2 Coríntios 12
Akawaio NT (AKE_BSS) vs VC
1 Utapurɨn pɨ' rɨ esii'ya. Wakʉ epoton pʉra rɨ iye'tane, en uta'kwakato' mɨrɨ awonsi'kɨ isenpoikato' pɨ' Itepuru winɨ pɨ' rɨ esii'ya.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Ka'pon si'tuyai' Kʉrai yawon, 14 kaisa rɨ wʉipiya utɨkaa'pʉ serɨ itosorʉwano Epʉn pona iyenuku'pʉ awonsi'kɨ. Tʉpun tau rɨ nawon mɨrɨ pe pʉra tʉpun tau pʉra rɨ nawon i'tu uya pʉra rɨ iyesi—Papa uya i'tu.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 I'tu uya si, pʉse rɨ ka'pon—tʉpun tau mɨrɨ pe pʉra tʉpun tapai rɨ nawon i'tu uya pʉra rɨ iyesi, e'tane Papa uya i'tu —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 utanʉmʉ'pʉ wakʉ pe Papa pata'se' ya'. Ekama pokena' pen nɨ eta'pʉ iya, ka'pon uya ekamato' pe tato' pen nɨ.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Kʉrɨ rɨ waraino ka'pon pɨ' utapurɨ, e'tane upɨ' utapurɨ pen, ɨ'sɨ'mʉra rɨken e'to' pɨ' utapurɨ.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Utapurɨ pe iyesi yau, iya'kwarʉ pʉn pe esi pen, apʉne pʉra i'nairon pɨ' usaurokʉ pe iyesi. E'tane ikupʉ uya pen, eke pe rɨ urɨ tʉku'se ɨnʉ' rɨ usenuminka namai' upɨ' unkuu'pʉ pɨ' mɨrɨ pe pʉra ta'pʉ uya pɨ' tesi entai.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Utaperʉkan pɨ' esi namai', serɨ ton eke pe rɨ isenpoikasa' rʉ'pʉ uyena' pɨ', itikʉ e'tʉrʉ'pʉ upun ya', Se'tanmaimu ne'nin pe, ipan pe rɨ ukota'manin pe.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Osorʉwau ite'kwa ipan pe Itepuru ekama'po'pʉ uya upiyapai imo'kato' pe iya.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 E'tane, “Urɨ uya wakʉ nonkasa' esi eke pe ɨiwano' pe, apʉne pʉra umeruntɨrʉ ekoneka wakʉ pe ɨ'sɨ'mʉra e'nɨto' yau,” ta'pʉ iya upɨ'. Mɨrɨ pe iyesi pɨ', utapurɨ miyarɨ parɨ pori' pe esii'ma ɨ'sɨ'mʉra e'to' pɨ', Kʉrai meruntɨrʉ ereutato' pe upona.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Mɨrɨ pe iyesi pɨ', Kʉrai uriya', urɨ esi pori' pe ɨ'sɨ'mʉra e'nɨto' yau, sapeman nɨto' yau, sa'man pe e'nɨto' yau, wakʉ kupʉ wenai kota'man nɨto' yau, sa'man ikupʉ pokena' pen yau. Apʉne pʉra ɨ'sɨ'mʉra esi a'tai, mɨrɨ a'tai pana' pe rɨ esi.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Uiwano' pe rɨ iya'kwarʉ pʉra enasa' serɨ, e'tane sa'ne ɨmɨrɨ'nokon uya iku'to' pe uya ikuu'pʉ. Uyekama pe masauro'tʉi'no e'tane, apʉne pʉra aiko pe esi pen eke ton itekare ekamai' enno'sa' kon o'koi', ɨnʉ' pe pʉra rɨ sa'ne e'tane.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Mɨ ton itekare ekamai' enno'sa' ma'kʉi'tɨnin—ento' ipɨ' ton, usenuminkan nɨto' mɨrɨ awonsi'kɨ eke Papa tʉrawasooi—e'kuu'pʉ ɨ'koro'tau'nokon eke rɨ sa'man annawɨrɨ.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Nai kasa ken tʉron nɨ ton so'si amʉ' o'koi' aiko pe ɨwesi'pʉ kon, ɨpɨ'nokon nɨken upika'tɨtɨ' tasa' uya pʉra iyesi pɨ' pe'? Ipokena' pen unkuu'pʉ pɨ' si upɨ' ɨsentu'matɨ'!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Serɨ si e'kama utɨn pɨ' aka'kʉranpai'nokon itosorʉwano ite'kwa pe, mɨrɨ awonsi'kɨ upika'tɨtɨ' ta uya pen ɨpɨ'nokon, apʉne pʉra ɨimamin kon i'se esi pen e'tane ɨmɨrɨ'nokon. Apʉne pʉra mʉre amʉ' esi tʉsanon kon potawa'tɨnin nan pe pen, e'tane to' sanon uya nin to' potawa'tɨ.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Mɨrɨ kasa si ɨpɨ'nokon pori' pe esii'ma tanporon nɨ uyenawon ennoko uya mɨrɨ awonsi'kɨ urɨ rɨ nɨrɨ si. Ipan pe pe' ɨi'nʉnka uya 'nokon yau, mara rʉ'kwɨ pe' ui'nʉnka auya'nokon?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Iyesi'pʉ na'ne' kasa si iyesi yau, upika'tɨ auya'nokon i'se pʉra esi'pʉ. Mɨrɨ rɨ e'tane ennakanin pe esi'pʉ enku'tɨn nɨto' winɨ ɨyeparantɨ'pʉ uya 'nokon ta!
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Kɨnyennakata'tʉi pe' ɨpʉrataai kon mo'kato' pe uya ka'pon amʉ' unennoko'san winɨ?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Tai'tas apiyo'ma'pʉ uya ipan pe ɨpiya'nokon itɨto' pe, mɨrɨpan a'kɨrɨ utonpa kon ennoko'pʉ uya. Tai'tas uya ken pe' ɨyennaka'pʉ kon ɨpʉrataai kon mo'kato' pe tʉuya? Ɨsi'kaisaron kon pen pe' ina ta'kwarʉ kon yau tʉnkupʉnʉ kon yau mɨrɨ awonsi'kɨ ɨsiporon nɨ pen pe' ina eseru?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Usenuminkan pɨ' pe' ɨwesi'pʉ kon mɨsi'kɨrɨ rɨ ɨpɨ'nokon ina e'wapu'tɨ tukai'? Usauro'nɨ pɨ' sa'ne ina e'sa' serɨ ko Papa uya tentane'nokon Kʉrai yawon kon pe; utonpa ton nʉ'kwɨ, tanporon ina nʉku'ai'ne' esi ɨmeruntɨtanʉ'nin kon pe.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Enari'nʉnyai' ɨpiya'nokon utɨsa' a'tai, ɨyeporo uya 'nokon poken pʉra rɨ iyesi i'se e'to' awɨrɨ, mɨrɨ awonsi'kɨ urɨ nɨrɨ i'se ɨwe'to' kon awɨrɨ pʉra. Enari'nʉnyai' ɨsipɨ' rɨ te'san, tɨkɨntasan nɨ, tʉusakorotasan nɨ, tʉpoirɨ'nokon nɨ te'san nɨ, kasi pe ka'pon eseru'tɨnin nan nɨ, ɨri ka'pon eseru pɨ' tʉusauro'san nɨ, i'tunin pe rɨ tesi kon pɨ' mɨ pa'nan nɨ, mɨrɨ awonsi'kɨ itanpokʉmasa' pe rɨ ɨyeporo uya 'nokon poken iyesi.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Enari'nʉnyai' utɨka'sa' a'tai kanan Papa itese' pɨ' e'to' uya se pe rɨ uku'to' oton arau'nokon, mɨrɨ awonsi'kɨ ipan pe rɨ upokoitato' oton tu'kan kon imakoitasa' kon pena iwa wenai iyera'tɨsa' pʉra na'ne' nan ɨri apai, tekumato' kon apai mɨrɨ awonsi'kɨ ɨri i'se te'to' kon ku'to' tʉuya'nokon apai, ikupʉ pɨ' tesi'pʉ kon.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.