Romanos 3
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH
1 Iyataatɨ amɨ isɨhiyaatɨ usaatɨ satɨwɨ nasendaapo, o amɨ siyonaahɨ Judaahiya isɨhiya kiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyaisɨ napindaahɨ daahepumwapɨ nusatipɨhaahopo? Tɨtaapo. Satɨwɨ amɨ kiya kiyaamɨ ambɨpatamɨ atɨtatɨ namandipapɨ kiyai gaahatɨ kiyawaayowo? Tɨwɨ nasendaapo. Aiwɨ amɨ satɨtaapo, ambɨpatɨ namandipatotɨhandɨ nehɨ ambɨpatamɨhandɨmetanaahɨ amɨ kandamɨ akɨtɨhandɨ gaahandɨ napindɨ noaipaitaisono? Tɨtaapo.
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? Será que ser circuncidado tem algum valor?
2 Amɨ sahɨ satɨtɨndapɨ nɨnɨ wihoaaŋɨhandɨ satɨtandiyo, kiya wiwa taahɨwaiwa taahɨwaiwetapɨ isɨhiya kiyaamɨ dawaataatɨhiyaisɨ nusatipɨhaawaayopo. Apɨpaahɨ awaindɨhandɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha Judaahiyaamɨ ikwɨraatɨhɨ ahiyataise. Aihɨ Judaahiya kopɨ jatawaawɨ isɨhiyai katɨwunjawaayopo.
2 Tem, sim, e de muitas maneiras! E a primeira vantagem é que Deus entregou a sua mensagem aos cuidados dos judeus.
3 Iyataatɨ amɨ Judaahiyaamɨ usa Autaahaatɨho pɨwɨha kiyai numwisɨha wɨndɨ baiwɨ gɨmaawunyaapɨ miwatisaihaahɨ napitimatɨtaise? Autaahaatɨho isɨhiyaisɨ saiwa saiwa sawitando tatɨ gwɨnyaatɨ katatɨ tɨmaniwaiwa kiyaamɨ siyohɨtɨhanda netɨ nopɨsasɨnɨhonɨhɨ ko wɨndɨ netɨ itatamanatɨ kaiwa nga kamaitaiso?
3 Mas, se alguns não foram fiéis, será que por isso Deus vai ser infiel?
4 Autaahaatɨho wɨndɨ siyatɨ kamaitaise. Amɨ isɨhiya nahatiya wiwetɨ jaipɨtisaihɨhandɨ kandɨ Autaahaatɨhohɨ nahatewetɨ nehɨ akɨtɨhaiwaahɨhɨ katatɨ kiyahore. Iyataatɨ sandapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhapɨ wa satise:
4 De modo nenhum! Que Deus continue a ser verdadeiro, mesmo que todas as pessoas sejam mentirosas. Como dizem as Escrituras Sagradas a respeito dele: “Que fique provado que tu tens razão quando falas e que sejas vencedor quando fores julgado.”
5 Iyataatɨ amɨ nyamɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa Autaahaatɨhomɨ tɨtɨhɨ saasanotiwaiwa netɨ ausaimanatɨ nasoaanɨhonaahɨ nyahɨ napitɨtɨtɨhaawe? Isɨhiya usa katohɨpatɨ newaatɨ nyahɨ satɨtɨhaawo? “Nyahɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa netɨ isɨhiyaisɨ siyatɨ, ‘Autaahaatɨho nehɨ tɨtɨhɨhosɨ amɨ tɨtɨhɨ gaahaiwaahɨhɨ kiyataise,’ undatɨ netɨ nunjonaahɨ amɨ Autaahaatɨho tɨtɨhɨmetahandɨ kiyatɨ nyamɨ maipɨhaiwaapɨ wihoaaŋɨhandɨ yaasɨhandɨ nyangi napindapɨ nanyinyataise?” tɨtɨhaawo.
5 Mas, se as injustiças que cometemos servem para mostrar que Deus age com justiça, o que é que podemos dizer? Que Deus é injusto quando nos castiga? (Eu falo aqui como as pessoas costumam falar.)
6 Apɨpaahɨ owetise. Ko wɨndɨ tɨtɨhɨmetɨhandɨ kiyahomaahe. Isɨ amɨ Autaahaatɨho apɨpaahɨ tɨtɨhosɨ tɨtɨhɨ kiyatɨ nyahɨ Judaahiyaanangi nyamɨ maipɨhaiwaapɨ netɨ wɨndɨ tipɨtapaatɨ maanyonataataahɨ amɨ isɨhiya nahatiyaisɨ napindaahɨ napitiyatɨ netɨ tipɨtapaatɨ usondaisono?
6 É claro que não! Se Deus não fosse justo, como poderia julgar o mundo?
7 Iyataatɨ amɨ samɨ usaatɨ satɨtaapo, “Nyahɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha newa japepihɨrɨtaano taatɨ katohɨrɨhɨretɨ wɨndɨ kamaayohɨtɨhanda Autaahaatɨho isɨhiyaisɨ saindɨ kawito tiwaiwa waatɨ auta noaipatɨ ko sawahoaisɨ netɨ nɨwimaatɨ awaindemahonaahɨ amɨ Autaahaatɨho napindapɨ nyangi satatɨ sahɨ maipɨhiyaate, nyatatɨ pɨwɨha nyamɨhetɨ netɨ yanyutaase?” tɨtaapo.
7 Mas digamos que a minha mentira faz com que a verdade de Deus fique mais clara, aumentando assim a glória dele. Nesse caso, por que é que devo ainda ser condenado como pecador?
8 Amɨ sandɨ sahɨ satawaawaahɨ kɨmandɨ satɨwɨ, “Gwɨnyaawaawe, nyahɨ maipɨhandɨ pɨhɨtaatɨ kaitɨhaawo, kandetapɨ Autaahaatɨho sawahoaisɨ netɨ awaindemwaitandɨhandɨ nga pɨhɨtatɨ naito,” tɨwɨ gwɨnyaawaawe. Sandɨ satɨwɨ gwɨnyaawaawɨ nɨnɨ satohɨtɨndapɨ isɨhiya usa nisɨ ambɨpatɨ nepɨ nanopɨsasɨwɨ nisapɨ pɨwɨha katɨwɨ, “Porɨho isɨhiyaisɨ sandɨ kaitaatɨwɨ kataunjataise,” tɨwɨ asɨretɨ katawaatopo. Isɨ isɨhiya siya satɨwɨ gwɨnyaapɨ kiyohiyɨhiyaisɨ Autaahaatɨho tɨtɨhɨ nga maipɨhandɨ wihoaaŋɨ numwɨtaise.
8 Então por que não dizer: “Façamos o mal para que desse mal venha o bem”? Na verdade alguns têm me caluniado, dizendo que eu afirmo isso. Porém eles serão condenados como merecem.
9 Amɨ sandɨ setisɨ nyahɨ Judaahiyaanɨnɨ isɨhiya nyamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyaisɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ nusatipɨhaawaatɨ gaahiyaanɨnɨtindɨho? Apɨpaahɨ owetise. Judaahiyaanɨnunɨ isɨhiya nyamɨ dawaataatɨhiyaunɨ nauratɨhiyaatɨ nyamɨ maipɨhandɨ kiyohɨtɨhandɨ noaipatɨ nyamɨ awaisɨhoematatɨ nyainjatataise ndɨ aimɨ netɨ nasiso.
9 Então será que nós, os judeus, estamos em melhor situação do que os não judeus? De modo nenhum! Já mostrei que todos, judeus e não judeus, estão debaixo do poder do pecado.
10 Iyataatɨ sandapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨha wa satise:
10 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Não há uma só pessoa que faça o que é certo;
11 Iyatɨ amɨ tɨtɨhape tɨtɨhɨmetɨhape tɨwɨ mmonɨwɨhiya apɨpaahɨ owetatɨ amɨ Autaahaatɨhopaahaiwɨhiya apɨpaahɨ owetamase.
11 não há ninguém que tenha juízo; não há ninguém que adore a Deus.
12 Iyatɨ amɨ isɨhiya nahatiya Autaahaatɨhoai wɨndɨ nepɨ miwatɨwɨ namapɨ amɨ nahatiya noaipapɨ wapa maipɨtihɨ daatɨpatɨpatɨ namahohɨpɨpaamataiwɨ apɨpaahɨ maipɨtɨwɨmawaayopo.
12 Todos se desviaram do caminho certo, todos se perderam. Não há mais ninguém que faça o bem, não há ninguém mesmo.
13 “Aiwɨ kiyaamɨ maahomwaaŋɨ itapɨpaamɨ anɨmwaahɨpatɨ nundataatɨ ainjotimumwaaŋamatiyahamwaaŋe.
13 Todos mentem e enganam sem parar. Da língua deles saem mentiras perversas, e dos seus lábios saem palavras de morte, como se fossem veneno de cobra.
14 “Aiwɨ kiya kiyaamɨ maahomwaaŋɨ isɨhiyaamɨ maarɨho nepɨ tipatetepumapɨ mɨmaipɨwitaatɨwɨhaiwaahɨhɨ tisaitahiyaare.” Aunɨhɨhɨrɨ 10:7
14 A boca deles está cheia de terríveis maldições.
15 “Aiwɨ amɨ kiya ketɨ tarɨwaiwɨ isɨhiyaisɨ yaawɨhaiwa nunyawɨ siyɨhiyaisɨ tipɨhiyaare.
15 Eles se apressam para matar.
16 Aiwɨ amɨ kiya isɨhiyaisɨ nepɨ nopɨsasɨmɨ niyauhɨhapɨhɨ amɨ isɨhiya nepɨ iwɨrinɨwɨ nopɨsasɨnɨmɨ nowaayopo.
16 Por onde passam, deixam a destruição e a desgraça.
17 Aiwɨ kiya isɨhiya usaisawɨ bɨpi pɨwannɨwɨ napaisaatɨ bimɨtaatɨwɨhɨra daihɨra wɨndɨ monɨwɨhiyaare.” Aisaiyaaho 59:7-8
17 Não conhecem o caminho da paz
18 “Aiwɨ kiya satɨwɨ nyamɨ maipɨhaiwaapɨ Autaahaatɨho yaasatɨ naaŋɨhandɨ nyangi nanyamɨtaiso tɨwɨ wɨndɨ apɨpaahɨ yamaiwɨhiyaare,” Aunɨhɨhɨrɨ 36:1
18 e não aprenderam a temer a Deus .”
19 Iyataatɨ nyahɨ aimɨ mmonaahiyaanɨne, pɨwɨha nahataapa Autaahaatɨho wɨnɨhapɨpa katimbɨpa isɨhiya kapaamɨ naaporɨhɨrotɨ bimohiyɨhiyaapɨse. Autaahaatɨho wɨnɨhapɨpa ahiyataise. Kapetapɨ isɨhiya yapɨhɨ nahatewaaraahiyaisɨ sahɨ maipɨhiyaate, undatɨ nunjatɨ kiyaamɨ maahomwaaŋɨ netɨ nuwisapuwɨtando. Iyatɨ isɨhiya nahatiyaisɨ Autaahaatɨho sahɨ maipɨhiyaate, undatɨ netɨ tipɨtapaatɨ usondando.
19 Nós sabemos que tudo o que a lei diz é dito para os que vivem debaixo da lei. Isso a fim de que todos parem de se justificar e a fim de que todas as pessoas do mundo fiquem debaixo do julgamento de Deus.
20 Sandɨ apaapɨmaase, isɨhiya wɨnɨhapɨpaamɨ katiwaiwa japepihɨrɨwɨ kiyohɨtɨhandaahɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ noaipapɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaatawaamaayopo. Apɨpaahɨ owetise tatɨse. Iyatɨ amɨ wɨnɨhapɨpaamɨ otɨpɨpatɨ kairɨhɨrɨ sɨrete: isɨhiyaisɨ, “Sahɨ maipɨhiyaatɨsɨ maipɨhaiwa kiyawaayopo,” undatɨ netɨ nunjataise.
20 Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda, porque a lei faz com que as pessoas saibam que são pecadoras.
21 Isɨhiyaamɨ wɨnɨhapɨpaamɨ daihɨra setihɨhandɨ kandɨ Autaahaatɨho isɨhiyai sahɨ nisɨ ndɨhetɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate, undatɨ usondandɨhɨra wɨra wanɨ netɨ isɨhiyaisɨ nunjataise. Iyataatɨ sɨra daahira wɨnɨhapɨpaamɨhɨraamaahe. Owetise. Siyataahandɨ kandɨ sɨkandapɨ Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpaunɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhapɨ sandapɨ aimɨ ausaatatɨ ahotise.
21 Mas agora Deus já mostrou que o meio pelo qual ele aceita as pessoas não tem nada a ver com lei . A Lei de Moisés e os Profetas dão testemunho do seguinte:
22 Isɨhiya Jisasɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai Autaahaatɨho saundataase, “Sahɨ nisɨ ndɨhetɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate,” undatɨ usonataise. Sandɨ isɨhiya nahatiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai Autaahaatɨho kawɨsataise, amɨ kiya nahatiya komɨ ndɨhetɨ nauratɨhetahiyaatiho.
22 Deus aceita as pessoas por meio da fé que elas têm em Jesus Cristo. É assim que ele trata todos os que creem, pois não existe nenhuma diferença entre as pessoas.
23 Sandɨ isɨhiya nahatiya nauratetohɨtɨndɨ amɨ maipɨhandɨ kaiwɨ kiyai Autaahaatɨho japɨhɨ numwaahonɨhɨ koaisawɨ maasɨ bimɨtaatiwɨhandapɨ nenoaahɨtauhe.
23 Todos pecaram e estão afastados da presença gloriosa de Deus.
24 Kɨraisɨ Jisaasiho isɨhiyai kiyaamɨ maipɨhandaatɨhapɨ japɨhɨ nuwatɨ numwaitandɨ otɨpɨpatɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ kaindɨhandapɨ komɨhetapɨ Autaahaatɨho isɨhiya wihoaaŋɨhapa wɨndɨ kamaiwɨhandɨ konɨhɨ nasɨsoaarɨ maarɨho asɨpaindɨhandaahɨ isɨhiyaisɨ saundataase, “Sahɨ nisɨ ndɨhetɨ apɨpaahɨ ainahiyɨhiyaatɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate,” undatɨ usonataise.
24 Mas, pela sua graça e sem exigir nada, Deus aceita todos por meio de Cristo Jesus, que os salva. Deus ofereceu Cristo como sacrifício para que, pela sua morte na cruz, Cristo se tornasse o meio de as pessoas receberem o perdão dos seus pecados, pela fé nele. Deus quis mostrar com isso que ele é justo. No passado ele foi paciente e não castigou as pessoas por causa dos seus pecados; mas agora, pelo sacrifício de Cristo, Deus mostra que é justo. Assim ele é justo e aceita os que creem em Jesus.
27 Isɨ nyahɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨronɨhɨ Autaahaatɨho kandaahɨ nisɨ ndɨhetɨ saasanotahiyaate nyatihɨ nyahɨ kandapɨ tahaapaitɨhaawo? Apɨpaahɨ owetise. Amɨ sandɨ nyahɨ tahaapɨtɨtɨhaahandɨ napindape? Owetise. Sandɨ nyahɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrɨhaawo e? Apɨpaahɨ owetise. Nyahɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrɨhaawɨ tahaapɨtɨtɨhaahandɨ owetamase. Nehɨ nyahɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohɨtɨhanda nyahɨ genanaatɨ tahaapɨtɨtɨhaahandɨ owendaise.
27 Será que temos motivo para ficarmos orgulhosos? De modo nenhum! E por que não? Será que é porque obedecemos à lei? Não; não é. É porque cremos em Cristo.
28 Iyataatɨ nyahɨ siyaatɨ mmonahaayo, isɨhiya wɨnɨhapɨpa japepihɨrohɨtɨhanda kiyai Autaahaatɨho sahɨ tɨtɨhɨ nisɨ ndɨhetɨ saasanotahiyaate undataamaase. Owetise. Nehɨ kiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandaahɨhɨ Autaahaatɨho kiyai saundataase, “Sahɨ nisɨ ndɨhetɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate,” undataase.
28 Assim percebemos que a pessoa é aceita por Deus pela fé e não por fazer o que a lei manda.
29 Isɨ amɨ Autaahaatɨho nehɨ Judaahiyaanamaahɨhɨ Autaahaatɨhoro? E amɨ isɨhiya nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaataatɨhiyaamimaawɨ Autaahaatɨhometindɨho? Ye, Autaahaatɨho nehɨ naasohɨsɨ Judaahiyaanamunɨ isɨhiya nyamɨ dawaataatɨhiyaamunɨ ko Autaahaatɨhore.
29 Ou será que Deus é somente Deus dos judeus? Será que não é também Deus dos não judeus? Claro que é!
30 Autaahaatɨho nehɨ naasohɨsɨ kɨmɨko nyahɨ ambɨpatamɨ atɨtatɨ namandipata Judaahiyaanangi nyahɨ nyamɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahotɨhanda Autaahaatɨho sanyatataase, “Sahɨ nisɨ ndɨhetɨ saasanotahiyaate,” nyatataase. Iyatɨ isɨhiya nyamɨ dawaataatɨhiya kiyaamɨ ambɨpatɨ nahomamaandipapɨhiyai kiyaamɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahotɨhanda Autaahaatɨho saundataase, “Nisɨ ndɨhetɨ sahɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate,” undataase.
30 Deus é um só e aceitará os judeus na base da sua fé e também aceitará os não judeus por meio da fé que eles têm.
31 Isɨ amɨ siyonaahɨ nyahɨ Jisaasiho japɨhɨ nanyamaasɨhopɨ gɨwunyaahohɨtɨhanda Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha wɨnɨhapɨpa jɨhura jɨpatɨpindimbɨpa apɨpaahɨ namɨhaayono? Owetise. Nyahɨ wɨndɨ samaayaatɨ kapai newa andɨtiwaatɨ tɨtɨhiwaatɨ isɨwataatɨ kapaamɨ katirɨhɨretɨ daayahaayo. Sandɨ kɨretɨ kiyahaayo ndɨ nasisɨtandɨ pɨwɨha jɨpatɨpindise ndɨ satohɨmaapɨ kɨmandɨ kasatɨtaanɨ atiwɨse.
31 Será que isso quer dizer que, por causa da fé, nós tratamos a lei como se ela não valesse nada? Não; de modo nenhum! Pelo contrário, afirmamos que a lei tem valor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.