Marcos 12
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs VC
1 ܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܐܸܠܵܝܗܝ ܒܡܲܬܠܹ̈ܐ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܢܨܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܟܲܪܡܵܐ، ܘܡܚܹܐ ܠܹܗ ܠܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܘܼܗܝ ܣܝܵܓ݂ܵܐ، ܘܚܦܝܼܪܹܗ ܓܵܘܹܗ ܡܲܥܨܲܪܬܵܐ، ܘܒܢܹܐ ܠܹܗ ܓܵܘܹܗ ܒܘܼܪܓ̰ܵܐ، ܘܣܘܼܦܹܐ ܠܹܗ ܠܦܲܠܵܚܹ̈ܐ، ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܒܣܵܦܵܪ.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 ”ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܡܛܹܐ ܠܵܗ̇ ܥܕܵܢܵܐ ܕܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ، ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܪܹܓܹܗ ܠܟܸܣ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܕܫܵܩܹܠܔ ܗܘܵܐ ܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܟܲܪܡܹܗ.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܘܡܚܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܘܫܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܣܦܝܼܩܵܐ.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 ”ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܡܸܢܕܪܸܫ ܚܲܕ ܪܹܓܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܘܠܗ̇ܘ ܕܘܼܪܒܸܢܗܘܿܢ ܪܹܝܫܹܗ ܘܡܘܼܣܠܹܐ ܠܗܘܿܢ.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 ܘܫܘܼܕܸܪܹܗ ܪܹܓܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܘܠܗ̇ܘ ܩܛܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ. ܘܠܪܵܒܵܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܕܫܘܼܕܸܪܹܗ، ܡܸܢܵܝܗܝ ܡܚܹܐ ܠܗܘܿܢ، ܘܡܸܢܵܝܗܝ ܩܛܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 ”ܒܚܲܪܬܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܦܝܵܫܵܐ ܚܲܕ ܒܪܘܿܢܵܐ ܡܘܼܚܸܒܵܐ. ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܒܸܬ ܢܵܟ݂ܦܝܼ ܡ̣ܢ ܒܪܘܿܢܝܼ.‘
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 ”ܐܝܼܢܵܐ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܒܪܘܿܢܵܐ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܒܓܵܢܵܝܗܝ: ’ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܝܵܪܘܿܬܵܐ، ܬܹܝܡܘܼܢ ܩܵܛܠܲܚ ܠܹܗ، ܘܒܸܬ ܗܵܘܝܵܐ ܕܝܼܲܢ ܝܵܪܬܘܼܬܵܐ.‘
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 ”ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܘܩܛܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܘܪܘܼܦܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܠܒܲܕܲܪ ܡ̣ܢ ܟܲܪܡܵܐ.“
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 ܘܒܘܼܩܸܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܬ ܥܵܒܹܕ ܡܵܪܵܐ ܕܟܲܪܡܵܐ؟ ܒܸܬ ܐܵܬܹܐ ܘܒܸܬ ܩܵܛܹܠܔ ܠܐܵܢܝܼ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ، ܘܒܸܬ ܝܵܗܒܹܠܔ ܟܲܪܡܵܐ ܠܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 ”ܠܵܐ ܩܪܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܓܵܘ ܟܬܵܒ݂ܵܐ:
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 ”ܡ̣ܢ ܡܵܪܝܵܐ ܝܗܘܵܐ ܐܵܗܵܐ ܘܥܘܼܓ̰ܵܒܵܐ ܝܠܹܗ ܒܥܲܝܢܲܢ̈.“
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 ܘܒܥܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܸܕܒ݂ܵܩܹܗ، ܣܵܒܵܒ ܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܕܥܲܠܵܝܗܝ ܡܚܹܐ ܠܹܗ ܐܵܗܵܐ ܡܲܬܠܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܙܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܟܸܢܫܵܐ. ܘܫܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 ܘܫܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܡ̣ܢ ܒܹܝܬ ܗܹܪܘܿܕܸܣ ܕܡܲܢܦܸܠܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܒܗܹܡܸܙܡܵܢܹܗ.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 ܐܲܢܹܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܲܚ ܕܫܲܪܝܼܪܵܐ ܝܘܸܬ، ܘܠܹܐ ܬܲܚܡܸܢܸܬ ܡܘܼܕܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܸܬ ܐܵܡܪܝܼ، ܘܠܹܐ ܝܘܸܬ ܡܲܫܦܸܪܵܢܵܐ، ܐܸܠܵܐ ܒܫܲܪܝܼܪܘܼܬܵܐ ܟܹܐ ܡܲܠܦܸܬ ܐܘܼܪܚܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ. ܩܵܢܘܿܢܵܝܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܝܵܗܒܲܚ ܟܸܣܦܵܐ ܕܪܹܝܫܵܐ ܩܵܐ ܩܹܣܲܪ ܝܲܢ ܠܵܐ؟ ܝܵܗܒܲܚ ܝܲܢ ܠܵܐ ܝܵܗܒܲܚ؟“
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܡܲܫܦܲܪܬܵܝܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܓ̰ܲܪܘܼܒܝܼ ܝܬܘܿܢ؟ ܡܲܝܬܹܝܡܘܼܢ ܠܝܼ ܚܲܕ ܕܝܼܢܵܪܵܐ ܕܚܵܙܹܢܹܗ.“
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 ܘܡܘܼܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ. ܘܗ̇ܘ ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ: ”ܕܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܨܘܼܪܬܵܐ، ܘܕܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܟܬܝܼܒ݂ܬܵܐ؟“ ܘܐܵܢܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ: ”ܕܩܹܣܲܪ.“
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܗܲܒ݂ܠܘܼܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܩܹܣܲܪ ܠܩܹܣܲܪ، ܘܡܸܢܕܝܼ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ.“ ܘܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 ܘܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ، ܐܵܢܝܼ ܕܠܹܐ ܗܲܡܸܢܝܼ ܒܩܝܵܡܬܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܘܒܘܼܩܸܪܗܘܿܢ ܡܸܢܹܗ ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܡܘܼܫܹܐ ܟܬܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ ܒܹܐܡܵܪܵܐ، ܐܸܢ ܡܵܐܹܬ ܐܲܚܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܘܦܵܝܫܵܐ ܒܲܟ݂ܬܹܗ ܘܟܲܕ ܠܲܝܬ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ، ܫܵܩܹܠܔ ܗ̇ܘ ܐܢܵܫܵܐ ܠܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܡܲܩܸܡ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ ܠܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ،
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 ”ܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈ܐ. ܗ̇ܘ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܓܒ݂ܝܼܪܹܗ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܡܝܼܬ ܠܹܗ، ܘܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 ”ܗ̇ܘ ܕܬܪܹܝ ܓܒ݂ܝܼܪܹܗ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܕܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ ܘܡܝܼܬ ܠܹܗ، ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ، ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܕܬܠܵܬܵܐ.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 ”ܫܲܒ݂ܥܘܿܢܬܵܝܗܝ ܓܒ݂ܝܼܪܵܐ ܠܗܘܿܢ ܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܠܵܐ ܩܵܡ ܗܵܘܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ. ܘܒܚܲܪܬܵܐ ܕܟܠܵܝܗܝ ܐܘܼܦ ܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܡܝܼܬ ܠܵܗ̇.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 ”ܒܩܝܵܡܬܵܐ، ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܕܐܲܝܢܝܼ ܡܸܢܵܝܗܝ ܒܸܬ ܗܵܘܝܵܐ؟ ܣܵܒܵܒ ܫܲܒ݂ܥܘܿܢܬܵܝܗܝ ܓܒ݂ܝܼܪܵܐ ܠܗܘܿܢ.“
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܒܸܚܠܵܛܵܐ ܝܬܘܿܢ ܕܠܹܐ ܝܬܘܿܢ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܘܠܵܐ ܚܲܝܠܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ؟
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 ”ܣܵܒܵܒ ܒܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܠܹܐ ܓܵܒ݂ܪܝܼ ܘܠܹܐ ܡܲܓܒܸܪܝܼ، ܐܸܠܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ ܕܒܫܡܲܝܵܐ ܝܢܵܐ.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 ”ܒܘܼܬ ܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܠܵܐ ܩܪܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܓܵܘ ܟܬܵܒ݂ܵܐ ܕܡܘܼܫܹܐ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܣܲܢܝܵܐ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ: ’ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ، ܘܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܝܼܣܚܵܩ ܘܐܲܠܵܗܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂‘؟
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 ”ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܐܸܠܵܐ ܕܚܵܝܹ̈ܐ. ܐܲܚܬܘܿܢ ܪܵܒܵܐ ܒܸܚܠܵܛܵܐ ܝܬܘܿܢ.“
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܡ̣ܢ ܣܵܦܪܹ̈ܐ ܘܫܡܝܼܥܵܝ ܠܹܗ ܒܸܕܪܵܫܵܐ. ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܹܗ ܕܨܦܵܝܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܠܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ، ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡ̣ܢ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܐܲܝܢܝܼ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܝܠܹܗ ܕܟܠܵܝܗܝ ܦܘܼܩܕܵܢܹ̈ܐ؟“
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܗ̇ܘ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ: ܫܡܹܥ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ، ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܡܵܪܝܵܐ ܚܲܕ ܝܼܠܹܗ.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 ”ܘܡܲܚܸܒܸܬ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܘܼܟ݂ ܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܠܸܒܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܓܵܢܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܪܸܥܝܵܢܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܚܲܝܠܘܼܟ݂. ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܗ̇ܘ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ،
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 ”ܘܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܕܬܪܹܝ ܟܹܐ ܕܵܡܹܐ ܐܸܠܹܗ، ܕܡܲܚܸܒܸܬ ܠܫܒ݂ܵܒ݂ܘܼܟ݂ ܐܲܝܟ݂ ܓܵܢܘܼܟ݂. ܠܲܝܬ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܒܘܼܫ ܓܘܼܪܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܢܹܐ.“
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܣܵܦܪܵܐ: ”ܨܦܵܝܝܼ ܪܲܒܝܼ، ܒܫܲܪܝܼܪܘܼܬܵܐ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܘܼܟ݂، ܕܚܲܕ ܝܼܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܠܲܝܬ ܚܲܕ ܐܚܹܪܢܵܐ ܫܒ݂ܘܿܩ ܡܸܢܹܗ،
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 ”ܘܕܡܲܚܸܒ ܠܹܗ ܐܢܵܫܵܐ ܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܠܸܒܹܗ، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܚܝܼܵܠܹܗ، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܓܵܢܹܗ، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܪܸܥܝܵܢܹܗ، ܘܕܡܲܚܸܒ ܠܫܒ݂ܵܒܹܗ ܐܲܝܟ݂ ܕܠܓܵܢܹܗ، ܐܵܗܵܐ ܙܵܘܕܵܐ ܝܠܹܗ ܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܕܸܒ݂ܚܹ̈ܐ ܡܘܼܩܕܹ̈ܐ.“
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 ܝܼܫܘܿܥ ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܒܗܵܘܢܵܢܘܼܬܵܐ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܠܹܐ ܝܘܸܬ ܪܸܚܩܵܐ ܡ̣ܢ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.“ ܘܠܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܩܘܼܫܕܸܪܹܗ ܙܵܘܕܵܐ ܠܒܲܩܘܼܪܹܗ.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 ܟܲܕ ܡܲܠܘܼܦܹܐ ܝܗܘܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܓܵܘ ܗܲܝܟܠܵܐ، ܒܘܼܩܸܪܹܗ: ”ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܟܹܐ ܐܵܡܪܝܼ ܣܵܦܪܹ̈ܐ ܕܡܫܝܼܚܵܐ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܕܵܘܝܼܕ ܝܼܠܹܗ؟
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 ”ܣܵܒܵܒ ܕܵܘܝܼܕ ܒܓܵܢܹܗ ܐܡܝܼܪܹܗ ܒܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ:
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 ”ܐܸܢ ܕܵܘܝܼܕ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܒܸܩܪܵܝܹܗ ܝܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܒܪܘܿܢܹܗ؟“ ܘܟܸܢܫܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܟܹܐ ܫܵܡܹܥ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܒܚܲܕܘܼܬܵܐ.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܟܲܕ ܡܲܠܘܼܦܹܐ: ”ܗܘܹܝܡܘܼܢ ܗܸܫܝܲܪ ܡ̣ܢ ܣܵܦܪܹ̈ܐ ܕܟܹܐ ܡܲܚܸܒܝܼ ܕܚܵܕܪܝܼ ܒܠܒ݂ܝܼܫܝܵܬܹ̈ܐ ܝܲܪ̈ܝܼܟܹܐ، ܘܡܲܚܸܒܝܼ ܕܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܵܪܝܼ ܠܗܘܿܢ ܫܠܵܡܵܐ ܒܫܘܼܩܹ̈ܐ،
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 ”ܘܪܹܝܫܵܐ ܕܡܵܘܬܒܹ̈ܐ ܓܵܘ ܟܢܘܼܫܝܵܬܹ̈ܐ ܘܡܸܫܬܘܼܝܵܬܹ̈ܐ،
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 ”ܘܟܹܐ ܐܵܟ݂ܠܝܼ ܒܵܬܹ̈ܐ ܕܐܲܪ̈ܡܸܠܝܵܬܹܐ، ܘܒܡܲܫܦܲܪܬܵܐ ܡܲܪܝܸܟ݂ܝܼ ܨܠܵܘܵܬܵܝ̈ܗܝ. ܐܲܢܹܐ ܒܸܬ ܩܲܒܠܝܼ ܕܝܵܢܬܵܐ ܓܘܼܪܬܵܐ.“
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 ܝܬܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܒܲܠܩܘܼܒ݂ܠܔ ܕܒܹܝܬ ܓܲܙܵܐ، ܘܒܸܚܝܵܪܵܐ ܒܟܸܢܫܵܐ ܕܒܸܕܪܵܝܵܐ ܝܗܘܵܘ ܙܘܼܙܹ̈ܐ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܓܲܙܵܐ. ܘܪܵܒܵܐ ܥܲܬܝܼܪܹ̈ܐ ܒܸܕܪܵܝܵܐ ܝܗܘܵܘ ܪܵܒܵܐ ܙܘܼܙܹ̈ܐ.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 ܘܐܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܚܕܵܐ ܐܲܪܡܸܠܬܵܐ ܡܸܣܟܹܢܬܵܐ، ܘܕܪܹܐ ܠܵܗ̇ ܬܪܹܝ ܦܘܼܠܣܹ̈ܐ.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 ܩܪܹܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܬܪܘܼܨܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܵܗܵܐ ܐܲܪܡܸܠܬܵܐ ܡܸܣܟܹܢܬܵܐ ܕܪܹܐ ܠܵܗ̇ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܓܲܙܵܐ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܢܹܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܒܸܕܪܵܝܵܐ ܝܢܵܐ.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 ”ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗܝ ܡ̣ܢ ܙܵܘܕܘܼܢܝܘܼܬܵܝܗܝ ܕܪܹܐ ܠܗܘܿܢ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܗܵܐ ܡ̣ܢ ܒܵܨܘܿܪܘܼܬܘܼܗ̇ ܕܪܹܐ ܠܵܗ̇، ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܵܗ̇، ܟܠܵܗ̇ ܚܲܝܘܼܬܘܼܗ̇.“
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.