Atos 20
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs ACF
1 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܫܠܹܐ ܠܹܗ ܫܓ݂ܘܼܫܝܵܐ ܓܵܘ ܐܵܦܸܣܘܿܣ، ܩܪܹܐ ܠܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ ܠܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ، ܝܘܼܗܒ݂ܵܝ ܠܹܗ ܠܸܒܵܐ، ܫܒ݂ܝܼܩܵܝ ܠܹܗ ܘܦܠܝܼܛ ܠܹܗ ܘܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ ܠܡܵܩܹܕܘܿܢܝܼܵܐ.
1 E, depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a macedônia.
2 ܚܕܝܼܪܹܗ ܒܗ̇ܘ ܐܲܬܪܵܐ، ܘܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܹܗ ܠܸܒܵܐ ܠܐܢܵܫܹ̈ܐ ܒܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܪܵܒܵܐ ܘܐܬܹܐ ܠܹܗ ܠܐܲܬܪܵܐ ܕܝܵܘܢܵܝܹ̈ܐ.
2 E, havendo andado por aquelas terras, exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܬܵܡܵܐ ܬܠܵܬܵܐ ܝܲܪ̈ܚܹܐ. ܗ̇ܘ ܗܕܝܼܪܵܐ ܝܗܘܵܐ ܠܹܐܙܵܠܵܐ ܠܣܘܼܪܝܼܵܐ، ܐܝܼܢܵܐ ܩܛܝܼܥ ܠܹܗ ܒܠܸܒܹܗ ܕܕܵܐܹܪ ܡ̣ܢ ܓܵܘ ܡܵܩܹܕܘܿܢܝܼܵܐ ܒܗ̇ܝ ܕܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ ܥܒ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܒܘܼܨܵܐ ܥܲܠܘܼܗܝ.
3 E, passando ali três meses, e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela macedônia.
4 ܦܠܝܼܛ ܠܗܘܿܢ ܥܲܡܹܗ ܣܹܘܦܵܛܪܘܿܣ، ܒܪܘܿܢܵܐ ܕܦܘܼܪܘܿܣ ܡ̣ܢ ܒܹܪܘܿܐܵܐ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ، ܘܐܵܪܸܣܛܲܪܟ݂ܘܿܣ ܘܣܲܩܘܼܢܕܘܿܣ ܡ̣ܢ ܬܹܣܵܠܘܿܢܝܼܩܹܐ، ܘܓܵܐܝܼܘܿܣ ܡ̣ܢ ܕܲܪܒܹܐ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ، ܘܛܝܼܡܵܬܹܐܘܿܣ، ܘܡ̣ܢ ܐܵܣܝܼܵܐ ܛܘܼܟ݂ܝܼܩܘܿܣ ܘܛܪܘܿܦܝܼܡܘܿܣ.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópater, de Beréia, e, dos de Tessalônica, Aristarco, e Segundo, e Gaio de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 ܐܲܢܹܐ ܐܙܝܼܠܔ ܠܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܩܲܕܡ ܕܝܼܲܢ، ܘܣܦܝܼܪܗܘܿܢ ܥܲܠܲܢ ܓܵܘ ܛܪܘܿܐܘܿܣ.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 ܐܲܚܢܲܢ ܛܪܹܐ ܠܲܢ ܒܝܵܡܵܐ ܡ̣ܢ ܦܝܼܠܝܼܦܘܿܣ ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܥܹܐܕܵܐ ܕܦܲܛܝܼܪܹ̈ܐ. ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܚܲܡܫܵܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ ܡܛܹܐ ܠܲܢ ܠܟܸܣܠܵܝܗܝ ܒܛܪܘܿܐܘܿܣ. ܦܝܼܫ ܠܲܢ ܬܵܡܵܐ ܫܲܒ݂ܥܵܐ ܝܵܘܡܵܢܹ̈ܐ.
6 E, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 ܒܝܵܘܡܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܕܫܲܒܬܵܐ ܓ̰ܡܝܼܥ ܠܲܢ ܠܸܩܨܵܝܵܐ ܠܲܚܡܵܐ، ܘܫܘܼܪܹܐ ܠܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ ܠܗܲܡܙܘܼܡܹܐ. ܘܡܘܼܪܝܸܟ݂ܵܐ ܠܹܗ ܗܲܡܙܲܡܬܹܗ ܗܲܠܔ ܦܲܠܓܵܐ ܕܠܲܝܠܹܐ، ܣܵܒܵܒ ܒܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܗܕܝܼܪܵܐ ܝܗܘܵܐ ܕܐܵܙܹܠܔ ܗܘܵܐ.
7 E no primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e prolongou a prática até à meia-noite.
8 ܐܝܼܬ ܗܘܵܘ ܠܲܡܦܝܼ̈ܕܹܐ ܪܵܒܵܐ ܓܵܘ ܥܸܠܝܼܬܵܐ ܕܓ̰ܡܝܼܥܹܐ ܝܘܲܚ ܗܘܵܘ ܓܵܘܘܼܗ̇.
8 E havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 ܘܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܬܵܡܵܐ ܚܲܕ ܥܠܲܝܡܵܐ ܫܸܡܹܗ ܐܸܘܛܝܼܟ݂ܘܿܣ ܝܬܝܼܒ݂ܵܐ ܓܵܘ ܟܵܘܹܐ، ܥܒ݂ܝܼܪܵܐ ܒܫܸܢܬܵܐ ܝܲܩܘܼܪܬܵܐ. ܘܟܲܕ ܡܘܼܪܝܸܟ݂ܵܐ ܠܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ ܗܹܡܸܙܡܵܢ ܩܵܐ ܪܵܒܵܐ ܥܕܵܢܵܐ، ܗ̇ܘ ܥܠܲܝܡܵܐ ܥܒ݂ܝܼܪܵܐ ܒܫܸܢܬܵܐ ܢܦܝܼܠܔ ܠܹܗ ܡ̣ܢ ܬܵܒܵܩܵܐ ܕܬܠܵܬܵܐ، ܘܦܝܼܫ ܠܹܗ ܫܩܝܼܠܵܐ ܟܲܕ ܡܝܼܬܵܐ.
9 E, estando um certo jovem, por nome Eutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 ܨܠܹܐ ܠܹܗ ܦܵܘܠܘܿܣ ܘܢܦܝܼܠܔ ܠܹܗ ܥܲܠܘܼܗܝ ܘܚܦܝܼܩ ܠܹܗ ܘܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܠܵܐ ܙܵܕܥܝܼܬܘܿܢ، ܚܵܝܵܐ ܝܠܹܗ.“
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 ܐܣܝܼܩ ܠܹܗ ܡܸܢܕܪܸܫ ܥܸܠܸܠܔ، ܩܨܹܐ ܠܹܗ ܠܲܚܡܵܐ ܘܐܟ݂ܝܼܠܔ ܠܹܗ. ܘܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܗܲܠܔ ܙܪܵܩܵܐ ܕܫܸܡܫܵܐ، ܐܙܝܼܠܔ ܠܹܗ.
11 E subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e assim partiu.
12 ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܠܘܼܒܸܠܔ ܠܗܘܿܢ ܠܗ̇ܘ ܥܠܲܝܡܵܐ ܚܵܝܵܐ ܠܒܲܝܬܵܐ، ܘܪܵܒܵܐ ܚܕܹܐ ܠܗܘܿܢ.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 ܐܲܚܢܲܢ ܐܙܝܼܠܔ ܠܲܢ ܩܲܕܡܵܝܬܵܐ ܒܓܵܡܝܼ ܘܛܪܹܐ ܠܲܢ ܠܐܵܣܘܿܣ، ܕܫܵܩܠܲܚ ܗܘܵܐ ܠܦܵܘܠܘܿܣ ܥܲܡܲܢ ܡ̣ܢ ܬܵܡܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܡܘܼܪܝܸܙܘܼܗ̇ ܝܗܘܵܐ ܕܗ̇ܘ ܒܸܬ ܐܵܙܹܠܔ ܗܘܵܐ ܠܬܵܡܵܐ ܒܒܸܪܙܵܐ.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 ܐܝܼܡܲܢ ܕܬܦܝܼܩ ܠܹܗ ܒܝܼܲܢ ܓܵܘ ܐܵܣܘܿܣ، ܫܩܝܼܠܔ ܠܲܢ ܐܸܠܹܗ ܘܐܬܹܐ ܠܲܢ ܠܡܝܼܛܘܿܠܝܼܢܹܐ.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos, e fomos a Mitilene.
15 ܒܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܛܪܹܐ ܠܲܢ ܡ̣ܢ ܬܵܡܵܐ ܘܐܬܹܐ ܠܲܢ ܠܒܲܠܩܘܼܒ݂ܠܔ ܕܓܵܙܲܪܬܵܐ ܕܟܝܼܘܿܣ. ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܐܬܹܐ ܠܲܢ ܠܣܵܡܘܿܣ، ܘܒܝܵܘܡܵܐ ܕܒܵܬܪ ܡܸܢܹܗ ܠܡܝܼܠܹܛܘܿܣ.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, e no outro aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 ܦܵܘܠܘܿܣ ܩܛܝܼܥܵܐ ܝܗܘܵܐ ܒܠܸܒܹܗ ܕܛܵܪܹܐ ܗܘܵܐ ܡ̣ܢ ܠܟܸܣ ܐܵܦܸܣܘܿܣ ܕܠܵܐ ܥܲܪܩܸܠܔ ܗܘܵܐ ܓܵܘ ܐܵܣܝܼܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܡܲܠܝܘܼܙܹܐ ܝܗܘܵܐ ܕܐܸܢ ܡܵܨܹܐ ܗܘܵܐ ܩܵܐ ܥܹܐܕܵܐ ܕܦܲܢܛܹܩܘܼܣܛܹܐ ܗܵܘܹܐ ܗܘܵܐ ܓܵܘ ܐܘܿܪܸܫܠܸܡ.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar ao largo de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 ܡ̣ܢ ܡܝܼܠܹܛܘܿܣ ܫܘܼܕܸܪܹܗ ܠܐܵܦܸܣܘܿܣ ܘܩܪܹܐ ܠܹܗ ܠܚܘܵܪ̈ܕܸܩܢܹܐ ܕܥܹܕܬܵܐ.
17 E de Mileto mandou a Éfeso, a chamar os anciãos da igreja.
18 ܐܝܼܡܲܢ ܕܐܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܟܸܣܠܹܗ، ܐܡܝܼܪܹܗ ܐܸܠܵܝܗܝ: ”ܐܲܚܬܘܿܢ ܟܹܐ ܝܵܕܥܝܼܬܘܿܢ ܕܗܵܐ ܡ̣ܢ ܝܵܘܡܵܐ ܩܲܕܡܵܝܵܐ ܕܥܒ݂ܝܼܪܝܼ ܠܐܵܣܝܼܵܐ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܗܘܹܐ ܠܝܼ ܠܟܸܣܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܟܠܵܗ̇ ܥܕܵܢܵܐ،
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 ”ܒܸܦܠܵܚܵܐ ܠܡܵܪܝܵܐ ܒܟܠܔ ܡܲܟܝܼܟ݂ܘܼܬܵܐ ܘܒܕܸܡ̈ܥܹܐ، ܘܒܓ̰ܘܼܪ̈ܵܒܹܐ ܕܬܦܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܒܝܼܝܼ ܡ̣ܢ ܒܘܼܨܹ̈ܐ ܕܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ.
19 Servindo ao Senhor com toda a humildade, e com muitas lágrimas e tentações, que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 ”ܘܠܵܐ ܚܣܝܼܟ݂ ܠܝܼ ܕܡܲܟܪܸܙܸܢ ܗܘܵܐ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡܸܢܕܝܼ ܕܐܝܼܬ ܠܹܗ ܝܘܼܬܪܵܢܵܐ، ܘܕܡܲܠܦܸܢ ܗܘܵܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܓܲܠܝܵܐܝܼܬ، ܘܡ̣ܢ ܒܲܝܬܵܐ ܠܒܲܝܬܵܐ،
20 Como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar, e ensinar publicamente e pelas casas,
21 ”ܘܟܹܐ ܝܵܗܒܹܢ ܗܘܵܐ ܣܵܗܕܘܼܬܵܐ ܠܝܗܘܼܕܵܝܹ̈ܐ ܘܠܝܵܘܢܵܝܹ̈ܐ ܕܕܵܝܪܝܼ ܠܟܸܣ ܐܲܠܵܗܵܐ ܒܬܝܵܒ݂ܘܼܬܵܐ، ܘܗܲܡܸܢܝܼ ܒܡܵܪܲܢ ܝܼܫܘܿܥ ܡܫܝܼܚܵܐ.
21 Testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus, e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 ”ܘܐܵܕܝܼܵܐ ܟܲܕ ܦܝܼܫܵܐ ܝܘܸܢ ܐܣܝܼܪܵܐ ܒܪܘܼܚܵܐ، ܒܹܐܙܵܠܵܐ ܝܘܸܢ ܠܐܘܿܪܸܫܠܸܡ. ܠܹܐ ܝܘܸܢ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܡܘܼܕܝܼ ܒܸܬ ܩܲܘܸܡ ܐܸܠܝܼ ܬܵܡܵܐ.
22 E agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 ”ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ ܐܲܚܟ̰ܝܼ ܟܹܐ ܡܲܕܸܥ ܠܝܼ ܕܒܟܠܔ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܒܹܝܬ ܐܲܣܝܼܪܹ̈ܐ ܘܐܘܼܠܨܵܢܹ̈ܐ ܒܸܬ ܬܵܦܩܝܼ ܒܝܼܝܼ.
23 Senão o que o Espírito Santo de cidade em cidade me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 ”ܐܝܼܢܵܐ ܐܵܢܵܐ ܠܹܐ ܝܘܸܢ ܒܸܚܫܵܒ݂ܘܼܗ̇ ܚܲܕ ܡܸܢܕܝܼ ܓܵܢܝܼ ܕܐܝܼܬ ܠܵܗ̇ ܛܝܼܡܵܐ ܠܟܸܣܠܝܼ، ܕܬܲܡܸܡܸܢ ܪܲܗܛܝܼ ܘܚܸܠܡܲܬ ܕܣܘܼܦܹܐ ܠܹܗ ܐܸܠܝܼ ܡܵܪܲܢ ܝܼܫܘܿܥ، ܠܸܣܗܵܕܵܐ ܠܐܹܘܲܢܓܲܠܝܼܘܿܢ ܕܫܵܦܵܩܲܬ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.
24 Mas de nada faço questão, nem tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira, e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 ”ܘܐܵܕܝܼܵܐ، ܗܵܐ، ܐܵܢܵܐ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܸܢ، ܕܡܸܢܕܪܸܫ ܦܵܬܝܼ ܠܹܐ ܚܵܙܹܝܬܘܿܢ ܠܵܗ̇ ܟܠܵܘܟ݂ܘܿܢ، ܐܲܚܬܘܿܢ ܕܚܕܝܼܪܝܼ ܓܵܘܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܡܘܼܟܪܸܙ ܠܝܼ ܡܲܠܟܘܼܬܵܐ.
25 E agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 ”ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܘܸܢ ܐܸܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܐܸܕܝܘܿܡ، ܕܸܟ݂ܝܵܐ ܝܘܸܢ ܡ̣ܢ ܕܸܡܵܐ ܕܟܠܵܝܗܝ ܐܢܵܫܹ̈ܐ،
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 ”ܣܵܒܵܒ ܠܵܐ ܫܠܹܐ ܠܝܼ ܡ̣ܢ ܠܡܲܕܘܼܥܵܘܟ݂ܘܿܢ ܟܠܹܗ ܨܸܒ݂ܝܵܢܵܐ ܕܐܲܠܵܗܵܐ.
27 Porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 ”ܢܛܘܿܪܘܼܢ ܠܓܵܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܠܟܠܵܗ̇ ܡܲܪܥܝܼܬܵܐ، ܗ̇ܝ ܕܩܵܡ ܥܵܒܹܕ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܪܘܼܚܵܐ ܕܩܘܼܕܫܵܐ ܐܲܦܸܣܩܘܿܦܹ̈ܐ ܥܲܠܘܼܗ̇، ܕܡܲܪܥܹܝܬܘܿܢ ܠܥܹܕܬܵܐ ܕܡܫܝܼܚܵܐ، ܗ̇ܝ ܕܙܒ݂ܝܼܢܵܐ ܠܹܗ ܒܕܸܡܹܗ.
28 Olhai, pois, por vós, e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 ”ܐܵܢܵܐ ܒܝܼܕܵܥܵܐ ܝܘܸܢ ܕܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܐܵܙܹܠ݇ܢ ܒܸܬ ܥܵܒ݂ܪܝܼ ܓܵܘܵܘܟ݂ܘܿܢ ܕܹܐܒܹ̈ܐ ܚܵܛܘܿܦܹ̈ܐ، ܘܠܹܐ ܥܵܒ݂ܕܝܼ ܪ̈ܲܚܡܹܐ ܥܲܠܔ ܡܲܪܥܝܼܬܵܐ.
29 Porque eu sei isto que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não pouparão ao rebanho;
30 ”ܐܘܼܦ ܡ̣ܢ ܓܵܘܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܸܬ ܩܵܝܡܝܼ ܐܢܵܫܹ̈ܐ ܕܒܸܬ ܗܲܡܙܸܡܝܼ ܡܸܢܕܝܼܵܢܹ̈ܐ ܦܟ̰ܝܼܠܹ̈ܐ ܘܓܵܪܫܝܼ ܬܲܠܡܝܼ̈ܕܹܐ ܒܵܬܪܵܝܗܝ.
30 E que de entre vós mesmos se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 ”ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܗܘܹܝܡܘܼܢ ܪܥܝܼܫܹܐ. ܕܟ݂ܘܿܪܘܼܢ ܕܠܵܐ ܫܠܹܐ ܠܝܼ ܬܠܵܬ ܫܸܢܹ̈ܐ، ܒܠܲܝܠܹܐ ܘܒܐܝܼܡܵܡܵܐ، ܠܝܼܵܗܒ݂ܵܐ ܡܲܪܬܝܼܵܢܘܼܬܵܐ ܒܕܸܡ̈ܥܹܐ ܕܥܲܝ̈ܢܹܐ ܠܟܠܔ ܚܲܕ ܡܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 ”ܘܐܵܕܝܼܵܐ ܣܲܦܘܼܝܵܘܟ݂ܘܿܢ ܝܼܘܸܢ ܒܐܲܠܵܗܵܐ ܘܒܗܹܡܸܙܡܵܢ ܕܫܵܦܵܩܲܬܹܗ، ܗ̇ܝ ܕܟܹܐ ܡܵܨܝܵܐ ܒܵܢܝܵܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܘܝܵܗܒ݂ܵܐ ܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܝܵܪܬܘܼܬܵܐ ܥܲܡ ܟܠܵܝܗܝ ܩܲܕܝܼܫܹ̈ܐ.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 ”ܠܹܐ ܝܘܸܢ ܫܘܼܗܘܸܬܵܐ ܠܣܹܐܡܵܐ ܝܲܢ ܠܕܲܗܒ݂ܵܐ ܝܲܢ ܠܓ̰ܘܼܠܹ̈ܐ ܕܐܘܼܦ ܚܲܕ ܐܢܵܫܵܐ.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem o vestuário.
34 ”ܐܲܚܬܘܿܢ ܟܹܐ ܝܵܕܥܝܼܬܘܿܢ ܕܐܲܢܹܐ ܐܝܼܕܵܬܝܼ̈ ܡܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܠܣܢܝܼܩܘܼܬܝܼ ܘܠܣܢܝܼܩܘܼܬܵܐ ܕܐܵܢܝܼ ܕܝܼܗܘܵܘ ܥܲܡܝܼ.
34 Sim, vós mesmos sabeis que para o que me era necessário a mim, e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 ”ܩܵܡ ܡܲܕܥܸܢܵܘܟ݂ܘܿܢ ܒܟܠܔ ܡܸܢܕܝܼ ܕܥܒ݂ܝܼܕ ܠܝܼ، ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܒܦܘܼܠܚܵܢܵܐ ܩܸܫܝܵܐ ܘܵܠܹܐ ܝܠܵܗ̇ ܕܗܲܝܸܪܲܚ ܠܐܵܢܝܼ ܕܝܼܢܵܐ ܙܲܒܘܼܢܹ̈ܐ. ܕܵܟ݂ܪܲܚ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ ܕܡܵܪܲܢ ܝܼܫܘܿܥ ܡܫܝܼܚܵܐ ܕܐܡܝܼܪܹܗ: ’ܡܒܘܼܪܟ݂ܵܐ ܝܠܹܗ ܗ̇ܘ ܕܝܵܗܒܹܠܔ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܡ̣ܢ ܗ̇ܘ ܕܫܵܩܹܠܔ.‘“
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos, e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܕܗܘܼܡܙܸܡ ܠܹܗ ܐܲܢܹܐ ܗܹܡܸܙܡܵܢܹ̈ܐ، ܒܪܝܼܟ ܠܹܗ ܥܲܠܔ ܒܸܪ̈ܟܵܟܘܼܗܝ ܥܲܡ ܟܠܵܝܗܝ ܐܚܹܪ̈ܢܹܐ ܘܨܘܼܠܹܐ ܠܹܗ.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 ܒܟܹܐ ܠܗܘܿܢ ܟܠܵܝܗܝ. ܚܦܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܠܦܵܘܠܘܿܣ ܘܢܫܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 ܐܝܼܢܵܐ ܒܘܼܫ ܙܵܘܕܵܐ ܦܫܝܼܡ ܠܗܘܿܢ ܒܝܲܕ ܗܹܡܸܙܡܵܢ ܕܐܡܝܼܪܹܗ، ܕܐܚܹܪܢܵܐ ܠܹܐ ܚܵܙܝܼ ܗܘܵܘ ܠܵܗ̇ ܦܵܬܹܗ. ܗ̇ܝܓܵܗ ܡܘܼܦܫܸܛ ܠܗܘܿܢ ܐܸܠܹܗ ܗܲܠܔ ܓܵܡܝܼ.
38 Entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.