Atos 21

Ndamu Ɣɛtɛ Siwu (AKP) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Gɔ boro so ɔmala ne, bobo i ɔkolo ame bowara bokɛlɛ Kos. Kaɖesɛ̃a ne, bosɛ boabo Roda fiɛ ka bobɔrɛ i mmɔ bokɛlɛ Patara.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Mmɔ iɖe bosu ɔkolo ɔwɛ̃ gɔ nto ɔkɛlɛ Foinike ne.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Gɔ bonya Kipro karɔ̃ bosese ne, boki i kã kala isɛ bofe bokɛlɛ Tiro i Siria ngbegɔ masɛ maaɖi ato wa mpia i ɔkolo ame.
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 Gɔ bonya mafɔɖedze ma mpia i mmɔ ne, bowegu ma akpɛnɛ akɔdzɛ. Siwarã Bielea ɔki i mafɔɖedze magbe iso maka Paulo sɔ ɔdaakɛlɛ Yerusalem.
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Gɔ bo ayi wa boawegu ma ɔɔsɔ̃ fiɛ ka boarui ne, mafɔɖedze gu ma mare gu mabi ɔkɔ bo makɛlɛgu ɔpo katɔ̃, ne bo ɔɖuɖu ɔpɛ agɛgɛ̃ bokparama kayi ne.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Gɔ bo mala ma so boro ne, bobo i ɔkolo ame, ne ma wũ ka makpese makɛlɛ ma ayo ne.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Gɔ borui i Tiro ne, boba boatui i Ptolemai. Bosɛ boaya mafɔɖedze ma mpia i mmɔ fiɛ bowegu ma ikpɛnɛ iwɛ̃.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Kaɖesɛ̃a ne, bota bokɛlɛ Kaisarea, bosɛ boabo Itɔ̃me Bielea ɣɛdze Filipo iyo. Ɔ̃ wũ ɔpia i mabuaidze ikɔdzɛ ma maɖi i Yerusalem ndɛ̃.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ɔba mabirɔ̃gomi ina ma loiyiri marã fiɛ maɖe Ɣaa kanyamaɖidze.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Bowe i mmɔ ayi kɛkɛĩ fiɛ Ɣaa kanyaɖidze ɔwɛ̃ gɔ marɔ Agabo ɔbɔrɛ i Yudea ɔba.
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 Gɔ ɔba bo kɔrɛ ne, ɔɖi kafiami ga mpia i Paulo ɔsɔ ame ɔnyi so nrɔɔ̃ gu ngba ɔɣɛ sɔ, “Siwarã Bielea sɔ ngbɔ i ma Yudase ma i Yerusalem aanyi ngɔ kafiami kaɖe i ngbe fiɛ maasu wũ mapia i mma loiɖe ma Yudase nrɔɔ̃ ame ne.”
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Gɔ bonɔ atɔ̃me wagbe ne, bo gu mafɔɖedze ma mpia i mmɔ ɔɖuɖu ɔtã Paulo iti sɔ ɔdaakɛlɛ Yerusalem.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Ne ɔɣere bo sɔ, “Be ɔso fiɛ mito mibiɛ mifɛfɛ̃ me nrɔɔ̃ ngbɔ? Loito lonyɔ ɔri sɔ iyo kere maapia me i Bosate Yesu iti, ɣɛɛ lotɔrã sɔ maɖoe me i Yerusalem ala ɔ̃ ɔso.”
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Gɔ bonya sɔ boibawo ɔ̃ adzuni ɔfinikira ne, bonyua wũ boɣɛ sɔ, “Ɣaa si ɔbara ɔ̃ kuɖɔɛ.”
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 Ayi kurukutu kama ne, bosa bo ara kanya boɣo Yerusalem ɔri.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 Kaisarea mafɔɖedze mawɛ̃ ana ɔsiai bo. Makɔ bo makɛlɛgu ɔ Kiprose fɔɖedzekpakpa kuere gɔ marɔ Mnason sɔ si bosɛ boasora i ɔ̃ kɔrɛ.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Gɔ bobo Yerusalem ne, mafɔɖedze ma mpia i mmɔ ɔfɔ bo kukaakɔ.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Kaɖesɛ̃a ne, Paulo ɔkɔ bo bosɛ boanya Yakobo gu Yerusalem mafɔɖedze makpakpa ɔɖuɖu.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Gɔ boya so boro ne, Paulo ɔɣere ma ara wa ɔɖuɖu i Ɣaa ɔbara ɔkigu i ɔ̃ iso i mma loiɖe ma Yudase ndɛ̃.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Mma ɔɖuɖu lonɔ atɔ̃me wagbe ɔle Ɣaa, maɣere Paulo sɔ, “Bo ɔnyii ɖɔɛse, aɣe ma Yudase kukpi gbodzoo ma lofɔ maɖe fiɛ makpese mamɔɛ̃ Mose mmara mato teteree.
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Manyiiɔ ɔɣere ma sɔ ato ate ma Yudase ma mpia i abuiti sɔ madaasiai Mose mmara gu bo mawa kubarara, fiɛ aɣɛ ana sɔ madaatu ma mabi sirɛrɛ̃.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 Be boabara kiniɔ? Alasɔ mato maanɔ kokooko sɔ aba.”
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 Ne matã wũ adzuni sɔ, “Boba marɛrɛ̃ ina mawɛ̃ i bo ɔmagɛ̃ ame i ngbe gɔ makã ndamu.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 Kɔ ma si mikɛlɛ ma Yudase isɔrɛyo si misɛ miasekelera so, si abuai ma ku ati ikparɛ̃ kuso. Ne loatã maturi ɔɖuɖu aatsue sɔ sila siɖe mala maisia-ɔ iso ku ɔwi gɔ ame amɔɛ̃ Mose mmara ato kukaakɔ ne.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 Ɔwi gɔ lofe ne, botsɛrɛ ɔko botã mma loiɖe ma Yudase fiɛ mafiniki makpese mafɔɖedze sɔ manyua ara wa masu masɔrɛ aɣɔ ɔɖe, manyua ima ɔɖe, si madaaɖe mabɔi ma manyɛdɛ̃ simɔ maɖoe, ana ne, manyua marɛrɛ̃ gu marɔ̃go kasɛ ga loikote.”
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Gɔ kaɖe ɔsɛ̃ ne, Paulo ɔkɔ marɛrɛ̃ mamɔ makɛlɛ masɛ maabara so ati ikparɛ̃ kubarara. Ne kama ɔkɛlɛ ma Yudase isɔrɛyo sɔ maatã masɔrɛdze itsue ayi wa iso i ma ati ikparɛ̃ aaba fiɛ maasu ma karatã mabɔ maasu makpakpa so.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 Gɔ iɔkuti kɛkɛĩ fiɛ maaro ayi akɔdzɛ wamɔ ne, ma Yudase mawɛ̃ ma lobɔrɛ i Asia abuiti ɔba maanya Paulo i Isɔrɛyo. Masa maturi gbodzoo kanya, ne mamɔɛ̃ wũ ne.
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 Matsɛ kulu i mmɔ sɔ, “Israel marɛrɛ̃, mibuai bo soo! Ɔrɛrɛ̃ gɔgbe pia ɔki ɔɣere maturi ɔɖuɖu i kakɔi biara ara nyanyarĩa i bo kaɖe gu Mose mmara gu bo Isɔrɛyo iso. Ana ne, ɔkɔ ma Grikise ɔba ɔ̃ɔbogu i kakɔi sekelea gagbe!”
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 Maɣɛ ngbɔ alasɔ ɔwi ɔwɛ̃ ame ne, manya sɔ Paulo gu Trofimo gɔ nɖe ɔ Efesose sɛ i Yerusalem. Ne ɔso mabu sɔ ɔkɔ wũ ɔbogu i Isɔrɛyo ame.
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Kulu gɔgbe ɔtara ɔmagɛ̃ kuɣedza, ne ɔso maturi ɔɖuɖu ɔtere masɛ maasakanya i Isɔrɛyo. Makpadzɛ̃ Paulo maɖi i Isɔrɛyo masɛ̃ akui ɔɖuɖu ɔluwɛ̃.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Ɔwi gɔ mabie sɔ si maɖoe wũ ne, ma Romase makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze ɔnɔ sɔ ma Yerusalemse ɔɖuɖu to mabara kulu.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Ɔluwɛ̃ ne, ɔkɔ makpakpɛ̃dze gu makpakpɛ̃dzekpakpa mawɛ̃ makɛlɛ ngbegɔ mato mabara kulu. Gɔ kulu mabaradze ɔnya makpakpɛ̃dze gu ma tɔ̃ɖedze ne, manyua Paulo ɔpɛ.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze ɔmɔɛ̃ Paulo ɔtã mapia wũ kugbagɔrɔĩ kunyɔ. Ne ka ɔkarɛ sɔ si ɔtsue ɔturi gɔ igbã ɔɖe gu nnɛ ɔbara ne.
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Mmagbe ndɛ̃ ɔbiara to ɔɣɛ ɔ̃ ire. Ne gɔ makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze iito ɔnɔ itɔ̃me suɖea kuiwɛ̃ ɔbɔrɛgu i ma kɔrɛ ala kulu ɔso ne, ɔtã masu Paulo maapia i makpakpɛ̃dze iyo ame.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 Gɔ mabo kayogodɔ̃ ne, ipia sɔ makpakpɛ̃dze aaputa Paulo, alasɔ maturi situ to sitsue ala ɔ̃ ɔso.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 Mma nsiai ma i kama to mala kulu teteree sɔ, “Miɖoe wũ! Miɖoe wũ!”
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Ɔwi gɔ mabie sɔ si masu wũ mapia i iyo ame ne, Paulo ɔɣere makpakpɛ̃dze tɔ̃ɖedze sɔ, “Lobie sɔ loɖegu-ɔ ika kɛkɛĩ.”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Iiɖe fɔ nɖe ɔ Egiptese gɔ lokɔ maturiɖoese kukpi kuna ma lota maya i abã iso ɔwi gɔ lofe ngbe fiɛ matere makɛlɛ fafuĩ ame?”
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Ne Paulo ɔtã wũ mmuai sɔ, “Ooɣo, ɔ Yudase loɖe. Maɣe me i Tarso i Kilikia karɔ̃ iso. Ɔmagɛ̃ gɔmɔ ne, iiɖe ɔmagɛ̃ kosoi ɔɖe kɔra. Ne ɔso lotã-ɔ iti tã loɖe ma ika.”
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Tɔ̃ɖedze gɔgbe ɔnɔ karɔ̃ sɔ Paulo si ɔɖe ma ika. Ne Paulo ɔba ɔ̃ɔya i sitĩ iso i kayogodɔ̃ ɔkɔlɛ ɔ̃ kɔrɔ̃ kato sɔ maturi si malo. Gɔ malo kananana ne, ɔɖe ma ika i si Yudase ame sɔ,
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.