Atos 23

Yanesha' NT (AME_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pabloñapaʼ oʼ cohuaʼyesan allohuen ñeñt̃ c̈hocma aʼpoctatyeneʼ ñoñets. Allempoñapaʼ atet̃ otanet: —Masheñneshachaʼ, napaʼ c̈hocma nocrrena cohuen Yomporecop, amaʼt ahuat̃ot̃eñ amaʼt ñam̃a t̃emeʼttsen. Yomporpaʼ entennant̃eʼ eʼñe cohuen neyoc̈her.
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Añña corneshaʼ Ananías ñeñt̃ara ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃paʼ atet̃ otan ñeñt̃ t̃ets eʼñe allameʼtets Pablesho, atet̃ otanet: —C̈hosañacaʼye asnamaʼteʼ.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Allempoña Pablopaʼ otan am̃chaʼtaret̃, atet̃ och: —Yomporpaʼ tsaʼtatuerrpepaʼch, t̃arroʼmar amaʼt p̃orrtenañ eʼñe cohuenpaʼ peyoc̈hropaʼ ama masosyape. Ñam̃a ñeñt̃oʼmarña anaret̃ep̃ p̃a arr att̃och p̃apaʼ peñotaten ñatoʼ c̈hat̃eʼ nepena ñeñt̃ ama pocteyaye ñeñt̃ atet̃ oteney ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃. T̃arraña p̃añapaʼ oʼ att̃a pasnamaʼtaten. T̃arraña ñeñt̃paʼ ama pocteyaye ñeñt̃ atet̃ oteney ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃.
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 Añña ñeñt̃ t̃omc̈haʼtets allameʼtetspaʼ oʼ cheʼptareʼchet Pablopaʼ atet̃ ochet: —P̃apaʼ atarroʼt cohuen penteñña oʼch pesochatseʼch corneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃ ñeñt̃ nen Yompor.
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Pabloñapaʼ anapanetpaʼ atet̃ otanet: —Napaʼ ama masheñneshachaʼ neñoteñe añmapaʼ ñeñt̃t̃eʼ corneshaʼ ñeñt̃ nanac am̃chaʼtaret̃. Ñerraʼm neñoteñeñpaʼ amach nochñe atet̃, t̃arroʼmar anaret̃ Yompor poʼñoño atet̃: “Ama asochatseʼtpahuo acheñ ñeñt̃ am̃chaʼtaret̃tetsa socop.”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Allempoñapaʼ oʼ cot̃apeʼch Pablo. Añña ñeñt̃ c̈hocma aʼpoctatyeneʼ ñoñets patantarrñapaʼ saduceoneshaʼ, poʼpotantaññapaʼ fariseoneshaʼ. Allempoña Pablopaʼ oʼ eñoch atet̃paʼ allempoñapaʼ oʼ eños huomencpaʼ, atet̃ otanet: —Masheñneshachaʼ, napaʼc̈hoʼña fariseoneshan. Natañneshañpaʼc̈hoʼña fariseoneshet. Ñeñt̃oʼmarña t̃eʼpaʼ otteñeʼchennet t̃arroʼmar napaʼ nameʼñena att̃o ñerraʼm yerroma, Yomporpaʼ tantaterreychaʼ esempohuañen.
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Ñeñt̃a otua Pablopaʼ allempoñapaʼ ama pat̃rrayeʼ cot̃apeʼcheto ñeñt̃ act̃apeʼchatañneshaʼ. Añña ñeñt̃ fariseoneshaʼ ñetpaʼc̈hoʼña cot̃apeʼchet pat̃err, poʼpotantañña ñeñt̃ saduceoneshaʼpaʼ, ñetpaʼc̈hoʼña oʼ cot̃apeʼchet poʼpoñ. Amaña pat̃rrayeʼ cot̃apeʼcheto.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Ama pat̃rrayeʼ cot̃apeʼcheto t̃arroʼmar saduceoneshaʼ ñetpaʼ cot̃apeʼchenet ñerraʼm yerromapaʼ amach yetanterro. Ñam̃a ñetpaʼ otenet ama eñalle Yompor poʼm̃llañot̃eñer ñeñt̃ huetsa entot̃, ñam̃a ñetpaʼ otenet ama eñalle yecamquëñ. T̃arraña fariseoneshaʼ ñetpaʼ cot̃apeʼcheñet poʼñoc̈h ñerraʼm yerromapaʼ yetanterrach. Ñam̃a ñetpaʼ otenet poʼñoc̈h eñall Yompor poʼm̃llañot̃eñer ñeñt̃ huetsa entot̃, ñam̃a poʼñoc̈h eñall yecamquëñ.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Allempoñapaʼ ñetañeñoʼ nanac amaʼtoc̈htet. Att̃eñapaʼ puesheñaʼtets fariseoneshaʼ ñeñt̃ nanac etsoteneʼ ñoñets ñeñt̃ atet̃ anaret̃ oʼ t̃omosetpaʼ eñososet Pablocop, atet̃ otet: —Añ acheñer yapaʼ ama yenteññañe erraʼtsent̃eʼña poʼchñar. Poʼñoc̈hpaʼ ñatoʼ orrtoña Yompor poʼm̃llañot̃eñer ñeñt̃ huetsa entot̃ amapaʼ ñatoʼ es ñeñt̃ camquëñets ñatoʼ ñeñt̃ orrtenoya. Ñeñt̃oʼmarña yapaʼ amachña c̈ha yepatareʼtatsche Yompor ñerraʼm ñat̃eʼ atet̃ muenateneʼ.
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Allempo nanac amaʼtoc̈htenetpaʼ añña solltarneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃erpaʼ oʼ cot̃apeʼch, atet̃ ot: —Ñatoʼ oʼch rraquët Pablo. Ñeñt̃oʼmar oʼ c̈horeʼtan poʼpoñ solltarneshaʼ oʼch huapuet oʼch cheteretaʼ Pablo allot̃paʼ oʼch aneret pocollo all shontena solltarneshaʼ.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Tsapat̃ña tsapopaʼ oʼ alla orrteññañerr Pablo Yepartseshar, atet̃ otos: —Amach pellcatsto, t̃arroʼmar Romopaʼc̈hoʼña all palltena oʼch p̃aʼpot̃on neñoñ atet̃ oʼ p̃aʼpot̃uon arr Jerusaléño.
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Tsapat̃ña puetarenpaʼ añña judioneshaʼpaʼ atarr oʼpachet Pablo ahuoʼch muetset. Ñetpaʼ oʼ aʼpoctachet, atet̃ otet: —Yapaʼ amach yerrerroñaʼ ñerraʼm amach oʼ yemtso Pablo ñam̃a amach es yorrerro. Att̃eña ñerraʼm amach att̃etopaʼ amaʼtpaʼ esepaʼ yetantoya.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Ñeñt̃ña oʼpatenayapaʼ ñatoʼ metent̃eʼ paʼtatsot̃ c̈harrasheña.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Allempoña oʼ aʼpoctatuetpaʼ ahuanmuet ñam̃a alloʼtsaʼyen cornaneshaʼ ñeñt̃ paʼm̃chaʼtaret̃erneshaʼ pen allohuen judioneshaʼ poʼcornaneshar ñam̃a alloʼtsaʼyen ñeñt̃ pomporneshaʼ penet. Oʼ c̈hapuet allpaʼ atet̃ otoset: —Yapaʼ oʼ yaʼpoctatue atet̃: Yapaʼ yoten ñerraʼm amach oʼ yemtso Pablopaʼ amach yerrerro. Oʼ yaʼpoctat ñam̃a atet̃: Att̃eña ñerraʼm amach att̃etopaʼ amaʼtpaʼ esepaʼ yetantoya.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Alla oterreterr: —Ñehua, t̃eʼpaʼ oʼch yotas ñeñt̃chaʼ atet̃ sep̃a. Oʼch soteñaʼ ñam̃a ñeñt̃ c̈hocma aʼpoctatyeneʼ ñoñets allot̃paʼ eʼñe parrocmapaʼ oʼch semña ñoñets alloʼtsen solltarneshaʼ paʼm̃chaʼtaret̃er, oʼch soch huapachetepaʼ Pablo sesho att̃och oʼch señotoñ est̃eʼ oʼ p̃ohua. T̃arraña amaʼtchaʼ atet̃ seshcanetpaʼ yañapaʼ alloʼtsaʼyeneychaʼ t̃oño att̃och yapaʼ oʼch yerrmap̃.
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Añña Pablo paʼñachorpaʼ oʼ eʼmareʼch c̈ha oʼpateññañet paʼgoʼpaʼ oʼ ahuoʼ solltarneshaʼ paʼpacllopaʼ oʼ otenanaʼ paʼgoʼ Pablo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Allot̃ña Pablopaʼ oʼ c̈horeʼtan puesheñarr capitán, atet̃ och: —Añ huepueshaʼpaʼ oʼch p̃anem̃ alloʼtsen p̃aʼm̃chaʼtaret̃er t̃arroʼmar ñapaʼ atarr mueneñ oʼch es aʼmet̃enaʼ.
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 Capitánñapaʼ oʼc̈hoʼña anman huepueshaʼ alloʼtsen paʼm̃chaʼtaret̃er. Allempoña c̈happaʼ atet̃ otosan paʼm̃chaʼtaret̃er: —Añ Pablo ñeñt̃ ehuancaret̃paʼ ahuoʼt c̈horeʼten allot̃paʼ oten ahuoʼch nanem̃ añ huepueshaʼ pesho t̃arroʼmar ñapaʼ nanac mueneñ oʼch es aʼmet̃enaʼ pesho.
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Añña am̃chaʼtaret̃paʼ oʼ echaʼnman huepueshaʼ potot̃paʼ oʼ anem̃ aʼyenet̃paʼ atet̃ otos: —Ñehua, oʼch p̃oten est̃eʼ pemnen oʼch p̃oten.
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 Huepueshaʼñapaʼ atet̃ och: —Añña judioneshaʼpaʼ oʼ aʼpoctachet att̃och oʼch enamapet oʼch pemñe Pablo tsapat̃ alloʼtsaʼyen ñeñt̃ c̈hocma aʼpoctatyeneʼ ñoñets. Ñam̃a oʼch otapet añecpoʼch pemñe att̃oʼch eñochet eʼñe poʼñoc̈h est̃eʼ oʼ p̃ohua.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 T̃arraña amach p̃ameʼñatstaneto errot̃enchaʼ otospet t̃arroʼmar metent̃eʼ paʼtatsot̃ c̈harrasheña judioneshaʼ ñeñt̃chaʼ camroya t̃oño ñeñt̃chaʼ rromapueʼ goʼ. Ñetpaʼ oʼ aʼpoctachet amach rrerreto ñam̃a amach es orreto ñerraʼm amoʼch muetseto goʼ. Ñam̃a oʼ aʼpoctachet ñerraʼm amoʼch att̃etopaʼ amaʼtpaʼ esepaʼtoʼ tantahuet. T̃eʼpaʼ aña palltetsa ñeñt̃chaʼ atet̃ p̃otanet.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Am̃chaʼtaret̃ñapaʼ atet̃ otan huepueshaʼ: —T̃arraña amach eseshaʼ p̃otatsto p̃apaʼ oʼ p̃otuennaʼ. Ñeñt̃a otuepaʼ allempoñapaʼ oʼ mueñer.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Allempoña am̃chaʼtaret̃paʼ agotatan epsheña poʼcap̃táner. Allempoña oʼ c̈hapuetpaʼ atet̃ otapanet: —Cherraʼch a las nueve tsappaʼ oʼch secamrat doscientos solltarneshaʼ ñam̃a setenta ñeñt̃ montenaya cahuall, allot̃paʼ ñam̃a doscientos ñeñt̃ orreneʼ muetsamets alloch quellaret. Allot̃paʼ oʼch sanem pat̃err cahuall amapaʼ epa alloch montaʼnma Pablo. Allot̃ñapaʼ oʼch sahuanma Cesareo att̃och sec̈hapach cohuen Pablo alloʼtsen gobernador Félix.
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 — ausente —
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Allot̃paʼ quellcan ñam̃a carta ñeñt̃paʼ atet̃ ot:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 “Gobernador Félix ñeñt̃ep̃ nanac cohuenep̃ am̃chaʼtaret̃, na Claudio Lisiaspaʼ oʼch nehuom̃chaʼtap̃ añ necartot̃.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Añ yacmapaʼ ahuoʼt rromueʼ judioneshaʼ oʼch muetsetañpaʼ nañapaʼ oʼ neñoch ñapaʼ romanonaʼtar. Nañapaʼ nehuapa epan nesolltarnesharpaʼ oʼ naʼrroyatatos.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Napaʼ nemneñ oʼch neñoch esocopt̃eʼ nanac otteñeʼcheñet, ñeñt̃oʼmarña napaʼ oʼ nanem̃ alloʼtsaʼyen ñeñt̃ c̈hocma aʼpoctatyeneʼ ñoñets ñeñt̃ atet̃ yec̈henet ñet.
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 T̃arraña napaʼ neñotoñ ñeñt̃ecop otteñeʼcheñet, t̃arroʼmar ñetpaʼ otenet ama att̃eyeʼ peno atet̃ anaret̃et ñocpuet. Ñeñt̃ecpaña otteñeʼcheñet t̃arraña ama añecpayaye att̃och oʼch yemtsach amapaʼ oʼch yeyottam̃p̃sach.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Allempoña napaʼ oʼ neʼmareʼch judioneshaʼpaʼ c̈ha oʼpateña oʼch muetset. Ñeñt̃oʼmar t̃eʼpaʼ oʼch nemñe pesho t̃ayecma. Ñam̃a oʼ notueña ñeñt̃ otteñeʼcheneʼ arrpaʼ, t̃eʼpaʼ aʼmet̃eñetepaʼ pesho esocopt̃eʼ otteñeʼcheñet. T̃eʼpaʼ ñeñt̃ach notap̃.” Allohua huañ poʼcarta.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Allempo atet̃ otanet paʼm̃chaʼtaret̃erpaʼ añña solltarneshaʼpaʼ eʼñe aʼnahua anmet Pablo tsapocma. Allot̃ñapaʼ oʼ c̈hapuet all anetso paʼsoʼcheñ Antípatris.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Tsapat̃ña añña solltarneshaʼ ñeñt̃ chopeʼchets paʼtcopaʼ allot̃a puerrac̈herret Antípatrisot̃. Allot̃paʼ aña anmueʼña Pablo Cesareohua ñeñt̃ montetsa cahuallo.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Allempoña c̈hapuet Cesareopaʼ oʼ aposet gobernador carta. Ñam̃a oʼ c̈hapachet Pablo eʼñe ñesho.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 Allempoña gobernadorpaʼ oʼ lleyaʼhuan cartapaʼ aʼp̃t̃oʼtan Pablo: —¿Erraʼtsenaʼtña anetsrot̃ pehuapa? Ñañapaʼ atet̃ och: —Arrot̃ nehuapa Ciliciot̃. Allempoña gobernadorpaʼ oʼ eñoch allot̃ huapa
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 allempoñapaʼ otan Pablo: —T̃eʼpaʼ allach yaʼpoctachñaʼ atoʼt huac̈haʼtaʼ ñeñt̃ p̃otteñeʼcheneʼ. Allempoñapaʼ oʼ mueñan poʼsolltarneshar cohuam̃p̃setepaʼ Pablo allara am̃chaʼtaret̃ Herodes poʼpalaciopahuo.
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.