Gênesis 41
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs NTLH
1 Faraógka umutain shikijuk su aidaun apuji achikam pujaun jiikiajua duwi nagkamas jimag mijan wegai, makichik tsawantai, faraón niishkam kajanum namak Nilonum uwet wajamujin kajamjauwai.
1 Dois anos se passaram. Um dia o rei do Egito sonhou que estava de pé na beira do rio Nilo.
2 Nunú namakia siete baka duwejam pegkeg aidau jiinag chijichi namaka tugkitkenian yuwinak ijunun kajamjauwai.
2 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
3 Nuniai tikich siete baka aidau watsaku pegkegchau tsumain aidau jiinag, tikich baka duwejam aidau chijichin yuwinak ijunbaunum jegantatak nuna ukujin namaka tugkitken ijuntsauwai.
3 Logo em seguida saíram do rio outras sete vacas, feias e magras, que foram ficar perto das primeiras vacas, na beira do rio.
4 Tuja nunú siete baka watsaku pegkegchau tsumain aidau, tikich siete baka duwejam pegkeg aidau ijuntatman shiig wamak yuwa amukajui.
4 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas. Aí o rei acordou.
5 Nunik shintaag tepau ataktu kanukma tikichin kajamjauwai: Untsu duwi wainkauwai trigo makichik numitak sieteya imajin nejen nejeka mantamas wakemain wajas wajattaman.
5 Mas tornou a dormir e teve outro sonho. Desta vez ele viu sete espigas de trigo que saíam de um mesmo pé; elas eram boas e cheias de grãos.
6 Tuja nuna ukujin tikich trigo sieteya imajin nejentin tujash dase umputai asa neje tsejegkush kagaku aidau jiiniajui.
6 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
7 Nunik dasen umputai asa kagaku tsejegkush aidau, tikich trigo pegkeg siete nejen mantamas wajaun wamkes yuwa amukui. Dutiktatman dii pujau shintaag, kajanmap junikja tiuwai.
7 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. O rei acordou: tinha sido um sonho.
8 Nunik nuna kajanum wainak puyatuk ane anentaimkawa tsawag kashikmas, Egipto nugkanmaya anentaimas dekamin aidaun yacha aidaujai untsuka ashí ikaunmauwai. Nunik kaunamtai faraón nii kajamjamujin ditan ashí ujakui, tujash makichkish nunú nuniktin aan kanajume tusag ujakchaju ainawai.
8 De manhã ele estava muito preocupado e por isso mandou chamar todos os adivinhos e todos os sábios do Egito. O rei contou os seus sonhos, mas nenhum dos sábios foi capaz de dar a explicação.
9 Dutika tujinkagmatai apu uwagtinun umijuk su aina nuna apuji, faraógkan chichajak:
9 Então o chefe dos copeiros disse ao rei: — Chegou a hora de confessar um erro que cometi.
10 Ame apuh, kajekam pagkan najannun apuji wijai achigkam apu Potifara jeen aents achika chimpitainum mai egkejatuawamin pujusa,
10 Um dia o senhor ficou com raiva de mim e do chefe dos padeiros e nos mandou para a cadeia, na casa do capitão da guarda.
11 kanamunum pagka najanin aidaun apuji kajamkagtujabi, nuniai wishakam antsanuk nunú kashia duwik kajamkagtujamiajai, nunú jimag kajamkagtugbauwa duka maki makichik nagkaemaktinji ajuyi.
11 Certa noite cada um de nós teve um sonho, e cada sonho queria dizer uma coisa.
12 Nunika kajamja, yaki ujapaka tusa pujajin nuwi makichik datsauch hebreo aents, aents achika chimpitain kuitamin aidaun apuji inaku waitkatai aajakua nunú achikam pujau waipakmatai, nii ujakabiaji. Dutika ajin wajukatnuk dusha aan kajamjabiaji nuna nii betek ujapakabi.
12 Lá na cadeia estava com a gente um moço hebreu, que era escravo do capitão da guarda. Contamos a esse moço os nossos sonhos, e ele explicou o que queriam dizer.
13 Tuja nii tujabauk imanisag uminkabi, duwi wika ataktu mina takatug aajakunmak wayamiajai. Untsu tikichnak suwenum jigka nená maawagmayi”, tusa ujakui.
13 E tudo deu certo, exatamente como ele havia falado. Eu voltei para o meu serviço, e o padeiro foi enforcado.
14 Tusa ujakam faraón chichaak:
14 Então o rei mandou chamar José, e foram depressa tirá-lo da cadeia. Ele fez a barba, trocou de roupa e se apresentou ao rei.
15 Dutika ejegawagmatai faraón chichajak:
15 Então o rei disse: — Eu tive um sonho que ninguém conseguiu explicar. Ouvi dizer que você é capaz de explicar sonhos.
16 Tusa tama José ayaak:
16 — Isso não depende de mim — respondeu José. — É Deus quem vai dar uma resposta para o bem do senhor, ó rei.
17 Tusa tima faraón nii kajamjamujin Josén ujaak:
17 Aí o rei disse: — Sonhei que estava de pé na beira do rio Nilo.
18 nuniai nunú namakia siete baka dekas pegkeg duwejam aidau jiinag namaka tugkitkenia chijichi ayaun yuwinak ijunun wainmajai.
18 De repente, saíram do rio sete vacas bonitas e gordas, que começaram a comer o capim da beira do rio.
19 Nuniai tikich siete baka tsumain watsaku aidau jiinag, nunú baka duwejam ijunbaunum nuna ukujin ijuntsame. ¡Wika yaunchkesh makichkish ashí Egipto nugka juwiyanak baka watsaju ibau tsumainnak wainkachuitjai!
19 Depois saíram do rio outras sete vacas, mas estas eram feias e magras. Em toda a minha vida eu nunca vi no Egito vacas tão feias como aquelas.
20 Nunú siete baka tsumain watsaku aidau, baka duwejam pegkeg aidaun wamkesag ashí yuwawag amukagmae.
20 E as vacas feias e magras engoliram as bonitas e gordas,
21 Dutika yuwawajash yuwachua nunik yama jiinainak tsumain watsaku aajakbaunak nunisag ijuniagmae.
21 mas nem dava para notar isso, pois elas continuavam tão feias como antes. Então eu acordei.
22 Untsu ataktu kanukman tikichin kajamkun, wainkamjai makichik trigonmayag sieteya imajin nejek nejen mantamas wakejumain wajas wajaun.
22 Depois tive outro sonho. Eu vi sete espigas de trigo boas e cheias de grãos, as quais saíam de um mesmo pé.
23 Untsu tikich nuna ukuujin dushakam sieteya imajin nejekuwe, tujash dasen umputai asa neje tsejegkush kagaku aidau jiinag asagmae.
23 Depois saíram sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto
24 Nunú kagaku aidau tikich dekas pegkeg nejen mantamas wajaun wamkes yuwa amukagmae. Nuna pachisan dekamin aidaun ashí ujakmajai, tujash makichkish nunú nuniktin aan kajamjaume tusag ujatkachaje”, tau.
24 e elas engoliram as sete espigas cheias e boas. Eu contei os sonhos aos adivinhos, mas nenhum deles foi capaz de explicá-los.
25 Tusa ujaam José faraógkan ayaak:
25 Então José disse ao rei: — Os dois sonhos querem dizer a mesma coisa. Por meio deles Deus está dizendo ao senhor o que ele vai fazer.
26 Siete baka pegkeg duwejam aidau kajamjaum duka siete mijan atin kajamjaume, tuja siete trigo pegkeg kajamjaum dushakam nunisagke.
26 As sete vacas bonitas são sete anos, e as sete espigas boas também são. Os dois sonhos querem dizer uma coisa só.
27 Tuja siete baka watsaku tsumain aidau baka duwejam aidau ukujin jiinag ijuntsau wainkaum dushakam siete mijan atin kajamjaume. Tuja makichik trigonmaya sieteya imajin nejentin tujash dasen umputai asa neje kagaku aidau wainkaum dushakam siete mijana nunuwai. Juwai siete mijanai nujan tepeatta nunú.
27 As sete vacas magras e feias que saíram do rio depois das bonitas e também as sete espigas secas e queimadas pelo vento quente do deserto são sete anos em que vai faltar comida.
28 “Tuja wi amina tijam nunak betek Apajuí nii dutikatnujin amina iwaintugmake.
28 É exatamente como eu disse: Deus mostrou ao senhor, ó rei, o que ele vai fazer.
29 Siete mijanai ashí Egipto nugka juwig kuashat ajakma juwamu atatui.
29 Virão sete anos em que vai haver muito alimento em todo o Egito.
30 Untsu nunú mijan nagkaemaig, nuigtushkam siete mijana imajin nujan tepeattawai. Nunikmatai nujantai senchi waitiamu atatui. Nuniau asamtai, ashí Egipto nugkanum tajimat batsamajaku aidaush senchi waitiagtatui, wagki ashí nugkanum yumain atsau asamtai.
30 Depois virão sete anos de fome.
31 Imanik shiig senchi yapajut tepeau asamtai, yaunchuk ajakma yuujakbauwa duka shiig atsuttawai.
31 E a fome será tão terrível, que ninguém lembrará do tempo em que houve muito alimento no Egito.
32 Mina apujuh, ame mai numamtinuk kajamjaum nunak Apajuí nii umiktata nuna dekas aik iwaintugmake. ¡Duka imanisag shiig wamak uminkattawai!
32 A repetição do sonho quer dizer que Deus resolveu fazer isso e vai fazer logo.
33 “Nunú nuniktin asamtai, mina apujuh, ame aents yacha shiig anentaimkau diisam etegkam Egipto nugka juwi apusata nuna diistin.
33 E José continuou: — Portanto, será bom que o senhor, ó rei, escolha um homem inteligente e sábio e o ponha para dirigir o país.
34 Nuadui mina apujuh, ame juju aatsa umikta: Adaijata nugká apuji aidau, dutikam dita ashí Egipto nugkanum yujasag ajak juukbaunmayan cinco saco aimkamu ataik makichik, tuja dieznumian jimajan aatus yaju yajumainakua, jeganum utuaktinme siete mijana duwi.
34 O rei também deve escolher homens que ficarão encarregados de viajar por todo o país para recolher a quinta parte de todas as colheitas, durante os sete anos em que elas forem boas.
35 Trigo senchi nejet mijan atata nuadui juukag ashí yaakat aina nuwi ijumjatnume. Duka amina chichamjuminig kuitamkamu ati, yapajut tepeamtaish nuwiya juki aents aidau ayugnatin asamtai.
35 Durante os anos bons que estão chegando, esses homens ajuntarão todo o trigo que puderem e o guardarão em armazéns nas cidades, sendo tudo controlado pelo senhor.
36 Aatus trigo ijumjamu asamtai, Egipto nugkanum siete mijadai yapajut tepeamtaish nuwiya juki, juju nugka juwiya aents aidau ayugnati nujantai jinawainum”, tiuwai.
36 Assim, o mantimento servirá para abastecer o país durante os sete anos de fome no Egito, e o povo não morrerá de fome.
37 Tusa José timatai, faraón niina inake aidaujai nuna antukag shiig wakejukajui.
37 O conselho de José agradou ao rei e aos seus funcionários.
38 Nunik faraón niina inake aidaun chichajak:
38 E o rei lhes disse: — Não poderíamos achar ninguém melhor para dirigir o país do que José, um homem em quem está o Espírito de Deus.
39 Tusa Josén chichajak:
39 Depois virou-se para José e disse: — Deus lhe mostrou tudo isso, e assim está claro que não há ninguém que tenha mais capacidade e sabedoria do que você.
40 Ame wi pujusa inamtaijui pujusa inamjata, nuniamin ashí mina aentsug aidauk ame tabaun umigtamkatnume. Untsu ima wiki apu ekemtaijin eketu asan amina wagagkau atatjai”, tiuwai.
40 Você vai ficar encarregado do meu palácio, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Só eu terei mais autoridade do que você, pois sou o rei.
41 Nuna tusa: “¡Nijah, wi amina juju nugka Egiptua juna apuji ati tusan adaijame!” tiuwai.
41 Neste momento eu o ponho como governador de todo o Egito.
42 Nuna tusa apu faraón niina patakumtaijin juki Josén patakuauwai. Dutika patakua chichaak: “¡Jáanch shiig pegkeg lino najanamu jukijum apegatajum!” tima dutiksag apegawajui. Dutikak nugkutai oro najanamunashkam anujajui.
42 Então o rei tirou do dedo o seu anel-sinete e o colocou no dedo de José. Em seguida mandou que o vestissem com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro no pescoço dele.
43 Dutikawagmatai niina tikich carrojin ekeniuwai, dutika ekeni aents aidaun chichajak: “José eme anentakjum tikishmaja pujusjum senchi untsumkajum: ‘¡Yamaik iina apujig juwai!’ titajum”, tiuwai. Tusa tiajam ashí aents aidauk tikishmag pujusag untsumaidau. Aatus faraón Josénak apu adaikauwai, dutikam nii Egipto nugkanum inamjauwai.
43 Depois fez com que José subisse no carro reservado para a maior autoridade do Egito depois do rei e mandou que os seus homens fossem na frente dele, gritando: “Abram caminho!” Assim, José foi posto como governador de todo o Egito.
44 Tuja duwi pujus faraón Josén chichajak:
44 O rei disse a José: — Eu sou o rei, mas sem a sua licença ninguém poderá fazer nada em toda a terra do Egito. José tinha trinta anos quando entrou para o serviço do rei do Egito. Ele saiu da presença do rei e viajou por todo o Egito.
45 Tusa faraón José daajin yapagtua amek yamaik Safenat-panéah ata tusa adaikauwai. Dutika sacerdote Potifera yaakat On tawa nuwiya aajakua nuna nawanji Asenat aajakua nujai nuweauwai. Dutikam nuadui José ashí Egipto nugkanum wekagas inamjauwai.
45 — ausente —
46 Josén jukiag faraón pujamunum ejegawaju aina nunak treinta mijanji ajai dutikau ainawai. Dutika apu adaikam faraón pujamunum pujau jiinki, Egipto nugkanum yaakat aidaun diyak weuwai.
46 — ausente —
47 Tuja siete mijanai ajak aidauk shiig kuashat nejeauwai,
47 Durante os sete anos de fartura a terra produziu cereais em grande quantidade.
48 imaniku asamtai, José ashí nugkanum trigo juukbau aidaun siete mijanai yaju yajumkawa maki makichik yaakat aidaunum ijumjauwai.
48 E José ajuntou todos os cereais e os guardou em armazéns nas cidades, ficando em cada cidade os cereais colhidos nos campos vizinhos.
49 Josék trigonak nayantsa kamatkajijai betek ijumjauwai. Imatikamu asa dekapamainchau asamtai dekapachui.
49 José ajuntou tanto mantimento, que desistiu de pesar, pois não dava mais: parecia a areia da praia do mar.
50 Tuja eke yapajut nagkamnatsaig José jimag uchin niina nuwe Asenatai akiauwai.
50 Antes de começarem os anos de fome, José teve dois filhos com a sua mulher Asenate.
51 Yama nagkamchaku akiamujinak Manasés adaikauwai “wi waitiamugnak Apajuí ashí mina pataag aidaujai sakapitkajuae” taku tuu adaikauwai.
51 Pôs no primeiro o nome de Manassés e explicou assim: “Deus me fez esquecer todos os meus sofrimentos e toda a família do meu pai.”
52 Untsu tikich uchiji ekeun Efraín adaikauwai. Nunak “juju nugka juwi pujusan waittsawaitag nunú nugkanmak pujaig, Apajuí minak jimag uchin sujuse” taku tuu adaikauwai.
52 No segundo filho pôs o nome de Efraim e disse: “Deus me deu filhos no país onde tenho sofrido.”
53 Tuja siete mijanai Egipto nugkanum ajak aidau kuashat nejek nagkaemakiu ai,
53 Então acabaram-se os sete anos de fartura no Egito,
54 nuigtu siete mijanai nujan tepeattawai tusa José tibaunak imanisag uminkauwai. Nuadui ashí nugka aidaunmak nujan tepeauwai, untsu Egipto nugkanmak yumainuk aajakui.
54 e, como José tinha dito, começaram os sete anos de fome. Nos outros países o povo passava fome, mas em todo o Egito havia o que comer.
55 Tuja egiptunmaya aents aidaushkam dita yumainjin amukag faraógkan jegajiag yutain segaidau, dutikam ditan chichajak: “Joséyai wetajum, nunikjum nii wajinjutpatig duke umiktajum”, tiuwai.
55 Quando os egípcios começaram a passar fome, foram pedir alimentos ao rei. Ele disse: — Vão falar com José e façam o que ele disser.
56 Ashí nugkanum yapajut tepeau asamtai, aents aidauk senchi waituidau, imaniagtai José trigo ijumjamun ashí ujainiuwai egiptunmaya aidau sumaktinme tusa, yapajut aan senchi tepea wegau asamtai.
56 Quando a fome aumentou no país inteiro, José abriu todos os armazéns e começou a vender cereais aos egípcios.
57 Tuja ashí tikich nugkanmaya aents aidaush José trigo ijumjamu sumakmi tusag Egipto nugkanum shimujakui, wagki ashí tikich nugkanmakesh yutaig shiig atsau asamtai.
57 E de todos os países vinha gente ao Egito para comprar cereais de José, pois no mundo inteiro havia uma grande falta de alimentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.