Marcos 12
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs NAA
1 ܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܐܸܠܵܝܗܝ ܒܡܲܬܠܹ̈ܐ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܢܨܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܟܲܪܡܵܐ، ܘܡܚܹܐ ܠܹܗ ܠܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܘܼܗܝ ܣܝܵܓ݂ܵܐ، ܘܚܦܝܼܪܹܗ ܓܵܘܹܗ ܡܲܥܨܲܪܬܵܐ، ܘܒܢܹܐ ܠܹܗ ܓܵܘܹܗ ܒܘܼܪܓ̰ܵܐ، ܘܣܘܼܦܹܐ ܠܹܗ ܠܦܲܠܵܚܹ̈ܐ، ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܒܣܵܦܵܪ.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 ”ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܡܛܹܐ ܠܵܗ̇ ܥܕܵܢܵܐ ܕܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ، ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܪܹܓܹܗ ܠܟܸܣ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܕܫܵܩܹܠܔ ܗܘܵܐ ܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܟܲܪܡܹܗ.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܘܡܚܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܘܫܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܣܦܝܼܩܵܐ.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 ”ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܡܸܢܕܪܸܫ ܚܲܕ ܪܹܓܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܘܠܗ̇ܘ ܕܘܼܪܒܸܢܗܘܿܢ ܪܹܝܫܹܗ ܘܡܘܼܣܠܹܐ ܠܗܘܿܢ.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 ܘܫܘܼܕܸܪܹܗ ܪܹܓܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܘܠܗ̇ܘ ܩܛܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ. ܘܠܪܵܒܵܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܕܫܘܼܕܸܪܹܗ، ܡܸܢܵܝܗܝ ܡܚܹܐ ܠܗܘܿܢ، ܘܡܸܢܵܝܗܝ ܩܛܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 ”ܒܚܲܪܬܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܦܝܵܫܵܐ ܚܲܕ ܒܪܘܿܢܵܐ ܡܘܼܚܸܒܵܐ. ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܒܸܬ ܢܵܟ݂ܦܝܼ ܡ̣ܢ ܒܪܘܿܢܝܼ.‘
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 ”ܐܝܼܢܵܐ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܒܪܘܿܢܵܐ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܒܓܵܢܵܝܗܝ: ’ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܝܵܪܘܿܬܵܐ، ܬܹܝܡܘܼܢ ܩܵܛܠܲܚ ܠܹܗ، ܘܒܸܬ ܗܵܘܝܵܐ ܕܝܼܲܢ ܝܵܪܬܘܼܬܵܐ.‘
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 ”ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܘܩܛܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܘܪܘܼܦܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܠܒܲܕܲܪ ܡ̣ܢ ܟܲܪܡܵܐ.“
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 ܘܒܘܼܩܸܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܬ ܥܵܒܹܕ ܡܵܪܵܐ ܕܟܲܪܡܵܐ؟ ܒܸܬ ܐܵܬܹܐ ܘܒܸܬ ܩܵܛܹܠܔ ܠܐܵܢܝܼ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ، ܘܒܸܬ ܝܵܗܒܹܠܔ ܟܲܪܡܵܐ ܠܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ.
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 ”ܠܵܐ ܩܪܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܓܵܘ ܟܬܵܒ݂ܵܐ:
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 ”ܡ̣ܢ ܡܵܪܝܵܐ ܝܗܘܵܐ ܐܵܗܵܐ ܘܥܘܼܓ̰ܵܒܵܐ ܝܠܹܗ ܒܥܲܝܢܲܢ̈.“
11 Isto procede do Senhor
12 ܘܒܥܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܸܕܒ݂ܵܩܹܗ، ܣܵܒܵܒ ܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܕܥܲܠܵܝܗܝ ܡܚܹܐ ܠܹܗ ܐܵܗܵܐ ܡܲܬܠܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܙܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܟܸܢܫܵܐ. ܘܫܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 ܘܫܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܡ̣ܢ ܒܹܝܬ ܗܹܪܘܿܕܸܣ ܕܡܲܢܦܸܠܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܒܗܹܡܸܙܡܵܢܹܗ.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 ܐܲܢܹܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܲܚ ܕܫܲܪܝܼܪܵܐ ܝܘܸܬ، ܘܠܹܐ ܬܲܚܡܸܢܸܬ ܡܘܼܕܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܸܬ ܐܵܡܪܝܼ، ܘܠܹܐ ܝܘܸܬ ܡܲܫܦܸܪܵܢܵܐ، ܐܸܠܵܐ ܒܫܲܪܝܼܪܘܼܬܵܐ ܟܹܐ ܡܲܠܦܸܬ ܐܘܼܪܚܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ. ܩܵܢܘܿܢܵܝܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܝܵܗܒܲܚ ܟܸܣܦܵܐ ܕܪܹܝܫܵܐ ܩܵܐ ܩܹܣܲܪ ܝܲܢ ܠܵܐ؟ ܝܵܗܒܲܚ ܝܲܢ ܠܵܐ ܝܵܗܒܲܚ؟“
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܡܲܫܦܲܪܬܵܝܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܓ̰ܲܪܘܼܒܝܼ ܝܬܘܿܢ؟ ܡܲܝܬܹܝܡܘܼܢ ܠܝܼ ܚܲܕ ܕܝܼܢܵܪܵܐ ܕܚܵܙܹܢܹܗ.“
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 ܘܡܘܼܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ. ܘܗ̇ܘ ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ: ”ܕܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܨܘܼܪܬܵܐ، ܘܕܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܟܬܝܼܒ݂ܬܵܐ؟“ ܘܐܵܢܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ: ”ܕܩܹܣܲܪ.“
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܗܲܒ݂ܠܘܼܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܩܹܣܲܪ ܠܩܹܣܲܪ، ܘܡܸܢܕܝܼ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ.“ ܘܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ.
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 ܘܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ، ܐܵܢܝܼ ܕܠܹܐ ܗܲܡܸܢܝܼ ܒܩܝܵܡܬܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܘܒܘܼܩܸܪܗܘܿܢ ܡܸܢܹܗ ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܡܘܼܫܹܐ ܟܬܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ ܒܹܐܡܵܪܵܐ، ܐܸܢ ܡܵܐܹܬ ܐܲܚܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܘܦܵܝܫܵܐ ܒܲܟ݂ܬܹܗ ܘܟܲܕ ܠܲܝܬ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ، ܫܵܩܹܠܔ ܗ̇ܘ ܐܢܵܫܵܐ ܠܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܡܲܩܸܡ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ ܠܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ،
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 ”ܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈ܐ. ܗ̇ܘ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܓܒ݂ܝܼܪܹܗ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܡܝܼܬ ܠܹܗ، ܘܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 ”ܗ̇ܘ ܕܬܪܹܝ ܓܒ݂ܝܼܪܹܗ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܕܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ ܘܡܝܼܬ ܠܹܗ، ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ، ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܕܬܠܵܬܵܐ.
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 ”ܫܲܒ݂ܥܘܿܢܬܵܝܗܝ ܓܒ݂ܝܼܪܵܐ ܠܗܘܿܢ ܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܠܵܐ ܩܵܡ ܗܵܘܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ. ܘܒܚܲܪܬܵܐ ܕܟܠܵܝܗܝ ܐܘܼܦ ܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܡܝܼܬ ܠܵܗ̇.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 ”ܒܩܝܵܡܬܵܐ، ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܕܐܲܝܢܝܼ ܡܸܢܵܝܗܝ ܒܸܬ ܗܵܘܝܵܐ؟ ܣܵܒܵܒ ܫܲܒ݂ܥܘܿܢܬܵܝܗܝ ܓܒ݂ܝܼܪܵܐ ܠܗܘܿܢ.“
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܒܸܚܠܵܛܵܐ ܝܬܘܿܢ ܕܠܹܐ ܝܬܘܿܢ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܘܠܵܐ ܚܲܝܠܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ؟
24 Jesus respondeu:
25 ”ܣܵܒܵܒ ܒܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܠܹܐ ܓܵܒ݂ܪܝܼ ܘܠܹܐ ܡܲܓܒܸܪܝܼ، ܐܸܠܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ ܕܒܫܡܲܝܵܐ ܝܢܵܐ.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 ”ܒܘܼܬ ܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܠܵܐ ܩܪܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܓܵܘ ܟܬܵܒ݂ܵܐ ܕܡܘܼܫܹܐ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܣܲܢܝܵܐ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ: ’ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ، ܘܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܝܼܣܚܵܩ ܘܐܲܠܵܗܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂‘؟
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 ”ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܐܸܠܵܐ ܕܚܵܝܹ̈ܐ. ܐܲܚܬܘܿܢ ܪܵܒܵܐ ܒܸܚܠܵܛܵܐ ܝܬܘܿܢ.“
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܡ̣ܢ ܣܵܦܪܹ̈ܐ ܘܫܡܝܼܥܵܝ ܠܹܗ ܒܸܕܪܵܫܵܐ. ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܹܗ ܕܨܦܵܝܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܠܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ، ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡ̣ܢ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܐܲܝܢܝܼ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܝܠܹܗ ܕܟܠܵܝܗܝ ܦܘܼܩܕܵܢܹ̈ܐ؟“
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܗ̇ܘ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ: ܫܡܹܥ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ، ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܡܵܪܝܵܐ ܚܲܕ ܝܼܠܹܗ.
29 Jesus respondeu:
30 ”ܘܡܲܚܸܒܸܬ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܘܼܟ݂ ܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܠܸܒܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܓܵܢܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܪܸܥܝܵܢܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܚܲܝܠܘܼܟ݂. ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܗ̇ܘ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ،
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 ”ܘܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܕܬܪܹܝ ܟܹܐ ܕܵܡܹܐ ܐܸܠܹܗ، ܕܡܲܚܸܒܸܬ ܠܫܒ݂ܵܒ݂ܘܼܟ݂ ܐܲܝܟ݂ ܓܵܢܘܼܟ݂. ܠܲܝܬ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܒܘܼܫ ܓܘܼܪܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܢܹܐ.“
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܣܵܦܪܵܐ: ”ܨܦܵܝܝܼ ܪܲܒܝܼ، ܒܫܲܪܝܼܪܘܼܬܵܐ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܘܼܟ݂، ܕܚܲܕ ܝܼܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܠܲܝܬ ܚܲܕ ܐܚܹܪܢܵܐ ܫܒ݂ܘܿܩ ܡܸܢܹܗ،
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 ”ܘܕܡܲܚܸܒ ܠܹܗ ܐܢܵܫܵܐ ܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܠܸܒܹܗ، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܚܝܼܵܠܹܗ، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܓܵܢܹܗ، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܪܸܥܝܵܢܹܗ، ܘܕܡܲܚܸܒ ܠܫܒ݂ܵܒܹܗ ܐܲܝܟ݂ ܕܠܓܵܢܹܗ، ܐܵܗܵܐ ܙܵܘܕܵܐ ܝܠܹܗ ܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܕܸܒ݂ܚܹ̈ܐ ܡܘܼܩܕܹ̈ܐ.“
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 ܝܼܫܘܿܥ ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܒܗܵܘܢܵܢܘܼܬܵܐ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܠܹܐ ܝܘܸܬ ܪܸܚܩܵܐ ܡ̣ܢ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.“ ܘܠܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܩܘܼܫܕܸܪܹܗ ܙܵܘܕܵܐ ܠܒܲܩܘܼܪܹܗ.
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 ܟܲܕ ܡܲܠܘܼܦܹܐ ܝܗܘܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܓܵܘ ܗܲܝܟܠܵܐ، ܒܘܼܩܸܪܹܗ: ”ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܟܹܐ ܐܵܡܪܝܼ ܣܵܦܪܹ̈ܐ ܕܡܫܝܼܚܵܐ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܕܵܘܝܼܕ ܝܼܠܹܗ؟
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 ”ܣܵܒܵܒ ܕܵܘܝܼܕ ܒܓܵܢܹܗ ܐܡܝܼܪܹܗ ܒܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 ”ܐܸܢ ܕܵܘܝܼܕ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܒܸܩܪܵܝܹܗ ܝܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܒܪܘܿܢܹܗ؟“ ܘܟܸܢܫܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܟܹܐ ܫܵܡܹܥ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܒܚܲܕܘܼܬܵܐ.
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܟܲܕ ܡܲܠܘܼܦܹܐ: ”ܗܘܹܝܡܘܼܢ ܗܸܫܝܲܪ ܡ̣ܢ ܣܵܦܪܹ̈ܐ ܕܟܹܐ ܡܲܚܸܒܝܼ ܕܚܵܕܪܝܼ ܒܠܒ݂ܝܼܫܝܵܬܹ̈ܐ ܝܲܪ̈ܝܼܟܹܐ، ܘܡܲܚܸܒܝܼ ܕܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܵܪܝܼ ܠܗܘܿܢ ܫܠܵܡܵܐ ܒܫܘܼܩܹ̈ܐ،
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 ”ܘܪܹܝܫܵܐ ܕܡܵܘܬܒܹ̈ܐ ܓܵܘ ܟܢܘܼܫܝܵܬܹ̈ܐ ܘܡܸܫܬܘܼܝܵܬܹ̈ܐ،
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 ”ܘܟܹܐ ܐܵܟ݂ܠܝܼ ܒܵܬܹ̈ܐ ܕܐܲܪ̈ܡܸܠܝܵܬܹܐ، ܘܒܡܲܫܦܲܪܬܵܐ ܡܲܪܝܸܟ݂ܝܼ ܨܠܵܘܵܬܵܝ̈ܗܝ. ܐܲܢܹܐ ܒܸܬ ܩܲܒܠܝܼ ܕܝܵܢܬܵܐ ܓܘܼܪܬܵܐ.“
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 ܝܬܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܒܲܠܩܘܼܒ݂ܠܔ ܕܒܹܝܬ ܓܲܙܵܐ، ܘܒܸܚܝܵܪܵܐ ܒܟܸܢܫܵܐ ܕܒܸܕܪܵܝܵܐ ܝܗܘܵܘ ܙܘܼܙܹ̈ܐ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܓܲܙܵܐ. ܘܪܵܒܵܐ ܥܲܬܝܼܪܹ̈ܐ ܒܸܕܪܵܝܵܐ ܝܗܘܵܘ ܪܵܒܵܐ ܙܘܼܙܹ̈ܐ.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 ܘܐܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܚܕܵܐ ܐܲܪܡܸܠܬܵܐ ܡܸܣܟܹܢܬܵܐ، ܘܕܪܹܐ ܠܵܗ̇ ܬܪܹܝ ܦܘܼܠܣܹ̈ܐ.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 ܩܪܹܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܬܪܘܼܨܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܵܗܵܐ ܐܲܪܡܸܠܬܵܐ ܡܸܣܟܹܢܬܵܐ ܕܪܹܐ ܠܵܗ̇ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܓܲܙܵܐ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܢܹܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܒܸܕܪܵܝܵܐ ܝܢܵܐ.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 ”ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗܝ ܡ̣ܢ ܙܵܘܕܘܼܢܝܘܼܬܵܝܗܝ ܕܪܹܐ ܠܗܘܿܢ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܗܵܐ ܡ̣ܢ ܒܵܨܘܿܪܘܼܬܘܼܗ̇ ܕܪܹܐ ܠܵܗ̇، ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܵܗ̇، ܟܠܵܗ̇ ܚܲܝܘܼܬܘܼܗ̇.“
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.