João 4
Uhohug na Namaratu gafu te Hesus Kristu (AGT) vs NTLH
1 A ta pagyan nig Hesus ta agyan na Hudeya, a pake imaddun ya umange te Hesus ammi ta umange kiden te Hwan. A ya Pariseyo kiden nga nakitapil te Hwan a nadamag da ta ad-addu ya zinigut nig Hesus ammi te Hwan, a malalang kid.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Ammi bakkan te Hesus ya nangzigut ta umange kiden tentu am awa ituldu na kiden.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 A gafu ta Pariseyo kiden a nagganwat nig Hesus ta lugar na Hudeya a nagtoli kid a lugar na Galileya,
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 ammi mappya ta angen da ya lutak na Samariya.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 A nakatugtugut kid la nakatugtugut addet ta pingit na ili na Sikar, a nagimmang kid na ta bikat na lutaken nga neatad ni mina Hakob ta anak na en Hose ta palungu na araw.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 A gafu ta nabannag na i Hesus ta inange da en, te tangnganan na araw hapa, a nagibannag hapa ta bibig na huhunen nga kinali ni mina Hakoben.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ammi nagpaka-lat ya babbayen ta uhohug ni Hesus, a
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 A ya tabbag ni Hesus hapa a
10 Então Jesus disse:
11 “Awan haman ta pagsiruk mu, Ser, ta huhunin, yaga pake naumag ya danum na in. A had kukum mantu makaalap ta matolay na danum nga iatad mu teyak?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Dakdakal hud ya amum ammi te mina Hakoben nga nangisirak ta huhunin tekami, te maski intu hapa ya kanayun imminum ta danum na in, kontodu anak na kiden ikid na ayam na kiden,” kunna ha na babbayen.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 A ya uhohug ha ni Hesus tentu a
13 Então Jesus disse:
14 Ammi ya uminum ta iatad kin na danum a awena sangaw gumtang, te ya danumin nga iatad ku a magbalin sangaw ta kuman na huhun ta umag na en, a kuman na sigida tumuhayuk tentu petta magnayun ya angat na,” kunna.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 “A atadan nak mantu, Ser, ta kinamina danum, petta awek na sangaw gumtang ikid na ange managab ta isin,” kun na babbayen.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 “A em bit ayagan ya atawamen, te dumatang kanan sangaw ta isin,” kunna hapa ni Hesus.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 “Ay awanak haman ta atawa,” kunna ha.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 te nakigungay kan haman ta lima na atawa, a bakkan hapa ta atawam ya pakidaggam ta ayanin,” kunna.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 A gafu ta nagpaka-lat ya babbayen ta uhohug ni Hesus a takwan ha ya nebar na;
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 A itta mantu ya damagan ku teko, te ya gagangay na gingginafu mi kiden ta pangdayaw da ta Namaratu a kanayun nakigimung kid kan ta bagetayewan. Ammi ya kagittam kiden nga Hudyo a ibar da ta awan mina ta takwan na pangdayawan tam tentu am bakkan ta ili na Herusalem. A had sin mantu ya kakurugan na pangdayawan tam?” kunna.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 — ausente —
21 Jesus disse:
22 — ausente —
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Te ya kakurugan na mangdayaw a dayawan na ya Namaratu ta nonot na hapa la ta kakurugan na pangdayaw, te yen ya apagan na Namaratu ta mangdayaw tentu.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Te ya kasasaad na Namaratu a awem maita, te kuman na paddad. A mappya mantu ta dayawan muy ta kakurugan ta nonot muy hapa la,” kunna.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 A ya uhohug na babbayen hapa a
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 “Intu hala ya makiuhohugan teko, Aboy, te iyak haman yen,” kun ni Hesus tentu.
26 Então Jesus afirmou:
27 A ta paguhohug na para la ta babbayen a nagtoli hapa ya ituldu na kiden, a nalangga kid hapa tentu gafu ta kabida na ya babbay, ammi aweda pinohutan tentu am anu ya bidan da ikid na ikayat na ta babbayen.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 A yen hapa ya nepangiwagak na babbayen ta kalamba na en nga netabnak ta huhunen, te alistu nagtoli ta umag na ili, a nagayayag na ta tolay kiden.
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “E kanan sin, e kanan sin, te emmuy itan ya tolay nga nangibar ta ngamin kiden iningwak. Intu de ya Mangikerutanen nga linavun na popolu kiden aglavun,” kunna.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 A matutunudan kid na mantu imuhet ta ili en nga dumadayum te Hesus.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 A ta ang-ange para la na tolay kiden te Hesus a agagayan na ituldu na kiden, petta mangan ta inalap da en ta ili.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ammi ya tabbag na en hapa tekid a
32 Jesus respondeu:
33 A yen ta nagimpopohut kid na.
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 A gafu ta kumanen a nepasikkal ni Hesus ya ikayat na uhohugan tekid;
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ikamuy ya mangibar ta itta para la ya appat na hulan kapye na idatang na aggagatab. Ammi ya ibar ku tekamuy a maglipay kanan, te maita muy hapa ya takwan na agtalunan, a nalutun hapa ya kuman na dawa da kiden te makigatab na.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Ya ange maggatab ta isin na aggataban a magatab na ya magbalin ta magnayun na angat. A takwan hapa ya tandan na, te matalakan sangaw mehulun ta nagmula en gafu ta pangisaned da ta magnayun na angat.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 — ausente —
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 — ausente —
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 A ya Samariyano kiden nga taga ili na Sikar a addu kid hapa nangurug te Hesus gafu ta bida na babbayen, te, “Nebar na haman teyak ya ngamin kiden iningwak,” kunna tekid.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 A ta datang da mantu te Hesus a inagagay da petta magdulot ta babali da kiden, a pa nagyan mantu i Hesus tekid abat ta dwangagaw.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 A imaddu para ya mangurug tentu gafu ta nepadangag na en tekid.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 A ya uhohug da hapa ta babbayen a
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 A ta nepagpasa na dwangagaw a sa nagtatugut ha ig Hesus ikid na ituldu na kiden, te dumatang kid na ta lugar da en ten Galileya.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Ta idi a nepapilit ni Hesus ta madaydayawan ya aglavun ta ngamin kiden lugar fwera la ta agyan na en hapa la.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Ammi tentu en dimmatang ta lugar na en Galileya a pinagdulot na hala na kalugaran na kiden, te naita da ya ngamin kiden tinarabaku na ta ili na Herusalem, te umange kid hapa ta pyesta en ten.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 A sangaw nagdulot ig Hesus ta ili na Kana. Yen hala ya lugar na boda en tentu en nangihuga ta danumen petta nagbalin ta basi. A ta datang da ta ili na Kana a itta hapa ya takday opisyal nga nagtakit ya anak na ta ili na Kapernayum.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 A tentu en nakadangag ta dumatang na i Hesus nga nagafu ten Hudeya a umange hapa nakikekallak tentu, petta enna mina pagmappyan ya anak na en, te tagtakday na ya angat na.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 A ya uhohug ni Hesus tentu
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ammi pake persan na para na lalaki en;
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 “Dumatang kan mantu ta balim, te matolay hala ya anak men,” kun ni Hesus tentu.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 A tentu en para la ta dalan a nesimmun na hala ya tagabu na kiden nga umange nangdafung tentu, a nebar da hapa ya anak na en;
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 “A kanu hud na oras ya nepagmappya na?” kunna hapa tekid.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 A nanonot na hapa ta ye-yen na oras ya nepangibar ni Hesus tentu ta matolay hala ya anak na en. A yen ta pake netug na ya pangurug na, kumanen hapa ta ngamin kiden makipagyan tentu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 A ye-yen mantu ya mekaduwa na pakaitan nga nehuga ni Hesus tentu en dimmatang ta lugar na Galileya nga nagafu ta Hudeya.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.