Atos 27

Ang bitala tang Dios: ba-long inigoan; Ang bagong magandang balita: bagong tipan (AGN) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Asing nagdisision tanira ang tomay ami ni Pablo paning ong Italia, dayon ang inintriga nira si Pablo ig ang domang mga priso ong ni Julio, ang tatang kapitan ong mga sondalong taga Roma ang aggoyan ta Batalion tang Adi.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 May tarayan don ang nagalin ong Adramitio ang madali rang lomarga para ong mga porondoan ong baybay tang probinsia tang Asia. Don ami namansitay ig dayon ami rang namagalin. Aroman amen si Aristarco, ang taga Tesalonica ong probinsia tang Macedonia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Asing diminaton ang kaldaw, siminampet ami ong Sidon. Si Julio nagpaita ta mo-yang nem ong ni Pablo, ig pinagnan na ang mamisita ong mga tangay na para masikaso nira tanandia.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Pagalin amen ong Sidon, simina-lib ami ong limbengan tang Cyprus tenged agtongtongon amen tang mageyep.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Nagpadayon ami ong kawayang-wayangan ong dobali tang Cilicia may ang Pamfilia ig dayon aming kiminabot ong Mira, tatang banoa ong Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tarin ong Mira ang kapitan ang si Julio naita ta tatang barko ang nagalin ong Alejandria paning ong Italia. Animan pinala-ted ami nandia ong tarayan ang asia.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Malobay tang paglayag amen ig naboay ta pirapang kaldaw, animan liniwagan ami ta mo-ya ba-lo ami nakabot ong toga tang Nido. Tenged tongtongon pa ka enged tang mageyep, indi ami marombo ong paningan amen. Animan napalimbeng ami ra lamang ong tere-lan ang parti tang Creta, ong dobali tang Salmon.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Liniwagan aming nangobay ong Creta asta makabot ami ong logar ang aggoyan ta Masinlong Porondoan, alenget ong banoa tang Lasea.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Maboat dang timpo tang nata-lib asta kinabot ami tang timpong dilikado rang magbiahi, tenged nata-lib da tang Kaldaw tang Pagpaletem. Animan ganing si Pablong nano-patan ong mga karomanan amen,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Mga tangay, aggitaeno ang liwagan ita ong pagbiriahien tang na. Belag lamang tang mga karga ig ang tarayan tang malipat, kondi asta ang kaboi ta.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Piro ang kapitan tang mga sondalo, mas pinama-yan na tang inaning tang kapitan tang barko, asta tang inaning tang may nandia tang barko, belag lamang tang paman ni Pablo.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Ig tenged ang porondoan ang asi belag ta masinlong palalimbengan mga timpong mapalet, ang kayadian ong nira napaoyon ang mamagdayon tanira agod balampa maski monopa makabot tanira ong Fenice, tatang porondoan ong islang Creta ang tatalonga ong pontanen may daplak.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Pageyep ta maloay tang abagat ang kalaom tang mga karomanan amen poidi ra ka kaman magbiahi. Dayon ang binatak nira tang pondo tang barko ig nangobay ami ang alenget ong baybay tang Creta.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Indi naboay nagpalet ta dorog kapoirsa ang pagalin ong isla, ang yay ang mageyep ang “kambian.”
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Sinakep tang mageyep ang narin tang barko ig indi ami ra matongtong. Animan nagpabaya ami ra lamang ang napanonot ong mageyep.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Simina-lib ami ong tatang porong aggoyan ta Cauda ig tarin belag ta masiadong mapoirsa tang mageyep, piro liniwagan aming pigaran tang boti.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Pagabatak tang boti dayon ang sina-ketan nira tang barko ta mga mababael ang tali para indi magbelak tang sinangoni na. Ong karaelden nira ang itaben matanglad tanira ong tatang bagonbon ang aggoyan ta Sirtis, inaria nira tang layag ig napabaya ami ra lamang ang napadagta-dagta.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Liniwagan ta mo-ya tang barko tenged dorog ka poirsa tang bagio. Animan asing diminaton ang kaldaw pinamo-log nira tang mga karga.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Ang diminaton pa enged ang kaldaw ang mga gromiti ra mismo tang namagbo-log tang mga kagamitan tang barko.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Doro rang kaldaw ang indi inita amen tang kaldaw ig mga bitokon, ig doro pa kapoirsa tang bagio. Animan anda ray kalaom amen ang malibri ami pa.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Naboay dang indi gapamangan tang mga tawan tang barko. Animan dayon tanirang linengetan ni Pablo ig ganing tanandia ong nira, “Mga tangay, mga namamasi amo rin lamang ong yen ig indi ita namagalin ong Creta, indi ita kinabotan ta kaliwagan ang maning ta na. Piro mandian pagpakiloyo ong nindio ang
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 paitegen mi tang nem mi. Anday maski sinopa ong nindio ang mapatay. Ang tarayan lamang tang malangga.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Tenged napaita ong yen talabi tang tatang anghil tang Dios, ang Dios ang paggaem ong kaboio ig agsirbiano,
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ig ganing ong yen, ‘India meled, Pablo. Matalongā enged ong Adi tang Roma. Ig natetenged ong nio, mangasalbar ka tang tanan ang mga karomanan mo ong biahi.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Animan,” ganing si Pablo ong mga karomanan na, “paitegen mi lamang tang nem mi. Tenged pagtaligo ong Dios mga onopa tang inaning na ong yen yay ang mainabo.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Piro idagta ita enged ong tatang poro.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Yatampolok may epat dang labi ig dinagta ami pa ong talsi ang aggoyan ta Adriatico. Asing mga tenganan da, napanaidan tang mga gromiti ang alenget ami ra ong tatang enasan.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Dayon ang sinonda nira ig inita nirang doroang polok ang depa tang kadalem tang talsi. Ong tokaw-tokawan ta ge-ley namagsonda si tanira ig don tampolok may lima ra lamang depa tang kadalem na.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Pinangeldan tanira ang itaben matanglad ami ong kabatoan, animan bino-log nira tang epat ang nga pondoan ong boli tang barko, ig namagampong balampa maramal da.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Sinobokan din tang mga gromiti ang mamagalin ong barko, animan sinonton nira ong talsi tang boti ang midio pamagbo-log ta pondo ong tokawan tang barko.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Ganing si Pablo ong kapitan ig ong mga sondalo, “Mga ang mga taw ang asia indi magtinir tarin ong barko, indi amo mangasalbar.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Animan dayon ang sina-tab tang mga sondalo tang mga taling agtata-ket ong boti ig pinabayan da lamang nirang idagta.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Asing madali rang maramal, rineges ni Pablo tang tanan ang mga taw ang mamamangan. Ganing tanandia, “Tampolok may epat dang kaldaw tang elat-elat ming magpoas tang bagio, ig indi amo enged gapamangan ta maski onopa.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Mamangan amo kang lagi agod mamoirsa tang mga sinangoni mi. Demdemen ming indi maonopa tang maski sinopa ong nindio.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Pagabitala ni Pablo ta si, dayon tanandiang nangomit ta tinapay ig ong talongan tang tanan ang mga taw nagpasalamat tanandia ong Dios. Oman pinisi-pisi na tang tinapay ig dayon tanandiang namangan.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Naolikan da ka tang nem tang mga taw ig dayon da tanirang tanan ang namamangan.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Doroang gatos may pitong polok may enem aming tanan don ong barko.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Asing nangapamangan da tanirang tanan ig nangaelen da, pinamo-log nira tang mga sako tang trigo ong talsi agod lontaw tang barko.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Asing mayag da, may natorongan nirang banoa piro indi mailala nira mga onopang islay si. Inita nirang may tatang lek don ang kenay tang baybay na, ig naisipan nirang don ipasagasa tang barko.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Animan pinana-tab nira tang kabli tang mga pondo agod mabo-wan da lamang ong talsi, ig pinangobad nira tang mga taling tata-ket ong simon para gamiten. Pagatapos, pagabo-kad nira tang pok, naparombo ra tanira ong baybay.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Dayon ang natanglad tang barko ong tatang bagombon ig don nabara ig indi ra mapagalin. Linaba-laba tang langeb asta nagbelak-belak tang boli na.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Ang kaliliagan tang mga sondalo pamatayen nira tang mga priso agod anday magkapay ig mapalpat.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Piro sinagang tanira tang kapitan tenged galiliag ang ilibri na si Pablo. Animan, nagordin tanandia ong tanan ang gangatakong mamagkapay, mamansi-kaw dang mamansilo-bo ong talsi ig mamagkapay paning ong takat.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Ig ang doma sinobol nang mamangomit ta tabla obin pidasong mga ayo ang poiding gabayanen. Ong maning ta si, yaming tanan nangakabot ong takat ang poros libri.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.