Gênesis 41

Awajún [Aguaruna] (AGR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Faraógka umutain shikijuk su aidaun apuji achikam pujaun jiikiajua duwi nagkamas jimag mijan wegai, makichik tsawantai, faraón niishkam kajanum namak Nilonum uwet wajamujin kajamjauwai.
1 Passados dois anos completos, Faraó teve um sonho. Parecia-lhe achar-se ele de pé junto ao Nilo.
2 Nunú namakia siete baka duwejam pegkeg aidau jiinag chijichi namaka tugkitkenian yuwinak ijunun kajamjauwai.
2 Do rio subiam sete vacas formosas à vista e gordas e pastavam no carriçal.
3 Nuniai tikich siete baka aidau watsaku pegkegchau tsumain aidau jiinag, tikich baka duwejam aidau chijichin yuwinak ijunbaunum jegantatak nuna ukujin namaka tugkitken ijuntsauwai.
3 Após elas subiam do rio outras sete vacas, feias à vista e magras; e pararam junto às primeiras, na margem do rio.
4 Tuja nunú siete baka watsaku pegkegchau tsumain aidau, tikich siete baka duwejam pegkeg aidau ijuntatman shiig wamak yuwa amukajui.
4 As vacas feias à vista e magras comiam as sete formosas à vista e gordas. Então, acordou Faraó.
5 Nunik shintaag tepau ataktu kanukma tikichin kajamjauwai: Untsu duwi wainkauwai trigo makichik numitak sieteya imajin nejen nejeka mantamas wakemain wajas wajattaman.
5 Tornando a dormir, sonhou outra vez. De uma só haste saíam sete espigas cheias e boas.
6 Tuja nuna ukujin tikich trigo sieteya imajin nejentin tujash dase umputai asa neje tsejegkush kagaku aidau jiiniajui.
6 E após elas nasciam sete espigas mirradas, crestadas do vento oriental.
7 Nunik dasen umputai asa kagaku tsejegkush aidau, tikich trigo pegkeg siete nejen mantamas wajaun wamkes yuwa amukui. Dutiktatman dii pujau shintaag, kajanmap junikja tiuwai.
7 As espigas mirradas devoravam as sete espigas grandes e cheias. Então, acordou Faraó. Fora isto um sonho.
8 Nunik nuna kajanum wainak puyatuk ane anentaimkawa tsawag kashikmas, Egipto nugkanmaya anentaimas dekamin aidaun yacha aidaujai untsuka ashí ikaunmauwai. Nunik kaunamtai faraón nii kajamjamujin ditan ashí ujakui, tujash makichkish nunú nuniktin aan kanajume tusag ujakchaju ainawai.
8 De manhã, achando-se ele de espírito perturbado, mandou chamar todos os magos do Egito e todos os seus sábios e lhes contou os sonhos; mas ninguém havia que lhos interpretasse.
9 Dutika tujinkagmatai apu uwagtinun umijuk su aina nuna apuji, faraógkan chichajak:
9 Então, disse a Faraó o copeiro-chefe: Lembro-me hoje das minhas ofensas.
10 Ame apuh, kajekam pagkan najannun apuji wijai achigkam apu Potifara jeen aents achika chimpitainum mai egkejatuawamin pujusa,
10 Estando Faraó mui indignado contra os seus servos e pondo-me sob prisão na casa do comandante da guarda, a mim e ao padeiro-chefe,
11 kanamunum pagka najanin aidaun apuji kajamkagtujabi, nuniai wishakam antsanuk nunú kashia duwik kajamkagtujamiajai, nunú jimag kajamkagtugbauwa duka maki makichik nagkaemaktinji ajuyi.
11 tivemos um sonho na mesma noite, eu e ele; sonhamos, e cada sonho com a sua própria significação.
12 Nunika kajamja, yaki ujapaka tusa pujajin nuwi makichik datsauch hebreo aents, aents achika chimpitain kuitamin aidaun apuji inaku waitkatai aajakua nunú achikam pujau waipakmatai, nii ujakabiaji. Dutika ajin wajukatnuk dusha aan kajamjabiaji nuna nii betek ujapakabi.
12 Achava-se conosco um jovem hebreu, servo do comandante da guarda; contamos-lhe os nossos sonhos, e ele no-los interpretou, a cada um segundo o seu sonho.
13 Tuja nii tujabauk imanisag uminkabi, duwi wika ataktu mina takatug aajakunmak wayamiajai. Untsu tikichnak suwenum jigka nená maawagmayi”, tusa ujakui.
13 E como nos interpretou, assim mesmo se deu: eu fui restituído ao meu cargo, o outro foi enforcado.
14 Tusa ujakam faraón chichaak:
14 Então, Faraó mandou chamar a José, e o fizeram sair à pressa da masmorra; ele se barbeou, mudou de roupa e foi apresentar-se a Faraó.
15 Dutika ejegawagmatai faraón chichajak:
15 Este lhe disse: Tive um sonho, e não há quem o interprete. Ouvi dizer, porém, a teu respeito que, quando ouves um sonho, podes interpretá-lo.
16 Tusa tama José ayaak:
16 Respondeu-lhe José: Não está isso em mim; mas Deus dará resposta favorável a Faraó.
17 Tusa tima faraón nii kajamjamujin Josén ujaak:
17 Então, contou Faraó a José: No meu sonho, estava eu de pé na margem do Nilo,
18 nuniai nunú namakia siete baka dekas pegkeg duwejam aidau jiinag namaka tugkitkenia chijichi ayaun yuwinak ijunun wainmajai.
18 e eis que subiam dele sete vacas gordas e formosas à vista e pastavam no carriçal.
19 Nuniai tikich siete baka tsumain watsaku aidau jiinag, nunú baka duwejam ijunbaunum nuna ukujin ijuntsame. ¡Wika yaunchkesh makichkish ashí Egipto nugka juwiyanak baka watsaju ibau tsumainnak wainkachuitjai!
19 Após estas subiam outras vacas, fracas, mui feias à vista e magras; nunca vi outras assim disformes, em toda a terra do Egito.
20 Nunú siete baka tsumain watsaku aidau, baka duwejam pegkeg aidaun wamkesag ashí yuwawag amukagmae.
20 E as vacas magras e ruins comiam as primeiras sete gordas;
21 Dutika yuwawajash yuwachua nunik yama jiinainak tsumain watsaku aajakbaunak nunisag ijuniagmae.
21 e, depois de as terem engolido, não davam aparência de as terem devorado, pois o seu aspecto continuava ruim como no princípio. Então, acordei.
22 Untsu ataktu kanukman tikichin kajamkun, wainkamjai makichik trigonmayag sieteya imajin nejek nejen mantamas wakejumain wajas wajaun.
22 Depois, vi, em meu sonho, que sete espigas saíam da mesma haste, cheias e boas;
23 Untsu tikich nuna ukuujin dushakam sieteya imajin nejekuwe, tujash dasen umputai asa neje tsejegkush kagaku aidau jiinag asagmae.
23 após elas nasceram sete espigas secas, mirradas e crestadas do vento oriental.
24 Nunú kagaku aidau tikich dekas pegkeg nejen mantamas wajaun wamkes yuwa amukagmae. Nuna pachisan dekamin aidaun ashí ujakmajai, tujash makichkish nunú nuniktin aan kajamjaume tusag ujatkachaje”, tau.
24 As sete espigas mirradas devoravam as sete espigas boas. Contei-o aos magos, mas ninguém houve que mo interpretasse.
25 Tusa ujaam José faraógkan ayaak:
25 Então, lhe respondeu José: O sonho de Faraó é apenas um; Deus manifestou a Faraó o que há de fazer.
26 Siete baka pegkeg duwejam aidau kajamjaum duka siete mijan atin kajamjaume, tuja siete trigo pegkeg kajamjaum dushakam nunisagke.
26 As sete vacas boas serão sete anos; as sete espigas boas, também sete anos; o sonho é um só.
27 Tuja siete baka watsaku tsumain aidau baka duwejam aidau ukujin jiinag ijuntsau wainkaum dushakam siete mijan atin kajamjaume. Tuja makichik trigonmaya sieteya imajin nejentin tujash dasen umputai asa neje kagaku aidau wainkaum dushakam siete mijana nunuwai. Juwai siete mijanai nujan tepeatta nunú.
27 As sete vacas magras e feias, que subiam após as primeiras, serão sete anos, bem como as sete espigas mirradas e crestadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 “Tuja wi amina tijam nunak betek Apajuí nii dutikatnujin amina iwaintugmake.
28 Esta é a palavra, como acabo de dizer a Faraó, que Deus manifestou a Faraó que ele há de fazer.
29 Siete mijanai ashí Egipto nugka juwig kuashat ajakma juwamu atatui.
29 Eis aí vêm sete anos de grande abundância por toda a terra do Egito.
30 Untsu nunú mijan nagkaemaig, nuigtushkam siete mijana imajin nujan tepeattawai. Nunikmatai nujantai senchi waitiamu atatui. Nuniau asamtai, ashí Egipto nugkanum tajimat batsamajaku aidaush senchi waitiagtatui, wagki ashí nugkanum yumain atsau asamtai.
30 Seguir-se-ão sete anos de fome, e toda aquela abundância será esquecida na terra do Egito, e a fome consumirá a terra;
31 Imanik shiig senchi yapajut tepeau asamtai, yaunchuk ajakma yuujakbauwa duka shiig atsuttawai.
31 e não será lembrada a abundância na terra, em vista da fome que seguirá, porque será gravíssima.
32 Mina apujuh, ame mai numamtinuk kajamjaum nunak Apajuí nii umiktata nuna dekas aik iwaintugmake. ¡Duka imanisag shiig wamak uminkattawai!
32 O sonho de Faraó foi dúplice, porque a coisa é estabelecida por Deus, e Deus se apressa a fazê-la.
33 “Nunú nuniktin asamtai, mina apujuh, ame aents yacha shiig anentaimkau diisam etegkam Egipto nugka juwi apusata nuna diistin.
33 Agora, pois, escolha Faraó um homem ajuizado e sábio e o ponha sobre a terra do Egito.
34 Nuadui mina apujuh, ame juju aatsa umikta: Adaijata nugká apuji aidau, dutikam dita ashí Egipto nugkanum yujasag ajak juukbaunmayan cinco saco aimkamu ataik makichik, tuja dieznumian jimajan aatus yaju yajumainakua, jeganum utuaktinme siete mijana duwi.
34 Faça isso Faraó, e ponha administradores sobre a terra, e tome a quinta parte dos frutos da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Trigo senchi nejet mijan atata nuadui juukag ashí yaakat aina nuwi ijumjatnume. Duka amina chichamjuminig kuitamkamu ati, yapajut tepeamtaish nuwiya juki aents aidau ayugnatin asamtai.
35 Ajuntem os administradores toda a colheita dos bons anos que virão, recolham cereal debaixo do poder de Faraó, para mantimento nas cidades, e o guardem.
36 Aatus trigo ijumjamu asamtai, Egipto nugkanum siete mijadai yapajut tepeamtaish nuwiya juki, juju nugka juwiya aents aidau ayugnati nujantai jinawainum”, tiuwai.
36 Assim, o mantimento será para abastecer a terra nos sete anos da fome que haverá no Egito; para que a terra não pereça de fome.
37 Tusa José timatai, faraón niina inake aidaujai nuna antukag shiig wakejukajui.
37 O conselho foi agradável a Faraó e a todos os seus oficiais.
38 Nunik faraón niina inake aidaun chichajak:
38 Disse Faraó aos seus oficiais: Acharíamos, porventura, homem como este, em quem há o Espírito de Deus?
39 Tusa Josén chichajak:
39 Depois, disse Faraó a José: Visto que Deus te fez saber tudo isto, ninguém há tão ajuizado e sábio como tu.
40 Ame wi pujusa inamtaijui pujusa inamjata, nuniamin ashí mina aentsug aidauk ame tabaun umigtamkatnume. Untsu ima wiki apu ekemtaijin eketu asan amina wagagkau atatjai”, tiuwai.
40 Administrarás a minha casa, e à tua palavra obedecerá todo o meu povo; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Nuna tusa: “¡Nijah, wi amina juju nugka Egiptua juna apuji ati tusan adaijame!” tiuwai.
41 Disse mais Faraó a José: Vês que te faço autoridade sobre toda a terra do Egito.
42 Nuna tusa apu faraón niina patakumtaijin juki Josén patakuauwai. Dutika patakua chichaak: “¡Jáanch shiig pegkeg lino najanamu jukijum apegatajum!” tima dutiksag apegawajui. Dutikak nugkutai oro najanamunashkam anujajui.
42 Então, tirou Faraó o seu anel de sinete da mão e o pôs na mão de José, fê-lo vestir roupas de linho fino e lhe pôs ao pescoço um colar de ouro.
43 Dutikawagmatai niina tikich carrojin ekeniuwai, dutika ekeni aents aidaun chichajak: “José eme anentakjum tikishmaja pujusjum senchi untsumkajum: ‘¡Yamaik iina apujig juwai!’ titajum”, tiuwai. Tusa tiajam ashí aents aidauk tikishmag pujusag untsumaidau. Aatus faraón Josénak apu adaikauwai, dutikam nii Egipto nugkanum inamjauwai.
43 E fê-lo subir ao seu segundo carro, e clamavam diante dele: Inclinai-vos! Desse modo, o constituiu sobre toda a terra do Egito.
44 Tuja duwi pujus faraón Josén chichajak:
44 Disse ainda Faraó a José: Eu sou Faraó, contudo sem a tua ordem ninguém levantará mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 Tusa faraón José daajin yapagtua amek yamaik Safenat-panéah ata tusa adaikauwai. Dutika sacerdote Potifera yaakat On tawa nuwiya aajakua nuna nawanji Asenat aajakua nujai nuweauwai. Dutikam nuadui José ashí Egipto nugkanum wekagas inamjauwai.
45 E a José chamou Faraó de Zafenate-Paneia e lhe deu por mulher a Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om; e percorreu José toda a terra do Egito.
46 Josén jukiag faraón pujamunum ejegawaju aina nunak treinta mijanji ajai dutikau ainawai. Dutika apu adaikam faraón pujamunum pujau jiinki, Egipto nugkanum yaakat aidaun diyak weuwai.
46 Era José da idade de trinta anos quando se apresentou a Faraó, rei do Egito, e andou por toda a terra do Egito.
47 Tuja siete mijanai ajak aidauk shiig kuashat nejeauwai,
47 Nos sete anos de fartura a terra produziu abundantemente.
48 imaniku asamtai, José ashí nugkanum trigo juukbau aidaun siete mijanai yaju yajumkawa maki makichik yaakat aidaunum ijumjauwai.
48 E ajuntou José todo o mantimento que houve na terra do Egito durante os sete anos e o guardou nas cidades; o mantimento do campo ao redor de cada cidade foi guardado na mesma cidade.
49 Josék trigonak nayantsa kamatkajijai betek ijumjauwai. Imatikamu asa dekapamainchau asamtai dekapachui.
49 Assim, ajuntou José muitíssimo cereal, como a areia do mar, até perder a conta, porque ia além das medidas.
50 Tuja eke yapajut nagkamnatsaig José jimag uchin niina nuwe Asenatai akiauwai.
50 Antes de chegar a fome, nasceram dois filhos a José, os quais lhe deu Asenate, filha de Potífera, sacerdote de Om.
51 Yama nagkamchaku akiamujinak Manasés adaikauwai “wi waitiamugnak Apajuí ashí mina pataag aidaujai sakapitkajuae” taku tuu adaikauwai.
51 José ao primogênito chamou de Manassés, pois disse: Deus me fez esquecer de todos os meus trabalhos e de toda a casa de meu pai.
52 Untsu tikich uchiji ekeun Efraín adaikauwai. Nunak “juju nugka juwi pujusan waittsawaitag nunú nugkanmak pujaig, Apajuí minak jimag uchin sujuse” taku tuu adaikauwai.
52 Ao segundo, chamou-lhe Efraim, pois disse: Deus me fez próspero na terra da minha aflição.
53 Tuja siete mijanai Egipto nugkanum ajak aidau kuashat nejek nagkaemakiu ai,
53 Passados os sete anos de abundância, que houve na terra do Egito,
54 nuigtu siete mijanai nujan tepeattawai tusa José tibaunak imanisag uminkauwai. Nuadui ashí nugka aidaunmak nujan tepeauwai, untsu Egipto nugkanmak yumainuk aajakui.
54 começaram a vir os sete anos de fome, como José havia predito; e havia fome em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 Tuja egiptunmaya aents aidaushkam dita yumainjin amukag faraógkan jegajiag yutain segaidau, dutikam ditan chichajak: “Joséyai wetajum, nunikjum nii wajinjutpatig duke umiktajum”, tiuwai.
55 Sentindo toda a terra do Egito a fome, clamou o povo a Faraó por pão; e Faraó dizia a todos os egípcios: Ide a José; o que ele vos disser fazei.
56 Ashí nugkanum yapajut tepeau asamtai, aents aidauk senchi waituidau, imaniagtai José trigo ijumjamun ashí ujainiuwai egiptunmaya aidau sumaktinme tusa, yapajut aan senchi tepea wegau asamtai.
56 Havendo, pois, fome sobre toda a terra, abriu José todos os celeiros e vendia aos egípcios; porque a fome prevaleceu na terra do Egito.
57 Tuja ashí tikich nugkanmaya aents aidaush José trigo ijumjamu sumakmi tusag Egipto nugkanum shimujakui, wagki ashí tikich nugkanmakesh yutaig shiig atsau asamtai.
57 E todas as terras vinham ao Egito, para comprar de José, porque a fome prevaleceu em todo o mundo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.