2 Coríntios 7
Akawaio NT (AKE_BSS) vs VC
1 Serɨ ton si iku'to' pe usauro'nɨsa' eposa'nokon pɨ', utonpa ton amʉ' rʉ'kwɨ, ekorʉkanpai'nokon tanporon ɨri ton apai upun kon mɨrɨ awonsi'kɨ uya'kwarʉ kon ma'tanʉ'sa' iya na'ne', mɨrɨ awonsi'kɨ miyarɨ'nokon wakʉ pe e'nɨto' ya' Papa tʉnamai' e'nɨto' winɨ.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Ɨyewan kon yau ina pata oton ɨnkonekatɨ'. Ɨnʉ' rɨ ku'sa' ina uya pʉra man ipoken pʉra, ɨnʉ' rɨ ma'tanʉ'sa' ina uya pʉra man, ɨnʉ' pɨ' rɨ ina usennakasa' pʉra man.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Ɨyeno'ma kon pe serɨ ta uya pen; wapiya takaa'pʉ uya apata kon nɨ esi ina ewan yau, ɨiwano' kon pe rɨ ina uko'mamʉ mɨrɨ awonsi'kɨ ina rɨ uma'ta ɨpokon pe.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Uyenu yau kuru rɨ ɨwesi kon; mɨ pe kuru ukupʉ auya'nokon. Eke pe kuru upori'ma auya'nokon; tanporon nɨ ina ewankamanin yau pori' pe e'to' rɨ anʉkʉ.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Apʉne pʉra ina utɨsa' a'tai Ma'sitoniya pona, ina pun umoronka'to' a'tai pʉra rɨ iyesi'pʉ, ina ewankamanin esi'pʉ sen winɨ'ne rɨ—kɨpo'po ina ewa'noma mɨrɨ awonsi'kɨ enari'nʉn nɨ ina yau.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 E'tane Papa iseno'masa' rɨ a'kwarʉ wannɨ ne'nin uya ina a'kwarʉ ne'sa' Tai'tas tenno'se,
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 iyepʉ uya rɨken pen e'tane iya'kwarʉ ne'sa' auya'nokon ke rɨ nɨrɨ. Ina pɨ' ekama'pʉ iya, upɨ' ɨusentu'mato' kon, ipan pe ɨupokoita kon, upika'tɨ pɨ' a'ne' pe ɨwe'to' kon, mɨrɨ uya miyarɨ rɨ eke pe pori' pe e'to' pe uku'to' pe.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ɨ'rɨ pe pʉra pokoi pe ukaretaai unennoko'pʉ uya ɨku'sa' kon e'tane, aiko ta uya pen nɨ. Aiko ta'pʉ uya rɨ e'tane—ene uya ukaretaai uya e'ne' pe ɨku'sa' kon, e'tane aka'ne' pe rɨ—
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 e'tane nin si serɨ si pori' pe esi, pokoi pe ɨku'sa' kon pɨ' pen e'tane ɨpokooi kon uya ɨyera'tɨ kon ku'sa' pɨ' amakooi kon apai. Ɨusewankama'pʉ kon Papa iwano' pe rɨ mɨrɨ pɨ' ina winɨ rɨ e'ne' pe ɨyena'pʉ kon pen nɨ.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Papa uya tasa' kasa upokoitan nɨsa' uya era'tɨn kupʉ, epika'tɨn nɨto' winɨkʉi' arɨn nɨ iya. Mɨrɨ pɨ' usewankaman pen, e'tane serɨ non pon kon pe upokoitan nɨto' uya uma'tan nɨto' nepʉ.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Entɨ' serɨ Papa uya tasa' kasa ipan pe pokoi pe e'nɨto' uya ɨku'sa' kon: temetarunsan pe pʉra, inke pʉra ipoken ku'nin pe tʉusenpoikasen pe, tʉusakorotasan pe ekamʉra ɨku'sa' kon pɨ', tetʉipɨ'san pe, tʉusi'nʉnkasan pe, tʉusewankamasan pe, mɨrɨ awonsi'kɨ ɨye'kamasa' kon ɨsi'kaisa rɨ iye'kupʉ ene kon pa. Tanporon yau rɨ wakʉ pe ɨwesi kon tukai' ɨusi'tu kon serɨ ton yau.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Mɨrɨ pɨ' si ɨmenukasa' uya 'nokon nɨ e'tane ipokena' pen ku'nin nʉ'pʉ pɨ' pen nɨ, e'ne' pe iku'sa' kon pɨ' rɨ nɨrɨ pen, e'tane Papa rau ɨiwano' kon pe ɨusene kon pa, wakʉ pe kuru ina pɨ' iye'tʉsa' kon.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Serɨ ton uya rɨ ina pori'ma. Ina epori'mapɨ'to' pirikʉ pe rɨ, ina esi'pʉ pori' pe, Tai'tas esi pori' pe tense, apʉne pʉra ɨmɨrɨ'nokon uya ipika'tɨsa' wakʉ pe itewan ku'sa' ke.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Ipɨ' ɨpɨ'nokon utapurɨto' kuu'pʉ uya, mɨrɨpan upiyɨ'nʉ'sa' auya'nokon pʉra iyesi. E'tane tanporon nɨ ekamasa' na'ne' ɨpɨ'nokon esi'pʉ i'nairɨ ikasa rɨ, mɨrɨpan si ɨpɨ'nokon utapurɨn nɨsa' Tai'tas pɨ' usi'tusa' i'nairɨ rɨ nɨrɨ.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Mɨrɨ awonsi'kɨ ɨi'nʉnkato' iya 'nokon esi miyarɨ rɨ eke pe, tenu yau ɨkupʉ tʉuya'nokon a'tai main awɨrɨ ɨwesi'pʉ kon, Tai'tas ereutanʉkʉ'pʉ auya'nokon, eke pe inamato' auya'nokon ke, ɨnku'pai ɨwesi kon pɨ'.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Epori'mayai' mararon pe pʉra uyenu yau ɨkupʉ uya 'nokon pe iyesi pɨ'.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.