Marcos 12
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs NVI
1 ܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܐܸܠܵܝܗܝ ܒܡܲܬܠܹ̈ܐ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܢܨܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܟܲܪܡܵܐ، ܘܡܚܹܐ ܠܹܗ ܠܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܘܼܗܝ ܣܝܵܓ݂ܵܐ، ܘܚܦܝܼܪܹܗ ܓܵܘܹܗ ܡܲܥܨܲܪܬܵܐ، ܘܒܢܹܐ ܠܹܗ ܓܵܘܹܗ ܒܘܼܪܓ̰ܵܐ، ܘܣܘܼܦܹܐ ܠܹܗ ܠܦܲܠܵܚܹ̈ܐ، ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܒܣܵܦܵܪ.
1 Então Jesus começou a lhes falar por parábolas: "Certo homem plantou uma vinha, colocou uma cerca ao redor dela, cavou um tanque para prensar as uvas e construiu uma torre. Depois arrendou a vinha a alguns lavradores e foi fazer uma viagem.
2 ”ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܡܛܹܐ ܠܵܗ̇ ܥܕܵܢܵܐ ܕܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ، ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܪܹܓܹܗ ܠܟܸܣ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܕܫܵܩܹܠܔ ܗܘܵܐ ܛܥܘܼܢܝܵܬܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܟܲܪܡܹܗ.
2 Na época da colheita, enviou um servo aos lavradores, para receber deles parte do fruto da vinha.
3 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܘܡܚܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܘܫܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܣܦܝܼܩܵܐ.
3 Mas eles o agarraram e espancaram, e o mandaram embora de mãos vazias.
4 ”ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܡܸܢܕܪܸܫ ܚܲܕ ܪܹܓܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܘܠܗ̇ܘ ܕܘܼܪܒܸܢܗܘܿܢ ܪܹܝܫܹܗ ܘܡܘܼܣܠܹܐ ܠܗܘܿܢ.
4 Então enviou-lhes outro servo; e lhe bateram na cabeça e o humilharam.
5 ܘܫܘܼܕܸܪܹܗ ܪܹܓܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܘܠܗ̇ܘ ܩܛܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ. ܘܠܪܵܒܵܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܕܫܘܼܕܸܪܹܗ، ܡܸܢܵܝܗܝ ܡܚܹܐ ܠܗܘܿܢ، ܘܡܸܢܵܝܗܝ ܩܛܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ.
5 E enviou ainda outro, o qual mataram. Enviou muitos outros; em alguns bateram, a outros mataram.
6 ”ܒܚܲܪܬܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܦܝܵܫܵܐ ܚܲܕ ܒܪܘܿܢܵܐ ܡܘܼܚܸܒܵܐ. ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܒܸܬ ܢܵܟ݂ܦܝܼ ܡ̣ܢ ܒܪܘܿܢܝܼ.‘
6 "Faltava-lhe ainda um para enviar: seu filho amado. Por fim o enviou, dizendo: ‘A meu filho respeitarão’.
7 ”ܐܝܼܢܵܐ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܒܪܘܿܢܵܐ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܒܓܵܢܵܝܗܝ: ’ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܝܵܪܘܿܬܵܐ، ܬܹܝܡܘܼܢ ܩܵܛܠܲܚ ܠܹܗ، ܘܒܸܬ ܗܵܘܝܵܐ ܕܝܼܲܢ ܝܵܪܬܘܼܬܵܐ.‘
7 "Mas os lavradores disseram uns aos outros: ‘Este é o herdeiro. Venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
8 ”ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܘܩܛܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ، ܘܪܘܼܦܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܠܒܲܕܲܪ ܡ̣ܢ ܟܲܪܡܵܐ.“
8 Assim eles o agarraram, e o mataram, e o lançaram para fora da vinha.
9 ܘܒܘܼܩܸܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܬ ܥܵܒܹܕ ܡܵܪܵܐ ܕܟܲܪܡܵܐ؟ ܒܸܬ ܐܵܬܹܐ ܘܒܸܬ ܩܵܛܹܠܔ ܠܐܵܢܝܼ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ، ܘܒܸܬ ܝܵܗܒܹܠܔ ܟܲܪܡܵܐ ܠܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ.
9 "O que fará então o dono da vinha? Virá e matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros.
10 ”ܠܵܐ ܩܪܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܓܵܘ ܟܬܵܒ݂ܵܐ:
10 Vocês nunca leram esta passagem das Escrituras? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular;
11 ”ܡ̣ܢ ܡܵܪܝܵܐ ܝܗܘܵܐ ܐܵܗܵܐ ܘܥܘܼܓ̰ܵܒܵܐ ܝܠܹܗ ܒܥܲܝܢܲܢ̈.“
11 isso vem do Senhor, e é algo maravilhoso para nós’ ".
12 ܘܒܥܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܸܕܒ݂ܵܩܹܗ، ܣܵܒܵܒ ܝܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܕܥܲܠܵܝܗܝ ܡܚܹܐ ܠܹܗ ܐܵܗܵܐ ܡܲܬܠܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܙܕܝܼܥ ܠܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܟܸܢܫܵܐ. ܘܫܒ݂ܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ.
12 Então começaram a procurar um meio de prendê-lo, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado aquela parábola. Mas tinham medo da multidão; por isso o deixaram e foram embora.
13 ܘܫܘܼܕܸܪܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܡ̣ܢ ܒܹܝܬ ܗܹܪܘܿܕܸܣ ܕܡܲܢܦܸܠܝܼ ܗܘܵܘ ܠܹܗ ܒܗܹܡܸܙܡܵܢܹܗ.
13 Mais tarde enviaram a Jesus alguns dos fariseus e herodianos para o apanharem em alguma coisa que ele dissesse.
14 ܐܲܢܹܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܲܚ ܕܫܲܪܝܼܪܵܐ ܝܘܸܬ، ܘܠܹܐ ܬܲܚܡܸܢܸܬ ܡܘܼܕܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܸܬ ܐܵܡܪܝܼ، ܘܠܹܐ ܝܘܸܬ ܡܲܫܦܸܪܵܢܵܐ، ܐܸܠܵܐ ܒܫܲܪܝܼܪܘܼܬܵܐ ܟܹܐ ܡܲܠܦܸܬ ܐܘܼܪܚܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ. ܩܵܢܘܿܢܵܝܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܝܵܗܒܲܚ ܟܸܣܦܵܐ ܕܪܹܝܫܵܐ ܩܵܐ ܩܹܣܲܪ ܝܲܢ ܠܵܐ؟ ܝܵܗܒܲܚ ܝܲܢ ܠܵܐ ܝܵܗܒܲܚ؟“
14 Estes se aproximaram dele e disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. É certo pagar imposto a César ou não?
15 ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܝܕܝܼܥ ܠܹܗ ܡܲܫܦܲܪܬܵܝܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܩܵܡܘܿܕܝܼ ܓ̰ܲܪܘܼܒܝܼ ܝܬܘܿܢ؟ ܡܲܝܬܹܝܡܘܼܢ ܠܝܼ ܚܲܕ ܕܝܼܢܵܪܵܐ ܕܚܵܙܹܢܹܗ.“
15 Devemos pagar ou não? " Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, perguntou: "Por que vocês estão me pondo à prova? Tragam-me um denário para que eu o veja".
16 ܘܡܘܼܚܙܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ. ܘܗ̇ܘ ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡܸܢܵܝܗܝ: ”ܕܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܨܘܼܪܬܵܐ، ܘܕܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܐܵܗܵܐ ܟܬܝܼܒ݂ܬܵܐ؟“ ܘܐܵܢܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܗܘܿܢ: ”ܕܩܹܣܲܪ.“
16 Eles lhe trouxeram a moeda, e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? " "De César", responderam eles.
17 ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܗܲܒ݂ܠܘܼܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܩܹܣܲܪ ܠܩܹܣܲܪ، ܘܡܸܢܕܝܼ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܠܐܲܠܵܗܵܐ.“ ܘܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܹܗ.
17 Então Jesus lhes disse: "Dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus". E ficaram admirados com ele.
18 ܘܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ ܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ، ܐܵܢܝܼ ܕܠܹܐ ܗܲܡܸܢܝܼ ܒܩܝܵܡܬܵܐ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܘܒܘܼܩܸܪܗܘܿܢ ܡܸܢܹܗ ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
18 Depois os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
19 ”ܡܲܠܦܵܢܵܐ، ܡܘܼܫܹܐ ܟܬܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ ܒܹܐܡܵܪܵܐ، ܐܸܢ ܡܵܐܹܬ ܐܲܚܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܘܦܵܝܫܵܐ ܒܲܟ݂ܬܹܗ ܘܟܲܕ ܠܲܝܬ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ، ܫܵܩܹܠܔ ܗ̇ܘ ܐܢܵܫܵܐ ܠܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܡܲܩܸܡ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ ܠܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ،
19 "Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
20 ”ܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܐܲܚܘܿܢܘܵܬܹ̈ܐ. ܗ̇ܘ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܓܒ݂ܝܼܪܹܗ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܡܝܼܬ ܠܹܗ، ܘܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
21 ”ܗ̇ܘ ܕܬܪܹܝ ܓܒ݂ܝܼܪܹܗ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܕܐܲܚܘܿܢܘܼܗܝ ܘܡܝܼܬ ܠܹܗ، ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ، ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܐܘܼܦ ܗ̇ܘ ܕܬܠܵܬܵܐ.
21 O segundo casou-se com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. O mesmo aconteceu com o terceiro.
22 ”ܫܲܒ݂ܥܘܿܢܬܵܝܗܝ ܓܒ݂ܝܼܪܵܐ ܠܗܘܿܢ ܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܠܵܐ ܩܵܡ ܗܵܘܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܢܘܿܢܹ̈ܐ. ܘܒܚܲܪܬܵܐ ܕܟܠܵܝܗܝ ܐܘܼܦ ܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܡܝܼܬ ܠܵܗ̇.
22 Nenhum dos sete deixou filhos. Finalmente, morreu também a mulher.
23 ”ܒܩܝܵܡܬܵܐ، ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܕܐܲܝܢܝܼ ܡܸܢܵܝܗܝ ܒܸܬ ܗܵܘܝܵܐ؟ ܣܵܒܵܒ ܫܲܒ݂ܥܘܿܢܬܵܝܗܝ ܓܒ݂ܝܼܪܵܐ ܠܗܘܿܢ.“
23 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
24 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܒܸܚܠܵܛܵܐ ܝܬܘܿܢ ܕܠܹܐ ܝܬܘܿܢ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܟܬܵܒܹ̈ܐ ܘܠܵܐ ܚܲܝܠܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ؟
24 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados! Pois não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
25 ”ܣܵܒܵܒ ܒܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܠܹܐ ܓܵܒ݂ܪܝܼ ܘܠܹܐ ܡܲܓܒܸܪܝܼ، ܐܸܠܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܡܲܠܲܐܟܹ̈ܐ ܕܒܫܡܲܝܵܐ ܝܢܵܐ.
25 Quando os mortos ressuscitam, não se casam nem são dados em casamento, mas são como os anjos nos céus.
26 ”ܒܘܼܬ ܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܠܵܐ ܩܪܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܓܵܘ ܟܬܵܒ݂ܵܐ ܕܡܘܼܫܹܐ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܣܲܢܝܵܐ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ: ’ܐܵܢܵܐ ܝܘܸܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ، ܘܐܲܠܵܗܵܐ ܕܐܝܼܣܚܵܩ ܘܐܲܠܵܗܵܐ ܕܝܲܥܩܘܿܒ݂‘؟
26 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram no livro de Moisés, no relato da sarça, como Deus lhe disse: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’?
27 ”ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ، ܐܸܠܵܐ ܕܚܵܝܹ̈ܐ. ܐܲܚܬܘܿܢ ܪܵܒܵܐ ܒܸܚܠܵܛܵܐ ܝܬܘܿܢ.“
27 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Vocês estão muito enganados! "
28 ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܡ̣ܢ ܣܵܦܪܹ̈ܐ ܘܫܡܝܼܥܵܝ ܠܹܗ ܒܸܕܪܵܫܵܐ. ܘܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܹܗ ܕܨܦܵܝܝܼ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܠܙܲܕܘܼܩܵܝܹ̈ܐ، ܒܘܼܩܸܪܹܗ ܡ̣ܢ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܐܲܝܢܝܼ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܝܠܹܗ ܕܟܠܵܝܗܝ ܦܘܼܩܕܵܢܹ̈ܐ؟“
28 Um dos mestres da lei aproximou-se e os ouviu discutindo. Notando que Jesus lhes dera uma boa resposta, perguntou-lhe: "De todos os mandamentos, qual é o mais importante? "
29 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܗ̇ܘ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ: ܫܡܹܥ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ، ܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܲܢ ܡܵܪܝܵܐ ܚܲܕ ܝܼܠܹܗ.
29 Respondeu Jesus: "O mais importante é este: ‘Ouve, ó Israel, o Senhor, o nosso Deus, o Senhor é o único Senhor.
30 ”ܘܡܲܚܸܒܸܬ ܠܡܵܪܝܵܐ ܐܲܠܵܗܘܼܟ݂ ܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܠܸܒܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܓܵܢܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܪܸܥܝܵܢܘܼܟ݂، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܚܲܝܠܘܼܟ݂. ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܗ̇ܘ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ،
30 Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e de todas as suas forças’.
31 ”ܘܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܕܬܪܹܝ ܟܹܐ ܕܵܡܹܐ ܐܸܠܹܗ، ܕܡܲܚܸܒܸܬ ܠܫܒ݂ܵܒ݂ܘܼܟ݂ ܐܲܝܟ݂ ܓܵܢܘܼܟ݂. ܠܲܝܬ ܦܘܼܩܕܵܢܵܐ ܒܘܼܫ ܓܘܼܪܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܢܹܐ.“
31 O segundo é este: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Não existe mandamento maior do que estes".
32 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܣܵܦܪܵܐ: ”ܨܦܵܝܝܼ ܪܲܒܝܼ، ܒܫܲܪܝܼܪܘܼܬܵܐ ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܘܼܟ݂، ܕܚܲܕ ܝܼܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܠܲܝܬ ܚܲܕ ܐܚܹܪܢܵܐ ܫܒ݂ܘܿܩ ܡܸܢܹܗ،
32 "Muito bem, mestre", disse o homem. "Estás certo ao dizeres que Deus é único e que não existe outro além dele.
33 ”ܘܕܡܲܚܸܒ ܠܹܗ ܐܢܵܫܵܐ ܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܠܸܒܹܗ، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܚܝܼܵܠܹܗ، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܓܵܢܹܗ، ܘܡ̣ܢ ܟܠܹܗ ܪܸܥܝܵܢܹܗ، ܘܕܡܲܚܸܒ ܠܫܒ݂ܵܒܹܗ ܐܲܝܟ݂ ܕܠܓܵܢܹܗ، ܐܵܗܵܐ ܙܵܘܕܵܐ ܝܠܹܗ ܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܕܸܒ݂ܚܹ̈ܐ ܡܘܼܩܕܹ̈ܐ.“
33 Amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar ao próximo como a si mesmo é mais importante do que todos os sacrifícios e ofertas".
34 ܝܼܫܘܿܥ ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܒܗܵܘܢܵܢܘܼܬܵܐ ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܠܹܐ ܝܘܸܬ ܪܸܚܩܵܐ ܡ̣ܢ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.“ ܘܠܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܩܘܼܫܕܸܪܹܗ ܙܵܘܕܵܐ ܠܒܲܩܘܼܪܹܗ.
34 Vendo que ele tinha respondido sabiamente, Jesus lhe disse: "Você não está longe do Reino de Deus". Daí por diante ninguém mais ousava lhe fazer perguntas.
35 ܟܲܕ ܡܲܠܘܼܦܹܐ ܝܗܘܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܓܵܘ ܗܲܝܟܠܵܐ، ܒܘܼܩܸܪܹܗ: ”ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܟܹܐ ܐܵܡܪܝܼ ܣܵܦܪܹ̈ܐ ܕܡܫܝܼܚܵܐ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܕܵܘܝܼܕ ܝܼܠܹܗ؟
35 Ensinando no templo, Jesus perguntou: "Como os mestres da lei dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 ”ܣܵܒܵܒ ܕܵܘܝܼܕ ܒܓܵܢܹܗ ܐܡܝܼܪܹܗ ܒܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ:
36 O próprio Davi, falando pelo Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Senta-te à minha direita até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés’.
37 ”ܐܸܢ ܕܵܘܝܼܕ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܒܸܩܪܵܝܹܗ ܝܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܒܸܬ ܗܵܘܹܐ ܒܪܘܿܢܹܗ؟“ ܘܟܸܢܫܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܟܹܐ ܫܵܡܹܥ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܒܚܲܕܘܼܬܵܐ.
37 O próprio Davi o chama ‘Senhor’. Como pode, então, ser ele seu filho? " E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܟܲܕ ܡܲܠܘܼܦܹܐ: ”ܗܘܹܝܡܘܼܢ ܗܸܫܝܲܪ ܡ̣ܢ ܣܵܦܪܹ̈ܐ ܕܟܹܐ ܡܲܚܸܒܝܼ ܕܚܵܕܪܝܼ ܒܠܒ݂ܝܼܫܝܵܬܹ̈ܐ ܝܲܪ̈ܝܼܟܹܐ، ܘܡܲܚܸܒܝܼ ܕܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܵܪܝܼ ܠܗܘܿܢ ܫܠܵܡܵܐ ܒܫܘܼܩܹ̈ܐ،
38 Ao ensinar, Jesus dizia: "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, de receber saudações nas praças
39 ”ܘܪܹܝܫܵܐ ܕܡܵܘܬܒܹ̈ܐ ܓܵܘ ܟܢܘܼܫܝܵܬܹ̈ܐ ܘܡܸܫܬܘܼܝܵܬܹ̈ܐ،
39 e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
40 ”ܘܟܹܐ ܐܵܟ݂ܠܝܼ ܒܵܬܹ̈ܐ ܕܐܲܪ̈ܡܸܠܝܵܬܹܐ، ܘܒܡܲܫܦܲܪܬܵܐ ܡܲܪܝܸܟ݂ܝܼ ܨܠܵܘܵܬܵܝ̈ܗܝ. ܐܲܢܹܐ ܒܸܬ ܩܲܒܠܝܼ ܕܝܵܢܬܵܐ ܓܘܼܪܬܵܐ.“
40 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses receberão condenação mais severa! "
41 ܝܬܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܒܲܠܩܘܼܒ݂ܠܔ ܕܒܹܝܬ ܓܲܙܵܐ، ܘܒܸܚܝܵܪܵܐ ܒܟܸܢܫܵܐ ܕܒܸܕܪܵܝܵܐ ܝܗܘܵܘ ܙܘܼܙܹ̈ܐ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܓܲܙܵܐ. ܘܪܵܒܵܐ ܥܲܬܝܼܪܹ̈ܐ ܒܸܕܪܵܝܵܐ ܝܗܘܵܘ ܪܵܒܵܐ ܙܘܼܙܹ̈ܐ.
41 Jesus sentou-se em frente do lugar onde eram colocadas as contribuições, e observava a multidão colocando o dinheiro nas caixas de ofertas. Muitos ricos lançavam ali grandes quantias.
42 ܘܐܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܚܕܵܐ ܐܲܪܡܸܠܬܵܐ ܡܸܣܟܹܢܬܵܐ، ܘܕܪܹܐ ܠܵܗ̇ ܬܪܹܝ ܦܘܼܠܣܹ̈ܐ.
42 Então, uma viúva pobre chegou-se e colocou duas pequeninas moedas de cobre, de muito pouco valor.
43 ܩܪܹܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܬܪܘܼܨܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܵܗܵܐ ܐܲܪܡܸܠܬܵܐ ܡܸܣܟܹܢܬܵܐ ܕܪܹܐ ܠܵܗ̇ ܓܵܘ ܒܹܝܬ ܓܲܙܵܐ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܢܹܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܒܸܕܪܵܝܵܐ ܝܢܵܐ.
43 Chamando a si os seus discípulos, Jesus declarou: "Afirmo-lhes que esta viúva pobre colocou na caixa de ofertas mais do que todos os outros.
44 ”ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗܝ ܡ̣ܢ ܙܵܘܕܘܼܢܝܘܼܬܵܝܗܝ ܕܪܹܐ ܠܗܘܿܢ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܗܵܐ ܡ̣ܢ ܒܵܨܘܿܪܘܼܬܘܼܗ̇ ܕܪܹܐ ܠܵܗ̇، ܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܵܗ̇، ܟܠܵܗ̇ ܚܲܝܘܼܬܘܼܗ̇.“
44 Todos deram do que lhes sobrava; mas ela, da sua pobreza, deu tudo o que possuía para viver".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.