2 Coríntios 7
Akawaio NT (AKE_BSS) vs NAA
1 Serɨ ton si iku'to' pe usauro'nɨsa' eposa'nokon pɨ', utonpa ton amʉ' rʉ'kwɨ, ekorʉkanpai'nokon tanporon ɨri ton apai upun kon mɨrɨ awonsi'kɨ uya'kwarʉ kon ma'tanʉ'sa' iya na'ne', mɨrɨ awonsi'kɨ miyarɨ'nokon wakʉ pe e'nɨto' ya' Papa tʉnamai' e'nɨto' winɨ.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Ɨyewan kon yau ina pata oton ɨnkonekatɨ'. Ɨnʉ' rɨ ku'sa' ina uya pʉra man ipoken pʉra, ɨnʉ' rɨ ma'tanʉ'sa' ina uya pʉra man, ɨnʉ' pɨ' rɨ ina usennakasa' pʉra man.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Ɨyeno'ma kon pe serɨ ta uya pen; wapiya takaa'pʉ uya apata kon nɨ esi ina ewan yau, ɨiwano' kon pe rɨ ina uko'mamʉ mɨrɨ awonsi'kɨ ina rɨ uma'ta ɨpokon pe.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Uyenu yau kuru rɨ ɨwesi kon; mɨ pe kuru ukupʉ auya'nokon. Eke pe kuru upori'ma auya'nokon; tanporon nɨ ina ewankamanin yau pori' pe e'to' rɨ anʉkʉ.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Apʉne pʉra ina utɨsa' a'tai Ma'sitoniya pona, ina pun umoronka'to' a'tai pʉra rɨ iyesi'pʉ, ina ewankamanin esi'pʉ sen winɨ'ne rɨ—kɨpo'po ina ewa'noma mɨrɨ awonsi'kɨ enari'nʉn nɨ ina yau.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 E'tane Papa iseno'masa' rɨ a'kwarʉ wannɨ ne'nin uya ina a'kwarʉ ne'sa' Tai'tas tenno'se,
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 iyepʉ uya rɨken pen e'tane iya'kwarʉ ne'sa' auya'nokon ke rɨ nɨrɨ. Ina pɨ' ekama'pʉ iya, upɨ' ɨusentu'mato' kon, ipan pe ɨupokoita kon, upika'tɨ pɨ' a'ne' pe ɨwe'to' kon, mɨrɨ uya miyarɨ rɨ eke pe pori' pe e'to' pe uku'to' pe.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Ɨ'rɨ pe pʉra pokoi pe ukaretaai unennoko'pʉ uya ɨku'sa' kon e'tane, aiko ta uya pen nɨ. Aiko ta'pʉ uya rɨ e'tane—ene uya ukaretaai uya e'ne' pe ɨku'sa' kon, e'tane aka'ne' pe rɨ—
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 e'tane nin si serɨ si pori' pe esi, pokoi pe ɨku'sa' kon pɨ' pen e'tane ɨpokooi kon uya ɨyera'tɨ kon ku'sa' pɨ' amakooi kon apai. Ɨusewankama'pʉ kon Papa iwano' pe rɨ mɨrɨ pɨ' ina winɨ rɨ e'ne' pe ɨyena'pʉ kon pen nɨ.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Papa uya tasa' kasa upokoitan nɨsa' uya era'tɨn kupʉ, epika'tɨn nɨto' winɨkʉi' arɨn nɨ iya. Mɨrɨ pɨ' usewankaman pen, e'tane serɨ non pon kon pe upokoitan nɨto' uya uma'tan nɨto' nepʉ.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Entɨ' serɨ Papa uya tasa' kasa ipan pe pokoi pe e'nɨto' uya ɨku'sa' kon: temetarunsan pe pʉra, inke pʉra ipoken ku'nin pe tʉusenpoikasen pe, tʉusakorotasan pe ekamʉra ɨku'sa' kon pɨ', tetʉipɨ'san pe, tʉusi'nʉnkasan pe, tʉusewankamasan pe, mɨrɨ awonsi'kɨ ɨye'kamasa' kon ɨsi'kaisa rɨ iye'kupʉ ene kon pa. Tanporon yau rɨ wakʉ pe ɨwesi kon tukai' ɨusi'tu kon serɨ ton yau.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Mɨrɨ pɨ' si ɨmenukasa' uya 'nokon nɨ e'tane ipokena' pen ku'nin nʉ'pʉ pɨ' pen nɨ, e'ne' pe iku'sa' kon pɨ' rɨ nɨrɨ pen, e'tane Papa rau ɨiwano' kon pe ɨusene kon pa, wakʉ pe kuru ina pɨ' iye'tʉsa' kon.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Serɨ ton uya rɨ ina pori'ma. Ina epori'mapɨ'to' pirikʉ pe rɨ, ina esi'pʉ pori' pe, Tai'tas esi pori' pe tense, apʉne pʉra ɨmɨrɨ'nokon uya ipika'tɨsa' wakʉ pe itewan ku'sa' ke.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Ipɨ' ɨpɨ'nokon utapurɨto' kuu'pʉ uya, mɨrɨpan upiyɨ'nʉ'sa' auya'nokon pʉra iyesi. E'tane tanporon nɨ ekamasa' na'ne' ɨpɨ'nokon esi'pʉ i'nairɨ ikasa rɨ, mɨrɨpan si ɨpɨ'nokon utapurɨn nɨsa' Tai'tas pɨ' usi'tusa' i'nairɨ rɨ nɨrɨ.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Mɨrɨ awonsi'kɨ ɨi'nʉnkato' iya 'nokon esi miyarɨ rɨ eke pe, tenu yau ɨkupʉ tʉuya'nokon a'tai main awɨrɨ ɨwesi'pʉ kon, Tai'tas ereutanʉkʉ'pʉ auya'nokon, eke pe inamato' auya'nokon ke, ɨnku'pai ɨwesi kon pɨ'.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Epori'mayai' mararon pe pʉra uyenu yau ɨkupʉ uya 'nokon pe iyesi pɨ'.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.