Atos 27
Kije Manido Odikido8in: Ocki Mazinaigan (ALQALGNT) vs NAA
1 Kegapitc ki onendjigade kidji inaciag 8edi Itali (Italie) aki ineke. Pon acitc kodagiag ka takonagani8i8adj ki iji8inagani8i8ag pejig cimaganican kidji nagadjiigo8adjin, Jolias (Julius) e ijinikazondjin. Cimaganici ogima8igoban aa8e, ma8adji ka kitci ogima8indjin Rom ka tendjin ka iji anokita8adjin.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Nigi pozimin kitci tcimanikag, midac ka iji madjaiag. Adaramitiam (Adramytte) odenag odosemaganoban ii kitci tciman, Eja (Asie) akikag kegi ani ijamagagiban. Pejig nabe nigi pi 8idjiogonaban, Anistakos (Aristarque) ijinikazoban, Tesalonika (Thessalonique) odenani odjiban 8edi Masedonia (Macédoine) akikag.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 8iabag dac, nigi oditananan Sidon odenag. Jolias dac ogi kitci mino toda8an Ponan, e pagidinadjin kidji ndaodeomandjin o8idji8aganan. Igi8e dac ogi mina8an kegoni ka nodesendjin.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Mina8adj Sidon nigi odji madjamin, acitc eji tabina8ag Sipinos (Chypre) minitig nigi pimi inacimin osa mega nikitci nagaacinanaban.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Kegapitc nigi ajo8agameacimin kitcigami pecodj Silisia (Cilicie) inekena acitc Pampilia (Pamphylie) akin. Nigi oditananan dac Mina (Myra) odena, 8edi Lisia (Lycie) akikag.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Iima dac aa cimaganici ogima ogi mikan kodag kitci tcimani Aleksandania (Alexandrie) e odosemaganig, Itali (Italie) akikag e ijamaganigiban. Midac ka iji pozinijaogo8ag.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Maneogon kitci pekadj nigi pimacimin. Nigi kitci sanagendjigemin kidji oditamag Sinidas (Cnide) odenag, osa mega nikitci nagaacinanaban. Ka8in dac nidodji kackiosimin kiabadj kidji inaciag 8edi inekena. Midac nigi ani pimacimin ca8anog inekena Kanet (Crète) minitigokag, adi eji tabina8ag. Ka iji kitci nimina8esik aki, Salmone ka ijinikadeg, nigi pimi ijamin.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Nigi ani tcigagameacimin, misa8adj dac nigi kitci sanagendjigemin kidji pimaciag. Kegapitc dac nigi oditananan pejig odena iima Kanet minitigokag, “Ka iji tcekisigin tcimanan” ka ijinikadeg. Kitci odena Lasea (Lasée) peco8anoban iima.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Kitci kin8ej nigi pimacimin kidji oditamag, acitc aja ani nanizanadinoban kidji pimacinani8ag, eckam e ani madjigijigag. Aja mega ani apitci tag8aginoban, ka ick8a ma8adjiidi8adj ako Coda8innig kidji pagidadjige8adj kidji gi kasiama8agani8i8adj ka iji patadi8adj. Pon dac ogi 8idama8an kodagian iima ka tendjin:
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 “Iag8a! Nikikendan kidji nanizaniziak kicpin iji madjaiak. Kitci tciman kada nici8anadjiomagan acitc ka pimi8ido8akonin. Kekina8it mane kiga odji nici8anadjiomin!”
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 8aa dac cimaganici ogima ka kana8enimadjin Ponan ka8in ododji teb8eta8asi8an. Na8adj ogi teb8eta8an ka ikidondjin ini8e ka pimibidetondjin kitci tcimani acitc ini8e ka tibendamindjin ii tcimani.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Iima “Ka iji tcekisigin tcimanan,” ka8in iji minosesinogoban kidji taji pibon8emagag kitci tciman. Midac na8adj mane ka odji inendamo8adj kidji madjiaci8adj, kidji k8ag8e oditamo8adj Penikis (Phénix) odenani. Kanet minitigokag iji tag8anogoban ii odena. Eji 8ajaag iji tag8anogoban, nigabianog dac ineke iji sagida8aban. Tag8anogoban dac iima ke iji pibon8emagag kitci tciman.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Kegapitc pagi ki odji ca8anino8ese. Ki inendamog dac oo8e: “Mi oo ka taji nda8endamak kidji odjino8eg. Aja dac kiga kackiomin kidji madjaiak!” Ogi ag8azibidona8a kitci kinabadjigani, tciman ako midjimaigan, midac ka iji madjaiag. Kitci tcigagam Kanet minitigokag nigi ani inacimin.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Kegapitc ki ani kitci ki8edinise, minitigokag inekena e odjino8eg.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Nigi ani madjiacimin. Nigi p8ana8itonanan dac kidji min8aamag kitci tciman ozam e kitci nodig, panima dac nigi pagidendizomin kidji iji madjiaciag.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Ca8anog ineke nigi ani iji tcigagameacimin minitigojic Koda (Cauda) ka ijinikadeg, nigi tabina8icimonomin dac pagi. Iima nigi kitci mikimomin kidji gi pozito8ag mitigotcimanes odakanag ka sagapidegiban.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Apitc ka ick8a ik8abikenamo8adj ii mitigotcimanesini, ka mikimo8adj ogi iji mag8apina8an sesababin 8ajagam kitci tcimanikag kidji soganig. Okotana8aban kidji iji8ebaciag ka iji kitci pag8acinig pecodj Libia (Libye) akini, midac ogi pagidabikenana8a kitci kinabadjigani na8adj kidji pekadjibidenig tcimani, acitc mi ka iji pagidendizo8adj kidji madjiaciag.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 8iabag, kiabadj nigi kitci mamida8acimin. Ogi pakobi8ebinana8an dac kegonan kagi pozito8agibanin, ega kidji kozabiaciag.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Mina8adj 8iabanig, ogi pakobi8ebinana8an nandam tcimani abadjita8inan.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Kitci maneogon inigik ka8in odji nagozisi kizis kek8an 8anagocag. Kegapitc nigi inendananan ketcinadj kidji nici8anadjiigo8ag, apanigotc mega kabe taji kitci sogino8eban.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Kin8ej ka8in nidodji 8isinisimin. Kegapitc Pon ki pazig8i acitc ki ikido: “Kigi 8idamona8aban ega kidji madjaiak Kanet (Crète) minitigokag. Kidagi ndotaojim. Ka8in dac kidagi iji sanagendjigesimin acitc ka8in kidagi 8anitasosimin kakina.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Aja dac ki8idamonom ega kidji segizieg! Ka8in a8iag kada nibosi. Misa8adj dac kada nici8anadjiomagan kitci tciman.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Kije Manidokag nidiji tibendagozinan, acitc nidicpenima. Onago 8enag8icig odajeniman nigi pi nda 8abamig.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 8adan dac oo ka ikidodj aa ajeni: ‘Pon! Ka8in segiziken! Mi panima ma8adji ka kitci ogima8idj Sesar kiga tibakonig. Kije Manido ka kitci minodeedj oga todan ega kidji nibo8adj kakina ka 8idji pimacimad8a,’ nigi inig aa ajeni.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Ki8idamonom dac kidji sogideeieg! Kije Manidokag nidiji apacenimonan, kakina kegoni kidji iji8ebanig odajeniman kagi ikidondjin.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Misa8adj dac kiga sakabikeemin pejig minitigokag inekena.” Mi ka ikidodj Pon.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Apitc ka ick8a midatcin acitc niogonagag, nigi ani madjiacimin Adaniatic (Adriatique) kitcigamikag. 8aiej ka abitatibikag, ne8ad aja ani peconag8anidok aki ki inendamog ka pimaci8adj.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Ogi pagidabigina8an asinin kidji nda kikendamo8adj adi epitadimanig. Midasomidana acitc nijidana (120) tasozid apitadimaniban. Pagi a8acic nigi ijamin, midac mina8adj ogi pagidabigina8an asinin. Cagidasomidana (90) tasozid apitadimaniban.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Ka pimaci8adj ki kotadji8ag kidji sakabikee8adj. Ogi pagidabiginana8an dac ni8in kinabadjiganan. Ki aiamie8ag dac 8ibadj kidji 8aseanig.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Nandam ka pimaci8adj ogi nanada8i todana8a kidji kabadebaidi8adj. Ogi nisabikenana8a mitigotcimanesini, e ikido8adj kidji nda pakobiamo8adjin kinabadjiganan nigan kitci tcimanikag.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Pon dac ogi inan cimaganici ogiman acitc kodagian cimaganican: “Kicpin nagadamo8adj igi nabeg kitci tcimani, ka8in kigagi pimadjiosim.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Midac cimaganicag ka iji pakij8a8adjin sesababin kidji pakobisenig tcimanesini.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Ab8amaci pidabanig, Pon ogi kadjinija8an kakina a8iagon kidji 8isinindjin. Ki ikido: “Aja oo nijota8ate e pio8eg, acitc ega kegon e midjieg.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Aja dac kipagoseniminom kidji 8isinieg. Mi panima ki 8isinieg kicpin 8i pimadizieg. Ka8in dac odji pejig kiga nigodisim!”
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Apitc ka ick8a ikidodj ii, Pon ogi odapinan pak8ejiganan, mig8etc ogi inan Kije Manidon, kakina iima ka tendjin e 8abamigodjin. Ogi pak8ebinan pagi, midac ka iji cakamodj.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Kakina a8iagog iima ka te8adj na8adj ki minodeese8ag, ki 8isini8ag dac ke8ina8a.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Nijo midasomidana acitc nij8asomidana acitc nigod8atcin (276) nitacinanaban kitci tcimanikag.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Apitc kakina ka ick8a tebickono8adj, ogi pakobi8ebina8an anominan, kidji naganig kitci tcimani.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Apitc ka 8aseanig, ka8in ododji nisida8inasina8a akini igi8e ka pimaci8adj. Ogi odji 8abadana8a 8ajaag ka iji kitci negao8anig. Ogi inendana8a dac kidji iji nadagaamo8adj, kicpin iji minosenig.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Ogi papakijana8an kinabadjiganan, midac kitcigamikag ka iji pakobisenigin. Meg8adj dac ii, ogi aba8a8an ab8in ka min8aigendjin. Midac nigan kitci tcimani ka iji ato8adj abak8ani kidji kadji8ebaci8adj, midac ka iji inaci8adj tcigagam ka iji negao8anig.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Midac ka iji mijakicino8adj ka iji pag8acinig. 8anak8adjaonag inekena ki iji mijakisini. Kegapitc ki ani pigoseni odakeonag tcimani ka apitci kitci mamagaanig.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Cimaganicag o8i nisa8abanin takoniganan ega kidji gi madjiadagendjin.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Anic dac aa cimaganici ogima, ka8in onada8enimasi8abanin Ponan kidji nisagani8indjin. Ogi odjian dac cimaganican kidji nisandjin takoniganan. Tiegodj ogi inan kakina ini8e ka kackitondjin kidji pimadagendjin, nitam kidji nadagameadagendjin.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Mina8adj dac, kodagiag ke8ina8a ki pakobig8ackoni8ag. Nandam nabagisagon ogi abadjia8an kidji mockidjino8adj, nandam dac ogi abadjitona8an ka odji pi8isenig kitci tcimani. Midac oo kagi odji kackito8ag kakina kidji gi odji nadagameadageiag, ega egi nigodiag.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.