Apocalipse 18
ܕܝܬܩܐ ܚܕܬܐ ܕܡܪܢ ܝܫܘܥ ܡܫܝܚܐ ܘܡܙܡܘܪ̈ܐ ܒܠܫܢܐ ܐܬܘܪܝܐ (AII) vs ACF
1 ܡ̣ܢ ܒܵܬܪ ܐܲܢܹܐ، ܚܙܹܐ ܠܝܼ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܒܸܨܠܵܝܵܐ ܡ̣ܢ ܫܡܲܝܵܐ، ܕܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܠܹܗ ܫܘܼܠܛܵܢܵܐ ܓܘܼܪܵܐ، ܘܐܲܪܥܵܐ ܒܘܼܗܪܸܢܵܗ̇ ܡ̣ܢ ܬܸܫܒܘܿܚܬܹܗ.
1 E depois destas coisas vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 ܡܘܼܩܘܸܚ ܠܹܗ ܒܩܵܠܵܐ ܚܲܝܠܵܢܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e coito de todo espírito imundo, e coito de toda ave imunda e odiável.
3 ”ܣܵܒܵܒ ܟܠܵܝܗܝ ܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ ܫܬܹܐ ܠܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܚܲܡܪܵܐ ܕܚܸܡܬܵܐ ܕܙܵܢܝܘܼܬܘܼܗ̇، ܘܡܲܠܟܹ̈ܐ ܕܐܲܪܥܵܐ ܙܢܹܐ ܠܗܘܿܢ ܥܲܡܘܼܗ̇، ܘܬܲܓܵܪܹ̈ܐ ܕܐܲܪܥܵܐ ܗܘܹܐ ܠܗܘܿܢ ܥܲܬܝܼܪܹ̈ܐ ܡ̣ܢ ܚܲܝܠܵܐ ܕܒܘܼܣܵܡܘܼܗ̇.“
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua fornicação, e os reis da terra fornicaram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 ܘܫܡܝܼܥ ܠܝܼ ܩܵܠܵܐ ܐܚܹܪܢܵܐ ܡ̣ܢ ܫܡܲܝܵܐ ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 ”ܣܵܒܵܒ ܙܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܚܛܝܼܵܬܘܼ̈ܗ̇ ܗܲܠܔ ܫܡܲܝܵܐ، ܘܕܟ݂ܝܼܪܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܥܵܘܠܘܼܗ̇.
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 ”ܦܪܹܥܡܘܼܢ ܠܵܗ̇ ܐܲܝܟ݂ ܕܗ̇ܝ ܦܪܝܼܥ ܠܵܗ̇، ܘܦܪܹܥܡܘܼܢ ܠܵܗ̇ ܚܲܕ ܒܬܪܹܝ ܐܲܝܟ݂ ܦܘܼܠܚܵܢܘܼ̈ܗ̇. ܒܗ̇ܘ ܟܵܣܵܐ ܕܡܙܝܼܓ݂ ܠܵܗ̇، ܡܙܘܿܓ݂ܘܼܢ ܐܸܠܘܼܗ̇ ܚܲܕ ܒܬܪܹܝ.
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 ”ܗܲܪ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܗܲܒ݂ܠܘܼܢ ܠܵܗ̇ ܓ̰ܘܼܢܓ̰ܵܪܵܐ ܘܦܵܫܲܡܬܵܐ ܕܵܐܟ݂ܝܼ ܕܗ̇ܝ ܝܘܼܗܒܹܠܔ ܠܵܗ̇ ܠܓܵܢܘܼܗ̇ ܚܸܩܪܵܐ ܘܒܘܼܣܵܡܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܒܹܐܡܵܪܵܐ ܝܠܵܗ̇ ܒܠܸܒܘܼܗ̇: ’ܝܬܝܼܒ݂ܬܵܐ ܝܘܵܢ ܡܲܠܟܬܵܐ، ܘܠܹܐ ܝܘܵܢ ܐܲܪܡܸܠܬܵܐ، ܘܬܵܥܙܝܼ ܗܸܟ̃ ܠܹܐ ܚܵܙܝܵܢ.‘
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto; porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e não verei o pranto.
8 ”ܒܘܼܬ ܐܵܗܵܐ ܒܚܲܕ ܝܵܘܡܵܐ ܒܸܬ ܐܵܬܝܼ ܡܲܚܘܵܬܘܼ̈ܗ̇: ܡܵܘܬܵܐ ܘܬܵܥܙܝܼ ܘܟܸܦܢܵܐ، ܘܒܢܘܼܪܵܐ ܒܸܬ ܦܵܝܫܵܐ ܡܘܼܩܸܕܬܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܚܲܝܠܵܢܵܐ ܝܠܹܗ ܡܵܪܝܵܐ، ܗ̇ܘ ܕܩܵܡ ܕܵܐܹܢ ܠܵܗ̇.
8 Portanto, num dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo; porque é forte o Senhor Deus que a julga.
9 ”ܐܵܢܝܼ ܡܲܠܟܹ̈ܐ ܕܐܲܪܥܵܐ ܕܙܢܹܐ ܠܗܘܿܢ ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܒܘܼܣܵܡܵܐ ܥܲܡܘܼܗ̇، ܐܝܼܡܲܢ ܕܚܵܙܝܼ ܬܸܢܵܐ ܕܩܝܵܕܬܘܼܗ̇، ܒܸܬ ܒܵܟ݂ܝܼ ܘܥܵܒ݂ܕܝܼ ܬܵܥܙܝܼ.
9 E os reis da terra, que fornicaram com ela, e viveram em delícias, a chorarão, e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 ”ܡ̣ܢ ܙܕܘܼܥܬܵܐ ܕܓ̰ܘܼܢܓ̰ܵܪܘܼܗ̇، ܒܸܬ ܟܵܠܝܼ ܡ̣ܢ ܪܸܚܩܵܐ ܘܐܵܡܪܝܼ:
10 Estando de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! ai daquela grande cidade de Babilônia, aquela forte cidade! pois em uma hora veio o seu juízo.
11 ”ܘܬܲܓܵܪܹ̈ܐ ܕܐܲܪܥܵܐ ܒܸܬ ܒܵܟ݂ܝܼ ܘܥܵܒ݂ܕܝܼ ܬܵܥܙܝܼ ܥܲܠܘܼܗ̇، ܣܵܒܵܒ ܐܘܼܦ ܚܲܕ ܐܚܹܪܢܵܐ ܠܹܐ ܙܵܒܹܢ ܛܲܥܢܵܝܗܝ،
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 ”ܛܲܥܢܵܐ ܕܕܲܗܒ݂ܵܐ، ܘܕܣܹܐܡܵܐ ܘܕܟܹܐܦܹ̈ܐ ܛܝܼܡܵܢܹ̈ܐ، ܘܕܡܲܪ̈ܓܵܢܝܵܬܹܐ، ܘܕܟܸܬܲܢ ܫܲܦܝܼܪܵܐ، ܘܕܐܲܪܓܘܵܢܵܐ، ܘܕܐܲܒܪܹܣܝܼܡ، ܘܕܩܸܪܡܝܼܙ، ܘܟܠܔ ܩܲܝܣܵܐ ܕܒܸܣܡܵܐ، ܘܟܠܔ ܡܵܐܢܵܐ ܕܓܪܲܡܦܝܼܠܵܐ، ܘܟܠܔ ܡܵܐܢܵܐ ܕܩܲܝܣܵܐ ܛܝܼܡܵܢܵܐ ܘܕܢܚܵܫܵܐ ܘܕܦܪܸܙܠܵܐ ܘܕܟܹܐܦܵܐ ܕܡܲܪܡܲܪ،
12 Mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda a madeira odorífera, e todo o vaso de marfim, e todo o vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 ”ܘܕܵܪܟ̰ܝܼܢ، ܘܗܹܪ̈ܘܿܡܹܐ، ܘܒܸܣܡܹ̈ܐ، ܘܡܘܼܪܵܐ، ܘܠܒ݂ܘܿܢܬܵܐ، ܘܚܲܡܪܵܐ، ܘܡܸܫܚܵܐ، ܘܩܲܡܚܵܐ ܕܲܩܝܼܩܵܐ، ܘܚܸܛܹ̈ܐ، ܘܩܸܢܝܵܢܹ̈ܐ، ܘܥܸܪ̈ܒܹܐ، ܘܣܘܼܣܵܘܵܬܹ̈ܐ ܘܐܵܪ̈ܵܒܵܢܹܐ، ܘܦܲܓ݂ܪܹ̈ܐ ܘܓܵܢܵܬܹ̈ܐ ܕܒܢܲܝ̈ܢܵܫܵܐ.
13 E canela, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e gado, e ovelhas; e cavalos, e carros, e corpos e almas de homens.
14 ”ܐܙܝܼܠܔ ܠܵܗ̇ ܡܸܢܵܟ݂ܝ ܛܥܘܼܢܬܵܐ ܕܫܲܗܘܲܬܬܵܐ ܕܓܵܢܵܟ݂ܝ، ܘܟܠܵܝܗܝ ܡܸܢܕܝܼܵܢܵܟ݂ܝ̈ ܒܲܣܝܼܡܹ̈ܐ ܘܫܲܦܝܼܪܹ̈ܐ ܛܠܝܼܩ ܠܗܘܿܢ ܡܸܢܵܟ݂ܝ، ܘܐܚܹܪܢܵܐ ܠܹܐ ܡܲܫ݇ܟ̰ܚܝܼ ܠܗܘܿܢ.
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti; e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 ”ܬܲܓܵܪܹ̈ܐ ܕܐܲܢܹܐ، ܐܲܝܢܝܼ ܕܦܝܼܫܹܐ ܝܗܘܵܘ ܥܒ݂ܝܼܕܹܐ ܥܲܬܝܼܪܹ̈ܐ ܒܝܼܘܼܗ̇، ܟܲܕ ܒܸܙܕܵܥܵܐ ܡ̣ܢ ܓ̰ܘܼܢܓ̰ܵܪ̈ܘܼܗ̇، ܒܸܬ ܟܵܠܝܼ ܡ̣ܢ ܪܸܚܩܵܐ ܒܸܒܟ݂ܵܝܵܐ ܘܒܸܥܒ݂ܵܕܵܐ ܬܵܥܙܝܼ،
15 Os mercadores destas coisas, que dela se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando e lamentando,
16 ”ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
16 E dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata; e adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 ’ܣܵܒܵܒ ܒܚܕܵܐ ܣܵܥܲܬ ܚܪܝܼܒ݂ ܠܹܗ ܚܲܕ ܗܵܕܟ݂ܵܐ ܥܘܼܬܪܵܐ.‘ ”ܟܠܔ ܓܘܼܪܵܐ ܕܓܵܡܝܼ، ܘܟܠܵܝܗܝ ܐܵܙܵܠ݇ܢܹ̈ܐ ܒܓܵܡܝܼܹ̈ܐ، ܘܡܲܠܵܚܹ̈ܐ، ܘܟܠܵܝܗܝ ܦܲܠܵܚܹ̈ܐ ܕܥܲܠܔ ܝܵܡܵܐ، ܟܠܹܐ ܠܗܘܿܢ ܡ̣ܢ ܪܸܚܩܵܐ.
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe;
18 ”ܘܡܲܩܘܘܼܚܹܐ ܝܗܘܵܘ ܟܲܕ ܒܸܚܙܵܝܵܐ ܬܸܢܵܐ ܕܩܝܵܕܬܘܼܗ̇، ܒܹܐܡܵܪܵܐ: ’ܐܝܼܬ ܗܘܵܐ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܐܚܹܪܬܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܐܵܗܵܐ ܡܕܝܼܢ݇ܬܵܐ ܓܘܼܪܬܵܐ؟‘
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 ”ܘܕܪܹܐ ܠܗܘܿܢ ܥܲܦܪܵܐ ܥܲܠܔ ܪܹܝܫܵܝܗܝ، ܘܒܟܹܐ ܠܗܘܿܢ ܘܥܒ݂ܝܼܕ ܠܗܘܿܢ ܬܵܥܙܝܼ ܒܹܐܡܵܪܵܐ:
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai, ai daquela grande cidade! na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência; porque numa hora foi assolada.
20 ”ܚܕܹܝܡܘܼܢ ܥܲܠܘܼܗ̇ ܐܲܢ݇ܬ ܫܡܲܝܵܐ ܘܐܲܚܬܘܿܢ ܩܲܕܝܼܫܹ̈ܐ ܘܫܠܝܼܚܹ̈ܐ ܘܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ، ܣܵܒܵܒ ܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܐܲܠܵܗܵܐ ܬܘܼܥܠܵܘܟ݂ܘܿܢ ܡܸܢܘܼܗ̇ ܐܝܼܡܲܢ ܕܕܝܼܢܵܐ ܠܹܗ.“
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas; porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 ܗ̇ܝܓܵܗ ܫܩܝܼܠܔ ܠܹܗ ܚܲܕ ܡܲܠܲܐܟ݂ܵܐ ܚܲܝܠܵܢܵܐ ܟܹܐܦܵܐ ܓܘܼܪܵܐ ܐܲܝܟ݂ ܟܹܐܦܵܐ ܕܐܸܪܚܹܐ ܘܪܘܼܦܹܐ ܠܹܗ ܓܵܘ ܝܵܡܵܐ، ܘܐܡܝܼܪܹܗ:
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 ”ܘܩܵܠܵܐ ܕܡܵܚܝܵܢܹ̈ܐ ܕܩܝܼܬܵܪܹ̈ܐ ܘܕܡܘܼܣܝܼܩܘܿܪܹ̈ܐ ܘܕܡܵܚܝܵܢܹ̈ܐ ܕܫܲܒܝܼܒܹ̈ܐ ܘܕܫܝܼܦܘܿܪܹ̈ܐ، ܠܹܐ ܦܵܐܹܫ ܫܡܝܼܥܵܐ ܓܵܘܵܟ݂ܝ ܐܚܹܪܢܵܐ. ܘܟܠܔ ܐܘܼܡܵܢܵܐ ܕܟܠܔ ܐܘܼܡܵܢܘܼܬܵܐ ܠܹܐ ܦܵܐܹܫ ܡܫ݇ܟ̰ܝܼܚܹܐ ܓܵܘܵܟ݂ܝ ܐܚܹܪܢܵܐ. ܘܩܵܠܵܐ ܕܐܸܪܚܹܐ ܠܹܐ ܦܵܐܹܫ ܫܡܝܼܥܵܐ ܓܵܘܵܟ݂ܝ ܐܚܹܪܢܵܐ.
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flautistas, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti não se ouvirá mais;
23 ”ܘܒܲܗܪܵܐ ܕܫܪܵܓ݂ܵܐ ܠܹܐ ܒܲܗܪܸܢ ܓܵܘܵܟ݂ܝ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܘܩܵܠܵܐ ܕܚܸܬܢܵܐ ܘܕܟܵܠܬܵܐ ܠܹܐ ܦܵܐܹܫ ܫܡܝܼܥܵܐ ܓܵܘܵܟ݂ܝ ܐܚܹܪܢܵܐ، ܣܵܒܵܒ ܬܲܓܵܪ̈ܵܟ݂ܝ ܓܘܼܪ̈ܵܢܹܐ ܕܐܲܪܥܵܐ ܝܗܘܵܘ، ܘܒܚܸܪ̈ܫܵܟ݂ܝ ܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܡܘܼܚܠܸܛܹܐ ܟܠܵܝܗܝ ܐܸܡܘܵܬܹ̈ܐ.
23 E luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 ”ܓܵܘܘܼܗ̇ ܦܝܼܫ ܠܹܗ ܡܫ݇ܟ̰ܝܼܚܵܐ ܕܸܡܵܐ ܕܢܒ݂ܝܼܹ̈ܐ ܘܕܩܲܕܝܼܫܹ̈ܐ، ܕܟܠܵܝܗܝ ܐܵܢܝܼ ܕܦܝܼܫ ܠܗܘܿܢ ܩܛܝܼܠܹܐ ܥܲܠܔ ܐܲܪܥܵܐ.“
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.