Atos 27
Ang bitala tang Dios: ba-long inigoan; Ang bagong magandang balita: bagong tipan (AGN) vs VC
1 Asing nagdisision tanira ang tomay ami ni Pablo paning ong Italia, dayon ang inintriga nira si Pablo ig ang domang mga priso ong ni Julio, ang tatang kapitan ong mga sondalong taga Roma ang aggoyan ta Batalion tang Adi.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 May tarayan don ang nagalin ong Adramitio ang madali rang lomarga para ong mga porondoan ong baybay tang probinsia tang Asia. Don ami namansitay ig dayon ami rang namagalin. Aroman amen si Aristarco, ang taga Tesalonica ong probinsia tang Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Asing diminaton ang kaldaw, siminampet ami ong Sidon. Si Julio nagpaita ta mo-yang nem ong ni Pablo, ig pinagnan na ang mamisita ong mga tangay na para masikaso nira tanandia.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Pagalin amen ong Sidon, simina-lib ami ong limbengan tang Cyprus tenged agtongtongon amen tang mageyep.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Nagpadayon ami ong kawayang-wayangan ong dobali tang Cilicia may ang Pamfilia ig dayon aming kiminabot ong Mira, tatang banoa ong Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Tarin ong Mira ang kapitan ang si Julio naita ta tatang barko ang nagalin ong Alejandria paning ong Italia. Animan pinala-ted ami nandia ong tarayan ang asia.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Malobay tang paglayag amen ig naboay ta pirapang kaldaw, animan liniwagan ami ta mo-ya ba-lo ami nakabot ong toga tang Nido. Tenged tongtongon pa ka enged tang mageyep, indi ami marombo ong paningan amen. Animan napalimbeng ami ra lamang ong tere-lan ang parti tang Creta, ong dobali tang Salmon.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Liniwagan aming nangobay ong Creta asta makabot ami ong logar ang aggoyan ta Masinlong Porondoan, alenget ong banoa tang Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Maboat dang timpo tang nata-lib asta kinabot ami tang timpong dilikado rang magbiahi, tenged nata-lib da tang Kaldaw tang Pagpaletem. Animan ganing si Pablong nano-patan ong mga karomanan amen,
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Mga tangay, aggitaeno ang liwagan ita ong pagbiriahien tang na. Belag lamang tang mga karga ig ang tarayan tang malipat, kondi asta ang kaboi ta.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Piro ang kapitan tang mga sondalo, mas pinama-yan na tang inaning tang kapitan tang barko, asta tang inaning tang may nandia tang barko, belag lamang tang paman ni Pablo.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Ig tenged ang porondoan ang asi belag ta masinlong palalimbengan mga timpong mapalet, ang kayadian ong nira napaoyon ang mamagdayon tanira agod balampa maski monopa makabot tanira ong Fenice, tatang porondoan ong islang Creta ang tatalonga ong pontanen may daplak.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Pageyep ta maloay tang abagat ang kalaom tang mga karomanan amen poidi ra ka kaman magbiahi. Dayon ang binatak nira tang pondo tang barko ig nangobay ami ang alenget ong baybay tang Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Indi naboay nagpalet ta dorog kapoirsa ang pagalin ong isla, ang yay ang mageyep ang “kambian.”
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Sinakep tang mageyep ang narin tang barko ig indi ami ra matongtong. Animan nagpabaya ami ra lamang ang napanonot ong mageyep.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Simina-lib ami ong tatang porong aggoyan ta Cauda ig tarin belag ta masiadong mapoirsa tang mageyep, piro liniwagan aming pigaran tang boti.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Pagabatak tang boti dayon ang sina-ketan nira tang barko ta mga mababael ang tali para indi magbelak tang sinangoni na. Ong karaelden nira ang itaben matanglad tanira ong tatang bagonbon ang aggoyan ta Sirtis, inaria nira tang layag ig napabaya ami ra lamang ang napadagta-dagta.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Liniwagan ta mo-ya tang barko tenged dorog ka poirsa tang bagio. Animan asing diminaton ang kaldaw pinamo-log nira tang mga karga.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Ang diminaton pa enged ang kaldaw ang mga gromiti ra mismo tang namagbo-log tang mga kagamitan tang barko.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Doro rang kaldaw ang indi inita amen tang kaldaw ig mga bitokon, ig doro pa kapoirsa tang bagio. Animan anda ray kalaom amen ang malibri ami pa.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Naboay dang indi gapamangan tang mga tawan tang barko. Animan dayon tanirang linengetan ni Pablo ig ganing tanandia ong nira, “Mga tangay, mga namamasi amo rin lamang ong yen ig indi ita namagalin ong Creta, indi ita kinabotan ta kaliwagan ang maning ta na. Piro mandian pagpakiloyo ong nindio ang
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 paitegen mi tang nem mi. Anday maski sinopa ong nindio ang mapatay. Ang tarayan lamang tang malangga.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Tenged napaita ong yen talabi tang tatang anghil tang Dios, ang Dios ang paggaem ong kaboio ig agsirbiano,
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 ig ganing ong yen, ‘India meled, Pablo. Matalongā enged ong Adi tang Roma. Ig natetenged ong nio, mangasalbar ka tang tanan ang mga karomanan mo ong biahi.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Animan,” ganing si Pablo ong mga karomanan na, “paitegen mi lamang tang nem mi. Tenged pagtaligo ong Dios mga onopa tang inaning na ong yen yay ang mainabo.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Piro idagta ita enged ong tatang poro.”
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Yatampolok may epat dang labi ig dinagta ami pa ong talsi ang aggoyan ta Adriatico. Asing mga tenganan da, napanaidan tang mga gromiti ang alenget ami ra ong tatang enasan.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Dayon ang sinonda nira ig inita nirang doroang polok ang depa tang kadalem tang talsi. Ong tokaw-tokawan ta ge-ley namagsonda si tanira ig don tampolok may lima ra lamang depa tang kadalem na.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Pinangeldan tanira ang itaben matanglad ami ong kabatoan, animan bino-log nira tang epat ang nga pondoan ong boli tang barko, ig namagampong balampa maramal da.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Sinobokan din tang mga gromiti ang mamagalin ong barko, animan sinonton nira ong talsi tang boti ang midio pamagbo-log ta pondo ong tokawan tang barko.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Ganing si Pablo ong kapitan ig ong mga sondalo, “Mga ang mga taw ang asia indi magtinir tarin ong barko, indi amo mangasalbar.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Animan dayon ang sina-tab tang mga sondalo tang mga taling agtata-ket ong boti ig pinabayan da lamang nirang idagta.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Asing madali rang maramal, rineges ni Pablo tang tanan ang mga taw ang mamamangan. Ganing tanandia, “Tampolok may epat dang kaldaw tang elat-elat ming magpoas tang bagio, ig indi amo enged gapamangan ta maski onopa.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Mamangan amo kang lagi agod mamoirsa tang mga sinangoni mi. Demdemen ming indi maonopa tang maski sinopa ong nindio.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Pagabitala ni Pablo ta si, dayon tanandiang nangomit ta tinapay ig ong talongan tang tanan ang mga taw nagpasalamat tanandia ong Dios. Oman pinisi-pisi na tang tinapay ig dayon tanandiang namangan.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Naolikan da ka tang nem tang mga taw ig dayon da tanirang tanan ang namamangan.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Doroang gatos may pitong polok may enem aming tanan don ong barko.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Asing nangapamangan da tanirang tanan ig nangaelen da, pinamo-log nira tang mga sako tang trigo ong talsi agod lontaw tang barko.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Asing mayag da, may natorongan nirang banoa piro indi mailala nira mga onopang islay si. Inita nirang may tatang lek don ang kenay tang baybay na, ig naisipan nirang don ipasagasa tang barko.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Animan pinana-tab nira tang kabli tang mga pondo agod mabo-wan da lamang ong talsi, ig pinangobad nira tang mga taling tata-ket ong simon para gamiten. Pagatapos, pagabo-kad nira tang pok, naparombo ra tanira ong baybay.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Dayon ang natanglad tang barko ong tatang bagombon ig don nabara ig indi ra mapagalin. Linaba-laba tang langeb asta nagbelak-belak tang boli na.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Ang kaliliagan tang mga sondalo pamatayen nira tang mga priso agod anday magkapay ig mapalpat.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Piro sinagang tanira tang kapitan tenged galiliag ang ilibri na si Pablo. Animan, nagordin tanandia ong tanan ang gangatakong mamagkapay, mamansi-kaw dang mamansilo-bo ong talsi ig mamagkapay paning ong takat.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ig ang doma sinobol nang mamangomit ta tabla obin pidasong mga ayo ang poiding gabayanen. Ong maning ta si, yaming tanan nangakabot ong takat ang poros libri.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.