2 Coríntios 7
Akawaio NT (AKE_BSS) vs NVT
1 Serɨ ton si iku'to' pe usauro'nɨsa' eposa'nokon pɨ', utonpa ton amʉ' rʉ'kwɨ, ekorʉkanpai'nokon tanporon ɨri ton apai upun kon mɨrɨ awonsi'kɨ uya'kwarʉ kon ma'tanʉ'sa' iya na'ne', mɨrɨ awonsi'kɨ miyarɨ'nokon wakʉ pe e'nɨto' ya' Papa tʉnamai' e'nɨto' winɨ.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Ɨyewan kon yau ina pata oton ɨnkonekatɨ'. Ɨnʉ' rɨ ku'sa' ina uya pʉra man ipoken pʉra, ɨnʉ' rɨ ma'tanʉ'sa' ina uya pʉra man, ɨnʉ' pɨ' rɨ ina usennakasa' pʉra man.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Ɨyeno'ma kon pe serɨ ta uya pen; wapiya takaa'pʉ uya apata kon nɨ esi ina ewan yau, ɨiwano' kon pe rɨ ina uko'mamʉ mɨrɨ awonsi'kɨ ina rɨ uma'ta ɨpokon pe.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Uyenu yau kuru rɨ ɨwesi kon; mɨ pe kuru ukupʉ auya'nokon. Eke pe kuru upori'ma auya'nokon; tanporon nɨ ina ewankamanin yau pori' pe e'to' rɨ anʉkʉ.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Apʉne pʉra ina utɨsa' a'tai Ma'sitoniya pona, ina pun umoronka'to' a'tai pʉra rɨ iyesi'pʉ, ina ewankamanin esi'pʉ sen winɨ'ne rɨ—kɨpo'po ina ewa'noma mɨrɨ awonsi'kɨ enari'nʉn nɨ ina yau.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 E'tane Papa iseno'masa' rɨ a'kwarʉ wannɨ ne'nin uya ina a'kwarʉ ne'sa' Tai'tas tenno'se,
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 iyepʉ uya rɨken pen e'tane iya'kwarʉ ne'sa' auya'nokon ke rɨ nɨrɨ. Ina pɨ' ekama'pʉ iya, upɨ' ɨusentu'mato' kon, ipan pe ɨupokoita kon, upika'tɨ pɨ' a'ne' pe ɨwe'to' kon, mɨrɨ uya miyarɨ rɨ eke pe pori' pe e'to' pe uku'to' pe.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Ɨ'rɨ pe pʉra pokoi pe ukaretaai unennoko'pʉ uya ɨku'sa' kon e'tane, aiko ta uya pen nɨ. Aiko ta'pʉ uya rɨ e'tane—ene uya ukaretaai uya e'ne' pe ɨku'sa' kon, e'tane aka'ne' pe rɨ—
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 e'tane nin si serɨ si pori' pe esi, pokoi pe ɨku'sa' kon pɨ' pen e'tane ɨpokooi kon uya ɨyera'tɨ kon ku'sa' pɨ' amakooi kon apai. Ɨusewankama'pʉ kon Papa iwano' pe rɨ mɨrɨ pɨ' ina winɨ rɨ e'ne' pe ɨyena'pʉ kon pen nɨ.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Papa uya tasa' kasa upokoitan nɨsa' uya era'tɨn kupʉ, epika'tɨn nɨto' winɨkʉi' arɨn nɨ iya. Mɨrɨ pɨ' usewankaman pen, e'tane serɨ non pon kon pe upokoitan nɨto' uya uma'tan nɨto' nepʉ.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Entɨ' serɨ Papa uya tasa' kasa ipan pe pokoi pe e'nɨto' uya ɨku'sa' kon: temetarunsan pe pʉra, inke pʉra ipoken ku'nin pe tʉusenpoikasen pe, tʉusakorotasan pe ekamʉra ɨku'sa' kon pɨ', tetʉipɨ'san pe, tʉusi'nʉnkasan pe, tʉusewankamasan pe, mɨrɨ awonsi'kɨ ɨye'kamasa' kon ɨsi'kaisa rɨ iye'kupʉ ene kon pa. Tanporon yau rɨ wakʉ pe ɨwesi kon tukai' ɨusi'tu kon serɨ ton yau.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Mɨrɨ pɨ' si ɨmenukasa' uya 'nokon nɨ e'tane ipokena' pen ku'nin nʉ'pʉ pɨ' pen nɨ, e'ne' pe iku'sa' kon pɨ' rɨ nɨrɨ pen, e'tane Papa rau ɨiwano' kon pe ɨusene kon pa, wakʉ pe kuru ina pɨ' iye'tʉsa' kon.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Serɨ ton uya rɨ ina pori'ma. Ina epori'mapɨ'to' pirikʉ pe rɨ, ina esi'pʉ pori' pe, Tai'tas esi pori' pe tense, apʉne pʉra ɨmɨrɨ'nokon uya ipika'tɨsa' wakʉ pe itewan ku'sa' ke.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Ipɨ' ɨpɨ'nokon utapurɨto' kuu'pʉ uya, mɨrɨpan upiyɨ'nʉ'sa' auya'nokon pʉra iyesi. E'tane tanporon nɨ ekamasa' na'ne' ɨpɨ'nokon esi'pʉ i'nairɨ ikasa rɨ, mɨrɨpan si ɨpɨ'nokon utapurɨn nɨsa' Tai'tas pɨ' usi'tusa' i'nairɨ rɨ nɨrɨ.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Mɨrɨ awonsi'kɨ ɨi'nʉnkato' iya 'nokon esi miyarɨ rɨ eke pe, tenu yau ɨkupʉ tʉuya'nokon a'tai main awɨrɨ ɨwesi'pʉ kon, Tai'tas ereutanʉkʉ'pʉ auya'nokon, eke pe inamato' auya'nokon ke, ɨnku'pai ɨwesi kon pɨ'.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Epori'mayai' mararon pe pʉra uyenu yau ɨkupʉ uya 'nokon pe iyesi pɨ'.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.