João 4
Uhohug na Namaratu gafu te Hesus Kristu (AGT) vs BKJ
1 A ta pagyan nig Hesus ta agyan na Hudeya, a pake imaddun ya umange te Hesus ammi ta umange kiden te Hwan. A ya Pariseyo kiden nga nakitapil te Hwan a nadamag da ta ad-addu ya zinigut nig Hesus ammi te Hwan, a malalang kid.
1 Portanto, quando o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido que Jesus fazia e batizava mais discípulos do que João,
2 Ammi bakkan te Hesus ya nangzigut ta umange kiden tentu am awa ituldu na kiden.
2 (embora o próprio Jesus não tenha batizado, mas os seus discípulos),
3 A gafu ta Pariseyo kiden a nagganwat nig Hesus ta lugar na Hudeya a nagtoli kid a lugar na Galileya,
3 ele deixou a Judeia, e partiu novamente para a Galileia.
4 ammi mappya ta angen da ya lutak na Samariya.
4 E era-lhe necessário passar por Samaria.
5 A nakatugtugut kid la nakatugtugut addet ta pingit na ili na Sikar, a nagimmang kid na ta bikat na lutaken nga neatad ni mina Hakob ta anak na en Hose ta palungu na araw.
5 Então ele chega a uma cidade de Samaria, que é chamada Sicar, perto das terras que Jacó deu a seu filho José.
6 A gafu ta nabannag na i Hesus ta inange da en, te tangnganan na araw hapa, a nagibannag hapa ta bibig na huhunen nga kinali ni mina Hakoben.
6 Ora, o poço de Jacó estava ali. Jesus, pois, cansado da sua viagem, assentou-se assim junto do poço, e era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Então veio uma mulher de Samaria para tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 (Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimento).
9 Ammi nagpaka-lat ya babbayen ta uhohug ni Hesus, a
9 Então, disse-lhe a mulher samaritana: Como é que tu, sendo um judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher de Samaria? Porque os judeus não se relacionam com os samaritanos.
10 A ya tabbag ni Hesus hapa a
10 Jesus respondeu e disse-lhe: Se tu conheceras o dom de Deus, e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 “Awan haman ta pagsiruk mu, Ser, ta huhunin, yaga pake naumag ya danum na in. A had kukum mantu makaalap ta matolay na danum nga iatad mu teyak?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Dakdakal hud ya amum ammi te mina Hakoben nga nangisirak ta huhunin tekami, te maski intu hapa ya kanayun imminum ta danum na in, kontodu anak na kiden ikid na ayam na kiden,” kunna ha na babbayen.
12 És tu maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e os seus filhos, e o seu gado?
13 A ya uhohug ha ni Hesus tentu a
13 Jesus respondeu e disse-lhe: Qualquer que beber desta água terá sede novamente;
14 Ammi ya uminum ta iatad kin na danum a awena sangaw gumtang, te ya danumin nga iatad ku a magbalin sangaw ta kuman na huhun ta umag na en, a kuman na sigida tumuhayuk tentu petta magnayun ya angat na,” kunna.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede, mas a água que eu lhe der, se fará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna.
15 “A atadan nak mantu, Ser, ta kinamina danum, petta awek na sangaw gumtang ikid na ange managab ta isin,” kun na babbayen.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que eu não tenha sede e não venha aqui tirá-la.
16 “A em bit ayagan ya atawamen, te dumatang kanan sangaw ta isin,” kunna hapa ni Hesus.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 “Ay awanak haman ta atawa,” kunna ha.
17 A mulher respondeu e disse: Eu não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Tu disseste bem: Eu não tenho marido;
18 te nakigungay kan haman ta lima na atawa, a bakkan hapa ta atawam ya pakidaggam ta ayanin,” kunna.
18 porque tu tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 A gafu ta nagpaka-lat ya babbayen ta uhohug ni Hesus a takwan ha ya nebar na;
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, Eu vejo que tu és um profeta.
20 A itta mantu ya damagan ku teko, te ya gagangay na gingginafu mi kiden ta pangdayaw da ta Namaratu a kanayun nakigimung kid kan ta bagetayewan. Ammi ya kagittam kiden nga Hudyo a ibar da ta awan mina ta takwan na pangdayawan tam tentu am bakkan ta ili na Herusalem. A had sin mantu ya kakurugan na pangdayawan tam?” kunna.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que é em Jerusalém o lugar onde o homem deve adorar.
21 — ausente —
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 — ausente —
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação é dos judeus.
23 Te ya kakurugan na mangdayaw a dayawan na ya Namaratu ta nonot na hapa la ta kakurugan na pangdayaw, te yen ya apagan na Namaratu ta mangdayaw tentu.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade, porque o Pai procura a tais para adorá-lo.
24 Te ya kasasaad na Namaratu a awem maita, te kuman na paddad. A mappya mantu ta dayawan muy ta kakurugan ta nonot muy hapa la,” kunna.
24 Deus é um Espírito, e os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 A ya uhohug na babbayen hapa a
25 A mulher disse-lhe: Eu sei que vem o Messias, que se chama o Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 “Intu hala ya makiuhohugan teko, Aboy, te iyak haman yen,” kun ni Hesus tentu.
26 Jesus disse-lhe: Eu o sou, o que fala contigo.
27 A ta paguhohug na para la ta babbayen a nagtoli hapa ya ituldu na kiden, a nalangga kid hapa tentu gafu ta kabida na ya babbay, ammi aweda pinohutan tentu am anu ya bidan da ikid na ikayat na ta babbayen.
27 E nisto vieram os seus discípulos e maravilharam-se de que ele estivesse falando com a mulher; todavia, nenhum homem lhe disse: O que tu procuras? Ou: Por que tu falas com ela?
28 A yen hapa ya nepangiwagak na babbayen ta kalamba na en nga netabnak ta huhunen, te alistu nagtoli ta umag na ili, a nagayayag na ta tolay kiden.
28 A mulher então, deixou o seu cântaro, e foi no caminho da cidade, e disse aos homens:
29 “E kanan sin, e kanan sin, te emmuy itan ya tolay nga nangibar ta ngamin kiden iningwak. Intu de ya Mangikerutanen nga linavun na popolu kiden aglavun,” kunna.
29 Vinde, vede um homem que me disse todas as coisas que eu tenho feito; não é este o Cristo?
30 A matutunudan kid na mantu imuhet ta ili en nga dumadayum te Hesus.
30 Então, eles saíram da cidade e foram até ele.
31 A ta ang-ange para la na tolay kiden te Hesus a agagayan na ituldu na kiden, petta mangan ta inalap da en ta ili.
31 Enquanto isso os seus discípulos lhe suplicavam, dizendo: Mestre, come.
32 Ammi ya tabbag na en hapa tekid a
32 Mas ele lhes disse: Eu tenho um alimento para comer, que vós não conheceis.
33 A yen ta nagimpopohut kid na.
33 Portanto, os discípulos diziam uns aos outros: Acaso algum homem lhe trouxe algo de comer?
34 A gafu ta kumanen a nepasikkal ni Hesus ya ikayat na uhohugan tekid;
34 Jesus disse-lhes: O meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Ikamuy ya mangibar ta itta para la ya appat na hulan kapye na idatang na aggagatab. Ammi ya ibar ku tekamuy a maglipay kanan, te maita muy hapa ya takwan na agtalunan, a nalutun hapa ya kuman na dawa da kiden te makigatab na.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses, e então virá a colheita? Eis que eu vos digo: Levantai os vossos olhos, e vede os campos, porque eles já estão brancos para a colheita.
36 Ya ange maggatab ta isin na aggataban a magatab na ya magbalin ta magnayun na angat. A takwan hapa ya tandan na, te matalakan sangaw mehulun ta nagmula en gafu ta pangisaned da ta magnayun na angat.
36 E o que ceifa recebe salário, e ajunta fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa possam juntamente se regozijar.
37 — ausente —
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro, o que ceifa.
38 — ausente —
38 Eu vos enviei a ceifar onde vós não trabalhastes; outros homens trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 A ya Samariyano kiden nga taga ili na Sikar a addu kid hapa nangurug te Hesus gafu ta bida na babbayen, te, “Nebar na haman teyak ya ngamin kiden iningwak,” kunna tekid.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificou: Ele me disse tudo que eu tenho feito.
40 A ta datang da mantu te Hesus a inagagay da petta magdulot ta babali da kiden, a pa nagyan mantu i Hesus tekid abat ta dwangagaw.
40 Assim então os samaritanos foram até ele, e pediram-lhe que ficasse com eles; e ele ficou ali dois dias.
41 A imaddu para ya mangurug tentu gafu ta nepadangag na en tekid.
41 E muitos mais creram por causa da sua própria palavra;
42 A ya uhohug da hapa ta babbayen a
42 e diziam à mulher: Já não é pelo que disseste que nós cremos; porque nós mesmos o temos ouvido, e sabemos que este é verdadeiramente o Cristo, o Salvador do mundo.
43 A ta nepagpasa na dwangagaw a sa nagtatugut ha ig Hesus ikid na ituldu na kiden, te dumatang kid na ta lugar da en ten Galileya.
43 Ora, após os dois dias, ele partiu de lá, e foi para a Galileia.
44 Ta idi a nepapilit ni Hesus ta madaydayawan ya aglavun ta ngamin kiden lugar fwera la ta agyan na en hapa la.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Ammi tentu en dimmatang ta lugar na en Galileya a pinagdulot na hala na kalugaran na kiden, te naita da ya ngamin kiden tinarabaku na ta ili na Herusalem, te umange kid hapa ta pyesta en ten.
45 Então, quando ele chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que fizera em Jerusalém no dia da festa; porque também eles foram à festa.
46 A sangaw nagdulot ig Hesus ta ili na Kana. Yen hala ya lugar na boda en tentu en nangihuga ta danumen petta nagbalin ta basi. A ta datang da ta ili na Kana a itta hapa ya takday opisyal nga nagtakit ya anak na ta ili na Kapernayum.
46 Assim Jesus veio novamente a Caná da Galileia, onde ele da água fizera vinho. E havia ali um nobre, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 A tentu en nakadangag ta dumatang na i Hesus nga nagafu ten Hudeya a umange hapa nakikekallak tentu, petta enna mina pagmappyan ya anak na en, te tagtakday na ya angat na.
47 Ouvindo este que Jesus vinha da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe para descer e curar o seu filho, porque ele já estava à morte.
48 A ya uhohug ni Hesus tentu
48 Então, Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e maravilhas, não crereis.
49 Ammi pake persan na para na lalaki en;
49 O nobre disse-lhe: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 “Dumatang kan mantu ta balim, te matolay hala ya anak men,” kun ni Hesus tentu.
50 Disse-lhe Jesus: Vai pelo teu caminho, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe disse, e ele foi em seu caminho.
51 A tentu en para la ta dalan a nesimmun na hala ya tagabu na kiden nga umange nangdafung tentu, a nebar da hapa ya anak na en;
51 E, enquanto ele descia, saíram-lhe ao encontro os seus servos e lhe contaram dizendo: O teu filho vive.
52 “A kanu hud na oras ya nepagmappya na?” kunna hapa tekid.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora ele começara a melhorar; e disseram-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 A nanonot na hapa ta ye-yen na oras ya nepangibar ni Hesus tentu ta matolay hala ya anak na en. A yen ta pake netug na ya pangurug na, kumanen hapa ta ngamin kiden makipagyan tentu.
53 Assim o pai reconheceu que foi na mesma hora em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele, e toda a sua casa.
54 A ye-yen mantu ya mekaduwa na pakaitan nga nehuga ni Hesus tentu en dimmatang ta lugar na Galileya nga nagafu ta Hudeya.
54 Este foi o segundo milagre que Jesus fez, quando ele ia da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.