Romanos 7
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs BKJ
1 Nisɨ naisɨhiyaatɨ nisataiwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaate, wɨnɨhapɨpa otɨpɨpatɨ kairɨhɨretɨ sahɨ mmonɨwɨhiyaatɨsɨ pɨwɨha kɨma nɨnɨ katɨtandiyohɨma sahɨ mmondaapo. Utaaho sangɨ napotɨ asoho bimihɨhuraahɨhɨ koaisɨ wɨnɨhapɨpa anɨtisatɨ iwiwatatɨ iwinjatataise.
1 Não sabeis vós, irmãos (pois eu falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem enquanto ele vive?
2 Iyataatɨ amɨ sahɨ sawanaatɨ aimɨ mmonɨwɨhiyaate, apopaatɨ waatɨ namaatatɨ warɨho asohoaisahaati wɨnɨhapɨpa kaati netɨ warɨhomɨ ambɨpatetɨ tɨmaamahɨwa wɨrɨhɨramatiyatɨ anɨtisatɨ wɨsasausosataise. Siyatɨ wɨsasausosataahandɨ kandɨ amɨ kaatamɨ warɨho naponaahɨ wɨnɨhapɨpa kaati netɨ warɨhoaisatɨ tɨmaamahɨwatɨ wɨwisasimbɨpaatɨhapɨ apopaatɨ noaipatɨ nehɨhaatɨ bimɨtaise.
2 Porque a mulher que tem marido, está ligada pela lei ao marido, enquanto ele viver; mas se o marido morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Isɨ amɨ warɨho wɨndɨ namaapotɨ asoho bimonɨhura apopaatɨ koai numasi notɨ woho woaisatɨ kiyatɨ daayataataahɨ isɨhiya kaatapɨ satɨtaapo, “Ese, saatɨ apopaatɨ kɨhoaisatɨ kiyatɨ daayataise,” tɨtaapo. O amɨ kaatamɨ warɨho naponaahɨ isɨhiya namaatohɨtɨhandamɨ wɨnɨhapɨpa kaati wɨndɨ maawiwatɨtaise. Isɨ amɨ kaatɨ woho woai namaatataataahɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ kaatɨ isɨhiya namaatohɨtɨhandamɨ wɨnɨhapɨpa wɨndɨ netɨ namopɨsasɨtaise.
3 Então assim, enquanto seu marido viver, se ela se casar com outro homem, será chamada adúltera; mas se seu marido morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera, mesmo que ela venha a se casar com outro homem.
4 Isɨ nisɨ naisɨhiyaatɨ nisataiwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaate, sangisangi sɨrɨ kɨretɨ kasimatataise. Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa sangi jainjatataamaise. Owetise. Sahɨ Kɨraisihomɨ ambɨpatamɨhiyaatɨtɨwɨ koaisawɨ tɨmaamaitauhɨ wɨnɨhapɨpa sangi wɨndɨ maasiwatise. Aiwɨ amɨ sahɨ aimɨ wanɨ Autaahaatɨho anɨmwaahɨpatombɨ ahowimatɨ numwaasɨho Kɨraisihomɨhiyaatimatawaayopo, nyahɨ Autaahaatɨhopɨ otɨpɨpatɨ gaahaiwa kiyatɨ kaiwetapɨ isɨhiya asɨyɨhiyai Autaahaatɨhopɨ nɨwumoaitɨhaawo.
4 Portanto, meus irmãos, vós também vos tornastes mortos para a lei pelo corpo de Cristo, para que chegásseis a ser de outro, do que foi ressuscitado dentre os mortos, a fim de que déssemos fruto para Deus.
5 Amɨ nyahɨ yawanaanamɨ maaritaatɨ gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ jɨhɨ bimonɨhura wɨnɨhapɨpa nyamɨ maarɨhoaatɨhɨ maipɨhaiwa gwɨnyaahohɨwaiwai netɨ nyamɨ ambɨpatetɨ anyaatɨ awaindemataise, nyahɨ kaiwa kaitɨhaawo. Aihɨ nyahɨ nehɨ napwɨtɨhaahandamɨ maipɨhaiwaahɨhɨ nga kainjaahiyaane.
5 Porque, enquanto estávamos na carne, as paixões dos pecados, que eram pela lei, operavam em nossos membros para trazerem fruto para a morte.
6 Jɨhura sainjaahiyaanɨnɨndaahandɨ kandɨ wanɨ nyangi Autaahaatɨho wɨnɨhapɨpa kapa netɨ nanyapuwatɨ nyaiwatimbɨpaatɨhapɨ nuwatɨ nanyamaatɨ nehɨhaatenyamataise. Aihɨ kapa nyangi wɨndɨ nyaiwatatɨ manyinjatise. Owetise. Aihɨ amɨ nyahɨ wɨnɨhapɨpa jɨpatɨpindimbɨpaamɨ jahɨrɨhɨretɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨ gaahaiwa kiyahaamaayo. Owetise. Sandɨ apaapɨmaahe, nehɨ wɨnɨhapɨpa kapaatɨhapɨ nyangi Kɨraisiho nanyamaasi napwihɨ Autaahaatɨho Itɨpɨho nanyamisɨhomɨ daihɨra maarɨho wanɨhoetapɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨ gaahaiwa kiyaatɨ kawɨsahaawe.
6 Mas agora temos sido libertos da lei, tendo morrido para aquilo em que estávamos retidos; para que sirvamos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 Isɨ amɨ nyahɨ pɨwɨha napitɨtɨtɨhaawe? Wɨnɨhapɨpa sawandɨpɨ maipɨhande tɨtɨhaawo? Apɨpaahɨ owetise. Wɨnɨhapɨpa sawandɨpɨhɨ tɨtɨhɨ gaahape. Siyataahandɨ kandɨ wɨnɨhapɨpa kapa nɨngisɨ nisɨ maipɨhandametirɨhɨretɨ sɨretɨsɨ mmome ndatɨ netɨ nanɨsihɨ nɨnɨ mmonataayo. Amɨ wɨndɨ wɨnɨhapɨpaapɨmetanaahɨ kahapaamapɨpa isɨhiya usaamɨhaiwaapɨ nisɨ maarɨho nɨndosɨtɨhandɨ tɨtɨhɨmetɨhande ndɨ nɨnɨ wɨndɨ mondaanɨhe, amɨ wɨnɨhapɨpa wɨndɨ satatɨ, “Kahapaamapɨpa usaamɨhapaapɨ kinyɨ maarɨho wɨndɨ maahɨndone,” tatɨ kamaatonaaho.
7 O que diremos então? A lei é pecado? De forma alguma! Porém, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria o desejo, se a lei não dissesse: Tu não cobiçarás.
8 Iyataatɨ maipɨhandɨ wɨnɨhapɨpai netɨ kandamɨ daihɨrematɨ kapetapɨ netɨ nahatewa kɨhaiwa kɨhaiwa isɨhiya usaamɨhaiwaapɨ nɨngi nisɨ maarɨho nanɨtɨmanatɨ nɨndotaise. Amɨ wɨnɨhapɨpa owendaataahɨ maipɨhandɨ isɨhiya kiyohɨtɨhandɨ napotɨ owendaise.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, operou em mim todo tipo de concupiscência; porque sem a lei o pecado está morto.
9 Iyataatɨ wɨnɨhapɨpa satatɨ, “Kɨnyɨ tɨtɨhɨmetɨhaiwa saiwa saiwa wɨndɨ kamaime,” tatɨ katimbɨpa nɨnɨ wɨndɨ monataahura jɨhɨ nɨngi nehɨ nanɨhaindɨ nundɨ napɨtaindɨ bimambɨtɨhonɨne. Jɨhɨ saimbɨtɨhonɨnɨndaahandɨ kandɨ wɨnɨhapɨmba saiwa saiwa kɨnyɨ wɨndɨ kamaime timbɨpa noaipatɨ nisɨ maarɨhomɨ ndɨhai netɨ nanorɨhaasɨhɨ nɨwahonɨnɨ saindɨ mmotɨnataayo, nɨnɨ maipɨhandɨ kaitandɨhandɨhɨ nisɨ maarɨho ambɨpatetɨ noaipatɨ awaindematataise ndo.
9 Outrora eu estava vivo sem a lei, mas quando o mandamento veio, o pecado reviveu, e eu morri.
10 Siyatɨ maipɨhandɨ noaipatɨ awaindematatɨ nisɨ maarɨhoai netɨ tiwihɨ napotaise. Amɨ wɨnɨhapɨpa pɨwɨha sa ka Autaahaatɨho jɨhɨ ahiyataise, nɨnɨ nga itatamanɨnɨtɨ bimɨtandɨhandɨ nanɨmɨtotatɨ Autaahaatɨho jɨhɨ ahaimbɨpa amɨ nɨngisaahɨ daahɨ napwɨtandɨhandɨhɨ naninyataise.
10 E o mandamento que era ordenado para vida, eu achei que era para morte.
11 Sandɨ maipɨhandɨ nisɨ omaŋɨtɨtɨhɨ ahotindɨhandɨ wɨnɨhapɨmbetapɨ daihɨra mmonatɨ nɨngi asɨretɨ jɨnjaipɨndatɨ sandatɨ, “Kɨnyɨ utaahoŋɨ maipɨhoŋɨsɨ kɨnyɨ maipɨhandapɨ pɨwɨha nepɨ napome,” ndatɨ nɨwihɨ nisɨ maarɨho napotaise.
11 Porque o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, me enganou, e por ele me matou.
12 Isɨ amɨ wɨnɨhapɨpa sawandɨpɨhɨ nehɨ Autaahaatɨho sawahoaapɨhapɨ nasahapaare. Siyahapaasɨ isɨhiyai nehɨ tɨtɨhɨtahaiwaahɨhɨ kaitaatɨwɨhɨra daihɨra netɨ nunjataise. Iyatɨ amɨ isɨhiyai kapa nga iwɨtatamanɨtandɨhapaare.
12 Portanto, a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 O amɨ siyonaahɨ nɨnɨ sandɨ, “Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa apɨpaahɨ tɨtɨhɨ gaahapa nɨngi napwɨtandɨhandɨ naninyataise,” tɨtando? Owe. Apɨpaahɨ owetise. Sandɨhɨ maipɨhandɨ nisɨ omaŋɨtɨtɨhɨ ahotindɨhandɨ kiyataise. Autaahaatɨho wɨnɨhapɨpa nɨngi nɨtatamanɨtandɨ ahaimbɨpa nisɨ maipɨhandɨ netɨ kapetapɨ napwɨtandɨhandɨ nɨngi naninyataise. Amɨ siyataatɨ kandametirɨhɨretɨ netɨ ausaimanɨndando. Isɨ amɨ siyatɨ wɨnɨhapɨpetapɨ isɨhiyaamɨ maipɨhandɨ kiyohɨwaiwa isɨhiya mmondaatɨwɨ netɨ ausaimanɨnatɨ apɨpaahɨ maipɨ maipɨhandɨtɨtandɨ nisɨhetɨ maipɨhandunɨ wɨnɨhapɨpaunɨ ahondaatɨ nisɨ maarɨho ambɨpatɨ netɨ tunatɨ yahwɨnataise.
13 Então, o que me é bom tornou-se em morte? De forma alguma! Mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou a morte em mim pelo que é bom; a fim de que pelo mandamento o pecado se tornasse excessivamente pecaminoso.
14 Iyataatɨ nyahɨ aimɨ mmonɨhaayo, Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpaahɨhɨ Autaahaatɨho gwɨnyaasɨrɨhɨretapɨ netɨ nyangi nanyisataise. Kapa saihɨhandɨ kandɨ nɨnɨhɨ maapɨ nehɨ utaahonɨne. Aindɨ nisɨ maipɨhandɨ kiyohɨtɨhandɨ netɨ nanɨpuwatɨ nehɨ kandamɨ otɨpɨpatɨhonɨnenɨmatɨ ipatisatɨ niwatataise.
14 Porque nós sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Amɨ nɨnɨ wapa kaitandɨ maaritohɨpɨpa kapa nɨnɨ wɨndɨ kamaayo, owetise. Namatɨ nehɨ wapa nɨnɨ kaitandɨ apɨpaahɨ pondamasɨpɨpaahɨhɨ napaitɨtɨ kiyataayo. Sandɨ saindɨ ponimetahandɨhɨhɨ kiyohɨtɨmandapɨ nɨnɨ napindapɨ kiyo ndɨ wɨndɨ gɨmaanunyaatatɨ apɨpaahɨ pondataise.
15 Porque o que eu faço, eu não o permito: pois o que eu quero isso não faço, mas o que eu odeio isso eu faço.
16 Iyataatɨ nɨnɨ wapa sapa sapa wɨndɨ kamaitando ndɨ nɨnɨ maarɨmitohɨpɨpa kiyohɨtɨndɨ netɨ sɨretɨ nanisataise, nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpaapɨ tɨtɨhɨ gaahape ndaato.
16 E, se eu faço o que não quero, eu consinto que a lei é boa.
17 Isɨ amɨ sandɨ nɨnɨ kiyohɨtɨmandɨ nɨnɨ kiyataamaayo. Owetise. Amɨ maipɨhandɨ nisɨ ambɨpatetɨ ahotindɨhandɨ nɨngi netɨ nanipinjatɨ kaime ndihɨ maarɨmitohɨwaiwa napaitɨtɨ nɨnɨ kiyataayo.
17 Então agora já não sou eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Aihɨ nɨnɨ saindɨ mmonataayo, gaahandɨ nisɨhetɨ apɨpaahɨ wɨndɨ ahɨmotise. Wɨndɨ siyatɨ ahɨmotihɨ tɨtɨhɨ gaahandɨ nɨnɨ kaitandɨ apɨpaahɨ maaritohɨtɨhandɨ wɨndɨ baindɨ nga kamaayo.
18 Porque eu sei que em mim (isto é, na minha carne), não habitam coisas boas; pois o querer está presente em mim, mas o executar do bem eu não encontro.
19 Aindɨ amɨ gaahandɨ nɨnɨ kaitandɨ maaritohɨtɨhandɨ wɨndɨ kamaindɨ namatɨ nehɨ maipɨhandɨ kandapɨ nɨnɨ wɨndɨ maarɨmitohɨtɨhandɨhɨhɨ kiyataayo.
19 Porque o bem que eu quero fazer, não faço, mas o mal que não quero fazer, esse eu faço.
20 Isɨ amɨ nɨnɨ wapa wɨndɨ kamaitandɨ maarɨmitohɨtɨhandɨ kiyataataahɨ sandɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨ kiyataamaayo. Owetise. Namatɨ nehɨ maipɨhandɨ nisɨhetɨ ahotindɨhandɨ netɨ nɨngi nanipinjatɨ kaime ndihɨ nɨnɨ kiyataayo.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, mas o pecado que habita em mim.
21 Aihɨ amɨ nɨnɨ saindɨ mmonataayo, nisɨhetɨ wɨndɨ apɨpaahɨ watɨpɨhandɨ ahondaatɨ netɨ nanisapusɨhɨ nɨnɨ tɨtɨhɨ gaahandɨ kaitandɨ maaritataahandɨ kandɨ nɨnɨ nehɨ maipɨhandɨ tɨtɨhɨmetɨhandɨhɨ netɨ kiyataayo.
21 Eu acho então esta lei, que, quando quero fazer o bem, o mal está presente comigo.
22 Saindɨ amɨ nisɨ maarɨho Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpaapɨ nga biyatɨ maaritataise.
22 Pois eu tenho prazer na lei de Deus, segundo o homem interior;
23 Saihɨhandɨ kandɨ amɨ nehɨ wɨnɨhapɨpa kapai wapa maipɨhandamɨ watɨpɨhandɨ nisɨ ambɨpatetɨ ahotatɨ otɨpɨpatɨ kiyataatɨ nɨnɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ amɨtɨhetapɨ Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa nɨnɨ gaahape tohɨpɨpaisatɨ netɨ tunatɨ yahwɨnataise. Iyatɨ sandɨ tunatɨ yahwɨnjɨtɨmandɨ nɨngi netɨ daahɨ maipɨhandɨ nisɨ ambɨpatetɨ ahotatɨ otɨpɨpatɨ kaindɨhandaatɨhɨ nɨpatisatɨ nanɨpuwataise.
23 mas eu vejo outra lei nos meus membros, guerreando contra a lei da minha mente, e me trazendo cativo debaixo da lei do pecado que está nos meus membros.
24 “Ese no, nɨnɨ utaahonɨnɨ nisɨ maaritɨtandɨhandɨ apɨpaahɨ owehonɨne. Ese no utaaho dɨyaamahonɨhɨ kɨmandɨ maipɨmandisatɨ ambɨpatɨ napwɨtandɨhandaatɨhɨ nanɨmaasi naipatetapɨ nɨngi japɨhɨ nanɨmaitaindɨho?
24 Ó miserável homem que eu sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Nɨngi sandɨ sanetihɨhandɨ kandɨ nyamɨ Awaisɨho Kɨraisɨ Jisaasihomɨhetapɨ Autaahaatɨho nɨngi ambɨpatɨ napwɨtandɨhandaatɨhɨ nanɨmaasi naipatetapɨ nuwatɨ japɨhɨ nanɨmaasɨhoai, “Kɨnyɨ gaahoŋe gaare,” undataato. Iyataatɨ amɨ nɨnɨ sendaayo, nɨnɨ nɨwahonɨnɨ nisɨ amɨtɨhaara Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa nga iwinjapepihɨrɨtɨ amɨ nɨnɨ nehɨ nisɨ ambɨpatamɨhaiwaara maipɨhandamɨ watɨpɨhandaatɨhɨ bindataayo.
25 Eu agradeço a Deus por meio de Jesus Cristo nosso Senhor. Assim, pois, com a mente, eu mesmo sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.