Romanos 8
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVT
1 Isɨ amɨ isɨhiya Kɨraisɨ Jisaasihoaisawɨ maasɨ tɨmaamaitɨwɨ bimohiyɨhiyai Autaahaatɨho wɨndɨ samundɨtaise. “Sahɨ samɨ maipɨhandapɨ pɨwɨha naitaatɨwo,” undatɨ kiyaamɨhetɨ pɨwɨha netɨ wɨndɨ yahomaawutaitaise.
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 Sandɨ apaapɨmaahe, amɨ Itɨpɨho komɨ otɨpɨpatɨ Kaindɨhanda asɨyɨhiyaanɨnimatɨtɨhaahandɨ nyangi nanyinyatɨ Kɨraisɨ Jisaasihoaisatɨ netɨ nyamaamaisɨho maipɨhandamunɨ napwɨtɨhaahandamɨ watɨpɨhandaatɨhapɨ aimɨ nɨngi nuwatɨ nanɨmaatɨ nehɨhaatenɨmasɨhandapɨto.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Nyahɨ nga Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrɨtɨhaawɨ watɨpɨhandɨ isɨhiyaanamɨ ambɨpatetɨ nga ahɨmotatɨ nenoaahɨndaatɨ kandaahɨ maipɨhandaatɨhapɨ wɨnɨhapɨpa nga wɨndɨ netɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ saasanotahiyaanemaanyamase. Saihɨ namatɨ Autaahaatɨho sawaho wapa kiyatɨ kapetapɨ nyangi japɨhɨ nanyamaataise. Iyatɨ maipɨhandamɨ watɨpɨhandi nyamɨ ambɨpatetapɨ nemataise. Sandɨ komɨ Mwaahoai maapɨ natausaasihɨ nasatɨ isɨhiyaamɨ ambɨpatɨ maipɨhandisɨhatamatiyahatɨ nesɨtɨhandaahɨ Autaahaatɨho kiyataise. Iyatɨ Autaahaatɨho Kɨraisihomɨ ambɨpatɨ netɨ kataahɨ maipɨhandi pɨwɨhaapɨhematɨ kandamɨ watɨpɨhandi netɨ owemataise.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 Autaahaatɨho sandɨ saindɨndɨ apaapɨmaahe, nyahɨ wanɨ nyamɨ ambɨpatɨ kanyatirɨhɨretɨ dahomaayaatɨ komɨ Itɨpɨho kanyatirɨhɨretɨ daayohiyɨhiyaanɨnɨ komɨ wɨnɨhapɨpa tɨtɨhɨ gaahaiwa gaamapɨ kaiwɨse tiwaiwa nga kaitɨhaawe.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Iyataatɨ isɨhiya kiyaamɨ nehɨ ambɨpatɨ kaundirɨhɨretɨ daiwɨ bitohohiyɨhiyai nehɨ kiyaamɨ ambɨpatamɨ maaritiwaiwaahɨhɨ anɨtiwɨ isɨwatawaayopo. Iyataatɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho kaundirɨhɨretɨ daayohiyɨhiya amɨ nehɨ Itɨpɨhomɨ maaritaatɨ gwɨnyaasɨrɨhɨretɨ nepɨ gwɨnyaitaapo.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Amɨ isɨhiya kiyaamɨ nehɨ ambɨpatɨhɨ kaundiwaiwaahɨ gwɨnyaapɨ nehɨ kaiwaapaahiyohiyɨhiya Autaahaatɨhoai wɨndɨ apɨpaahɨ mausondaapo. Amɨ isɨhiya nehɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho kaundirɨhɨretɨ daiwɨ nehɨ Itɨpɨhomɨhaiwaapaahiyohiyɨhiya Autaahaatɨhoai usowɨ kiyaamɨ maarɨho gaatatɨ wɨwitɨtaise.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Isɨ amɨ isɨhiya nehɨ kiyaamɨ ambɨpatɨ kaundirɨhɨretɨ daayohiyɨhiya siya noaipapɨ Autaahaatɨhomɨ tiworisaimatawaayopo. Sandɨ apaapɨmaahe, amɨ kiya wɨnɨhapɨpa wɨndɨ baiwɨ atɨhomisawaawɨ kiyawaayopo. Isɨ kiya apɨpaahɨ Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpaamɨ otɨtɨhɨ pɨnamuwɨ wɨndɨ minjapepihɨrɨtaapo.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Isɨhiya nehɨ kiyaamɨ ambɨpatɨ maaritirɨhɨretɨ daiwɨ bitohohiyɨhiya siya Autaahaatɨhoai nepɨ maarɨho wɨndɨ usaamaawitaapo. Apɨpaahɨ owetɨtaise.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 Amɨ sahɨhɨ samɨ nehɨ ambɨpatɨ kasatirɨhɨretɨ daiwɨ bindawaamaayopo. Owetise. Nehɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho samɨ maarɨhoaatɨhɨ otɨpɨpatɨ kiyatɨ jainjatonaahɨ Itɨpɨho kasatirɨhɨretɨ daiwɨ bimɨtaapo. Isɨ amɨ isɨhiya wowaatɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Kɨraisihomɨhetapɨ nepɨ kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ wɨndɨ kɨmwaurɨmwɨnatɨ otɨpɨpatɨ kamaayataataahɨ so saatɨ Kɨraisihomɨhiyaamaahe. Owetɨtaise.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Amɨ samɨ ambɨpatɨhɨ maipɨhandapɨ napotɨ namasaatɨtaise. Siyonɨhandɨ kandɨ amɨ Kɨraisiho nasatɨ samɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ bindataatɨ netɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ ainahiyɨhiyaatɨ saasanotahiyaatesamasɨtɨhandɨ samɨ maarɨhoai komɨ Itɨpɨhora netɨ asohoesamataise.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Iyataatɨ amɨ Autaahaatɨho Jisaasihoai anɨmwaahɨpatombɨ japɨhɨ ahowimatɨ numwaasɨhomɨ Itɨpɨho samɨ omaŋɨtɨtɨhɨ bimonaahɨ Autaahaatɨho kɨmɨko kɨraisihoai anɨmwaahɨpatombɨ ahowimatɨ numwaasɨho komɨ Itɨpɨho samɨ omaŋɨtɨtɨhɨ bimisɨhomɨ watɨpɨhanda samɨ ambɨpatɨ napotɨ namasaatɨtandɨhati netɨ asɨpatesamaitaise.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Isɨ nisɨ naisɨhiyaatɨ nisataiwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaate, nyamɨ ambɨpatɨ maaritindɨhandamɨ otɨpɨpatɨ iwiwɨhaamaayo katɨ kanyatirɨhɨretɨ daitɨhaawo.
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 Isɨ amɨ sahɨ nehɨ samɨ ambɨpatɨ maarɨho jahɨhomɨ kasatirɨhɨretɨ kaiwɨ bindawaawaahɨ Autaahaatɨhoai apɨpaahɨ wɨndɨ sahɨ mausondaapo. O amɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho sangi jatatamanatɨ andɨtɨsaihonɨhɨ samɨ ambɨpatamɨ maipɨhaiwa namawaawaahɨ sahɨ Autaahaatɨhoai usopɨ asɨyɨhiyaatimatɨtaapo.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 Isɨhiya Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho daihɨra nunjirɨhɨra daayohiyɨhiya siya Autaahaatɨhomɨ mwaaya maatiya manyinyaare.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Sahɨ yaiwɨ napwɨtɨtaatɨwɨho maarɨho newaamaayopo, amɨ sahɨ jahɨra yaitaatɨwo. Itɨpɨho sangi netɨ aimɨ Autaahaatɨhomɨ manyɨnyaatesamataise. Saihɨ sahɨ samɨ maarɨhoaatɨhapɨ sahɨ satɨwɨ Autaahaatɨhoai, “Apo, nisɨ apo apore,” undɨwɨ gaapundawaatopo.
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 So Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho satatɨ nyamɨ maarɨhoaisatɨ netɨ tɨmaamaitatɨ nyangi sanyatatɨ, “Sahɨ Autaahaatɨhomɨ manyinyaate,” nyatatɨ netɨ anyusaataise.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Aihɨ nyahɨ Autaahaatɨhomɨ manyɨnyaanɨnisɨ komɨ manyɨnyaapɨ kahapaamapɨpa gaahaiwa Autaahaatɨho netɨ ahɨwiwaiwa nyahɨ newaatɨ nyamɨhaiwaatɨtaise. Iyaatɨ amɨ Kɨraisihopɨ Autaahaatɨho kahapaamapɨpa ahɨwiwaiwaisangi koaisaatɨ nyahɨ newaatɨ nyamɨhaiwaimatɨtaise. Amɨ nyahɨ Kɨraisihoaisaatɨ maasɨ yaasatɨ naaŋɨhaiwa nehaawaahɨ amɨ komɨ yundanyɨhaiwa nyahɨ koaisaatɨ maasɨ naito.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Nɨnɨ saindɨ mmonataayo, wanɨ kahapaamapɨpa ambɨpatɨ maarɨho yaasatɨ naaŋɨhaiwa nehohɨwɨmaiwa ipotɨhura Autaahaatɨho komɨ yundanyɨha nausainjɨtɨhandɨ netɨ ausaimanatɨ nyangi yundanyaanyisonɨhɨ naitɨhaahandi wɨndɨ nusatipɨhaatɨ daahemwaamase. Apɨpaahɨ owetise.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Kahapaamapɨpa nahataapa Autaahaatɨho kiyatɨ ahaimbɨpa utaatɨhandamatɨyatɨ maarɨho nurɨtɨmanatɨ tautautatɨ wɨndosɨhɨ wɨndɨ namotɨ ndɨha naingaatɨ jatataise nyahɨ komɨ mwaayaanɨnɨ maatiyaanangi Autaahaatɨho netɨ yundanyanyisatɨ anyusaimanɨtandɨhuraapo.
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 Amɨ kahapaamapɨpa nahataapa mɨmaipiyatɨ ahondaise. Sandɨ kapaamɨ setɨtando tatɨ gwɨnyaasɨtɨhandaahɨmaahe. Owetise. Autaahaatɨho Adaamɨhomɨ maipɨhandaahɨ kahapaamapɨpa nahataapai netɨ mɨmaipiyausoaasihɨ nopɨsasɨna ahondaise. Ahondaatɨ Autaahaatɨho kapaisɨ netɨ jahɨra tɨtɨhiwatɨ itatamanɨtandɨhuraapɨ kahapaamapɨpa jatataise.
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 Kahapaamapɨpa Autaahaatɨho kiyatɨ ahaimbɨpa siyatɨ jatataise, ipotɨ asisɨha wetɨ kapaamɨ maipɨtatɨ nopɨsasɨnatɨ napotɨ namasaatɨtandɨhandɨ netɨ wɨsasatɨ napusɨtɨhandaatɨhapɨ Autaahaatɨho sawaho nuwatɨ nesɨpausaasonɨhɨ nyahɨ komɨ mwaayaanɨnɨ maatiyaanamataiwɨ noaipapɨ gaatɨwɨ wɨndɨ maipɨtɨwɨ napopɨ namaamasaatɨtaatɨwo.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Nyahɨ aimɨ mmonɨhaayo, kahapaamapɨpa nahataapa Autaahaatɨho kiyatɨ ahaimbɨpa apopaatɨ maaha namwɨtandɨ detɨtihɨ yaawihɨ nehotipatamatiyatɨ kandɨnɨhɨ nahandɨ yaawihɨ nehotɨmɨ nasatɨ wanɨsangi taatɨ nehotataise. Iyataatɨ Kahapaamapɨpa nahataapa wanɨ kɨmuraisangi kapaanɨhɨ nehotatɨ ngotɨ otitɨmɨ kandɨnɨhɨ taatɨ nasataise.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Iyataatɨ nehɨ saiwa kahapaamapɨpaahɨ siyataamaise. Nyahɨ Autaahaatɨho ipotɨ gaahaiwa nanyamɨtandɨhaiwaamɨ jɨhɨ namasatɨ komɨ Itɨpɨho nanyamihɨ omaŋɨtɨtɨhɨ bimisawɨhiyaanɨnɨsangi maawɨ nyamɨ ambɨpatɨ maarɨho yaasihɨ nehotaatɨ gowaatɨ bindɨhaayo. Iyaatɨ Autaahaatɨho nyahɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaanangi apɨpaahɨ kiyaanangisɨnɨhɨ nanyamaatɨ komɨ mwaayaanɨ maatiyaanenyamatɨ amɨ nyamɨ ambɨpatɨ maipɨtatɨ napotɨ namasaatɨtandɨhatɨ nematɨ asɨpatɨ nanyamɨtandɨhura noaipane taatɨ jatɨhaayo.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Amɨ nyahɨ maipɨtaatɨ napowaatɨ namasaatɨtɨhaahandaatɨhɨ bimonɨhɨ Autaahaatɨho sawaho ndɨha nanyorɨhaatɨ ko nyangi nyatatamanatɨ nyamɨ ambɨpatɨ asɨpatenyamaitandɨ jatɨmɨ niyohɨtɨhanda maipɨhandaatɨhapɨ japɨhɨ ko nanyamaataise. Iyataisɨ amɨ nyahɨ wapa naitɨhaawɨ jatɨmɨ niyohɨpɨpa aimɨ mmonaatɨ nehaawaahɨ wɨndɨ nehɨhandɨ minjatɨto. Nyahɨ aimɨ mmonaahiyaane, utaaho wo wapa aimɨ akɨpɨpa mmonatɨ netaataahɨ wɨndɨ jatɨmɨ namutaise.
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Amɨ nyahɨ wapa sangɨ mmonaatɨ namehaawaahɨ wɨndɨ pohipɨmaayaatɨ kiyaanɨnɨhɨ biyaatɨ kapa naitɨhaawɨ jatɨto.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Siyaatɨ nyahɨ jatɨhaawɨ biyaatɨ andɨtitaatɨ maarɨhoaatɨhɨ ahapa ahapaapo taatɨ tɨtɨhɨ gwɨnyaitɨhaahandɨ watɨpɨhandɨ owendaise. Nyahɨ andɨtitɨtɨhaahandɨ watɨpɨhandɨ owetihɨ namatɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho nasatɨ nyangi ikwɨrɨ nanyinyatɨ nyatatamanatɨ andɨtɨnyaiwatɨ nyamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ maahomwaaŋɨ wɨndɨ apɨpaahɨ namusaatahaiwa pɨhɨtaatɨ mɨtaahɨ nitanaatɨ gwɨnyaahohɨwaiwa netɨ nyapɨ nanɨpimatɨ Autaahaatɨhoai nunyatɨ kanyundataase.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Saihɨ Autaahaatɨho isɨhiyaanamɨ maarɨhoaatɨhɨ gwɨnyaahohɨwaiwa mmonahosɨ komɨ Itɨpɨho gwɨnyaatɨ Autaahaatɨho sawahoai kaundiwaiwa mmonataise. Sandɨ Itɨpɨho nyamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ gwɨnyaahohɨwaiwa netɨ nyapɨ nanɨpimatɨ tɨtɨhɨ Autaahaatɨho nyahɨ komɨ isɨhiyaanapɨ gɨnyunyaasɨrɨhɨretematɨ nyahɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiyaanapɨ Itɨpɨho Autaahaatɨhoai pɨwaanyundatɨ kanyundihe.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Aihɨ nyahɨ sɨretɨ mmonɨhaayo, kahapaamapɨpa gaahaiwa maipɨhaiwa nahataapa nyangi nanyoaipasɨhɨ nehohɨwaiwa Autaahaatɨho netɨ nyangisatɨ maasɨ otɨpɨpatɨ kiyatɨ nepemaisɨhɨ kaiwetapɨ nehɨ gaahandɨhɨhɨ nanyoaipasɨhɨ nyahɨ Autaahaatɨhoai maarɨho nunyohiyɨhiyaanɨnɨ sawaho komɨ gwɨnyaasɨwaiwa kawitɨhaawɨ gaanyatihɨ nasohiyɨhiyaanɨnɨ nehaayo.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Amɨ sandɨ apaapɨmaahe, isɨhiyaapɨ Autaahaatɨho komɨ maarɨhoaatɨhɨ jɨhɨ satatɨ, “Isɨhiya siya nisɨhiyaimatɨto,” tatɨ aimɨ mmonatɨ usɨtɨwisawɨhiyai komɨ Mwaaho Jisaasihomɨ ndɨmaahomwaaŋɨ ambɨpatɨ dahopa kiya naitaatɨwɨ isɨhiya yapɨpatambɨhiyaamɨ otɨhatɨhapɨ netɨ tipɨtapaatɨ yandɨhemataise. Kiya saisaihɨ komɨ Mwaaho Jisaasiho noaipatɨ komɨ saingoya sanaapwɨsa Autaahaatɨhomɨ mwaaya maatiya taahiyɨhiyaamɨ saaho jɨho awaisɨhoematɨtando.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Iyatɨ isɨhiya siya nisɨhiyaatɨto tatɨ Autaahaatɨho jɨhɨ mmonatɨ netɨ ahɨwisawɨhiya koenda napɨtaatɨwɨ nunjenatɨ gaundataase. Iyatɨ siya isiya koenda napɨtaatɨwɨ nunjenatɨ gaundisawiya atiwɨ nasauhɨhiyai Autaahaatɨho nehɨ sawaho gwɨnyaasɨtɨhanda kiyai saundataase, “Sahɨ isɨhiyaatɨ nisɨ ndɨhetɨ samɨ maipɨhandɨ owetatɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate,” undataase. Iyatɨ isiya siya Autaahaatɨho saundatɨ sahɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate, undisawɨhiyai ko numwaatɨ sawahomɨ yundanyɨha kiyai yundanyaawisataise. Aihɨ kiya Autaahaatɨhomɨ yundanyɨha nepɨ yundanyayawaayopo.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 Amɨ saiwa Autaahaatɨho nyangi sanyiwɨmaiwaapɨ nyahɨ satɨtɨhaawo. “Amɨ Autaahaatɨho kɨmo nyamɨ Autaahaatɨhoematatɨ nyatatamanatɨ nyainjatonaahɨ utaaho wo nyamɨ tiworɨhoematatɨ netɨ nyangi nyawatɨ mɨmaipɨmaanyitaise. Apɨpaahɨ owetɨtaise,” taatɨ gwɨnyaitɨhaawo.
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Autaahaatɨho komɨ Mwaaho Jisaasihoai nehɨ naasohɨtihɨ apɨpaahɨ maarɨho yaawihɨhandɨ kandɨ wɨndɨ netɨ maapatisatɨ nehɨ nanɨhiyatɨ nanyinyataise. Ko siyatɨ komɨ Mwaahoaisɨsɨ nanyinyahosɨ amɨ kahapaamapɨpa gaahapa nahataapa asakiyatɨ nehɨ nanɨhiyatɨ nyahɨ komɨ isɨhiyaanangi nanyamɨtaise.
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 Nyahɨ isɨhiyaanɨ Autaahaatɨho satatɨ, “Sahɨ nisɨ isɨhiyaatimatɨtaatɨwo,” tatɨ komɨ ikwɨrɨ ahɨnyihɨ noaipawaatɨ komɨhiyaanimatohiyɨhiyaanangi utaaho maahɨwo sanyatɨtaise? “Sahɨ maipɨhandisawɨhiyaatisɨ pɨwɨha naitaatɨwo,” nyatɨtaise? Autaahaatɨho sanyatɨtandɨhohɨ nyangi aimɨ sanyatise. “Sahɨ nisɨ ndɨhetɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate,” nyatise. Isɨ utaaho wo netɨ pɨwɨha nyamɨhetɨ yahomaanyutaitaise. Apɨpaahɨ owetɨtaise.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 Utaaho wo nyangi samaanyatɨtaise “Sahɨ samɨ maipɨhandapɨ pɨwɨha naitaatɨwo,” maanyatɨtaise. Owetise. Kɨraisɨ Jisaasiho nyamɨ maipɨhandɨ nenyamaitandɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ napwihɨ Autaahaatɨho jahɨra ahowimatɨ numwaasɨhɨ Autaahaatɨhoaisatɨ watɨpɨhandɨ netɨ awaisɨhoematataise. Iyataatɨ utaaho wo nyangi sanyatatɨ, “Sahɨ samɨ maipɨhandapɨ pɨwɨha naitaatɨwo,” nyatɨtaihɨ kandapɨ Jisaasiho nyamɨ ndɨmaahomwaaŋɨ netɨ isɨwatɨ nyapɨ nanɨpimatɨ Autaahaatɨhoaisatɨ taatɨ konɨhɨ pɨwanamaase.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Isɨ wapa napaamapaanɨhɨ netɨ nyangi Kɨraisiho maarɨho nanyinyatɨ nyainjatisɨhoaatɨhapɨ nehɨhaatenyamatɨ nanyopɨsasɨtaise. Naaŋɨhaiwa nyamɨ ambɨpatetɨ yanyamwaataahaiwaaro, e mɨmaipiyaatɨ nopɨsasɨnaatɨ bimohɨtɨhando, e isɨhiya naaŋɨhaiwa nanyinyawɨ tipɨ mwɨnyapɨ nanyopɨsasohɨtɨhando, e jarɨhoro, e ikɨpɨpa nandapa apɨpaahɨ owetatɨ somaahiyaanɨnɨ bimohɨtɨhando, e maapɨ isɨhiya amɨ kahapaamapɨpa nyangi nyapɨ nepɨnyamaitaatɨwɨhaiwaaro, e nyahɨ timbɨpa newaatɨ napowaatɨ owetɨtɨhaahando? Owe.
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 Iyataatɨ saiwa sapa Autaahaatɨhomɨ isɨhiyaanɨnɨ sɨkiyaatɨ naitɨhaahaiwaapaahɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha wa satatɨ jɨpatɨpindise:
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Isɨ amɨ saiwa kahapaamapɨmbaahɨ nyangisɨ nanyoaipahonɨhɨ nepɨ naisaihɨhandɨ kandɨ Jisaasiho nyangi maarɨho nanyamisɨho konɨhɨ nanyinyamɨ niyonɨhɨ koetapɨ nyahɨ saiwa nahatewaisɨ nga apɨpaahɨ newaatɨ ipɨhatisaatɨ tiwandawaamaatɨ noaipaito.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 Sandɨ amɨ apɨpaahɨ akɨtɨtihɨ nɨnɨ mmonataayo, Kɨraisiho nyangisɨ maarɨho nanyamisɨhoaatɨhapɨ wapa ahɨwatɨ netɨ nyangi wɨndɨ nehɨhaatenyamatɨ namaanyopɨsasɨtaise. Nyahɨ napwɨtɨhaahandɨsangi amɨ asɨyɨhiyaanimatɨtɨhaahandisangi wɨndɨ nehɨhaatenyamaamaitaise. Yamɨhapataatɨhapɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya enjerɨhiyaisangi amɨ yamɨhapataatɨhapɨhaiwa wiwa watɨpɨhaiwaisangi wɨndɨ nehɨhaatepɨnyamaamaitaapo. Kahapaamapɨpa wanɨ ahotiwaiwaisangi amɨ kahapaamapɨpa ipotɨ ipotɨ noaipataahaiwaisangi nyangi Jisaasiho maarɨho nanyamisɨhoaatɨhapɨ wɨndɨ netɨ tipɨtapaatɨ nehɨhaatenyamaamaitaise. Kahapaamapɨpa gɨmunyaatatɨ watɨpɨhaiwaisangi sandɨ wɨndɨ kamaitaise.
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 Kahapaamapɨpa mɨhaatɨ yamɨhapataatɨhapaisangi maapɨ yatɨhɨ yapɨpatambɨhapaisangi amɨ kahapaamapɨpa wapaisangi Autaahaatɨho kiyatɨ ahaiwaiwaamɨhatɨhɨ ahɨmotise. Nyamɨ Awaisɨho Kɨraisɨ Jisaasihomɨhetapɨ Autaahaatɨho maarɨho nyangi nanyamisɨhoaatɨhapɨ nyangi nyaiwɨtapaatɨ yandɨhɨ nehɨhaatenyamaitandɨhaiwo.
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.