Hebreus 6
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs BKJ
1 ܒܵܣ ܫܵܒ݂ܩܲܚ ܫܘܼܪܵܝܵܐ ܕܝܘܼܠܦܵܢܵܐ ܕܡܫܝܼܚܵܐ ܘܡܵܛܲܚ ܠܟܵܡܝܼܠܘܼܬܵܐ، ܘܠܵܐ ܒܵܢܲܚ ܡܸܢܕܪܸܫ ܒܸܢܝܲܬ ܕܬܝܵܒ݂ܘܼܬܵܐ ܡ̣ܢ ܦܘܼܠܚܵܢܹ̈ܐ ܡܝܼ̈ܬܹܐ ܘܕܗܲܝܡܵܢܘܼܬܵܐ ܒܐܲܠܵܗܵܐ،
1 Pelo que, deixando os princípios da doutrina de Cristo, prossigamos até a perfeição, não lançando de novo o fundamento de arrependimento de obras mortas e de fé em Deus,
2 ܘܝܘܼܠܦܵܢܵܐ ܒܘܼܬ ܡܲܥܡܘܿܕܝܼܵܬܹ̈ܐ، ܘܣܝܵܡܐܝܼ̈ܕܹܐ، ܘܩܝܵܡܬܵܐ ܕܡܝܼ̈ܬܹܐ ܘܕܝܼܘܵܢ ܕܠܥܵܠܲܡ.
2 de doutrina sobre batismos, e de imposição de mãos, e sobre ressurreição de mortos e sobre juízo eterno.
3 ܐܵܗܵܐ ܒܸܬ ܥܵܒ݂ܕܲܚ، ܐܸܢ ܐܲܠܵܗܵܐ ܝܵܗܒܹܠܔ ܠܲܢ ܦܣܵܣܵܐ.
3 E isso faremos, se Deus o permitir.
4 ܣܵܒܵܒ ܐܵܢܝܼ ܕܒܚܕܵܐ ܥܕܵܢܵܐ ܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܒܘܼܗܪܸܢܹܐ، ܘܛܥܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܡܵܘܗܲܒ݂ܬܵܐ ܫܡܲܝܵܢܵܝܬܵܐ، ܘܗܘܹܐ ܠܗܘܿܢ ܫܲܪ̈ܝܼܟܹܐ ܒܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ،
4 Porque é impossível que os que uma vez foram iluminados, e provaram o dom celestial, e se fizeram participantes do Espírito Santo,
5 ܘܛܥܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܗܹܡܸܙܡܵܢ ܛܵܒ݂ܬܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ، ܘܚܲܝ̈ܠܹܐ ܕܙܲܒ݂ܢܵܐ ܕܐܵܬܹܐ،
5 e provaram a boa palavra de Deus, e os poderes do mundo que há de vir,
6 ܘܢܦܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ، ܠܹܐ ܡܵܨܝܵܐ ܚܕܵܐ ܓܵܗܵܐ ܐܚܹܪܬܵܐ ܦܵܝܫܝܼ ܡܘܼܕܸܪܹܐ ܠܬܝܵܒ݂ܘܼܬܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܡܸܢܕܪܸܫ ܒܸܙܩܵܦܹܗ ܝܢܵܐ ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܘܒܸܥܒ݂ܵܕܹܗ ܝܢܵܐ ܢܟܸܦܬܵܐ ܩܲܕܡ ܥܵܠܡܵܐ.
6 se eles caírem, sejam outra vez renovados para arrependimento; visto que eles de novo crucificam para si mesmo o Filho de Deus, expondo-o em uma vergonha aberta.
7 ܣܵܒܵܒ ܐܲܪܥܵܐ ܕܟܹܐ ܫܵܬܝܵܐ ܡܸܛܪܵܐ ܕܢܵܦܠܵܐ ܥܲܠܘܼܗ̇ ܪܵܒܵܐ ܓܵܗܹ̈ܐ، ܘܝܵܗܒ݂ܵܐ ܝܸܩܢܵܐ ܕܚܵܫܹܚ ܠܐܵܢܝܼ ܕܒܘܼܬ ܕܝܼܵܝܗܝ ܦܝܼܫܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܦܠܝܼܚܬܵܐ، ܟܹܐ ܩܲܒܠܵܐ ܒܘܼܪܟܬܵܐ ܡ̣ܢ ܐܲܠܵܗܵܐ.
7 Porque a terra que absorve a chuva que cai sobre ela, e produz erva útil, provê para aqueles que a lavram e recebe a bênção da parte de Deus.
8 ܐܝܼܢܵܐ ܐܲܪܥܵܐ ܕܦܵܠܛܵܐ ܟܸܬܘܹ̈ܐ ܘܩܝܼܘܵܪܹ̈ܐ ܡܘܼܣܠܝܼܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܘܩܘܼܪܒܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܦܵܝܫܵܐ ܠܝܼܛܬܵܐ، ܕܒܚܲܪܬܵܐ ܒܸܬ ܦܵܝܫܵܐ ܡܘܼܩܸܕܬܵܐ.
8 Mas aquela que produz espinhos e abrolhos é rejeitada, e perto está da maldição; e o seu fim é ser queimada.
9 ܐܝܼܢܵܐ ܐܘܼܦ ܐܸܢ ܕܗܲܡܙܘܼܡܹܐ ܝܘܲܚ ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܡܘܼܚܸܒܝܼ̈، ܗܹܒ݂ܝܼܲܢ ܩܘܝܼܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܒܝܼܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܘܼܬ ܫܘܼܠܵܢܹ̈ܐ ܒܘܼܫ ܫܲܦܝܼܪܹ̈ܐ ܓܵܘܵܘܟ݂ܘܿܢ ܕܝܼܢܵܐ ܐܣܝܼܪܹ̈ܐ ܒܦܘܼܪܩܵܢܵܐ.
9 Porém, amados, esperamos coisas melhores de vós, e coisas que acompanham a salvação, embora falemos assim.
10 ܣܵܒܵܒ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܹܐ ܝܠܹܗ ܢܵܐܗܲܩ، ܘܠܹܐ ܡܲܢܫܹܐ ܠܹܗ ܦܘܼܠܚܵܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܠܵܐ ܚܘܼܒܵܐ ܕܡܘܼܚܙܹܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܘܼܬ ܫܸܡܹܗ ܒܝܲܕ ܚܸܠܡܲܬ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܠܩܲܕܝܼܫܹ̈ܐ، ܗ̇ܝ ܕܗܸܫ ܒܸܥܒ݂ܵܕܵܐ ܝܬܘܿܢ.
10 Porque Deus não é injusto para que se esqueça de vossa obra, e do trabalho de amor que para com o seu nome mostrastes, porquanto ministrastes aos santos, e ainda os servis.
11 ܒܸܒܥܵܝܵܐ ܝܘܲܚ ܕܟܠܔ ܚܲܕ ܡܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡܲܚܙܹܐ ܗܲܪ ܐܵܗܵܐ ܚܲܦܵܛܘܼܬܵܐ ܗܲܠܔ ܚܲܪܬܵܐ، ܠܡܲܟܡܲܠܬܵܐ ܕܗܹܒ݂ܝܼܵܘܟ݂ܘܿܢ،
11 E desejamos que cada um de vós mostre o mesmo zelo até a completa certeza da esperança até o fim.
12 ܕܠܵܐ ܗܵܘܹܝܬܘܿܢ ܡܲܟܣܸܠܵܢܹ̈ܐ، ܐܸܠܵܐ ܗܵܘܹܝܬܘܿܢ ܕܵܡܝܵܢܹ̈ܐ ܠܐܵܢܝܼ ܕܒܗܲܝܡܵܢܘܼܬܵܐ ܘܒܚܡܵܠܬܵܐ ܗܘܹܐ ܠܗܘܿܢ ܝܵܪ̈ܘܿܬܹܐ ܕܩܵܘܠܹ̈ܐ.
12 Para que não estejais ociosos, mas sejais seguidores dos que pela fé e paciência herdam as promessas.
13 ܐܝܼܡܲܢ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܩܵܘܠܵܐ ܠܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ، ܝܡܹܐ ܠܹܗ ܒܓܵܢܹܗ ܣܵܒܵܒ ܠܲܝܬ ܗܘܵܐ ܚܲܕ ܒܘܼܫ ܓܘܼܪܵܐ ܡܸܢܹܗ ܕܝܵܡܹܐ ܗܘܵܐ ܒܝܼܹܗ،
13 Porque, quando Deus fez a promessa a Abraão, visto que não havia alguém maior por quem jurar, ele jurou por si mesmo,
14 ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
14 dizendo: Certamente abençoando eu te abençoarei e multiplicando eu te multiplicarei.
15 ܘܗܵܕܟ݂ܵܐ ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܣܦܝܼܪܹܗ ܐܲܒ݂ܪܵܗܵܡ ܚܲܕ ܡܸܬܚܵܐ، ܩܘܼܒܸܠܔ ܠܹܗ ܡܸܢܕܝܼ ܕܦܝܼܫܵܐ ܝܗܘܵܐ ܩܘܼܘܸܠܵܐ ܐܸܠܹܗ.
15 E assim, tendo Abraão perseverado pacientemente, obteve a promessa.
16 ܣܵܒܵܒ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܟܹܐ ܝܵܡܝܼ ܒܗ̇ܘ ܕܝܼܠܹܗ ܒܘܼܫ ܓܘܼܪܵܐ ܡܸܢܵܝܗܝ، ܘܡܵܘܡܝܼܬܵܐ ܟܹܐ ܡܫܲܪܸܪܵܐ ܠܡܸܢܕܝܼ ܕܦܝܼܫܵܐ ܝܠܹܗ ܐܡܝܼܪܵܐ ܘܟܹܐ ܚܵܬܡܵܐ ܠܟܠܵܝܗܝ ܕܘܼܪ̈ܵܫܹܐ.
16 Porque os homens verdadeiramente juram pelo maior, e o juramento de confirmação é, para eles, um fim de toda contenda.
17 ܗܵܕܟ݂ܵܐ، ܟܲܕ ܒܥܹܐ ܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܕܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܡܲܚܙܹܐ ܠܝܵܪ̈ܘܿܬܹܐ ܕܩܵܘܠܵܐ ܕܨܸܒ݂ܝܵܢܹܗ ܠܹܐ ܫܲܚܠܸܦ، ܡܘܼܩܘܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܹܗ ܒܡܵܘܡܝܼܬܵܐ.
17 E assim Deus, desejando mostrar mais abundantemente aos herdeiros da promessa a imutabilidade do seu conselho, confirmou-o com juramento;
18 ܐܲܠܵܗܵܐ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܹܗ ܐܵܗܵܐ، ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܕܒܬܪܹܝ ܡܸܢܕܝܼܵܢܹ̈ܐ ܠܵܐ ܡܸܫܬܲܚܠܸܦܵܢܹ̈ܐ ܕܒܝܼܵܝܗܝ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܹܐ ܡܵܨܹܐ ܕܲܓܸܠܔ، ܗܵܘܹܐ ܠܲܢ ܝܵܗܒ݂ܵܠܬܵܐ ܕܠܸܒܵܐ ܩܘܝܼܬܵܐ، ܐܲܚܢܲܢ ܕܒܸܛܥܵܝܵܐ ܝܘܲܚ ܒܵܬܪ ܒܹܝܬ ܓܵܘܣܵܐ ܒܝܼܹܗ، ܕܵܒ݂ܩܲܚ ܒܗܹܒ݂ܝܼ ܕܡܘܼܬܸܒ݂ܬܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܩܲܕܡܲܢ.
18 para que através de duas coisas imutáveis, nas quais é impossível que Deus minta, pudéssemos ter uma poderosa consolação, nós, que procuramos refúgio na esperança colocada diante de nós.
19 ܐܵܗܵܐ ܗܹܒ݂ܝܼ ܐܲܝܟ݂ ܠܲܢܓܵܪ ܝܠܵܗ̇ ܩܵܐ ܓܵܢܵܐ، ܗܹܒ݂ܝܼ ܩܘܝܼܬܵܐ ܘܚܵܬܸܪܓ̰ܲܡܥ، ܘܟܹܐ ܥܵܒ݂ܪܵܐ ܠܗ̇ܘ ܓܹܒܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܕܣܸܬܪܵܐ،
19 Esperança essa que temos como âncora da alma, segura e firme, e que penetra até o interior do véu;
20 ܐܲܝܟܵܐ ܕܝܼܫܘܿܥ ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡ ܡܸܢܲܢ، ܘܥܒ݂ܝܼܪܹܗ ܡ̣ܢ ܓܹܒܲܢ، ܘܗܘܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܲܢ ܓܘܼܪܵܐ ܕܟܵܗ̈ܢܹܐ ܠܥܵܠܲܡ ܒܣܸܕܪܵܐ ܕܡܲܠܟܝܼܙܕܸܩ.
20 onde o precursor entrou por nós, o próprio Jesus, feito sumo sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.