1 Samuel 20
Awajún [Aguaruna] (AGR) vs BKJ
1 Yaakat Naiot Ramá jegattak awa nuwi pujau David Jonatán pujamunum weuwai. Nunik jegaa iniak:
1 E Davi fugiu de Naiote, em Ramá, e veio, e disse diante de Jônatas: O que eu fiz? Qual é a minha iniquidade? E qual é o meu pecado diante do teu pai para que ele busque a minha vida?
2 Tusa tama Jonatán ayaak:
2 E ele lhe disse: Deus o livre, tu não morrerás; eis que o meu pai não fará qualquer coisa grande ou pequena, mas isto ele me mostrará; e por que o meu pai esconderia esta coisa de mim? Não é assim.
3 Tama David ataktu chichajak:
3 E Davi também jurou e disse: O teu pai certamente sabe que encontrei graça em teus olhos; e ele disse: Que Jônatas não saiba disso, para que não esteja aflito; mas, verdadeiramente, como vive o SENHOR, e como vive a tua alma, não há nada além de um passo entre mim e a morte.
4 Tusa tama Jonatán iniak:
4 Então disse Jônatas a Davi: O que quer que deseje a tua alma, eu mesmo farei por ti.
5 Tama David ayaak:
5 E Davi disse a Jônatas: Eis que amanhã é lua nova, e eu não devo falhar em me assentar com o rei na refeição; mas deixa-me ir, para que eu possa me esconder no campo até o anoitecer do terceiro dia.
6 Tuja amina apa mina pachitus inimpakuig: ‘Maki makichik mijantin kuntin maa apeaku Apajuí ememattai jegau asamtai, wisha mina pataag aidau Belén batsata nujai ijunjan jiistamatjai tusa segatkui awemamjai’, tita.
6 Se o teu pai sentir mesmo a minha falta, então diz: Davi muito seriamente me pediu para sair para que pudesse correr até Belém, sua cidade; pois há lá um sacrifício anual para toda a família.
7 Tusa tamin ayu timataig shiig aneasan juwaktajai. Untsu nii kajeakui dekaattame dekas maatag tawapi tusam.
7 Se ele disser assim: Está bem; o teu servo terá paz; mas se ele ficar muito nervoso, então esteja certo de que o mal está determinado por ele.
8 Nuadui wait aneasam wi segajam nunú umigtukta. Wagki wika yainikmi tau asan ame mina kumpag ata tujutkumin, Tuke Pujuu daajin chicham umikmaiji. Tuja dekas mina utugchatjuitkuig, amina apai ejetutsuk amek dekas mantuata”, tiuwai.
8 Portanto, tratarás com bondade o teu servo; pois trouxeste o teu servo a um pacto do SENHOR contigo; não obstante, se em mim houver iniquidade, mata-me tu mesmo; afinal por que deverias tu me levar ao teu pai?
9 Tusa tutai Jonatán ayaak:
9 E Jônatas disse: Longe esteja isto de ti; pois se eu soubesse com certeza que o mal estava determinado pelo meu pai sobre ti, não to diria eu?
10 Tusa tama David niina iniak:
10 Então disse Davi a Jônatas: Quem me contará? Ou, e se o teu pai te responder rudemente?
11 Tutai Jonatán ayaak:
11 E Jônatas disse a Davi: Vem e saiamos ao campo. E saíram ambos ao campo.
12 Nuwi jeganta Jonatán Davitan chichajak:
12 E Jônatas disse a Davi: Ó SENHOR Deus de Israel, quando eu tiver sondado o meu pai a este respeito, amanhã, a qualquer hora, ou no terceiro dia, e eis que se houver bem para com Davi, e eu não to enviar, e to mostrar;
13 Untsu mantamatag taun dekayatkun, wi amina agkan utugchat atsaunum tupikak uwemjati tusan ujakchamtaig, Tuke Pujuu suwimkan sujusti. ¡Tuke Pujuu mina apajun yaigkua dutiksag aminash yaimpakti!
13 que o SENHOR assim o faça e muito mais a Jônatas; mas se aprouver ao meu pai fazer-te o mal, então eu to mostrarei, e te mandarei embora, para que possas ir em paz; e o SENHOR esteja contigo, como tem estado com o meu pai.
14 Nunak wika Tuke Pujuu daajin umiktinjun tajame. Tuja wi iwaku pujakuig wi amina yayajam dutiksamek, minash wait aneasam yainkatin ata. Tuja wi jakamtaishkam,
14 E tu não somente demonstrarás a bondade do SENHOR enquanto eu ainda viver, para que eu não morra;
15 Tuke Pujuu amina shiwaajum aidaun ashí ijinamtaish mina uchig aidauk tuke wait anenjatin ata.
15 como também não cortarás a tua bondade da minha casa para todo o sempre; não, nem quando o SENHOR tiver cortado os inimigos de Davi, cada um deles, da face da terra.
16 Ame nunú umishtaik, Tuke Pujuu amina pataim aidaujai suwimkan amastinai”, tau. Aatus tusa Jonatán Davidjai chichaman umikajui.
16 Assim, Jônatas fez um pacto com a casa de Davi, dizendo: Que o SENHOR até mesmo isto requeira da mão dos inimigos de Davi.
17 Nuadui Jonatán niina iyashi aneemaina imatikas Davitan aneau asa ataktu awagki niijai chichaman umikui.
17 E Jônatas fez com que Davi jurasse novamente, porque o amava; pois ele o amava como amava a sua própria alma.
18 Nuna umika Jonatán Davitan chichajak:
18 Então, Jônatas disse a Davi: Amanhã é a lua nova; e a tua falta será sentida, porque o teu assento estará vazio.
19 Tuja kampatum tsawan wetai, wagkag imanikash megkaekae tusag, aminí senchi anentamiagtatui. Nuniktin asamtai ame yaunchuk uumkabium nuwi wetá nunikam kaya múun batsata nuna awin uumkam pujusta.
19 E quando tiveres permanecido por três dias, então descerás rapidamente, e virás ao lugar onde te escondias quando o negócio estava à mão, e permanecerás junto à pedra de Ezel.
20 Nuwi pujamin flechanash shiijash akenag taunig wajakin ame pujamunmanini kampatum flechan akenkattajai.
20 E eu atirarei três flechas para o teu lado, como se atirasse a um alvo.
21 Dutikan mina inakjun chichagkun: ‘Flecha nagkimamu tikiju batsata nunú utita’, takui dekattame. Nunikam anenjas jiinkita, wagki nunak utugchat atsutin asamtai titatjai. Nunak Tuke Pujuu tutaya nuna daajin umiktinjun tajame.
21 E eis que te enviarei um jovem, dizendo: Vai e encontra as flechas. Se eu disser expressamente ao jovem: Eis que as flechas estão neste teu lado, apanha-as; depois vem; pois há paz para ti, e nenhuma ferida; como vive o SENHOR.
22 Untsu wi niina chichagkun: ‘Flecha nagkimamu imau kakeka nunú diista’, takuig dekaattame Tuke Pujuuwap weti tujutua tusam, nuniakum ¡tupikakta!
22 Mas se eu disser isto ao jovem: Eis que as flechas estão além de ti; segue o teu caminho; pois o SENHOR te mandou embora.
23 Juju chicham umikag duka Tuke Pujuu ii emematin ainag nuna daajin tuke atin umikji”, tiajui.
23 E no tocante à questão que tu e eu falamos, que o SENHOR esteja entre mim e ti para sempre.
24 Aatus tusag Jonatán niina apaji pujusa inamtaijin wakettai, Davitak ikam kaya múun ayaunum nuna awin uumkatatus weuwai. Nuwi uumak pujai jiista jegamtai apu yujumka yuwatatus mesanum jeganta ekemsauwai.
24 Assim, Davi se escondeu no campo; e, quando a lua nova chegou, o rei se assentou para comer carne.
25 Nii tuké ekemsa yutaijin tanisha tuntupek ekemsauwai. Nunikmatai Jonatán niina apajijai niinis ekemsauwai. Untsu Abner niina apajijai tsanias ekemsauwai. Tuja Davita ekemtaiji agkan juwakui.
25 E o rei se assentou sobre o seu assento, como nas outras vezes, sobre um assento junto à parede; e Jônatas se levantou, e Abner se assentou ao lado de Saul, e o lugar de Davi estava vago.
26 Nunú tsawantinig apuk Davidnak pachikchauwai, wagki pegkegchau takamsas eke iwagmamchau asa, sacerdote yuwinamunum pachiinak yumainchau asa, megkaekatai tau asa pachitsuk idaisauwai.
26 Todavia Saul nada falou naquele dia, pois pensou: Algo lhe sobreveio, ele não está limpo; seguramente ele não está limpo.
27 Tuja kashinia duwi jiistabaunmashkam Davita ekemsa yutaijig nunisag agkan au. Nunitai Saúl niina uchiji Jonatágkan iniak:
27 E sucedeu, pela manhã, o segundo dia do mês, que o lugar de Davi estava vago; e Saul disse a Jônatas, seu filho: Por que não veio o filho de Jessé comer, nem ontem, nem hoje?
28 Tusa iniam Jonatán ayaak:
28 E Jônatas respondeu a Saul: Davi me pediu seriamente para ir a Belém;
29 Nuna segatak aatus tujutmae: ‘Mina pataag kuntinu maa apeak Apajuín emematiagtin asamtai, mina yatsug taata tusa untsugkae’, tujutmae. Nuadui juwi jiistamainun niina yachi emkau aidaujai Belégnum jiistamatjai tusa segatkui, ayu wetá timajai. Nuwi weu asa, jutijai ijunag yujumka yuwatsu nunak aniawai”, tiuwai.
29 e ele disse: Deixa-me ir, rogo-te; pois a nossa família tem um sacrifício na cidade; e o meu irmão, ele me ordenou a ir para lá; e, agora, se tenho achado favor aos teus olhos, deixa-me partir, rogo-te, para ver os meus irmãos. Por isso não vem ele à mesa do rei.
30 Tusa tutai Saúl Jonatágkan shiig senchi kajejuk chichajak:
30 Então, a ira de Saul acendeu-se contra Jônatas, e ele lhe disse: Tu, filho da mulher rebelde pervertida, não sei eu que escolheste o filho de Jessé para a tua própria confusão, e para a confusão da nudez da tua mãe?
31 Nuadui Jesé uchiji eke iwaku pujaigkik, amek makichkish Israel aents aidau apujig achattame. ¡Nunikaig tachakmek aents ishiakam David achika itagtuata maatjai!”, tiuwai.
31 Pois, enquanto viver o filho de Jessé sobre o chão, tu não serás estabelecido, nem o teu reino. Por isso, agora, manda apanhá-lo para mim, pois ele certamente morrerá.
32 Tama Jonatán ayaak:
32 E Jônatas respondeu a Saul, seu pai, e lhe disse: Por que ele deve ser morto? O que fez ele?
33 Tujash Saúlak Jonatágnak aitsuk wajaakug nagki jukiuwai niina maatatus. Dutikam nii anentaimas dekas mina apag Davita maatag tawapi tiuwai.
33 E Saul atirou um dardo contra ele para atingi-lo; pelo que Jônatas soube que seu pai estava determinado a matar Davi.
34 Nunik kajeka jimag tsawanta nunú jiista tsawagbaunum yujumkan yuwatatus mesanum eketu wajaki yujumkanak yutsuk ukukiuwai, wagki niina apaji Davitan maatatus datsantan chichaju asamtai.
34 Assim, Jônatas se levantou da mesa mui irado, e não comeu carne no segundo dia do mês; pois estava aflito por Davi, porque o seu pai lhe havia feito vergonha.
35 Tuja Davitak chichama ujatkachagtimpash tusa dakamak pujai, kashin tsawag Jonatán niina inake datsauchijai David uumak pujamunum weuwai.
35 E sucedeu que, pela manhã, Jônatas saiu para o campo na hora marcada com Davi, e com ele um jovem pequeno.
36 Nunik jegantag niina inaken chichajak:
36 E ele disse ao seu jovem: Corre, encontra agora as flechas que atirei. E enquanto o jovem corria, ele atirou uma flecha para além dele.
37 Nunú flecha nagkimamu tepaunum niina inake jeganmatai shiig senchi untsuka chichajak:
37 E quando o jovem havia chegado ao lugar da flecha que Jônatas havia atirado, Jônatas gritou ao jovem, e disse: Não está a flecha além de ti?
38 Nuna tusa ataktushkam untsuak:
38 E Jônatas gritou para o jovem: Apressa-te, rápido, não te detenhas. E o jovem de Jônatas apanhou as flechas, e veio ao seu senhor.
39 Tujash inakak Jonatán tuke aneas Davita ujaak tabaunak makichkish dekachui, wagki nunak Jonatán ima Davidjaig dekajakui. Nuadui nunú inakak mina apug nagkimtan unuimagtasampap nagkimua, tiuwai.
39 Porém o jovem não sabia de coisa alguma; somente Jônatas e Davi conheciam o assunto.
40 Nuna ashí dutika Jonatán nagkimtaiji aidaun jegá ejegata tusa niina inaken susauwai.
40 E Jônatas deu a sua artilharia ao seu jovem, e lhe disse: Vai, leva-os até a cidade.
41 Dutika susam wakitkimtai, David kaya ayaunum uumak pujau jiinki Jonatán wajamunum jeganta, niina eme anentus tsuntsuma kampatuma imania nijayin nugkan antigkui. Nuadui pagkunik kumpamdayinak egaanidau, nunik David buutbaun mijaakui.
41 E assim que o jovem se foi, Davi se levantou de um lugar em direção ao sul, e caiu sobre a sua face em terra, e se curvou três vezes; e eles se beijaram, e choraram juntos, até Davi se exceder.
42 Nunikmatai, Jonatán Davitan chichajak:
42 E Jônatas disse a Davi: Vai em paz, porquanto nós dois juramos em nome do SENHOR, dizendo: O SENHOR esteja entre mim e ti, e entre a minha semente e a tua semente para sempre. E ele se levantou e partiu; e Jônatas entrou na cidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.