Lucas 7
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs BKJ
1 ܐܝܼܡܲܢ ܕܦܪܝܼܩ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܡ̣ܢ ܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܩܵܐ ܥܲܡܵܐ، ܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܠܟܦܲܪܢܵܚܘܿܡ.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 ܘܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܪܹܓܵܐ ܕܚܲܕ ܪܲܒ ܡܵܐܐ ܕܡܪܝܼܥܵܐ ܝܗܘܵܐ ܩܘܼܪܒܵܐ ܠܡܵܘܬܵܐ. ܘܪܲܒ ܡܵܐܐ ܟܹܐ ܡܲܚܸܒ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܪܵܒܵܐ.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 ܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܪܲܒ ܡܵܐܐ ܒܘܼܬ ܝܼܫܘܿܥ، ܘܫܘܼܕܸܪܹܗ ܠܟܸܣܠܹܗ ܚܘܵܪ̈ܕܸܩܢܹܐ ܕܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ، ܒܸܛܠܵܒܵܐ ܡܸܢܹܗ ܕܐܵܬܹܐ ܘܒܲܣܸܡ ܠܪܹܓܹܗ.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 ܐܲܢܹܐ ܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ ܘܛܠܝܼܒ ܠܗܘܿܢ ܡܸܢܹܗ ܚܦܝܼܛܵܐܝܼܬ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ: ”ܚܫܝܼܚܵܐ ܝܠܹܗ ܕܥܵܒ݂ܕܹܬ ܐܸܠܹܗ ܐܵܗܵܐ ܫܘܼܠܵܐ،
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 ”ܣܵܒܵܒ ܟܹܐ ܡܲܚܸܒ ܠܛܵܝܸܦܲܢ، ܘܐܘܼܦ ܒܢܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ ܚܕܵܐ ܟܢܘܼܫܬܵܐ.“
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܥܲܡܵܝܗܝ.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 ”ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܐܵܢܵܐ ܒܓܵܢܝܼ ܠܵܐ ܐܬܹܐ ܠܝܼ ܠܟܸܣܠܘܼܟ݂، ܐܸܠܵܐ ܐܡܘܿܪ ܗܹܡܸܙܡܵܢ ܘܒܸܬ ܒܵܣܹܡ ܪܹܓܝܼ.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 ”ܣܵܒܵܒ ܐܘܼܦ ܐܵܢܵܐ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ ܝܘܸܢ ܬܚܘܿܬ ܫܘܼܠܛܵܢܵܐ، ܘܐܝܼܬ ܬܚܘܿܬ ܐܝܼܕܝܼ ܕܲܚܫܹ̈ܐ، ܟܹܐ ܐܵܡܪܹܢ ܠܐܵܗܵܐ: ’ܙܹܠܔ݇، ܘܟܹܐ ܐܵܙܹܠܔ؛ ܘܠܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ: ’ܬܵܐ،‘ ܘܟܹܐ ܐܵܬܹܐ؛ ܘܠܪܹܓܝܼ: ’ܥܒ݂ܘܿܕ ܐܵܗܵܐ،‘ ܘܟܹܐ ܥܵܒܹܕ.“
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܐܲܢܹܐ، ܥܘܼܓ̰ܸܒ ܠܹܗ ܒܝܼܹܗ. ܕܝܼܪܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܟܸܢܫܵܐ ܕܒܹܐܬܵܝܵܐ ܝܗܘܵܐ ܒܵܬܪܹܗ: ”ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܘܼܦ ܓܵܘ ܐܝܼܣܪܵܐܹܝܠܔ ܠܵܐ ܚܙܹܐ ܠܝܼ ܗܲܝܡܵܢܘܼܬܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܐܵܗܵܐ.“
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 ܘܕܝܼܪܗܘܿܢ ܠܒܲܝܬܵܐ ܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܘ ܫܘܼܕܪܹܐ، ܘܡܘܼܫ݇ܟ̰ܸܚ ܠܗܘܿܢ ܒܣܝܼܡܵܐ ܗ̇ܘ ܪܹܓܵܐ ܕܝܼܗܘܵܐ ܡܪܝܼܥܵܐ.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܗܘܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܠܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܫܸܡܘܼܗ̇ ܢܵܐܹܝܢ، ܘܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܥܲܡܹܗ، ܘܟܸܢܫܵܐ ܪܵܒܵܐ.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 ܟܲܕ ܩܘܼܪܒܸܢܹܗ ܠܬܲܪܥܵܐ ܕܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ، ܚܙܹܐ ܠܹܗ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܦܲܠܘܼܛܹܐ ܚܲܕ ܡܝܼܬܵܐ، ܒܪܘܿܢܵܐ ܝܼܚܝܼܕܵܝܵܐ ܠܝܸܡܹܗ، ܗ̇ܝ ܕܐܲܪܡܸܠܬܵܐ ܝܗܘܵܐ، ܘܟܸܢܫܵܐ ܪܵܒܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܥܲܡܘܼܗ̇.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܸܙܝܵܐ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܪܘܼܚܸܡ ܠܹܗ ܥܲܠܘܼܗ̇، ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܘܼܗ̇: ”ܠܵܐ ܒܵܟ݂ܝܲܬܝ.“
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܘܕܩܝܼܪܹܗ ܒܫܘܝܼܬܵܐ. ܘܐܵܢܝܼ ܕܛܥܝܼܢܘܼܗ̇ ܝܗܘܵܘ ܟܠܹܐ ܠܗܘܿܢ. ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܓ̰ܘܲܢܩܵܐ، ܐܸܠܘܼܟ݂ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ، ܩܘܼܡ.“
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 ܘܝܬܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܡܝܼܬܵܐ، ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܠܗܲܡܙܘܼܡܹܐ، ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܝܸܡܹܗ.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 ܕܒ݂ܝܼܩ ܠܵܗ̇ ܙܕܘܼܥܬܵܐ ܠܟܠܵܝܗܝ ܐܢܵܫܹ̈ܐ، ܘܫܲܒܚܝܼ ܗܘܵܘ ܠܐܲܠܵܗܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ”ܢܒ݂ܝܼܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܩܝܼܡ ܠܹܗ ܓܵܘܲܢ، ܘܣܘܼܚܒܸܪܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܥܲܡܹܗ.“
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 ܘܦܠܝܼܛ ܠܵܗ̇ ܒܘܼܬ ܕܝܼܹܗ ܐܵܗܵܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢ ܒܟܠܵܗ̇ ܝܼܗܘܼܕ ܘܒܟܠܵܝܗܝ ܚܵܕܸܪ̈ܘܵܢܹܐ ܕܐܲܬܪܵܐ.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 ܗܘܼܩܹܐ ܠܗܘܿܢ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܕܝܘܿܚܲܢܵܢ ܐܸܠܹܗ ܟܠܵܝܗܝ ܐܲܢܹܐ ܕܥܒ݂ܝܼܕܵܝ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 ܘܩܪܹܐ ܠܹܗ ܝܘܿܚܲܢܵܢ ܠܬܪܹܝ ܡ̣ܢ ܬܲܠܡܝܼܕܘܼ̈ܗܝ ܘܫܘܼܕܪܵܝ ܠܹܗ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ ܕܒܲܩܪܝܼ ܠܹܗ: ”ܐܲܢ݇ܬ ܝܼܘܸܬ ܗ̇ܘ ܕܐܵܬܹܐ، ܝܲܢ ܣܵܦܪܲܚ ܠܚܲܕ ܐܚܹܪܢܵܐ؟“
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 ܘܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܐܵܢܝܼ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܠܟܸܣ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ: ”ܝܘܿܚܲܢܵܢ ܡܲܥܡܕܵܢܵܐ ܩܵܡ ܫܲܕܸܪܲܢ ܠܟܸܣܠܘܼܟ݂ ܕܒܲܩܪܲܚ ܠܘܼܟ݂: ’ܐܲܢ݇ܬ ܝܼܘܸܬ ܗ̇ܘ ܕܐܵܬܹܐ ܝܲܢ ܣܵܦܪܲܚ ܠܚܲܕ ܐܚܹܪܢܵܐ؟‘“
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 ܒܗ̇ܝ ܥܕܵܢܵܐ ܝܼܫܘܿܥ ܒܲܣܘܼܡܹܐ ܝܗܘܵܐ ܪܵܒܵܐ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܡܲܪ̈ܥܹܐ ܘܡ̣ܢ ܡܲܚܘܵܬܹ̈ܐ ܘܡ̣ܢ ܪ̈ܘܼܚܵܬܹܐ ܒܝܼܫܹ̈ܐ، ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܪܵܒܵܐ ܣܸܡܝܹ̈ܐ ܕܚܵܙܝܼ ܗܘܵܘ.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܕܝܘܿܚܲܢܵܢ: ”ܙܹܠ݇ܡܘܼܢ ܘܐܡܘܿܪܘܼܢ ܠܝܘܿܚܲܢܵܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܚܙܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܫܡܝܼܥ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܕܣܸܡܝܹ̈ܐ ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܢܵܐ، ܫܦܝܼܠܹ̈ܐ ܒܸܚܕܵܪܵܐ ܝܢܵܐ، ܘܓܸܪ̈ܒ݂ܵܢܹܐ ܦܝܵܫܵܐ ܝܢܵܐ ܕܘܼܟ݂ܝܹܐ، ܘܚܲܪ̈ܫܹܐ ܒܸܫܡܵܥܵܐ ܝܢܵܐ، ܘܡܝܼ̈ܬܹܐ ܦܝܵܫܵܐ ܝܢܵܐ ܡܘܼܩܸܡܹܐ، ܘܡܸܣܟܹܢܹ̈ܐ ܦܝܵܫܵܐ ܝܢܵܐ ܡܘܼܟܪܸܙܹܐ.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 ܛܘܼܒ݂ܵܐ ܠܡ̇ܢ ܕܠܵܐ ܣܵܪܹܒ݂ ܠܝܼ.“
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܕܝܘܿܚܲܢܵܢ، ܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܟܸܢܫܵܐ ܒܘܼܬ ܝܘܿܚܲܢܵܢ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܡܘܼܕܝܼ ܦܠܝܼܛ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܒܲܪܝܼܵܐ ܠܸܚܙܵܝܵܐ، ܙܹܠܵܐ ܫܥܝܼܫܵܐ ܒܝܲܕ ܦܵܘܚܵܐ؟
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 ”ܝܲܢ ܡܘܼܕܝܼ ܦܠܝܼܛ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܸܚܙܵܝܵܐ، ܐܢܵܫܵܐ ܠܒ݂ܝܼܫܵܐ ܓ̰ܘܼܠܹ̈ܐ ܪ̈ܲܟܝܼܟܹܐ؟ ܐܵܢܝܼ ܕܟܹܐ ܠܵܒ݂ܫܝܼ ܓ̰ܘܼܠܹ̈ܐ ܪ̈ܲܟܝܼܟܹܐ ܘܕܝܼܢܵܐ ܓܵܘ ܒܘܼܣܵܡܹ̈ܐ، ܓܵܘ ܒܵܬܹ̈ܐ ܕܡܲܠܟܹ̈ܐ ܝܢܵܐ.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 ”ܝܲܢ ܡܘܼܕܝܼ ܦܠܝܼܛ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܸܚܙܵܝܵܐ، ܢܒ݂ܝܼܵܐ؟ ܗܹܐ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܝܠܹܗ ܡ̣ܢ ܢܒ݂ܝܼܵܐ.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 ”ܐܵܗܵܐ ܝܠܹܗ ܗ̇ܘ ܕܝܼܠܹܗ ܦܝܼܫܵܐ ܟܬܝܼܒ݂ܵܐ ܒܘܼܬ ܕܝܼܹܗ:
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 ”ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܠܲܝܬ ܢܒ݂ܝܼܵܐ ܝܠܝܼܕܵܐ ܡ̣ܢ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܒܘܼܫ ܓܘܼܪܵܐ ܡ̣ܢ ܝܘܿܚܲܢܵܢ ܡܲܥܡܕܵܢܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܒܘܼܫ ܙܥܘܿܪܵܐ ܓܵܘ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܒܘܼܫ ܓܘܼܪܵܐ ܝܠܹܗ ܡܸܢܹܗ.“
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 ܐܝܼܡܲܢ ܕܫܡܝܼܥ ܠܹܗ ܟܠܹܗ ܥܲܡܵܐ، ܐܘܼܦ ܡܵܟ݂ܣܹ̈ܐ، ܡܘܼܕܹܐ ܠܗܘܿܢ ܒܙܲܕܝܼܩܘܼܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܕܥܡܝܼܕܹܐ ܝܗܘܵܘ ܒܡܲܥܡܘܿܕܝܼܬܵܐ ܕܝܘܿܚܲܢܵܢ.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 ܐܝܼܢܵܐ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܘܢܵܡܘܿܣܵܝܹ̈ܐ ܒܓܵܢܵܝܗܝ ܡܘܼܣܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܨܸܒ݂ܝܵܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܕܠܵܐ ܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܥܡܝܼܕܹܐ ܡܸܢܹܗ.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܡܵܪܲܢ: ”ܠܡ̇ܢ ܡܲܕܡܸܢܗܘܿܢ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܐܵܗܵܐ ܫܲܪܒܬܵܐ، ܘܠܡ̇ܢ ܟܹܐ ܕܵܡܝܼ؟
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 ”ܟܹܐ ܕܵܡܝܼ ܠܝܵܠܹ̈ܕ݇ܐ ܝܬܝܼܒܹܐ ܒܫܘܼܩܵܐ ܘܡܲܩܘܘܼܚܹܐ ܠܚܲܒ݂ܪ̈ܵܘܵܬܵܝܗܝ ܘܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܙܡܝܼܪܲܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܠܵܐ ܪܩܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܘܝܠܹܐ ܠܲܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܠܵܐ ܒܟܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ.‘
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 ”ܣܵܒܵܒ ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܝܘܿܚܲܢܵܢ ܡܲܥܡܕܵܢܵܐ ܠܵܐ ܒܹܐܟ݂ܵܠܵܐ ܠܲܚܡܵܐ ܘܠܵܐ ܒܸܫܬܵܝܵܐ ܚܲܡܪܵܐ، ܘܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܬܘܿܢ: ’ܫܹܐܕܵܐ ܐܝܼܬ ܒܝܼܹܗ.‘
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 ”ܐܬܹܐ ܠܹܗ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܢܵܫܵܐ ܒܹܐܟ݂ܵܠܵܐ ܘܒܸܫܬܵܝܵܐ، ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܬܘܿܢ: ’ܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܐܵܟ݂ܠܵܢܵܐ ܘܫܵܬܝܵܢܵܐ ܕܚܲܡܪܵܐ، ܘܚܲܒ݂ܪܵܐ ܕܡܵܟ݂ܣܹ̈ܐ ܘܚܲܛܵܝܹ̈ܐ.‘
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 ”ܦܝܼܫ ܠܵܗ̇ ܡܘܼܟܫܸܛܬܵܐ ܚܸܟ݂ܡܬܵܐ ܒܟܠܵܝܗܝ ܒܢܘܿܢܘܼ̈ܗ̇.“
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 ܘܛܠܝܼܒ ܠܹܗ ܚܲܕ ܡ̣ܢ ܦܪ̈ܝܼܫܹܐ ܡ̣ܢ ܝܼܫܘܿܥ ܕܐܵܟܹܠܔ ܗܘܵܐ ܠܲܚܡܵܐ ܥܲܡܹܗ. ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܠܒܲܝܬܵܐ ܕܗ̇ܘ ܦܪܝܼܫܵܐ ܘܝܬܝܼܒ݂ ܠܹܗ.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 ܘܝܕܝܼܥ ܠܵܗ̇ ܚܕܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܚܲܛܵܝܬܵܐ ܒܗ̇ܝ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܕܝܬܝܼܒ݂ܵܐ ܝܗܘܵܐ ܓܵܘ ܒܲܝܬܵܐ ܕܗ̇ܘ ܦܪܝܼܫܵܐ، ܫܩܝܼܠܔ ܠܵܗ̇ ܫܵܛܝܼܦܬܵܐ ܕܒܸܣܡܵܐ،
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 ܐܬܹܐ ܠܵܗ̇ ܘܟܠܹܐ ܠܵܗ̇ ܒܵܬܪ ܚܲܨܹܗ ܠܟܸܣ ܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ ܒܸܒܟ݂ܵܝܵܐ. ܫܘܼܪܹܐ ܠܵܗ̇ ܒܕܸܡܥܘܼ̈ܗ̇ ܡܲܬܪܘܼܝܹܐ ܠܐܲܩܠܵܬܘܼ̈ܗܝ، ܘܒܟܵܘܣܘܼܗ̇ ܒܸܡܫܵܝܵܝ، ܘܢܵܫܩܵܐ ܗܘܵܐ ܠܗܘܿܢ، ܘܡܵܫܚܵܐ ܗܘܵܐ ܠܗܘܿܢ ܒܒܸܣܡܵܐ.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܙܹܐ ܠܹܗ ܗ̇ܘ ܦܪܝܼܫܵܐ ܕܟ̰ܝܼܕܵܐ ܝܗܘܵܐ ܠܝܼܫܘܿܥ ܐܵܗܵܐ ܡܸܢܕܝܼ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܗ̇ ܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܓܵܘ ܓܵܢܹܗ: ”ܐܸܢ ܐܵܗܵܐ ܐܢܵܫܵܐ ܗܵܘܹܐ ܗܘܵܐ ܢܒ݂ܝܼܵܐ، ܒܸܬ ܝܵܕܹܥ ܗܘܵܐ ܡܵܢܝܼ ܝܠܵܗ̇ ܘܡܘܼܕܝܼ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܕܩܝܼܪܵܗ̇ ܒܝܼܹܗ، ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܚܲܛܵܝܬܵܐ ܝܠܵܗ̇.“
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܫܸܡܥܘܿܢ، ܒܵܥܹܝܢ ܕܐܵܡܪܹܢܘܼܟ݂ ܚܲܕ ܡܸܢܕܝܼ.“ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ: ”ܐܡܘܿܪ ܪܲܒܝܼ.“ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ:
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 ”ܚܲܕ ܡܵܪܵܐ ܕܕܲܝܢܵܐ ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܬܪܹܝ ܕܲܝܢܵܢܹ̈ܐ. ܚܲܕ ܡܸܢܵܝܗܝ ܕܲܝܢܵܢܵܐ ܝܗܘܵܐ ܐܸܠܹܗ ܚܲܡܸܫܡܵܐܐ ܕܝܼܢܵܪܹ̈ܐ، ܘܗ̇ܘ ܐܚܹܪܢܵܐ ܚܲܡܫܝܼ ܕܝܼܢܵܪܹ̈ܐ.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 ”ܘܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܠܗܘܿܢ ܡܨܵܝܬܵܐ ܠܸܦܪܵܥܵܐ، ܘܦܘܼܚܸܠܔ ܠܹܗ ܠܬܸܪܘܵܝ. ܐܡܘܿܪ ܐܸܠܝܼ، ܐܲܝܢܝܼ ܡ̣ܢ ܐܲܢܹܐ ܬܪܹܝ ܕܲܝܢܵܢܹ̈ܐ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܒܸܬ ܡܲܚܸܒ ܠܡܵܪܵܐ ܕܕܲܝܢܵܐ؟“
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 ܓ̰ܘܼܘܸܒ ܠܹܗ ܫܸܡܥܘܿܢ ܘܐܡܝܼܪܹܗ: ”ܒܸܚܫܵܒ݂ܵܐ ܝܘܸܢ ܗ̇ܘ ܕܦܘܼܚܸܠܔ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܙܵܘܕܵܐ.“ ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܹܗ ܝܼܫܘܿܥ: ”ܒܫܲܪܝܼܪܘܼܬܵܐ ܕܝܼܢܘܼܟ݂.“
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 ܦܬܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܓܹܒܵܐ ܕܒܲܟ݂ܬܵܐ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܠܫܸܡܥܘܿܢ: ”ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܝܘܸܬ ܐܵܗܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ؟ ܥܒ݂ܝܼܪܝܼ ܠܒܲܝܬܘܼܟ݂، ܡ̈ܝܼܵܐ ܩܵܐ ܐܲܩܠܵܬܝܼ̈ ܠܵܐ ܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܘܼܟ݂. ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܗܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܒܕܸܡܥܘܼ̈ܗ̇ ܡܘܼܬܪܹܐ ܠܵܗ̇ ܐܲܩܠܵܬܝܼ̈، ܘܒܟܵܘܣܘܼܗ̇ ܡܸܫܝܵܝ ܠܵܗ̇.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 ”ܐܲܢ݇ܬ ܠܵܐ ܢܫܝܼܩܸܢܘܼܟ݂، ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܗܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܗܵܐ ܡ̣ܢ ܕܥܒ݂ܝܼܪܝܼ ܠܵܐ ܫܠܹܐ ܠܵܗ̇ ܡ̣ܢ ܠܸܢܫܵܩܵܐ ܐܲܩܠܵܬܝܼ̈.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 ”ܐܲܢ݇ܬ ܒܡܸܫܚܵܐ ܠܵܐ ܡܫܝܼܚ ܠܘܼܟ݂ ܠܪܹܝܫܝܼ، ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܗܵܐ ܒܲܟ݂ܬܵܐ ܒܡܸܫܚܵܐ ܕܒܸܣܡܵܐ ܡܫܝܼܚ ܠܵܗ̇ ܐܲܩܠܵܬܝܼ̈.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 ”ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܘܼܟ݂ ܕܦܘܼܚܠܹܐ ܝܢܵܐ ܐܸܠܘܼܗ̇ ܚܛܝܼܵܬܘܼ̈ܗ̇ ܪܵܒܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܡܘܼܚܸܒ ܠܵܗ̇ ܪܵܒܵܐ. ܐܝܼܢܵܐ ܗ̇ܘ ܕܒܵܨܘܿܪܵܐ ܦܵܐܹܫ ܫܒ݂ܝܼܩܵܐ ܐܸܠܹܗ، ܒܵܨܘܿܪܵܐ ܟܹܐ ܡܲܚܸܒ.“
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ: ”ܦܘܼܚܠܹܐ ܝܢܵܐ ܐܸܠܵܟ݂ܝ ܚܛܝܼܵܬܵܟ݂ܝ̈.“
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܘ ܝܬܝܼܒܹܐ ܥܲܡܹܗ ܫܘܼܪܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܹܐܡܵܪܵܐ ܒܓܵܢܵܝܗܝ: ”ܡܵܢܝܼ ܝܠܹܗ ܐܵܗܵܐ ܕܐܘܼܦ ܚܛܝܼܵܬܹ̈ܐ ܦܲܚܘܼܠܹܐ ܝܠܹܗ؟“
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 ܐܡܝܼܪܹܗ ܝܼܫܘܿܥ ܠܗ̇ܝ ܒܲܟ݂ܬܵܐ: ”ܗܲܝܡܵܢܘܼܬܵܟ݂ܝ ܩܵܡ ܒܵܣܡܵܐ ܠܵܟ݂ܝ، ܙܹܠ݇ܝ ܒܫܠܵܡܵܐ.“
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.