Atos 21
Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs ACF
1 Gɔ boro so ɔmala ne, bobo i ɔkolo ame bowara bokɛlɛ Kos. Kaɖesɛ̃a ne, bosɛ boabo Roda fiɛ ka bobɔrɛ i mmɔ bokɛlɛ Patara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Mmɔ iɖe bosu ɔkolo ɔwɛ̃ gɔ nto ɔkɛlɛ Foinike ne.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 Gɔ bonya Kipro karɔ̃ bosese ne, boki i kã kala isɛ bofe bokɛlɛ Tiro i Siria ngbegɔ masɛ maaɖi ato wa mpia i ɔkolo ame.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Gɔ bonya mafɔɖedze ma mpia i mmɔ ne, bowegu ma akpɛnɛ akɔdzɛ. Siwarã Bielea ɔki i mafɔɖedze magbe iso maka Paulo sɔ ɔdaakɛlɛ Yerusalem.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Gɔ bo ayi wa boawegu ma ɔɔsɔ̃ fiɛ ka boarui ne, mafɔɖedze gu ma mare gu mabi ɔkɔ bo makɛlɛgu ɔpo katɔ̃, ne bo ɔɖuɖu ɔpɛ agɛgɛ̃ bokparama kayi ne.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Gɔ bo mala ma so boro ne, bobo i ɔkolo ame, ne ma wũ ka makpese makɛlɛ ma ayo ne.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Gɔ borui i Tiro ne, boba boatui i Ptolemai. Bosɛ boaya mafɔɖedze ma mpia i mmɔ fiɛ bowegu ma ikpɛnɛ iwɛ̃.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Kaɖesɛ̃a ne, bota bokɛlɛ Kaisarea, bosɛ boabo Itɔ̃me Bielea ɣɛdze Filipo iyo. Ɔ̃ wũ ɔpia i mabuaidze ikɔdzɛ ma maɖi i Yerusalem ndɛ̃.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ɔba mabirɔ̃gomi ina ma loiyiri marã fiɛ maɖe Ɣaa kanyamaɖidze.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Bowe i mmɔ ayi kɛkɛĩ fiɛ Ɣaa kanyaɖidze ɔwɛ̃ gɔ marɔ Agabo ɔbɔrɛ i Yudea ɔba.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 Gɔ ɔba bo kɔrɛ ne, ɔɖi kafiami ga mpia i Paulo ɔsɔ ame ɔnyi so nrɔɔ̃ gu ngba ɔɣɛ sɔ, “Siwarã Bielea sɔ ngbɔ i ma Yudase ma i Yerusalem aanyi ngɔ kafiami kaɖe i ngbe fiɛ maasu wũ mapia i mma loiɖe ma Yudase nrɔɔ̃ ame ne.”
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Gɔ bonɔ atɔ̃me wagbe ne, bo gu mafɔɖedze ma mpia i mmɔ ɔɖuɖu ɔtã Paulo iti sɔ ɔdaakɛlɛ Yerusalem.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Ne ɔɣere bo sɔ, “Be ɔso fiɛ mito mibiɛ mifɛfɛ̃ me nrɔɔ̃ ngbɔ? Loito lonyɔ ɔri sɔ iyo kere maapia me i Bosate Yesu iti, ɣɛɛ lotɔrã sɔ maɖoe me i Yerusalem ala ɔ̃ ɔso.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Gɔ bonya sɔ boibawo ɔ̃ adzuni ɔfinikira ne, bonyua wũ boɣɛ sɔ, “Ɣaa si ɔbara ɔ̃ kuɖɔɛ.”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Ayi kurukutu kama ne, bosa bo ara kanya boɣo Yerusalem ɔri.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Kaisarea mafɔɖedze mawɛ̃ ana ɔsiai bo. Makɔ bo makɛlɛgu ɔ Kiprose fɔɖedzekpakpa kuere gɔ marɔ Mnason sɔ si bosɛ boasora i ɔ̃ kɔrɛ.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Gɔ bobo Yerusalem ne, mafɔɖedze ma mpia i mmɔ ɔfɔ bo kukaakɔ.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Kaɖesɛ̃a ne, Paulo ɔkɔ bo bosɛ boanya Yakobo gu Yerusalem mafɔɖedze makpakpa ɔɖuɖu.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Gɔ boya so boro ne, Paulo ɔɣere ma ara wa ɔɖuɖu i Ɣaa ɔbara ɔkigu i ɔ̃ iso i mma loiɖe ma Yudase ndɛ̃.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Mma ɔɖuɖu lonɔ atɔ̃me wagbe ɔle Ɣaa, maɣere Paulo sɔ, “Bo ɔnyii ɖɔɛse, aɣe ma Yudase kukpi gbodzoo ma lofɔ maɖe fiɛ makpese mamɔɛ̃ Mose mmara mato teteree.
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 Manyiiɔ ɔɣere ma sɔ ato ate ma Yudase ma mpia i abuiti sɔ madaasiai Mose mmara gu bo mawa kubarara, fiɛ aɣɛ ana sɔ madaatu ma mabi sirɛrɛ̃.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Be boabara kiniɔ? Alasɔ mato maanɔ kokooko sɔ aba.”
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Ne matã wũ adzuni sɔ, “Boba marɛrɛ̃ ina mawɛ̃ i bo ɔmagɛ̃ ame i ngbe gɔ makã ndamu.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 Kɔ ma si mikɛlɛ ma Yudase isɔrɛyo si misɛ miasekelera so, si abuai ma ku ati ikparɛ̃ kuso. Ne loatã maturi ɔɖuɖu aatsue sɔ sila siɖe mala maisia-ɔ iso ku ɔwi gɔ ame amɔɛ̃ Mose mmara ato kukaakɔ ne.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Ɔwi gɔ lofe ne, botsɛrɛ ɔko botã mma loiɖe ma Yudase fiɛ mafiniki makpese mafɔɖedze sɔ manyua ara wa masu masɔrɛ aɣɔ ɔɖe, manyua ima ɔɖe, si madaaɖe mabɔi ma manyɛdɛ̃ simɔ maɖoe, ana ne, manyua marɛrɛ̃ gu marɔ̃go kasɛ ga loikote.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Gɔ kaɖe ɔsɛ̃ ne, Paulo ɔkɔ marɛrɛ̃ mamɔ makɛlɛ masɛ maabara so ati ikparɛ̃ kubarara. Ne kama ɔkɛlɛ ma Yudase isɔrɛyo sɔ maatã masɔrɛdze itsue ayi wa iso i ma ati ikparɛ̃ aaba fiɛ maasu ma karatã mabɔ maasu makpakpa so.
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 Gɔ iɔkuti kɛkɛĩ fiɛ maaro ayi akɔdzɛ wamɔ ne, ma Yudase mawɛ̃ ma lobɔrɛ i Asia abuiti ɔba maanya Paulo i Isɔrɛyo. Masa maturi gbodzoo kanya, ne mamɔɛ̃ wũ ne.
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Matsɛ kulu i mmɔ sɔ, “Israel marɛrɛ̃, mibuai bo soo! Ɔrɛrɛ̃ gɔgbe pia ɔki ɔɣere maturi ɔɖuɖu i kakɔi biara ara nyanyarĩa i bo kaɖe gu Mose mmara gu bo Isɔrɛyo iso. Ana ne, ɔkɔ ma Grikise ɔba ɔ̃ɔbogu i kakɔi sekelea gagbe!”
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 Maɣɛ ngbɔ alasɔ ɔwi ɔwɛ̃ ame ne, manya sɔ Paulo gu Trofimo gɔ nɖe ɔ Efesose sɛ i Yerusalem. Ne ɔso mabu sɔ ɔkɔ wũ ɔbogu i Isɔrɛyo ame.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Kulu gɔgbe ɔtara ɔmagɛ̃ kuɣedza, ne ɔso maturi ɔɖuɖu ɔtere masɛ maasakanya i Isɔrɛyo. Makpadzɛ̃ Paulo maɖi i Isɔrɛyo masɛ̃ akui ɔɖuɖu ɔluwɛ̃.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Ɔwi gɔ mabie sɔ si maɖoe wũ ne, ma Romase makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze ɔnɔ sɔ ma Yerusalemse ɔɖuɖu to mabara kulu.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Ɔluwɛ̃ ne, ɔkɔ makpakpɛ̃dze gu makpakpɛ̃dzekpakpa mawɛ̃ makɛlɛ ngbegɔ mato mabara kulu. Gɔ kulu mabaradze ɔnya makpakpɛ̃dze gu ma tɔ̃ɖedze ne, manyua Paulo ɔpɛ.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze ɔmɔɛ̃ Paulo ɔtã mapia wũ kugbagɔrɔĩ kunyɔ. Ne ka ɔkarɛ sɔ si ɔtsue ɔturi gɔ igbã ɔɖe gu nnɛ ɔbara ne.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Mmagbe ndɛ̃ ɔbiara to ɔɣɛ ɔ̃ ire. Ne gɔ makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze iito ɔnɔ itɔ̃me suɖea kuiwɛ̃ ɔbɔrɛgu i ma kɔrɛ ala kulu ɔso ne, ɔtã masu Paulo maapia i makpakpɛ̃dze iyo ame.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Gɔ mabo kayogodɔ̃ ne, ipia sɔ makpakpɛ̃dze aaputa Paulo, alasɔ maturi situ to sitsue ala ɔ̃ ɔso.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 Mma nsiai ma i kama to mala kulu teteree sɔ, “Miɖoe wũ! Miɖoe wũ!”
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Ɔwi gɔ mabie sɔ si masu wũ mapia i iyo ame ne, Paulo ɔɣere makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze sɔ, “Lobie sɔ loɖegu-ɔ ika kɛkɛĩ.”
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Iiɖe fɔ nɖe ɔ Egiptese gɔ lokɔ maturiɖoese kukpi kuna ma lota maya i abã iso ɔwi gɔ lofe ngbe fiɛ matere makɛlɛ fafuĩ ame?”
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Ne Paulo ɔtã wũ mmuai sɔ, “Ooɣo, ɔ Yudase loɖe. Maɣe me i Tarso i Kilikia karɔ̃ iso. Ɔmagɛ̃ gɔmɔ ne, iiɖe ɔmagɛ̃ kosoi ɔɖe kɔra. Ne ɔso lotã-ɔ iti tã loɖe ma ika.”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Tɔ̃ɖedze gɔgbe ɔnɔ karɔ̃ sɔ Paulo si ɔɖe ma ika. Ne Paulo ɔba ɔ̃ɔya i sitĩ iso i kayogodɔ̃ ɔkɔlɛ ɔ̃ kɔrɔ̃ kato sɔ maturi si malo. Gɔ malo kananana ne, ɔɖe ma ika i si Yudase ame sɔ,
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.