1 Samuel 20
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs ACF
1 Yaakat Naiot Ramá jegattak awa nuwi pujau David Jonatán pujamunum weuwai. Nunik jegaa iniak:
1 Então fugiu Davi de Naiote, em Ramá; e veio, e disse a Jônatas: Que fiz eu? Qual é o meu crime? E qual é o meu pecado diante de teu pai, que procura tirar-me a vida?
2 Tusa tama Jonatán ayaak:
2 E ele lhe disse: Tal não suceda; não morrerás; eis que meu pai não faz coisa nenhuma grande, nem pequena, sem primeiro me informar; por que, pois, meu pai me encobriria este negócio? Não será assim.
3 Tama David ataktu chichajak:
3 Então Davi tornou a jurar, e disse: Teu pai sabe muito bem que achei graça em teus olhos; por isso disse: Não saiba isto Jônatas, para que não se magoe. Mas, na verdade, como vive o Senhor, e como vive a tua alma, há apenas um passo entre mim e a morte.
4 Tusa tama Jonatán iniak:
4 E disse Jônatas a Davi: O que disser a tua alma, eu te farei.
5 Tama David ayaak:
5 Disse Davi a Jônatas: Eis que amanhã é a lua nova, em que costumo assentar-me com o rei para comer; porém deixa-me ir, e esconder-me-ei no campo, até à tarde do terceiro dia.
6 Tuja amina apa mina pachitus inimpakuig: ‘Maki makichik mijantin kuntin maa apeaku Apajuí ememattai jegau asamtai, wisha mina pataag aidau Belén batsata nujai ijunjan jiistamatjai tusa segatkui awemamjai’, tita.
6 Se teu pai notar a minha ausência, dirás: Davi me pediu muito que o deixasse ir correndo a Belém, sua cidade; porquanto se faz lá o sacrifício anual para toda a linhagem.
7 Tusa tamin ayu timataig shiig aneasan juwaktajai. Untsu nii kajeakui dekaattame dekas maatag tawapi tusam.
7 Se disser assim: Está bem; então teu servo tem paz; porém se muito se indignar, sabe que já está inteiramente determinado no mal.
8 Nuadui wait aneasam wi segajam nunú umigtukta. Wagki wika yainikmi tau asan ame mina kumpag ata tujutkumin, Tuke Pujuu daajin chicham umikmaiji. Tuja dekas mina utugchatjuitkuig, amina apai ejetutsuk amek dekas mantuata”, tiuwai.
8 Usa, pois, de misericórdia com o teu servo, porque o fizeste entrar contigo em aliança do Senhor; se, porém, há em mim crime, mata-me tu mesmo; por que me levarias a teu pai?
9 Tusa tutai Jonatán ayaak:
9 Então disse Jônatas: Longe de ti tal coisa; porém se de alguma forma soubesse que já este mal está inteiramente determinado por meu pai, para que viesse sobre ti, não to revelaria eu?
10 Tusa tama David niina iniak:
10 E disse Davi a Jônatas: Quem me fará saber, se por acaso teu pai te responder asperamente?
11 Tutai Jonatán ayaak:
11 Então disse Jônatas a Davi: Vem e saiamos ao campo. E saíram ambos ao campo.
12 Nuwi jeganta Jonatán Davitan chichajak:
12 E disse Jônatas a Davi: O Senhor Deus de Israel seja testemunha! Sondando eu a meu pai amanhã a estas horas, ou depois de amanhã, e eis que se houver coisa favorável para Davi, e eu então não enviar a ti, e não to fizer saber;
13 Untsu mantamatag taun dekayatkun, wi amina agkan utugchat atsaunum tupikak uwemjati tusan ujakchamtaig, Tuke Pujuu suwimkan sujusti. ¡Tuke Pujuu mina apajun yaigkua dutiksag aminash yaimpakti!
13 O Senhor faça assim com Jônatas outro tanto; que se aprouver a meu pai fazer-te mal, também to farei saber, e te deixarei partir, e irás em paz; e o Senhor seja contigo, assim como foi com meu pai.
14 Nunak wika Tuke Pujuu daajin umiktinjun tajame. Tuja wi iwaku pujakuig wi amina yayajam dutiksamek, minash wait aneasam yainkatin ata. Tuja wi jakamtaishkam,
14 E, se eu então ainda viver, porventura não usarás comigo da beneficência do Senhor, para que não morra?
15 Tuke Pujuu amina shiwaajum aidaun ashí ijinamtaish mina uchig aidauk tuke wait anenjatin ata.
15 Nem tampouco cortarás da minha casa a tua beneficência eternamente; nem ainda quando o Senhor desarraigar da terra a cada um dos inimigos de Davi.
16 Ame nunú umishtaik, Tuke Pujuu amina pataim aidaujai suwimkan amastinai”, tau. Aatus tusa Jonatán Davidjai chichaman umikajui.
16 Assim fez Jônatas aliança com a casa de Davi, dizendo: O Senhor o requeira da mão dos inimigos de Davi.
17 Nuadui Jonatán niina iyashi aneemaina imatikas Davitan aneau asa ataktu awagki niijai chichaman umikui.
17 E Jônatas fez jurar a Davi de novo, porquanto o amava; porque o amava com todo o amor da sua alma.
18 Nuna umika Jonatán Davitan chichajak:
18 E disse-lhe Jônatas: Amanhã é a lua nova, e não te acharão no teu lugar, pois o teu assento se achará vazio.
19 Tuja kampatum tsawan wetai, wagkag imanikash megkaekae tusag, aminí senchi anentamiagtatui. Nuniktin asamtai ame yaunchuk uumkabium nuwi wetá nunikam kaya múun batsata nuna awin uumkam pujusta.
19 E, ausentando-te tu três dias, desce apressadamente, e vai àquele lugar onde te escondeste no dia do negócio; e fica-te junto à pedra de Ezel.
20 Nuwi pujamin flechanash shiijash akenag taunig wajakin ame pujamunmanini kampatum flechan akenkattajai.
20 E eu atirarei três flechas para aquele lado, como se atirasse ao alvo.
21 Dutikan mina inakjun chichagkun: ‘Flecha nagkimamu tikiju batsata nunú utita’, takui dekattame. Nunikam anenjas jiinkita, wagki nunak utugchat atsutin asamtai titatjai. Nunak Tuke Pujuu tutaya nuna daajin umiktinjun tajame.
21 E eis que mandarei o moço dizendo: Anda, busca as flechas. Se eu expressamente disser ao moço: Olha que as flechas estão para cá de ti; toma-o contigo, e vem, porque há paz para ti, e não há nada, vive o Senhor.
22 Untsu wi niina chichagkun: ‘Flecha nagkimamu imau kakeka nunú diista’, takuig dekaattame Tuke Pujuuwap weti tujutua tusam, nuniakum ¡tupikakta!
22 Porém se disser ao moço assim: Olha que as flechas estão para lá de ti; vai-te embora, porque o Senhor te deixa ir.
23 Juju chicham umikag duka Tuke Pujuu ii emematin ainag nuna daajin tuke atin umikji”, tiajui.
23 E quanto ao negócio de que eu e tu falamos, eis que o Senhor está entre mim e ti eternamente.
24 Aatus tusag Jonatán niina apaji pujusa inamtaijin wakettai, Davitak ikam kaya múun ayaunum nuna awin uumkatatus weuwai. Nuwi uumak pujai jiista jegamtai apu yujumka yuwatatus mesanum jeganta ekemsauwai.
24 Escondeu-se, pois, Davi no campo; e, sendo a lua nova, assentou-se o rei para comer pão.
25 Nii tuké ekemsa yutaijin tanisha tuntupek ekemsauwai. Nunikmatai Jonatán niina apajijai niinis ekemsauwai. Untsu Abner niina apajijai tsanias ekemsauwai. Tuja Davita ekemtaiji agkan juwakui.
25 E, assentando-se o rei, como das outras vezes, no seu assento, no lugar junto à parede, Jônatas se levantou, e assentou-se Abner ao lado de Saul; e o lugar de Davi apareceu vazio.
26 Nunú tsawantinig apuk Davidnak pachikchauwai, wagki pegkegchau takamsas eke iwagmamchau asa, sacerdote yuwinamunum pachiinak yumainchau asa, megkaekatai tau asa pachitsuk idaisauwai.
26 Porém naquele dia não disse Saul nada, porque dizia: Aconteceu-lhe alguma coisa, pela qual não está limpo; certamente não está limpo.
27 Tuja kashinia duwi jiistabaunmashkam Davita ekemsa yutaijig nunisag agkan au. Nunitai Saúl niina uchiji Jonatágkan iniak:
27 Sucedeu também no outro dia, o segundo da lua nova, que o lugar de Davi apareceu vazio; disse, pois, Saul a Jônatas, seu filho: Por que não veio o filho de Jessé nem ontem nem hoje a comer pão?
28 Tusa iniam Jonatán ayaak:
28 E respondeu Jônatas a Saul: Davi me pediu encarecidamente que o deixasse ir a Belém.
29 Nuna segatak aatus tujutmae: ‘Mina pataag kuntinu maa apeak Apajuín emematiagtin asamtai, mina yatsug taata tusa untsugkae’, tujutmae. Nuadui juwi jiistamainun niina yachi emkau aidaujai Belégnum jiistamatjai tusa segatkui, ayu wetá timajai. Nuwi weu asa, jutijai ijunag yujumka yuwatsu nunak aniawai”, tiuwai.
29 Dizendo: Peço-te que me deixes ir, porquanto a nossa linhagem tem um sacrifício na cidade, e meu irmão mesmo me mandou ir; se, pois, agora tenho achado graça em teus olhos, peço-te que me deixes partir, para que veja a meus irmãos; por isso não veio à mesa do rei.
30 Tusa tutai Saúl Jonatágkan shiig senchi kajejuk chichajak:
30 Então se acendeu a ira de Saul contra Jônatas, e disse-lhe: Filho da mulher perversa e rebelde; não sei eu que tens escolhido o filho de Jessé, para vergonha tua e para vergonha da nudez de tua mãe?
31 Nuadui Jesé uchiji eke iwaku pujaigkik, amek makichkish Israel aents aidau apujig achattame. ¡Nunikaig tachakmek aents ishiakam David achika itagtuata maatjai!”, tiuwai.
31 Porque todos os dias que o filho de Jessé viver sobre a terra nem tu estarás seguro, nem o teu reino; pelo que envia, e traze-mo nesta hora; porque é digno de morte.
32 Tama Jonatán ayaak:
32 Então respondeu Jônatas a Saul, seu pai, e lhe disse: Por que há de morrer? Que tem feito?
33 Tujash Saúlak Jonatágnak aitsuk wajaakug nagki jukiuwai niina maatatus. Dutikam nii anentaimas dekas mina apag Davita maatag tawapi tiuwai.
33 Então Saul atirou-lhe com a lança, para o ferir; assim entendeu Jônatas que já seu pai tinha determinado matar a Davi.
34 Nunik kajeka jimag tsawanta nunú jiista tsawagbaunum yujumkan yuwatatus mesanum eketu wajaki yujumkanak yutsuk ukukiuwai, wagki niina apaji Davitan maatatus datsantan chichaju asamtai.
34 Por isso Jônatas, todo encolerizado, se levantou da mesa; e no segundo dia da lua nova não comeu pão; porque se magoava por causa de Davi, porque seu pai o tinha humilhado.
35 Tuja Davitak chichama ujatkachagtimpash tusa dakamak pujai, kashin tsawag Jonatán niina inake datsauchijai David uumak pujamunum weuwai.
35 E aconteceu, pela manhã, que Jônatas saiu ao campo, ao tempo que tinha ajustado com Davi, e um moço pequeno com ele.
36 Nunik jegantag niina inaken chichajak:
36 Então disse ao seu moço: Corre a buscar as flechas que eu atirar. Correu, pois, o moço, e ele atirou uma flecha, que fez passar além dele.
37 Nunú flecha nagkimamu tepaunum niina inake jeganmatai shiig senchi untsuka chichajak:
37 E, chegando o moço ao lugar da flecha que Jônatas tinha atirado, gritou Jônatas atrás do moço, e disse: Não está porventura a flecha mais para lá de ti?
38 Nuna tusa ataktushkam untsuak:
38 E tornou Jônatas a gritar atrás do moço: Apressa-te, corre, não te demores. E o moço de Jônatas apanhou as flechas, e veio a seu senhor.
39 Tujash inakak Jonatán tuke aneas Davita ujaak tabaunak makichkish dekachui, wagki nunak Jonatán ima Davidjaig dekajakui. Nuadui nunú inakak mina apug nagkimtan unuimagtasampap nagkimua, tiuwai.
39 E o moço não entendeu coisa alguma; só Jônatas e Davi sabiam deste negócio.
40 Nuna ashí dutika Jonatán nagkimtaiji aidaun jegá ejegata tusa niina inaken susauwai.
40 Então Jônatas deu as suas armas ao moço que trazia, e disse-lhe: Anda, e leva-as à cidade.
41 Dutika susam wakitkimtai, David kaya ayaunum uumak pujau jiinki Jonatán wajamunum jeganta, niina eme anentus tsuntsuma kampatuma imania nijayin nugkan antigkui. Nuadui pagkunik kumpamdayinak egaanidau, nunik David buutbaun mijaakui.
41 E, indo-se o moço, levantou-se Davi do lado do sul, e lançou-se sobre o seu rosto em terra, e inclinou-se três vezes; e beijaram-se um ao outro, e choraram juntos, mas Davi chorou muito mais.
42 Nunikmatai, Jonatán Davitan chichajak:
42 E disse Jônatas a Davi: Vai-te em paz; o que nós temos jurado ambos em nome do Senhor, dizendo: O Senhor seja entre mim e ti, e entre a minha descendência e a tua descendência, seja perpetuamente.
43 — ausente —
43 Então se levantou Davi, e partiu; e Jônatas entrou na cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.