João 4

Uhohug na Namaratu gafu te Hesus Kristu (AGT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 A ta pagyan nig Hesus ta agyan na Hudeya, a pake imaddun ya umange te Hesus ammi ta umange kiden te Hwan. A ya Pariseyo kiden nga nakitapil te Hwan a nadamag da ta ad-addu ya zinigut nig Hesus ammi te Hwan, a malalang kid.
1 E, quando o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Ammi bakkan te Hesus ya nangzigut ta umange kiden tentu am awa ituldu na kiden.
2 (ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos),
3 A gafu ta Pariseyo kiden a nagganwat nig Hesus ta lugar na Hudeya a nagtoli kid a lugar na Galileya,
3 deixou a Judeia e foi outra vez para a Galileia.
4 ammi mappya ta angen da ya lutak na Samariya.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 A nakatugtugut kid la nakatugtugut addet ta pingit na ili na Sikar, a nagimmang kid na ta bikat na lutaken nga neatad ni mina Hakob ta anak na en Hose ta palungu na araw.
5 Foi, pois, a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 A gafu ta nabannag na i Hesus ta inange da en, te tangnganan na araw hapa, a nagibannag hapa ta bibig na huhunen nga kinali ni mina Hakoben.
6 E estava ali a fonte de Jacó. Jesus, pois, cansado do caminho, assentou-se assim junto da fonte. Era isso quase à hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samaria tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Porque os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Ammi nagpaka-lat ya babbayen ta uhohug ni Hesus, a
9 Disse-lhe, pois, a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se comunicam com os samaritanos)?
10 A ya tabbag ni Hesus hapa a
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 “Awan haman ta pagsiruk mu, Ser, ta huhunin, yaga pake naumag ya danum na in. A had kukum mantu makaalap ta matolay na danum nga iatad mu teyak?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Dakdakal hud ya amum ammi te mina Hakoben nga nangisirak ta huhunin tekami, te maski intu hapa ya kanayun imminum ta danum na in, kontodu anak na kiden ikid na ayam na kiden,” kunna ha na babbayen.
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, bebendo ele próprio dele, e os seus filhos, e o seu gado?
13 A ya uhohug ha ni Hesus tentu a
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água tornará a ter sede,
14 Ammi ya uminum ta iatad kin na danum a awena sangaw gumtang, te ya danumin nga iatad ku a magbalin sangaw ta kuman na huhun ta umag na en, a kuman na sigida tumuhayuk tentu petta magnayun ya angat na,” kunna.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, porque a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 “A atadan nak mantu, Ser, ta kinamina danum, petta awek na sangaw gumtang ikid na ange managab ta isin,” kun na babbayen.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 “A em bit ayagan ya atawamen, te dumatang kanan sangaw ta isin,” kunna hapa ni Hesus.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 “Ay awanak haman ta atawa,” kunna ha.
17 A mulher respondeu e disse: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido,
18 te nakigungay kan haman ta lima na atawa, a bakkan hapa ta atawam ya pakidaggam ta ayanin,” kunna.
18 porque tiveste cinco maridos e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 A gafu ta nagpaka-lat ya babbayen ta uhohug ni Hesus a takwan ha ya nebar na;
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 A itta mantu ya damagan ku teko, te ya gagangay na gingginafu mi kiden ta pangdayaw da ta Namaratu a kanayun nakigimung kid kan ta bagetayewan. Ammi ya kagittam kiden nga Hudyo a ibar da ta awan mina ta takwan na pangdayawan tam tentu am bakkan ta ili na Herusalem. A had sin mantu ya kakurugan na pangdayawan tam?” kunna.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde se deve adorar.
21 — ausente —
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me que a hora vem em que nem neste monte nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não sabeis; nós adoramos o que sabemos porque a salvação vem dos judeus.
23 Te ya kakurugan na mangdayaw a dayawan na ya Namaratu ta nonot na hapa la ta kakurugan na pangdayaw, te yen ya apagan na Namaratu ta mangdayaw tentu.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Te ya kasasaad na Namaratu a awem maita, te kuman na paddad. A mappya mantu ta dayawan muy ta kakurugan ta nonot muy hapa la,” kunna.
24 Deus é Espírito, e importa que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 A ya uhohug na babbayen hapa a
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que o Messias (que se chama o Cristo) vem; quando ele vier, nos anunciará tudo.
26 “Intu hala ya makiuhohugan teko, Aboy, te iyak haman yen,” kun ni Hesus tentu.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 A ta paguhohug na para la ta babbayen a nagtoli hapa ya ituldu na kiden, a nalangga kid hapa tentu gafu ta kabida na ya babbay, ammi aweda pinohutan tentu am anu ya bidan da ikid na ikayat na ta babbayen.
27 E nisso vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? ou: Por que falas com ela?
28 A yen hapa ya nepangiwagak na babbayen ta kalamba na en nga netabnak ta huhunen, te alistu nagtoli ta umag na ili, a nagayayag na ta tolay kiden.
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, e foi à cidade, e disse àqueles homens:
29 “E kanan sin, e kanan sin, te emmuy itan ya tolay nga nangibar ta ngamin kiden iningwak. Intu de ya Mangikerutanen nga linavun na popolu kiden aglavun,” kunna.
29 Vinde e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito; porventura, não é este o Cristo?
30 A matutunudan kid na mantu imuhet ta ili en nga dumadayum te Hesus.
30 Saíram, pois, da cidade e foram ter com ele.
31 A ta ang-ange para la na tolay kiden te Hesus a agagayan na ituldu na kiden, petta mangan ta inalap da en ta ili.
31 E, entretanto, os seus discípulos lhe rogaram, dizendo: Rabi, come.
32 Ammi ya tabbag na en hapa tekid a
32 Porém ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 A yen ta nagimpopohut kid na.
33 Então, os discípulos diziam uns aos outros: Trouxe-lhe, porventura, alguém de comer?
34 A gafu ta kumanen a nepasikkal ni Hesus ya ikayat na uhohugan tekid;
34 Jesus disse-lhes: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Ikamuy ya mangibar ta itta para la ya appat na hulan kapye na idatang na aggagatab. Ammi ya ibar ku tekamuy a maglipay kanan, te maita muy hapa ya takwan na agtalunan, a nalutun hapa ya kuman na dawa da kiden te makigatab na.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Eis que eu vos digo: levantai os vossos olhos e vede as terras, que já estão brancas para a ceifa.
36 Ya ange maggatab ta isin na aggataban a magatab na ya magbalin ta magnayun na angat. A takwan hapa ya tandan na, te matalakan sangaw mehulun ta nagmula en gafu ta pangisaned da ta magnayun na angat.
36 E o que ceifa recebe galardão e ajunta fruto para a vida eterna, para que, assim o que semeia como o que ceifa, ambos se regozijem.
37 — ausente —
37 Porque nisso é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 — ausente —
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 A ya Samariyano kiden nga taga ili na Sikar a addu kid hapa nangurug te Hesus gafu ta bida na babbayen, te, “Nebar na haman teyak ya ngamin kiden iningwak,” kunna tekid.
39 E muitos dos samaritanos daquela cidade creram nele, pela palavra da mulher, que testificou: Disse-me tudo quanto tenho feito.
40 A ta datang da mantu te Hesus a inagagay da petta magdulot ta babali da kiden, a pa nagyan mantu i Hesus tekid abat ta dwangagaw.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 A imaddu para ya mangurug tentu gafu ta nepadangag na en tekid.
41 E muitos mais creram nele, por causa da sua palavra.
42 A ya uhohug da hapa ta babbayen a
42 E diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos, porque nós mesmos o temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 A ta nepagpasa na dwangagaw a sa nagtatugut ha ig Hesus ikid na ituldu na kiden, te dumatang kid na ta lugar da en ten Galileya.
43 E, dois dias depois, partiu dali e foi para a Galileia.
44 Ta idi a nepapilit ni Hesus ta madaydayawan ya aglavun ta ngamin kiden lugar fwera la ta agyan na en hapa la.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria pátria.
45 Ammi tentu en dimmatang ta lugar na en Galileya a pinagdulot na hala na kalugaran na kiden, te naita da ya ngamin kiden tinarabaku na ta ili na Herusalem, te umange kid hapa ta pyesta en ten.
45 Chegando, pois, à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles tinham ido à festa.
46 A sangaw nagdulot ig Hesus ta ili na Kana. Yen hala ya lugar na boda en tentu en nangihuga ta danumen petta nagbalin ta basi. A ta datang da ta ili na Kana a itta hapa ya takday opisyal nga nagtakit ya anak na ta ili na Kapernayum.
46 Segunda vez foi Jesus a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 A tentu en nakadangag ta dumatang na i Hesus nga nagafu ten Hudeya a umange hapa nakikekallak tentu, petta enna mina pagmappyan ya anak na en, te tagtakday na ya angat na.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e rogou-lhe que descesse e curasse o seu filho, porque já estava à morte.
48 A ya uhohug ni Hesus tentu
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e milagres, não crereis.
49 Ammi pake persan na para na lalaki en;
49 Disse-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 “Dumatang kan mantu ta balim, te matolay hala ya anak men,” kun ni Hesus tentu.
50 Disse-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse e foi-se.
51 A tentu en para la ta dalan a nesimmun na hala ya tagabu na kiden nga umange nangdafung tentu, a nebar da hapa ya anak na en;
51 E, descendo ele logo, saíram- lhe ao encontro os seus servos e lhe anunciaram, dizendo: O teu filho vive.
52 “A kanu hud na oras ya nepagmappya na?” kunna hapa tekid.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora se achara melhor; e disseram-lhe: Ontem, às sete horas, a febre o deixou.
53 A nanonot na hapa ta ye-yen na oras ya nepangibar ni Hesus tentu ta matolay hala ya anak na en. A yen ta pake netug na ya pangurug na, kumanen hapa ta ngamin kiden makipagyan tentu.
53 Entendeu, pois, o pai que era aquela hora a mesma em que Jesus lhe disse: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 A ye-yen mantu ya mekaduwa na pakaitan nga nehuga ni Hesus tentu en dimmatang ta lugar na Galileya nga nagafu ta Hudeya.
54 Jesus fez este segundo milagre quando ia da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.