Mateus 13

Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Iyi nɛmɔ ame ne, Yesu ɔbɔrɛ i iyo ɔsɛ ɔ̃asɛ i ɔpo kanya ɔtsɛ ara ite.
1 Tendo Jesus saído de casa, naquele dia, estava assentado junto ao mar;
2 Gɔ mma loki malɔ wũ ɔsi ɔso ne, ɔya ɔbo i ɔkolo ame i ndu iso fiɛ maturi ka maɣɛ i ɔkpokpo.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Ɔte ma ara gbodzoo i agbã ame. Ɔɣere ma sɔ, “Kpɛ̃dze ɔwɛ̃ ɔsɛ ɔraɖui kasakɔ̃.
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Gɔ ɔto ɔsa ne, ɔwɛ̃ ɔɣo i ɔri kuruɛ, ne kurodzai ɔrɛrɛ kuɖe ne.
4 E, quando semeava, uma parte da semente caiu ao pé do caminho, e vieram as aves, e comeram-na;
5 Ɔwɛ̃ ɔɣo i ata iso ngbegɔ i sise iisi, ne ɔso ɔre mala.
5 E outra parte caiu em pedregais, onde não havia terra bastante, e logo nasceu, porque não tinha terra funda;
6 Gɔ kuɣɛ̃ ɔsia kere ne, ɔ̃ ɔɖuɖu ɔkpi alasɔ ɔ̃ siɖu iibo karɔ̃.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se, e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Ɔraɖui ɔwɛ̃ ana ɔɣo i kuposɛ̃ ame, ne ɔso gɔ ɔre ne, kuɣa kufu wũ iso.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Ɣɛɛ ɔwɛ̃ ana ɔɣo i karɔ̃ sɛɛ iso, ne ɔso ɔbara kukaakɔ. Ɔwɛ̃ ɔɣɔ̃ abi kulafa, ɔwɛ̃ abi sikuɔ, ɔwɛ̃ ana abi sitɛ.”
8 E outra caiu em boa terra, e deu fruto: um a cem, outro a sessenta e outro a trinta.
9 Ne Yesu ɔwirigu ma sɔ, “Ngɔ mba atsue si ɔnɔ nnɛ nto loɣɛ.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ne marasuãdze ɔba maakarɛ Yesu sɔ, “Be ɔso fiɛ asɛ asu agbã ate maturi ara?”
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Ɔtã ma mmuai sɔ, “Mi ne, Ɣaa ɔɖi ɔ̃ sigarakaɖekɔ̃ awɛrɛra karɔ̃ ɔte mi, ɔ̃iɖi ɔte matsɔra.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Alasɔ ngɔ mba ara ne, maatã wũ ara ɔ̃ ara ɔsi abua, ɣɛɛ ngɔ ina ne, kɛkɛĩ gɔ ame ɔba ne, maamɔɛ̃ mafɔ wũ iso.
12 Porque àquele que tem, se dará, e terá em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Nnɛ ɔso nto lote ma ara i agbã ame nɖe sɔ, mato manya ara, ɣɛɛ maito manya maɖi ite, mato makã atsue, ɣɛɛ maito manɔ fiɛ maaba maanɔ karɔ̃.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e, ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 Itã sɔ Kanyaɖidze Yesaya itɔ̃me nɛ ɔɣɛ ɔsɛ ɔba i ne ame sɔ,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz:Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis,e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Alasɔ ma adzuni ɔrɛ sirɛ
15 Porque o coração deste povo está endurecido,E ouviram de mau grado com seus ouvidos,E fecharam seus olhos;Para que não vejam com os olhos,E ouçam com os ouvidos,e compreendam com o coração,e se convertam,e eu os cure.
16 Ɣɛɛ mi ne, iti ɔbua ilɛ mi sɔ mi anɔmi to anya ara fiɛ mi atsue ana to anɔ ara.
16 Mas, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Nto loɣere mi sɔ ne, Ɣaa kanyamaɖidze gbodzoo gu maturi bɔlɔlɔa ɔbie teteree sɔ si manya ara wa mito minya, ɣɛɛ mainya, ɣee si manɔ ara wa mito minɔ, ɣɛɛ mainɔ.”
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
18 Yesu ɔɣere ma sɔ, “Mikã atsue si loɖi ɔraɖuisadze igbã karɔ̃ lote mi.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Ngɔ nto lonɔ Sigarakaɖekɔ̃ iso itɔ̃me fiɛ ɔ̃ito ɔnɔ karɔ̃ se lɛ ɔraɖui gɔ loɣo i ɔri kuruɛ. Tsirise sɛ ɔba ɔ̃amɔɛ̃ itɔ̃me nɛ ɔnɔ ɔɖi i ɔ̃ ɔtu ame.
19 Ouvindo alguém a palavra do reino, e não a entendendo, vem o maligno, e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho.
20 Ɔraɖui gɔ loɣo i ata karɔ̃ iso se lɛ ngɔ lonɔ fiɛ ɔfɔ ne ku isoɣɔ ɔluwɛ̃.
20 O que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Ɣɛɛ gɔ ɔ̃ siɖu iibo karɔ̃ kukaakɔ ɔso ne, si kutsuɛ iɖaa gu kama iti ɔba ala itɔ̃me iti ne, ɔsɛ ɔkpese kama.
21 Mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição, por causa da palavra, logo se ofende;
22 Ɔraɖui gɔ loɣo i kuposɛ̃ ame nɖe ngɔ lonɔ itɔ̃me, ɣɛɛ imararãso gu karana itere isiai sɛ iɣa ifu itɔ̃me sɔ ɔ̃isɛ ɔwo abi ɔɣɔ̃.
22 E o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo, e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Ɔraɖui gɔ loɣo i karɔ̃ sɛɛ iso nɖe ngɔ lonɔ itɔ̃me fiɛ ɔnɔ ne karɔ̃. Ɔsɛ ɔɣɔ̃ abi, mawɛ̃ abi kulafa, mma sikuɔ fiɛ mawɛ̃ ana abi sitɛ.”
23 Mas, o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Yesu ɔpɛ ma igbã mama ana ɔɣɛ sɔ, “Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ se lɛ ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ gɔ lopɛ ɔraɖui sɛɛ i ɔ̃ kakpɛkɔ̃ ame.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeia a boa semente no seu campo;
25 Kasɛ̃ gɔ maturi ka marɛ ne, ɔ̃ tsirise ɔsɛ ɔ̃asa sikua abi i ɔraɖui ame ɔledza ibɔrɛ malaa.
25 Mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Ɔwi gɔ i kamɔ ɔmɔ fiɛ kaatsɛ iɣe ne, sikua dzɛ i tsirise ɔsa ana ɔre.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 “Ɔrɛrɛ̃ gɔmɔ maɖabo ɔba maatu wũ maɣere wũ sɔ, ‘Bokɔse, iiɖe kamɔ sɛɛ kaɖe ako i kakpɛkɔ̃ ame? Lɛ i sikua dzɛgbe ɔse i kamɔ ame?’
27 E os servos do pai de família, indo ter com ele, disseram-lhe: Senhor, não semeaste tu, no teu campo, boa semente? Por que tem, então, joio?
28 “Ne kakpɛkɔ̃ sate to ɔɣere ma sɔ, ‘Tsirise ɔɖe lobara karabara gagbe.’
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres pois que vamos arrancá-lo?
29 “Ɔtã ma mmuai sɔ, ‘Ooɣo. Si misɛ miatsɛ sikua irurui ne, mito miarurui kamɔ ana mibua i sɛ̃ iso.
29 Ele, porém, lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Mitã sikua gu kamɔ ɔɖuɖu si maya isɛ iabo kamɔ ɔruiwi si loatã marabaradze ɔɖe katɔ̃ maruɛ sikua matsuedza tɔtɔ fiɛ maarui kamɔ masɛ maafere i kawu ame.’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Colhei primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; mas, o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Yesu Ɔledza ma igbã mama ipɛ iɣere ma sɔ, “Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ se lɛ idziribi kosoi iwɛ̃ nɛ i ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ ɔsu ɔsɛ ɔ̃apɛ i ɔ̃ ayo ame kakpɛkɔ̃ ame.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao grão de mostarda que o homem, pegando nele, semeou no seu campo;
32 Idziribi nɛgbe ɔkoso iɖo atsɔra ɔɖuɖu, ɣɛɛ si imɔ ne, isɛ imɔ iɖo ayo ame kakpɛkɔ̃ ame siraɖui ɔɖuɖu ikpese kadzirimi ga akpa ame i kurodzai aabara ayo kuwe.”
32 O qual é, realmente, a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas, e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Yesu ɔledza ma igbã ipɛ iɣɛ sɔ, “Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ se lɛ inyagɛ̃ kua gɔ i ɔrɔ̃go ɔwɛ̃ ɔsu ɔpia i mmɔre mɛ losi ame, ɔkpɔkɔtɔ ɔsakanya gbɔgbɔɔgbɔ mmɔre ɔɖuɖu ɔnyagɛ̃.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento, que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Yesu ɔki i agbã ame ɔte iturikuri nɛgbe ara wagbe ɔɖuɖu. Ɔ̃isɛ ɔɖe ma ika si iiɖe igbã ɔto ɔpɛ ma.
34 Tudo isto disse Jesus, por parábolas à multidão, e nada lhes falava sem parábolas;
35 Ɔbara ngbɔ gɔ itã sɔ nnɛ i Ɣaa kanyaɖidze ɔɣɛ ɔsɛ ɔba i ne ame sɔ,
35 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a minha boca; Publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Gɔ Yesu ɔɔɖi iturikuri nɛmɔ ɔri fiɛ ɔba iyo ne, ɔ̃ marasuãdze ɔba ɔ̃ kɔrɛ maba maaɣere wũ sɔ, “Ɖi igbã nɛ apɛ i sikua dzɛ mpia i ɔraɖui ame mmɔ karɔ̃ tã bo.”
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Yesu ɔɣere ma sɔ, “Ngɔ nto ɔpɛ ɔraɖui nɖe mme, Ɔturi Awune Ɔbi.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente, é o Filho do homem;
38 Kakpɛkɔ̃ nɖe kayiiso. Mma nɖe Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ maturi nɖe ɔraɖui gɔ mapɛ i kakpɛkɔ̃ ame. Tsirise masiaidze nɖe sikua.
38 O campo é o mundo; e a boa semente são os filhos do reino; e o joio são os filhos do maligno;
39 Tsirise gɔ losa sikua nɖe Ɔbosam. Ɔraɖui ɔsɔrɛ̃wi nɖe kayi kawirikɔ̃, fiɛ mma loasɔrɛ̃ ɔraɖui nɖe Ɣaa makpabo.
39 O inimigo, que o semeou, é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 “Kumɛgɔ masa sikua kanya fiɛ matsuedza sɛ̃ ne, ngbɔ ame iase ku kayi kawirikɔ̃ ne.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 Mme, Ɔturi Awune Ɔbi, to loapia wũ makpabo sɔ masa mma ɔɖuɖu lokɔ maturi mapia i ikpi ame gu mma lobara ara lalaa kanya.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo o que causa escândalo, e os que cometem iniqüidade.
42 Mato maasu ma mafuĩdza mapia i itɔkpe nɛ nto itsue ame ngbegɔ maabiɛ kaku maɖo arɔĩ makpa.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Ɣɛɛ Ɣaa maturi to maafiɛ lɛ kuɣɛ̃ i ma Ɔse sigarakaɖekɔ̃ ame. Ngɔ mba atsue si ɔnɔ nnɛ nto loɣɛ!
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ se lɛ karana ga makɔla i kakpɛkɔ̃ ame fiɛ ɔrɛrɛ̃ ɔwɛ̃ ɔnya ɔsu ɔledza isu ikɔla. Ɔna isoɣɔ gbaã, ne ɔso ɔsɛ ɔ̃asu ɔ̃ ira biara ɔrɔdɛ̃ ɔsu sikã ɔsɛ ɔ̃aɣa kakpɛkɔ̃ gamɔ.”
44 Também o reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido num campo, que um homem achou e escondeu; e, pelo gozo dele, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Yesu ɔɣere ma ana sɔ, “Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ se lɛ kuɣaɖese ɔwɛ̃ gɔ nto ɔbie anyi wa lofɔ kuɣa.
45 Outrossim o reino dos céus é semelhante ao homem, negociante, que busca boas pérolas;
46 Gɔ ɔsɛ ɔ̃anya kuwɛ̃ gɔ lobua kufɔ kuɣa ne, ɔsɛ ɔ̃asu ɔ̃ ira biara nɛ ɔba ɔrɔdɛ̃ ɔsu sikã ɔsɛ ɔ̃aɣa kɔ̃.
46 E, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Ana ne, Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ ɔre asabu wa mapia i ɔpo ame fiɛ maɖi akpɛ agbãagbã.
47 Igualmente o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanha toda a qualidade de peixes.
48 Gɔ asabu ɔyi ne, makpadzɛ̃ wã mabɔ ɔkpokpo fiɛ marɛrɛ akpɛ ame, maɖi nwa masɛ maɖe mafere i kusɛsɛi ame. Nwa maiɖe ana ne, mabodza wã mawiri.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia; e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Ngbɔ ame iase ku kayi kawirikɔ̃ ne. Ɣaa makpabo to maabɔrɛ makɛlɛ maarɛrɛ maturi sɛɛ maɖi i malalaa ndɛ̃.
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos, e separarão os maus de entre os justos,
50 Mato maasu maturi lalaa mafuĩdza mapia i itɔkpe ame ngbegɔ maabiɛ kaku maɖo arɔĩ makpa.”
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 Yesu ɔkarɛ ma sɔ, “Minɔ ara wa loɣere mi i ngbe karɔ̃?”
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Ne ɔɣere ma ana sɔ, “Mmaratedze biara gɔ lokpese Ɣaa sigarakaɖekɔ̃ rasuãdze ne, ɔse lɛ iyosate gɔ nsɛ ɔɖi ara kuere gu aɣɛtɛ ɔbɔrɛgu i ɔ̃ iyo ame ɔte.”
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo o escriba instruído acerca do reino dos céus é semelhante a um pai de família, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Gɔ Yesu ɔpɛ agbã wagbe ɔro ne, ɔrui i mmɔ.
53 E aconteceu que Jesus, concluindo estas parábolas, se retirou dali.
54 Ɔkpese ɔkɛlɛ ma aɖe fiɛ ɔsɛ ɔ̃ate ara i ma kasarɛkɔ̃ gɔ ibara mma lonɔ ɔ̃ atɔ̃me ɣaa mato makarɛ sɔ, “Lɛ i ngɔgbe ɔsuã inɔgba nɛgbe ɔbɔrɛgu? Fiɛ lɛ ɔbɔrɛgu awawãra wagbe igbã?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este a sabedoria, e estas maravilhas?
55 Iiɖe rawedze ɔbi ɔɖe ngbe ɣɛɛ? Iiɖe Maria ɔbi ɔɖe fiɛ ɔ̃ manyiibi nɖe Yakobo gu Yosef gu Simon gu Yuda ma mpia i bo ndɛ̃?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Ɔ̃ manyiiko ana pia i bo ndɛ̃ ni! Lɛ kowũ ɔna ara wagbe ɔɖuɖu ɔbɔrɛgu?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? De onde lhe veio, pois, tudo isto?
57 Ɔ̃ ara ɔtsue ma anɔ, ne ɔso maifɔ wũ.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Gɔ maifɔ wũ maɖe ɔso ne, ɔ̃iwo awawãra gbodzoo ɔbara i ma ndɛ̃.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.