaʼ ama eseshayeʼ eñotaye esocopt̃eʼ atet̃ otenan Judas.
28 Nenhum, porém, dos que estavam à mesa percebeu a que fim lhe dissera isto.
29 Puesheñaʼttsetpaʼ c̈ha otapuetañ Jesúspaʼ ñatoʼ añt̃eʼ oteñ oʼch rañt̃enanaʼ ñeñt̃ muenenet allchaʼ coshapretet, t̃arroʼmar Judaspaʼ ñacaʼye anmapeʼcham̃peneʼña quellayepoʼr. Amapaʼ ñatoʼ añt̃eʼ oteñ oʼch es apaʼyesan huocchañneshac̈hno.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa, pensaram alguns que Jesus lhe dissera: Compra o que precisamos para a festa ou lhe ordenara que desse alguma coisa aos pobres.
30 Allempoña Judaspaʼ agapuan panpaʼ allent̃a c̈haʼnerr. Allempopaʼ oʼ tsapuen.
30 Ele, tendo recebido o bocado, saiu logo. E era noite.
31 Allempoña Jesús c̈haʼnompaʼ atet̃ oterraneterr: —T̃eʼña poʼñoc̈hpaʼ eʼñe c̈hapmoch allempoch cohuentaterrnan Parets na Ñeñt̃en Acheñetosets. Att̃ochña napaʼc̈hoʼña necohuentaterrñañchaʼ Nompor Parets.
31 Quando ele saiu, disse Jesus: Agora, foi glorificado o Filho do Homem, e Deus foi glorificado nele;
32 Att̃o napaʼ necohuentaterrñañ Nompor Parets, ñapaʼc̈hoʼña cohuentaterrnanchaʼ na, ñeñt̃paʼ eʼñech mamet̃olla oʼch eʼñe cohuentaterrnan.
32 se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e glorificá-lo-á imediatamente.
33 Jesúsñapaʼ alla oterraneterr: —Naʼcñet̃arneshachaʼ oʼ eʼñe coñeʼt̃am̃a pallta alloʼtsenmeñenchaʼ na eʼñe arr parro. Napaʼ oʼch ahuerren. Allempoña sapaʼ seʼnerrnaʼch. Atet̃ noteñ ahuaña judioneshaʼ, allchaʼ neserr napaʼ sañapaʼ amach errot̃enot̃ sec̈hapo, t̃eʼpaʼc̈hoʼ sapaʼ eʼñe atet̃ notenes.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco; buscar-me-eis, e o que eu disse aos judeus também agora vos digo a vós outros: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 Ñam̃a oʼch notas atet̃chaʼ sep̃annena ñeñt̃ eʼñe etserra: Semuerannaʼtepaʼch. Atet̃ nepenes sa atarr nemuerensa, sapaʼc̈hoʼña atarrepaʼchña semuerannena.
34 Novo mandamento vos dou: que vos ameis uns aos outros; assim como eu vos amei, que também vos ameis uns aos outros.
35 Allochñapaʼ eʼñe semorrentannaʼteñot̃paʼ eñotasetchaʼ sapaʼ sa eʼñe poʼñoc̈h neyochreshas.
35 Nisto conhecerão todos que sois meus discípulos: se tiverdes amor uns aos outros.
36 Simónña Pedropaʼ atet̃ och: —Partseshachaʼ p̃apaʼ ¿erraʼtchaʼña peserr? Jesúsñapaʼ atet̃ och: —Allchaʼ neserr napaʼ p̃apaʼ amach errot̃enot̃ p̃oct̃aʼnoña na t̃eʼ. Esempoña poʼñoc̈hpaʼ amaʼt chenta seserrchaʼ sam̃a.
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Respondeu Jesus: Para onde vou, não me podes seguir agora; mais tarde, porém, me seguirás.
37 Pedroñapaʼ atet̃ otererr: —Partseshachaʼ ¿esoʼmareʼtchaʼña ama t̃ayecma noct̃errpe? Napaʼ eʼñe pocteʼ nenteñ yerromuepaʼ eʼñe parro.
37 Replicou Pedro: Senhor, por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a própria vida.
38 Jesúsñapaʼ atet̃ otererr: —¿Poʼñoc̈haʼt eʼñe pocteʼ penteñ oʼch yerroma parro? Poʼñoc̈hcaʼye t̃eʼ napaʼ oʼch notap̃: Amach eñenaʼ atollop p̃añapaʼ oʼch maʼpoch p̃aʼnasotenna.
38 Respondeu Jesus: Darás a vida por mim? Em verdade, em verdade te digo que jamais cantará o galo antes que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.