1 Samuel 20

Awajún [Aguaruna] (AGR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yaakat Naiot Ramá jegattak awa nuwi pujau David Jonatán pujamunum weuwai. Nunik jegaa iniak:
1 Partiu Davi de Naiot, perto de Ramá e veio ter com Jônatas. Disse-lhe: Que fiz eu? Qual é o meu crime, e que mal fiz ao teu pai, para que ele queira matar-me?
2 Tusa tama Jonatán ayaak:
2 Não, respondeu Jônatas, tu não morrerás! Meu pai não faz coisa alguma, grande ou pequena, sem me dizer. Por que me ocultaria isso? Não é possível!
3 Tama David ataktu chichajak:
3 Mas Davi insistiu com juramento: Teu pai bem sabe que eu te sou simpático, e por isso deve ter pensado: que Jônatas não o saiba, para que não se entristeça demasiado. Por Deus e pela tua vida, há apenas um passo entre mim e a morte!
4 Tusa tama Jonatán iniak:
4 Jônatas respondeu-lhe: Que queres que eu faça? Eu o farei.
5 Tama David ayaak:
5 Amanhã, disse Davi, é lua nova, e eu devia jantar à mesa do rei. Deixa-me partir; ocultar-me-ei no campo até a tarde do terceiro dia.
6 Tuja amina apa mina pachitus inimpakuig: ‘Maki makichik mijantin kuntin maa apeaku Apajuí ememattai jegau asamtai, wisha mina pataag aidau Belén batsata nujai ijunjan jiistamatjai tusa segatkui awemamjai’, tita.
6 Se teu pai notar minha ausência, dir-lhe-ás que te pedi licença para ir até Belém, minha cidade natal, onde toda a minha família oferece um sacrifício anual.
7 Tusa tamin ayu timataig shiig aneasan juwaktajai. Untsu nii kajeakui dekaattame dekas maatag tawapi tusam.
7 Se ele disser que está bem, o teu servo nada terá a temer; mas se ele, ao contrário, se irritar, fica sabendo que ele decretou a minha perda.
8 Nuadui wait aneasam wi segajam nunú umigtukta. Wagki wika yainikmi tau asan ame mina kumpag ata tujutkumin, Tuke Pujuu daajin chicham umikmaiji. Tuja dekas mina utugchatjuitkuig, amina apai ejetutsuk amek dekas mantuata”, tiuwai.
8 Mostra-te amigo para com teu servo, pois que fizeste um pacto comigo em nome do Senhor. Se eu tenho alguma culpa, mata-me tu mesmo; por que fazer-me comparecer diante do teu pai?
9 Tusa tutai Jonatán ayaak:
9 Jônatas disse-lhe: Longe de ti tal coisa! Se eu souber que de fato meu pai resolveu perder-te, juro que te avisarei.
10 Tusa tama David niina iniak:
10 Mas quem me informará, perguntou Davi, se teu pai te responder duramente?
11 Tutai Jonatán ayaak:
11 Vamos ao campo, disse-lhe Jônatas. E foram ambos ao campo.
12 Nuwi jeganta Jonatán Davitan chichajak:
12 Então Jônatas falou: Por Javé, Deus de Israel! Amanhã ou depois de amanhã sondarei meu pai. Se tudo for favorável a ti e eu não te avisar,
13 Untsu mantamatag taun dekayatkun, wi amina agkan utugchat atsaunum tupikak uwemjati tusan ujakchamtaig, Tuke Pujuu suwimkan sujusti. ¡Tuke Pujuu mina apajun yaigkua dutiksag aminash yaimpakti!
13 então o Senhor me trate com todo o seu rigor! E se meu pai te quiser fazer mal, avisar-te-ei da mesma forma; deixar-te-ei então partir e poderás estar tranqüilo. Que o Senhor esteja contigo, como esteve com meu pai!
14 Nunak wika Tuke Pujuu daajin umiktinjun tajame. Tuja wi iwaku pujakuig wi amina yayajam dutiksamek, minash wait aneasam yainkatin ata. Tuja wi jakamtaishkam,
14 Mais tarde, se eu for ainda vivo, conservar-me-ás tua amizade {em nome} do Senhor. Mas, se eu morrer,
15 Tuke Pujuu amina shiwaajum aidaun ashí ijinamtaish mina uchig aidauk tuke wait anenjatin ata.
15 não retires jamais tua benevolência de minha casa, nem mesmo quando o Senhor exterminar da face da terra todos os inimigos de Davi!
16 Ame nunú umishtaik, Tuke Pujuu amina pataim aidaujai suwimkan amastinai”, tau. Aatus tusa Jonatán Davidjai chichaman umikajui.
16 Foi assim que Jônatas fez aliança com a casa de Davi, e o Senhor vingou-se dos inimigos de Davi.
17 Nuadui Jonatán niina iyashi aneemaina imatikas Davitan aneau asa ataktu awagki niijai chichaman umikui.
17 Jônatas conjurou ainda uma vez a Davi, em nome da amizade que lhe consagrava, pois o amava de toda a sua alma.
18 Nuna umika Jonatán Davitan chichajak:
18 Amanhã, continuou Jônatas, é lua nova, e notarão tua ausência.
19 Tuja kampatum tsawan wetai, wagkag imanikash megkaekae tusag, aminí senchi anentamiagtatui. Nuniktin asamtai ame yaunchuk uumkabium nuwi wetá nunikam kaya múun batsata nuna awin uumkam pujusta.
19 Descerás, pois, sem falta, depois de amanhã ao lugar onde te escondeste no dia do ajuste, e ficarás junto à pedra de Ezel.
20 Nuwi pujamin flechanash shiijash akenag taunig wajakin ame pujamunmanini kampatum flechan akenkattajai.
20 Atirarei três flechas para o lado da pedra como se visasse a um alvo.
21 Dutikan mina inakjun chichagkun: ‘Flecha nagkimamu tikiju batsata nunú utita’, takui dekattame. Nunikam anenjas jiinkita, wagki nunak utugchat atsutin asamtai titatjai. Nunak Tuke Pujuu tutaya nuna daajin umiktinjun tajame.
21 Depois mandarei meu servo buscar as flechas. Se eu lhe gritar: Olha! Estão atrás de ti, apanha-as! Então poderás vir, porque tudo te é favorável, e não há mal algum a temer, por Deus!
22 Untsu wi niina chichagkun: ‘Flecha nagkimamu imau kakeka nunú diista’, takuig dekaattame Tuke Pujuuwap weti tujutua tusam, nuniakum ¡tupikakta!
22 Se, porém, eu disser ao rapaz: Olha! As flechas estão diante de ti, um pouco mais longe. Então foge, porque essa é a vontade de Deus.
23 Juju chicham umikag duka Tuke Pujuu ii emematin ainag nuna daajin tuke atin umikji”, tiajui.
23 Quanto à palavra que nos demos um ao outro, o Senhor seja testemunha entre nós para sempre.
24 Aatus tusag Jonatán niina apaji pujusa inamtaijin wakettai, Davitak ikam kaya múun ayaunum nuna awin uumkatatus weuwai. Nuwi uumak pujai jiista jegamtai apu yujumka yuwatatus mesanum jeganta ekemsauwai.
24 Davi escondeu-se no campo. No dia da lua nova, o rei pôs-se à mesa para comer,
25 Nii tuké ekemsa yutaijin tanisha tuntupek ekemsauwai. Nunikmatai Jonatán niina apajijai niinis ekemsauwai. Untsu Abner niina apajijai tsanias ekemsauwai. Tuja Davita ekemtaiji agkan juwakui.
25 sentando-se, como de costume, numa cadeira junto à parede. Jônatas levantou-se para que Abner pudesse sentar-se ao lado de Saul, e o lugar de Davi ficou desocupado.
26 Nunú tsawantinig apuk Davidnak pachikchauwai, wagki pegkegchau takamsas eke iwagmamchau asa, sacerdote yuwinamunum pachiinak yumainchau asa, megkaekatai tau asa pachitsuk idaisauwai.
26 Naquele dia Saul não disse nada. Algo aconteceu-lhe, pensou ele; provavelmente não está puro; deve ter contraído alguma impureza.
27 Tuja kashinia duwi jiistabaunmashkam Davita ekemsa yutaijig nunisag agkan au. Nunitai Saúl niina uchiji Jonatágkan iniak:
27 No dia seguinte, segundo dia da lua, o lugar de Davi continuava vazio. Saul disse ao seu filho Jônatas: Por que o filho de Isaí não veio comer, nem ontem nem hoje?
28 Tusa iniam Jonatán ayaak:
28 Davi pediu-me com instâncias, respondeu Jônatas, para ir a Belém.
29 Nuna segatak aatus tujutmae: ‘Mina pataag kuntinu maa apeak Apajuín emematiagtin asamtai, mina yatsug taata tusa untsugkae’, tujutmae. Nuadui juwi jiistamainun niina yachi emkau aidaujai Belégnum jiistamatjai tusa segatkui, ayu wetá timajai. Nuwi weu asa, jutijai ijunag yujumka yuwatsu nunak aniawai”, tiuwai.
29 Disse-me: deixa-me ir, rogo-te, porque temos na cidade um sacrifício de família, ao qual meu irmão me convidou. Se me queres dar um prazer, permite-me que vá rever meus irmãos. Por isso não veio ele à mesa do rei.
30 Tusa tutai Saúl Jonatágkan shiig senchi kajejuk chichajak:
30 Então Saul encolerizou-se contra Jônatas: Filho de prostituta, disse-lhe, não sei eu porventura que és amigo do filho de Isaí, o que é uma vergonha para ti e para tua mãe?
31 Nuadui Jesé uchiji eke iwaku pujaigkik, amek makichkish Israel aents aidau apujig achattame. ¡Nunikaig tachakmek aents ishiakam David achika itagtuata maatjai!”, tiuwai.
31 Enquanto viver esse homem na terra, não estarás seguro, nem tu nem o teu trono. Vamos! Vai buscá-lo e traze-mo; ele merece a morte!
32 Tama Jonatán ayaak:
32 Jônatas respondeu ao seu pai: Por que deverá ele morrer? Que fez ele?
33 Tujash Saúlak Jonatágnak aitsuk wajaakug nagki jukiuwai niina maatatus. Dutikam nii anentaimas dekas mina apag Davita maatag tawapi tiuwai.
33 Saul brandiu sua lança para feri-lo, e Jônatas viu que a morte de Davi era coisa decidida pelo seu pai.
34 Nunik kajeka jimag tsawanta nunú jiista tsawagbaunum yujumkan yuwatatus mesanum eketu wajaki yujumkanak yutsuk ukukiuwai, wagki niina apaji Davitan maatatus datsantan chichaju asamtai.
34 Furioso, deixou a mesa sem comer naquele segundo dia da lua. As injúrias que seu pai tinha proferido contra a Davi tinham-no afligido profundamente.
35 Tuja Davitak chichama ujatkachagtimpash tusa dakamak pujai, kashin tsawag Jonatán niina inake datsauchijai David uumak pujamunum weuwai.
35 Na manhã seguinte, Jônatas saiu ao campo e foi ao lugar combinado com Davi, acompanhado de um jovem servo.
36 Nunik jegantag niina inaken chichajak:
36 Vai, disse ele, e traze-me as setas que vou atirar. Mas, enquanto o rapaz corria, Jônatas atirou outra flecha mais para além dele.
37 Nunú flecha nagkimamu tepaunum niina inake jeganmatai shiig senchi untsuka chichajak:
37 Quando chegou ao lugar da flecha, Jônatas gritou-lhe: Não está a flecha mais para lá de ti?
38 Nuna tusa ataktushkam untsuak:
38 E ajuntou: Vamos, apressa-te, não te demores. O servo apanhou a flecha e voltou ao seu senhor; e de nada suspeitou,
39 Tujash inakak Jonatán tuke aneas Davita ujaak tabaunak makichkish dekachui, wagki nunak Jonatán ima Davidjaig dekajakui. Nuadui nunú inakak mina apug nagkimtan unuimagtasampap nagkimua, tiuwai.
39 porque só Jônatas e Davi conheciam o ajuste.
40 Nuna ashí dutika Jonatán nagkimtaiji aidaun jegá ejegata tusa niina inaken susauwai.
40 Depois disso, entregou Jônatas suas armas ao rapaz, dizendo-lhe: Vai, leva-as para a cidade.
41 Dutika susam wakitkimtai, David kaya ayaunum uumak pujau jiinki Jonatán wajamunum jeganta, niina eme anentus tsuntsuma kampatuma imania nijayin nugkan antigkui. Nuadui pagkunik kumpamdayinak egaanidau, nunik David buutbaun mijaakui.
41 Logo que ele partiu, deixou Davi o seu esconderijo e curvou-se até a terra, prostrando-se três vezes; beijaram-se mutuamente, chorando, e Davi estava ainda mais comovido que o seu amigo.
42 Nunikmatai, Jonatán Davitan chichajak:
42 Jônatas disse-lhe: Vai em paz, agora que demos um ao outro nossa palavra com este juramento: o Senhor seja para sempre testemunha entre ti e mim, entre a tua posteridade e a minha!
43 — ausente —
43 Davi partiu, e Jônatas voltou para a cidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.