Romanos 11
Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs ARA
1 Lobie sɔ lokarɛ kiniɔ sɔ, Ɣaa ne, ɔsɛ̃ ɔsɛ̃ ɔ̃ maturi? Ooɣo. Alasɔ mme wũ ne, ɔ Yudase gɔ nɖe Abraham ɔwa fiɛ lobɔrɛ i Benyamin ɔɣekparɛ ame loɖe.
1 Pergunto, pois: terá Deus, porventura, rejeitado o seu povo? De modo nenhum! Porque eu também sou israelita da descendência de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Ɣaa iisɛ̃ ɔ̃ maturi ma ɔɣe ɔsɛ koko. Miɣe ara wa matsɛrɛ mapia i Ɔko Sekelea ame ɔwi gɔ i kanyaɖidze Eliya ɔtã Ɣaa iti i ma Yudase iso ɔɣɛ sɔ,
2 Deus não rejeitou o seu povo, a quem de antemão conheceu. Ou não sabeis o que a Escritura refere a respeito de Elias, como insta perante Deus contra Israel, dizendo:
3 “Bosate, maɔɖoe fɔ kanyamaɖidze mabiɛbiɛ fɔ isɔrɛkusege ɔɖuɖu. Wũ ɔnɔwɛ̃ pɛ me loɔkuti fiɛ mato mabie sɔ maaɖoe me!” Ne be i Ɣaa ɔɣere Eliya?
3 Senhor, mataram os teus profetas, arrasaram os teus altares, e só eu fiquei, e procuram tirar-me a vida.
4 Ɔtã wũ mmuai sɔ, “Lokɔla maturi kukpi kukɔdzɛ lotã so gɔ maipɛ igɛgɛ̃ matã Baal kuɣɔ.”
4 Que lhe disse, porém, a resposta divina? Reservei para mim sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante de Baal.
5 Ngbɔ ame ise kiniɔ ne. Maturi kɛkɛĩ to maakuti gɔ Ɣaa aaɖi ma ɔsɛ i kuruɛ ɔtã so iki i ɔ̃ nnyainyɔ ɔso.
5 Assim, pois, também agora, no tempo de hoje, sobrevive um remanescente segundo a eleição da graça.
6 Ɔ̃ nnyainyɔ iso ɔki ɔɖi ma gɔ iiɖe ma kurabarara kukuwɛ̃ ɔso. Alasɔ si Ɣaa ɔɖi maturi ala ma kurabarara kanya ne, iyɔ ɔ̃ nnyainyɔ iiɖe igbaãre.
6 E, se é pela graça, já não é pelas obras; do contrário, a graça já não é graça.
7 Gbaã ne, ira nɛ iso i ma Yudase ɔriinyɔ sia teteree ne, maina ne. Ɣɛɛ mma i Ɣaa ɔɖi ne, ma lona ne. Fiɛ matsɔra ana ɔwe atsuele.
7 Que diremos, pois? O que Israel busca, isso não conseguiu; mas a eleição o alcançou; e os mais foram endurecidos,
8 Ngbɔ i Ɔko Sekelea ɔɣɛ sɔ,
8 como está escrito: Deus lhes deu espírito de entorpecimento, olhos para não ver e ouvidos para não ouvir, até ao dia de hoje.
9 Ne ɔso i igara David ɔɣɛ sɔ,
9 E diz Davi: Torne-se-lhes a mesa em laço e armadilha, em tropeço e punição;
10 Ɔtã sɔ ma anɔ abiɛ sɔ maibanya kuira maɖi ite,
10 escureçam-se-lhes os olhos, para que não vejam, e fiquem para sempre encurvadas as suas costas.
11 Lokarɛ ana sɔ ɔwi gɔ i ma Yudase ɔtura fiɛ marɔ̃ ne, marɔ̃ mayu pelepele sɔ maisibaledza ita? Ooɣo! Ɣɛɛ iki i ma iɣɛrɛ ɔso ne, iɖi ɔba itã mma loiɖe ma Yudase sɔ ɔ̃atã anɔ ɔrɛtɛ ma Yudase.
11 Pergunto, pois: porventura, tropeçaram para que caíssem? De modo nenhum! Mas, pela sua transgressão, veio a salvação aos gentios, para pô-los em ciúmes.
12 Ma Yudase ikpi ɔso fiɛ Ɣaa ɔtã sɔ kayi ɔɖuɖu ɔna kusɛkusɛ. Si ikpi aatã kusɛkusɛ gɔgbe igbã ɔba kayiiso ne, iyɔ ɔwi gɔ i ma Yudase tsɔra aaba maakpese Ɣaa mare pelepele ne, ɔ̃ kusɛkusɛ to kuabua kusi gbaã!
12 Ora, se a transgressão deles redundou em riqueza para o mundo, e o seu abatimento, em riqueza para os gentios, quanto mais a sua plenitude!
13 Mi ma loiɖe ma Yudase ne, loto loɣere mi sɔ ayi kumɛgɔ loɖe mi katɔ̃mesɛdze ne, loana isoɣɔ kukaakɔ i wũ karabara iso.
13 Dirijo-me a vós outros, que sois gentios! Visto, pois, que eu sou apóstolo dos gentios, glorifico o meu ministério,
14 Nto lonyɔ sɔ iaki nnɛgbe iso ne, wũ maturi anɔ arɛtɛ fiɛ ma mawɛ̃ ana ngbã.
14 para ver se, de algum modo, posso incitar à emulação os do meu povo e salvar alguns deles.
15 Alasɔ ɔwi gɔ i Ɣaa ɔɖi ma atsue ne, Ɣaa ɔfere ma gu kayiiso maturi kanya ndu. Ne ɔso be loaba ku ɔwi gɔ i Ɣaa aaledza ma ifɔ? Ito iase lɛ kumɛgɔ i kpise ata ɔwe ngbã.
15 Porque, se o fato de terem sido eles rejeitados trouxe reconciliação ao mundo, que será o seu restabelecimento, senão vida dentre os mortos?
16 Alasɔ si boɖoboɖo kasɛi kawɛ̃ ga makpɛti mafɛ̃ ara matã Ɣaa ɔsekele ne, iyɔ boɖoboɖo tsɔra ana ɔsekele. Fiɛ si kudziri siɖu ɔsekele ne, iyɔ kudziri gɔmɔ akpa ana ɔsekele.
16 E, se forem santas as primícias da massa, igualmente o será a sua totalidade; se for santa a raiz, também os ramos o serão.
17 Si mabɛse akutu kudziri ikpa iwɛ̃ i kɔ̃ iso fiɛ matu mi lɛ ipo ame kudziri ikpa kosoi manyi mamatãra sɔ si mianɛ akutu kudziri gɔmɔ ndu ne, mitsue sɔ akutu kudziri gɔmɔ siɖu ndu mito minɛ.
17 Se, porém, alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo oliveira brava, foste enxertado em meio deles e te tornaste participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 Ne ɔso midaakɔlɛ so kato mipia idzirikpa nɛ mabɛse i mmɔ. Alasɔ si mibara ngbɔ ne, mitsue sɔ iiɖe mi lomɔɛ̃ siɖu mito. Ɣɛɛ siɖu siɖe lomɔɛ̃ mi sito.
18 não te glories contra os ramos; porém, se te gloriares, sabe que não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz, a ti.
19 Miawo ɔɣɛ sɔ, “Adzirikpa wamɔ ɔbɛse sɔ si boamatã i ma kanya.”
19 Dirás, pois: Alguns ramos foram quebrados, para que eu fosse enxertado.
20 Ise ngbɔ, ɣɛɛ mitsue sɔ ma idaafɔ iɖe lotã mabɛse. Mina kamatakɔ̃ ala mi kafɔkaɖe ɔso. Ɣɛɛ nnɛmɔ si idaatã sɔ miakɔlɛ so kato ɣɛɛ minigã bowũ.
20 Bem! Pela sua incredulidade, foram quebrados; tu, porém, mediante a fé, estás firme. Não te ensoberbeças, mas teme.
21 Alasɔ si Ɣaa iimɔɛ̃ ma Yudase ma nɖe adzirikpa mɔmɔ ɔla fiɛ ɔbɛse ma ne, mibu sɔ ɔto ɔ̃aya ɔnyɔ mi kere?
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, também não te poupará.
22 Nnɛgbe ɔte bo Ɣaa kayiribielea gu kumɛgɔ i ɔ̃ Itɔ̃me ba ɔle. Ɔ̃ Itɔ̃me ba ɔle i maturi ma lorɔ̃ kɔrɛ, fiɛ iɖe kayiribielea itã mi si miya i mi kafɔkaɖe gagbe iso teteree ɔwi ɔɖuɖu. Si miibara ngbɔ ne, Ɣaa to ɔ̃abɛse mi ɔɖi i kudziri gɔmɔ iso.
22 Considerai, pois, a bondade e a severidade de Deus: para com os que caíram, severidade; mas, para contigo, a bondade de Deus, se nela permaneceres; doutra sorte, também tu serás cortado.
23 Si ma Yudase ana ɔnyua ma idaafɔ iɖe ne, Ɣaa to ɔ̃asu ma ana ɔba ɔ̃amatãra i kudziri gɔmɔ iso. Alasɔ Ɣaa ba ɔle sɔ ɔ̃akpesera idzirikpa ɔmatãra i kudziri iso imatã.
23 Eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é poderoso para os enxertar de novo.
24 Mi ma loiɖe ma Yudase ne, mise lɛ ipo ame kudziri gɔ matu maba maamatãra i akutu kudziri iso. Ma Yudase ɣɛɛ ne, mase lɛ akutu kudziri gɔ mapia, ne ɔso ise pɔkɔsɔɔ itã Ɣaa sɔ ɔ̃akpesegu kɔ̃ ikpa ɔmatãra i kɔ̃ iso.
24 Pois, se foste cortado da que, por natureza, era oliveira brava e, contra a natureza, enxertado em boa oliveira, quanto mais não serão enxertados na sua própria oliveira aqueles que são ramos naturais!
25 Manyii, ara wɛrɛa wa lowɛrɛ ta makuere ɔwi fiɛ loito lobie sɔ miwe i idaatsue ame pelepele fiɛ miaba miatsɛ so kato ikɔlɛ nto loɣere mi ngbe. Ne nɖe sɔ, ma Yudase mawɛ̃ atsuele gɔ mabara ne, iibase ngbɔ ɔwi biara. Ɣɛɛ atsuele gɔmɔ to ɔ̃atui ku ɔwi gɔ ame i Ɣaa ɔɔsa mma ɔɖuɖu loiɖe ma Yudase kanya fiɛ maɔyi mma ɖoɖooɖo ɔto ɔbie.
25 Porque não quero, irmãos, que ignoreis este mistério (para que não sejais presumidos em vós mesmos): que veio endurecimento em parte a Israel, até que haja entrado a plenitude dos gentios.
26 Ɔri gɔgbe iso ne, ma Yudase ɔɖuɖu to maana iɖi lɛ kumɛgɔ i Ɣaa ɔɣɛ i Ɔko Sekelea ame sɔ,
26 E, assim, todo o Israel será salvo, como está escrito: Virá de Sião o Libertador e ele apartará de Jacó as impiedades.
27 Loamɔɛ̃ kanya ga lonyi gu ma lola
27 Esta é a minha aliança com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Ma Yudase ɖe Ɣaa matsirise alasɔ maifɔ Itɔ̃me Bielea maɖe. Ne ɔso ne, mi ma loiɖe ma Yudase ɔna kayakpa. Ɣɛɛ gɔ Ɣaa ɔɖi ma ɔso ne, ɔto ɔɖɔɛ ma gu ma mawa kuerekuere.
28 Quanto ao evangelho, são eles inimigos por vossa causa; quanto, porém, à eleição, amados por causa dos patriarcas;
29 Alasɔ si ɔɖi ɔturi ɔrere ɣee ɔbara wũ abualɛra arere ne, ɔ̃isɛ ɔfinikira ɔ̃ adzuni i ngɔmɔ iso.
29 porque os dons e a vocação de Deus são irrevogáveis.
30 Mi ma loiɖe ma Yudase ne, kumɛgɔ miɣɛrɛ Ɣaa ɔwi gɔ lofe ame ɣɛɛ kiniɔ ne, Ɣaa ɔnyɔ mi nnya i ma Yudase atsuele ɔso ne,
30 Porque assim como vós também, outrora, fostes desobedientes a Deus, mas, agora, alcançastes misericórdia, à vista da desobediência deles,
31 ngbɔ ame ɔ̃anyɔ ma Yudase ma wũ nnya i ma atsuele ame ne.
31 assim também estes, agora, foram desobedientes, para que, igualmente, eles alcancem misericórdia, à vista da que vos foi concedida.
32 Ɣaa ɔpia maturi ɔɖuɖu iyo ala ma atsuele ɔso sɔ si ɔ̃anyɔ ma ɔɖuɖu nnya.
32 Porque Deus a todos encerrou na desobediência, a fim de usar de misericórdia para com todos.
33 Ɣaa ɔmɔ gbaã fiɛ ara sɛɛ ɔɖuɖu ɔbɔrɛ i ɔ̃ kɔrɛ. Gbaã ne, ɔ̃ inɔgba ame ɔwodoro kukaakɔ.
33 Ó profundidade da riqueza, tanto da sabedoria como do conhecimento de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 Ngbɔ ame i Ɔko Sekelea ɔɣɛ sɔ, “Nna nɣe Bosate iti ame ɔwi gɔ lofe?
34 Quem, pois, conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi o seu conselheiro?
35 “Nna lotã Ɣaa ira ɔwi gɔ lofe sɔ
35 Ou quem primeiro deu a ele para que lhe venha a ser restituído?
36 Ara ɔɖuɖu ne, Ɣaa are aɖe. Ɔ̃ mɔmɔ iso aki aba fiɛ ɔ̃ are aɖe.
36 Porque dele, e por meio dele, e para ele são todas as coisas. A ele, pois, a glória eternamente. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.