Romanos 7
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARA
1 Nisɨ naisɨhiyaatɨ nisataiwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaate, wɨnɨhapɨpa otɨpɨpatɨ kairɨhɨretɨ sahɨ mmonɨwɨhiyaatɨsɨ pɨwɨha kɨma nɨnɨ katɨtandiyohɨma sahɨ mmondaapo. Utaaho sangɨ napotɨ asoho bimihɨhuraahɨhɨ koaisɨ wɨnɨhapɨpa anɨtisatɨ iwiwatatɨ iwinjatataise.
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 Iyataatɨ amɨ sahɨ sawanaatɨ aimɨ mmonɨwɨhiyaate, apopaatɨ waatɨ namaatatɨ warɨho asohoaisahaati wɨnɨhapɨpa kaati netɨ warɨhomɨ ambɨpatetɨ tɨmaamahɨwa wɨrɨhɨramatiyatɨ anɨtisatɨ wɨsasausosataise. Siyatɨ wɨsasausosataahandɨ kandɨ amɨ kaatamɨ warɨho naponaahɨ wɨnɨhapɨpa kaati netɨ warɨhoaisatɨ tɨmaamahɨwatɨ wɨwisasimbɨpaatɨhapɨ apopaatɨ noaipatɨ nehɨhaatɨ bimɨtaise.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 Isɨ amɨ warɨho wɨndɨ namaapotɨ asoho bimonɨhura apopaatɨ koai numasi notɨ woho woaisatɨ kiyatɨ daayataataahɨ isɨhiya kaatapɨ satɨtaapo, “Ese, saatɨ apopaatɨ kɨhoaisatɨ kiyatɨ daayataise,” tɨtaapo. O amɨ kaatamɨ warɨho naponaahɨ isɨhiya namaatohɨtɨhandamɨ wɨnɨhapɨpa kaati wɨndɨ maawiwatɨtaise. Isɨ amɨ kaatɨ woho woai namaatataataahɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ kaatɨ isɨhiya namaatohɨtɨhandamɨ wɨnɨhapɨpa wɨndɨ netɨ namopɨsasɨtaise.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Isɨ nisɨ naisɨhiyaatɨ nisataiwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaate, sangisangi sɨrɨ kɨretɨ kasimatataise. Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa sangi jainjatataamaise. Owetise. Sahɨ Kɨraisihomɨ ambɨpatamɨhiyaatɨtɨwɨ koaisawɨ tɨmaamaitauhɨ wɨnɨhapɨpa sangi wɨndɨ maasiwatise. Aiwɨ amɨ sahɨ aimɨ wanɨ Autaahaatɨho anɨmwaahɨpatombɨ ahowimatɨ numwaasɨho Kɨraisihomɨhiyaatimatawaayopo, nyahɨ Autaahaatɨhopɨ otɨpɨpatɨ gaahaiwa kiyatɨ kaiwetapɨ isɨhiya asɨyɨhiyai Autaahaatɨhopɨ nɨwumoaitɨhaawo.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Amɨ nyahɨ yawanaanamɨ maaritaatɨ gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ jɨhɨ bimonɨhura wɨnɨhapɨpa nyamɨ maarɨhoaatɨhɨ maipɨhaiwa gwɨnyaahohɨwaiwai netɨ nyamɨ ambɨpatetɨ anyaatɨ awaindemataise, nyahɨ kaiwa kaitɨhaawo. Aihɨ nyahɨ nehɨ napwɨtɨhaahandamɨ maipɨhaiwaahɨhɨ nga kainjaahiyaane.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Jɨhura sainjaahiyaanɨnɨndaahandɨ kandɨ wanɨ nyangi Autaahaatɨho wɨnɨhapɨpa kapa netɨ nanyapuwatɨ nyaiwatimbɨpaatɨhapɨ nuwatɨ nanyamaatɨ nehɨhaatenyamataise. Aihɨ kapa nyangi wɨndɨ nyaiwatatɨ manyinjatise. Owetise. Aihɨ amɨ nyahɨ wɨnɨhapɨpa jɨpatɨpindimbɨpaamɨ jahɨrɨhɨretɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨ gaahaiwa kiyahaamaayo. Owetise. Sandɨ apaapɨmaahe, nehɨ wɨnɨhapɨpa kapaatɨhapɨ nyangi Kɨraisiho nanyamaasi napwihɨ Autaahaatɨho Itɨpɨho nanyamisɨhomɨ daihɨra maarɨho wanɨhoetapɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨ gaahaiwa kiyaatɨ kawɨsahaawe.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 Isɨ amɨ nyahɨ pɨwɨha napitɨtɨtɨhaawe? Wɨnɨhapɨpa sawandɨpɨ maipɨhande tɨtɨhaawo? Apɨpaahɨ owetise. Wɨnɨhapɨpa sawandɨpɨhɨ tɨtɨhɨ gaahape. Siyataahandɨ kandɨ wɨnɨhapɨpa kapa nɨngisɨ nisɨ maipɨhandametirɨhɨretɨ sɨretɨsɨ mmome ndatɨ netɨ nanɨsihɨ nɨnɨ mmonataayo. Amɨ wɨndɨ wɨnɨhapɨpaapɨmetanaahɨ kahapaamapɨpa isɨhiya usaamɨhaiwaapɨ nisɨ maarɨho nɨndosɨtɨhandɨ tɨtɨhɨmetɨhande ndɨ nɨnɨ wɨndɨ mondaanɨhe, amɨ wɨnɨhapɨpa wɨndɨ satatɨ, “Kahapaamapɨpa usaamɨhapaapɨ kinyɨ maarɨho wɨndɨ maahɨndone,” tatɨ kamaatonaaho.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Iyataatɨ maipɨhandɨ wɨnɨhapɨpai netɨ kandamɨ daihɨrematɨ kapetapɨ netɨ nahatewa kɨhaiwa kɨhaiwa isɨhiya usaamɨhaiwaapɨ nɨngi nisɨ maarɨho nanɨtɨmanatɨ nɨndotaise. Amɨ wɨnɨhapɨpa owendaataahɨ maipɨhandɨ isɨhiya kiyohɨtɨhandɨ napotɨ owendaise.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Iyataatɨ wɨnɨhapɨpa satatɨ, “Kɨnyɨ tɨtɨhɨmetɨhaiwa saiwa saiwa wɨndɨ kamaime,” tatɨ katimbɨpa nɨnɨ wɨndɨ monataahura jɨhɨ nɨngi nehɨ nanɨhaindɨ nundɨ napɨtaindɨ bimambɨtɨhonɨne. Jɨhɨ saimbɨtɨhonɨnɨndaahandɨ kandɨ wɨnɨhapɨmba saiwa saiwa kɨnyɨ wɨndɨ kamaime timbɨpa noaipatɨ nisɨ maarɨhomɨ ndɨhai netɨ nanorɨhaasɨhɨ nɨwahonɨnɨ saindɨ mmotɨnataayo, nɨnɨ maipɨhandɨ kaitandɨhandɨhɨ nisɨ maarɨho ambɨpatetɨ noaipatɨ awaindematataise ndo.
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 Siyatɨ maipɨhandɨ noaipatɨ awaindematatɨ nisɨ maarɨhoai netɨ tiwihɨ napotaise. Amɨ wɨnɨhapɨpa pɨwɨha sa ka Autaahaatɨho jɨhɨ ahiyataise, nɨnɨ nga itatamanɨnɨtɨ bimɨtandɨhandɨ nanɨmɨtotatɨ Autaahaatɨho jɨhɨ ahaimbɨpa amɨ nɨngisaahɨ daahɨ napwɨtandɨhandɨhɨ naninyataise.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Sandɨ maipɨhandɨ nisɨ omaŋɨtɨtɨhɨ ahotindɨhandɨ wɨnɨhapɨmbetapɨ daihɨra mmonatɨ nɨngi asɨretɨ jɨnjaipɨndatɨ sandatɨ, “Kɨnyɨ utaahoŋɨ maipɨhoŋɨsɨ kɨnyɨ maipɨhandapɨ pɨwɨha nepɨ napome,” ndatɨ nɨwihɨ nisɨ maarɨho napotaise.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 Isɨ amɨ wɨnɨhapɨpa sawandɨpɨhɨ nehɨ Autaahaatɨho sawahoaapɨhapɨ nasahapaare. Siyahapaasɨ isɨhiyai nehɨ tɨtɨhɨtahaiwaahɨhɨ kaitaatɨwɨhɨra daihɨra netɨ nunjataise. Iyatɨ amɨ isɨhiyai kapa nga iwɨtatamanɨtandɨhapaare.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 O amɨ siyonaahɨ nɨnɨ sandɨ, “Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa apɨpaahɨ tɨtɨhɨ gaahapa nɨngi napwɨtandɨhandɨ naninyataise,” tɨtando? Owe. Apɨpaahɨ owetise. Sandɨhɨ maipɨhandɨ nisɨ omaŋɨtɨtɨhɨ ahotindɨhandɨ kiyataise. Autaahaatɨho wɨnɨhapɨpa nɨngi nɨtatamanɨtandɨ ahaimbɨpa nisɨ maipɨhandɨ netɨ kapetapɨ napwɨtandɨhandɨ nɨngi naninyataise. Amɨ siyataatɨ kandametirɨhɨretɨ netɨ ausaimanɨndando. Isɨ amɨ siyatɨ wɨnɨhapɨpetapɨ isɨhiyaamɨ maipɨhandɨ kiyohɨwaiwa isɨhiya mmondaatɨwɨ netɨ ausaimanɨnatɨ apɨpaahɨ maipɨ maipɨhandɨtɨtandɨ nisɨhetɨ maipɨhandunɨ wɨnɨhapɨpaunɨ ahondaatɨ nisɨ maarɨho ambɨpatɨ netɨ tunatɨ yahwɨnataise.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Iyataatɨ nyahɨ aimɨ mmonɨhaayo, Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpaahɨhɨ Autaahaatɨho gwɨnyaasɨrɨhɨretapɨ netɨ nyangi nanyisataise. Kapa saihɨhandɨ kandɨ nɨnɨhɨ maapɨ nehɨ utaahonɨne. Aindɨ nisɨ maipɨhandɨ kiyohɨtɨhandɨ netɨ nanɨpuwatɨ nehɨ kandamɨ otɨpɨpatɨhonɨnenɨmatɨ ipatisatɨ niwatataise.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Amɨ nɨnɨ wapa kaitandɨ maaritohɨpɨpa kapa nɨnɨ wɨndɨ kamaayo, owetise. Namatɨ nehɨ wapa nɨnɨ kaitandɨ apɨpaahɨ pondamasɨpɨpaahɨhɨ napaitɨtɨ kiyataayo. Sandɨ saindɨ ponimetahandɨhɨhɨ kiyohɨtɨmandapɨ nɨnɨ napindapɨ kiyo ndɨ wɨndɨ gɨmaanunyaatatɨ apɨpaahɨ pondataise.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 Iyataatɨ nɨnɨ wapa sapa sapa wɨndɨ kamaitando ndɨ nɨnɨ maarɨmitohɨpɨpa kiyohɨtɨndɨ netɨ sɨretɨ nanisataise, nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpaapɨ tɨtɨhɨ gaahape ndaato.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Isɨ amɨ sandɨ nɨnɨ kiyohɨtɨmandɨ nɨnɨ kiyataamaayo. Owetise. Amɨ maipɨhandɨ nisɨ ambɨpatetɨ ahotindɨhandɨ nɨngi netɨ nanipinjatɨ kaime ndihɨ maarɨmitohɨwaiwa napaitɨtɨ nɨnɨ kiyataayo.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Aihɨ nɨnɨ saindɨ mmonataayo, gaahandɨ nisɨhetɨ apɨpaahɨ wɨndɨ ahɨmotise. Wɨndɨ siyatɨ ahɨmotihɨ tɨtɨhɨ gaahandɨ nɨnɨ kaitandɨ apɨpaahɨ maaritohɨtɨhandɨ wɨndɨ baindɨ nga kamaayo.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 Aindɨ amɨ gaahandɨ nɨnɨ kaitandɨ maaritohɨtɨhandɨ wɨndɨ kamaindɨ namatɨ nehɨ maipɨhandɨ kandapɨ nɨnɨ wɨndɨ maarɨmitohɨtɨhandɨhɨhɨ kiyataayo.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 Isɨ amɨ nɨnɨ wapa wɨndɨ kamaitandɨ maarɨmitohɨtɨhandɨ kiyataataahɨ sandɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨ kiyataamaayo. Owetise. Namatɨ nehɨ maipɨhandɨ nisɨhetɨ ahotindɨhandɨ netɨ nɨngi nanipinjatɨ kaime ndihɨ nɨnɨ kiyataayo.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 Aihɨ amɨ nɨnɨ saindɨ mmonataayo, nisɨhetɨ wɨndɨ apɨpaahɨ watɨpɨhandɨ ahondaatɨ netɨ nanisapusɨhɨ nɨnɨ tɨtɨhɨ gaahandɨ kaitandɨ maaritataahandɨ kandɨ nɨnɨ nehɨ maipɨhandɨ tɨtɨhɨmetɨhandɨhɨ netɨ kiyataayo.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Saindɨ amɨ nisɨ maarɨho Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpaapɨ nga biyatɨ maaritataise.
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 Saihɨhandɨ kandɨ amɨ nehɨ wɨnɨhapɨpa kapai wapa maipɨhandamɨ watɨpɨhandɨ nisɨ ambɨpatetɨ ahotatɨ otɨpɨpatɨ kiyataatɨ nɨnɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ amɨtɨhetapɨ Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa nɨnɨ gaahape tohɨpɨpaisatɨ netɨ tunatɨ yahwɨnataise. Iyatɨ sandɨ tunatɨ yahwɨnjɨtɨmandɨ nɨngi netɨ daahɨ maipɨhandɨ nisɨ ambɨpatetɨ ahotatɨ otɨpɨpatɨ kaindɨhandaatɨhɨ nɨpatisatɨ nanɨpuwataise.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 “Ese no, nɨnɨ utaahonɨnɨ nisɨ maaritɨtandɨhandɨ apɨpaahɨ owehonɨne. Ese no utaaho dɨyaamahonɨhɨ kɨmandɨ maipɨmandisatɨ ambɨpatɨ napwɨtandɨhandaatɨhɨ nanɨmaasi naipatetapɨ nɨngi japɨhɨ nanɨmaitaindɨho?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Nɨngi sandɨ sanetihɨhandɨ kandɨ nyamɨ Awaisɨho Kɨraisɨ Jisaasihomɨhetapɨ Autaahaatɨho nɨngi ambɨpatɨ napwɨtandɨhandaatɨhɨ nanɨmaasi naipatetapɨ nuwatɨ japɨhɨ nanɨmaasɨhoai, “Kɨnyɨ gaahoŋe gaare,” undataato. Iyataatɨ amɨ nɨnɨ sendaayo, nɨnɨ nɨwahonɨnɨ nisɨ amɨtɨhaara Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa nga iwinjapepihɨrɨtɨ amɨ nɨnɨ nehɨ nisɨ ambɨpatamɨhaiwaara maipɨhandamɨ watɨpɨhandaatɨhɨ bindataayo.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.