Romanos 1
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC
1 Nisɨ naisɨhiyaatɨ nisataiwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaatɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ taunɨhandɨ Romɨhanda bimohiyɨhiyaate, nɨnɨ Porɨhonɨnɨ sapɨ utɨpɨmandɨ kɨmandɨ jɨpatɨpiyataayo. Iyataatɨ nɨnɨ Kɨraisɨ Jisaasihomɨ nehɨ otɨpɨpatɨhonɨnɨ ko kahapaamapɨpa katatɨ kiyaunjatɨ kaiwaiwaapɨha pɨwɨha gaaha wanɨha kopɨ ausaatɨ isɨhiyai kaundɨtandɨ Autaahaatɨho gaatatɨ nanɨmaatɨ nanɨmɨhanatɨ natanoaasisɨhonɨne.
1 Paulo, servo de Jesus Cristo, escolhido para ser apóstolo, reservado para anunciar o Evangelho de Deus;
2 Iyataatɨ Pɨwɨha Wanɨha Gaaha sa Jisaasiho katatɨ kaiwaiwaapɨha Autaahaatɨho jɨhura komɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨropetɨhiyaamɨhetapɨ saiwa siyatɨ noaipaitaise tatɨ tɨmanatɨ jɨhɨ katihɨ komɨ pɨwɨha jɨhaatɨhɨ jɨpatɨpindisɨhaare.
2 este Evangelho Deus prometera outrora pelos seus profetas na Sagrada Escritura,
3 Iyataatɨ sa pɨwa nehɨ Autaahaatɨhomɨ Mwaahopaahɨhɨtahaare. Iyataatɨ amɨ ko noaipatɨ utaahoematindɨhandɨhɨ Daawitɨhomɨ mwaaya satoyaamɨ jɨtɨpatetapɨ noaipataise.
3 acerca de seu Filho Jesus Cristo, nosso Senhor, descendente de Davi quanto à carne,
4 Iyatɨ amɨ ko Autaahaatɨhotindɨhandɨhɨ Autaahaatɨho komɨ Itɨpɨhomɨ watɨpɨhandisatɨ anɨmwaahɨpatombɨ koaisɨ ahowimatɨ numwaataatɨ kandaahɨ kopɨ satatɨ akɨtɨnɨhɨ Autaahaatɨhomɨ Mwaaho watɨpɨhandɨ apɨpaahɨ awaindɨhandisahore tatɨ isɨhiyaisɨ netɨ nunjataise. Iyataatɨ so anɨmwaahɨpatombɨ nepaso nyamɨ Awaisɨho Jisasɨ Kɨraisihore.
4 que, segundo o Espírito de santidade, foi estabelecido Filho de Deus no poder por sua ressurreição dos mortos;
5 Iyatɨ ko nɨngi andɨtɨniwatɨ komɨ otɨpɨpatɨ pɨwɨha naninyatɨ natanoaasisɨhonɨne. Sandɨ ko nɨngi sanindɨndɨ isɨhiya yapɨpatɨ nahandaahiyaisɨ numwaatɨ komɨ pɨwɨhaatɨhemasanɨhɨ kiya kopɨ gɨwunyaapɨ atiwɨ nepɨ komɨ pɨwɨha gaaha wanɨhaamɨ otɨtɨhɨ pɨnuwɨ japepihɨrɨtaatɨwo.
5 e do qual temos recebido a graça e o apostolado, a fim de levar, em seu nome, todas as nações pagãs à obediência da fé,
6 Amɨ sahɨ Romɨhandaahiyaatangisangi Jisasɨ Kɨraisihomɨhiyaatimatɨtaatɨwɨ Autaahaatɨho aimɨ gaasatisawɨhiyaati maawe.
6 entre as quais também vós sois os eleitos de Jesus Cristo,
7 Sahɨ Romɨhanda bimohiyɨhiyaatɨ Autaahaatɨho maarɨho nasamisawɨhiyaatɨ komɨ apohɨpataatɨhapɨhiyaatɨ komɨhiyaatimatɨtaatɨwɨ aimɨ gaasatisawɨhiyaate, nyamɨ Apɨho Autaahaatɨhounɨ, nyamɨ Awaisɨho Jisasɨ Kɨraisihounɨ sangi gaahatɨ kasimɨ sahɨ andɨtitɨwɨ maarɨho napaisaatɨtanɨhɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ nasamɨtaise.
7 a todos os que estão em Roma, queridos de Deus, chamados a serem santos: a vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
8 Wuwanɨ nɨnɨ namasatɨ sangi sandɨ kasatɨtandiyo. Sahɨ Jisasɨ Kɨraisihopɨ baiwɨ gɨwunyaahohɨtɨhandapɨ isɨhiya pɨwɨha nesi yapɨhɨ nahanda gaamapɨ kanɨhauhɨ kandapɨ Jisasɨ Kɨraisihomɨhetapɨ nisɨ Autaahaatɨhoaisɨ nɨnɨ, “Kɨnyɨ gaahoŋe gaare,” undataato.
8 Primeiramente, dou graças a meu Deus, por meio de Jesus Cristo, por todos vós, porque em todo o mundo é preconizada a vossa fé.
9 Iyataatɨ nɨnɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundataahura sapɨ nasɨsoaarɨ gɨsunyaatɨ gaapundatoandaayo. Siyonɨhɨ Autaahaatɨho komɨ Mwaahomɨ kata kaiwaiwaapɨ nɨnɨ ausaahohɨtɨhandaahɨ andɨtatɨ napamatɨ otɨpɨpatɨ kawisohɨho ninjahosɨ akɨte tɨtaise.
9 Pois Deus, a quem sirvo em meu espírito, anunciando o Evangelho de seu Filho, me é testemunha de como vos menciono incessantemente em minhas orações.
10 Saindɨ ipotaataatɨ wanɨ sangisɨ nɨnɨ napɨtɨ jasondandɨ gaapundataahura sawahomɨhandɨsɨ ko daihɨra wɨra daanuwɨtandaahɨ daanuwɨtandɨ nunjenataayo.
10 A ele suplico, se for de sua vontade, conceder-me finalmente ocasião favorável de vos visitar.
11 Sandɨ amɨ sangisɨ napɨtɨ jasonɨtɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhomɨhaiwaapɨ sangi jatatamanɨtɨ andɨtɨsaiwɨtandɨhandɨ nasamɨtandɨ nɨnɨ apɨpaahɨ maaritataate.
11 Desejo ardentemente ver-vos, a fim de comunicar-vos alguma graça espiritual, com que sejais confirmados,
12 Napisanɨhɨ mmotɨnaatɨ sahɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ nɨngisɨ nɨtatamanɨhonɨhɨ amɨ nɨnɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ sangi netɨ jatatamanɨtando. Iyonɨhɨ amɨ ususaanangi nyamɨ kopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ kandɨ andɨtisaihonɨhɨ amɨ nyahɨ ususaanɨ andɨtitɨtɨhaahandɨ naitɨhaawo.
12 ou melhor, para me encorajar juntamente convosco naquela vossa e minha fé que nos é comum.
13 Nisɨ naisɨhiyaatɨ nisataiwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaate, kɨmandɨ sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse, nɨnɨ sangisenda napɨtandɨ taahɨwaiwetɨ gwɨnyaataahandɨ kandɨ amɨ kahapaamapɨpa wapa jinjahɨra nanisapusɨhɨ namaaso. Isɨhiyaatɨ Judaahiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyaatamɨ isɨhiya aunahɨpa wiwaaraahiyaisɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaitaatɨwɨ komɨ pɨwɨhaatɨhemahohɨpatamataindɨ amɨ napɨtɨ samɨhatɨhɨ naasaipitɨ katɨ kaitando.
13 Pois não quero que ignoreis, irmãos, como muitas vezes me tenho proposto ir ter convosco. {Eu queria recolher algum fruto entre vós, como entre os outros pagãos}, mas até agora tenho sido impedido.
14 Iyataatɨ nisɨ ikwɨraatɨhɨ otɨpɨpatɨ awaipatɨ naaŋɨhandɨ isɨtɨhonɨne, isɨhiya nahatiyaisɨ Jisaasiho katatɨ kaiwaiwaapɨha pɨwɨha ausaatɨ kaundɨtando. Isɨhiya amɨtɨha gaaha owehiya nahɨriwɨ monɨwɨ yamwaasɨha anɨpataatɨhɨ bimohiyɨyaisunɨ amɨ isɨhiya amɨtɨha gaaha gwɨnyaapɨ mmonɨwɨ awaiwaiwa kaiwɨ bimohiyɨhiyaisunɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kaundɨtando.
14 Sou devedor a gregos e a bárbaros, a sábios e a simples.
15 Otɨpɨpatɨ siyahaiwa ikwɨraatɨhɨ ahɨnotihɨhonɨnisɨ amɨ sandɨ kandapɨ sahɨ aunahɨpa awaipatɨ Romɨhanda bimohiyɨhiyaatangisangi Kɨraisihopɨ pɨwɨha ausaatɨ kasatɨtandɨ nɨnɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ asakaindɨ maaritataayo.
15 Daí o ardente desejo que eu sinto de vos anunciar o Evangelho também a vós, que habitais em Roma.
16 Pɨwɨha Jisaasiho katatɨ kaiwaiwaapɨhaatɨhɨ nisɨ maarɨho ambɨpatɨ ahiyatɨ anɨtindɨ isɨwatataayo. Amɨ ka isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaasaihɨhiyaisɨ japɨhɨ numwaitandɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandɨtiho. Pɨwɨha ka Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandɨ namasatɨ Judaahiyaamɨhatɨhɨ noaipatɨ amɨ kiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyaisangi maawɨ japɨhɨ numwaitandɨhaatiho.
16 Com efeito, não me envergonho do Evangelho, pois ele é uma força vinda de Deus para a salvação de todo o que crê, ao judeu em primeiro lugar e depois ao grego.
17 Iyatɨ amɨ pɨwɨha sa ka Autaahaatɨho isɨhiyaisɨ sahɨ nisɨ ndɨhetɨ tɨtɨhiyaatɨ saasanotahiyaate, undɨtandɨhandɨ netɨ siyatɨ ausaimanataise, isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandaahɨhɨ Autaahaatɨho kiyaisɨ sahɨ tɨtɨhɨ saasanotahiyaate, undataase. Amɨ kiya kiyaanɨhɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaapɨ naisaihaahɨ Autaahaatɨho sahɨ saasanotahiyaate undindɨhandɨ kandɨnɨhɨ ahotɨmɨ nutaise. Amɨ kɨmandɨ kandapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨha wa satise:
17 Porque nele se revela a justiça de Deus, que se obtém pela fé e conduz à fé, como está escrito: O justo viverá pela fé {Hab 2,4}.
18 Iyataatɨ amɨ Autaahaatɨhoaisɨ isɨhiya nahatiya ahosumwapɨ maipɨhandɨ kiyohɨtɨhandapɨ apɨpaahɨ Koaisɨ apowindɨhandɨ Autaahaatɨho yamahɨpataatɨhapɨ ausaimanataise, amɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwaara Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha akɨtɨha akaaha nahataisɨ nepɨ ipɨhatisohɨtɨhandapɨ wihoaaŋɨhandɨ maipɨhandɨ kiyai numwɨtando.
18 A ira de Deus se manifesta do alto do céu contra toda a impiedade e perversidade dos homens, que pela injustiça aprisionam a verdade.
19 Autaahaatɨho kiyaisɨ wihoaaŋɨhandɨ maipɨhandɨ numwindɨndɨ apaapɨmaahe, kiya kopɨ mmowɨ gwɨnyaitaatɨwɨhaiwa aimɨ auta ausaimanɨnataise amɨ Autaahaatɨho sawaho aimɨ netɨ nunjiho.
19 Porquanto o que se pode conhecer de Deus eles o lêem em si mesmos, pois Deus lho revelou com evidência.
20 Iyatɨ wuwanɨ yeyetatɨ Autaahaatɨho yamɨhapatunɨ yapɨpatunɨ amɨ kahapaamapɨpaunɨ kiyatɨ ahaisururaapɨ wapa auta namoaipatɨ noaasandiwaiwa komɨ watɨpɨhandɨ watɨpɨhaiwa kiyatɨ kandɨnɨhɨ jinjahɨra ahotindɨhandɨ amɨ Autaahaatɨho nehɨ sawahometirɨhɨretapɨ isɨhiya aimɨ auta mmonɨmɨ nasawaatawaayopo. Kahapaamapɨpa Autaahaatɨho kiyatɨ ahaihɨ auta ahotiwaiwetapɨ wapa noaasandimbɨpaapɨ isɨhiya aimɨ mmonɨwɨhiyaare. Isɨ kiya Autaahaatɨhoai wɨndɨ samundɨtaapo kinyapɨ Autaahaatɨho so bindataise taatɨ nyahɨ apɨpaahɨ wɨndɨ moho mundɨtaapo. Apɨpaahɨ owetɨtaise. Isɨ kiya wɨndɨ samundɨtaapo. Autaahaatɨhopɨ ko nyamɨ maipɨhaiwa mose taatɨ kiyahaayo mundɨtaapo.
20 Desde a criação do mundo, as perfeições invisíveis de Deus, o seu sempiterno poder e divindade, se tornam visíveis à inteligência, por suas obras; de modo que não se podem escusar.
21 Autaahaatɨho bimindɨhandapɨ kiya aimɨ mmonawaahandɨ kandɨ ko Autaahaatɨho apɨpaahɨ akɨtɨhoso tɨwɨ wɨndɨ gɨmaawunyaahopo. Aiwɨ amɨ kiya koaisɨ wɨndɨ saundɨwɨ, “Kahapaamapɨpa nahatewa kɨnyɨhɨ kiyapaise,” undɨwɨ gaare mundopo. Owetise. Kiya wɨndɨ samaiwɨ daahɨ kiyaamɨ amɨtɨha omaŋɨtɨtɨhɨ nipɨtatɨ apɨpaahɨ asɨhatamataise.
21 Porque, conhecendo a Deus, não o glorificaram como Deus, nem lhe deram graças. Pelo contrário, extraviaram-se em seus vãos pensamentos, e se lhes obscureceu o coração insensato.
22 Kiya satɨwɨ, “Nyahɨ amɨtɨha gaaha gwɨnyaitɨhaahandɨ nesi kaitɨhaahɨra mmonaahiyaanɨne,” tawaahandɨ kandɨ daahɨ kiya noaipapɨ apɨpaahɨ isɨhiya naharɨhatɨmaare.
22 Pretendendo-se sábios, tornaram-se estultos.
23 Aiwɨ Autaahaatɨho jinjapɨhɨ asoho konɨhɨ bimisɨhopɨ wɨndɨ baiwɨ gɨwunyaapɨ gaapundɨwɨ mepɨ autaahepumwaamahopo. Kopɨ nanɨpimapɨ nehɨ sɨwipatɨ isɨhiya napopɨ owetohiyɨhiyaamunɨ kohasɨpɨhomunɨ akwɨranɨhomunɨ nepɨ oturɨwɨ kaiwɨ kaiwaapɨ gɨwunyaapɨ atotɨpɨwesawɨ gaapundɨwɨ mepɨ autaahepumwawaayopo.
23 Mudaram a majestade de Deus incorruptível em representações e figuras de homem corruptível, de aves, quadrúpedes e répteis.
24 Kiya siyauhɨ namatɨ Autaahaatɨho kiyaisɨ netɨ kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ maipɨhaiwa apɨpaahɨ ainjotahaiwa gwɨnyaahohɨwaiwa kaitaatɨwɨhatɨhemataise. Aihɨ kiya kiyaamɨ ambɨpatɨ maarɨho katɨhɨ nesi nandaapɨ apɨpaahɨ ainjotatɨ maipɨhapa usɨhiya sawana amɨ asɨhiya sawana kiyaamɨ ambɨpatɨ nepɨ mɨmaipaiwɨhaiwa ahoyanɨwɨ kaiwɨ namɨnɨwɨ kainawaayopo.
24 Por isso, Deus os entregou aos desejos dos seus corações, à imundície, de modo que desonraram entre si os próprios corpos.
25 Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha akaaha namapɨ nanɨpimapɨ jaipɨpa nepɨ maapɨ ko kiyatɨ ahaiwaiwai Autaahaatɨhoemapɨ kaiwaapɨ atotɨpɨwesawɨ gaapundɨwɨ mepɨ autaahemapɨ kaiwaamɨ asɨmwaatɨtɨhɨ pɨnowaayopo. Autaahaatɨho kahapaamapɨpa amɨ isɨhiyai kiyatɨ ahaisɨhoai kiya ko kiyatɨ ahɨwisawɨhiya wɨndɨ atotɨpɨwesawɨ gaapundɨwɨ mepɨ autaahepɨmumwahopo, kiya koaisɨnɨhɨ nasɨsoaarɨ akɨtɨnɨhɨ mepɨ Autaahepumwaitaatɨwɨhoaiso.
25 Trocaram a verdade de Deus pela mentira, e adoraram e serviram à criatura em vez do Criador, que é bendito pelos séculos. Amém!
26 Sandɨ siyauhɨ kandapɨ Autaahaatɨho isɨhiyaisɨ sawanaamɨ ambɨpatɨ maarɨho namasaatatɨ ainjotatɨ maipɨhaiwaatɨhemataise. Amɨ asɨhiya sandɨ usɨhiyaisawɨ tɨtɨhɨ namaatɨwɨ kainɨwɨ bitoaitaatɨwɨhɨretɨ namasi asɨhiya sawana asɨrɨ kɨhɨretɨ kiyaamɨ ambɨpatɨ sawana isɨnɨwɨ namɨnɨwɨ kainawaayopo.
26 Por isso, Deus os entregou a paixões vergonhosas: as suas mulheres mudaram as relações naturais em relações contra a natureza.
27 Amɨ sɨrɨ kɨretɨ usɨhiyaisangi asɨhiyaisawɨ namaatɨwɨ ambɨpatɨ tɨmaamaipɨ kainɨwɨ bitoaitaatɨwɨhɨretɨ namasi asɨrɨ kɨhɨretɨ nehɨ usɨhiya sawanaapaahɨhɨ kiyaamɨ maarɨho windotaise. Aiwɨ usɨhiya sawana kiyaamɨ ambɨpatɨ isɨnɨwɨ namɨnɨwɨ apɨpaahɨ ainjotatɨ maipɨhaiwa kainawaayopo. Saiwɨ kainawaawɨ kandaahɨ tɨtɨhɨ naitaatɨwɨ kiyohɨtɨhandɨ kandapɨ wihoaaŋɨhandɨ maipɨhandɨ newaayopo.
27 Do mesmo modo também os homens, deixando o uso natural da mulher, arderam em desejos uns para com os outros, cometendo homens com homens a torpeza, e recebendo em seus corpos a paga devida ao seu desvario.
28 Amɨ kiya saiwɨ kiyauhɨ Autaahaatɨho nehɨ iwinjasɨhɨ kiyai kiya maipɨhaiwa amɨtɨha maarɨhoaatɨhɨ gwɨnyaahohɨwaiwa wapa akɨpɨpa gaahapa owehaiwa kiyawaayopo. Amɨ sandɨ kiya Autaahaatɨhopɨ pɨwɨha akɨtɨ katirɨhɨretɨ gwɨnyaitaatɨwɨhandapɨ sandɨ wapa awaindɨhandɨmaahe tɨwɨ gwɨnyaahotɨhanda ko kiyai nehɨ iwinjataise.
28 Como não se preocupassem em adquirir o conhecimento de Deus, Deus entregou-os aos sentimentos depravados, e daí o seu procedimento indigno.
29 Kiya kahapaamapɨpa apɨpaahɨ wɨndɨ tɨtɨhɨmetɨhandɨ amɨ maipɨhaiwa amɨ kahapaamapɨpa nehɨ sawanaapɨhapaapaahunyaahohɨtɨhandɨ amɨ isɨhiya usaisɨ nepɨ nusopɨsasɨtaatɨwɨ nasɨsoaarɨ maaritɨwɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ kiyaamɨ ambɨpatɨ maarɨho amɨtɨhetɨ kɨpwɨndahiyaare. Amɨ mandɨtɨpɨpa amɨ isɨhiya siyɨhiyaisɨ tipɨ nemaitaatɨwɨhandɨ amɨ tundaatɨwɨhandɨ amɨ jɨnjaipɨtɨndaatɨwɨhandɨ amɨ isɨhiya usai maipɨhapa wihoaaŋɨ kawitaatɨwɨhandɨ kiyaamɨ amɨtɨhetunɨ ambɨpatɨ maarɨhoaatɨhɨ tɨsaindahiyaare. Iyatɨ pɨwɨha usaamɨha natɨpɨ nepɨ isɨhiyaamɨ dawaataatapɨ katɨwɨ kanɨwɨhiyaare.
29 São repletos de toda espécie de malícia, perversidade, cobiça, maldade; cheios de inveja, homicídio, contenda, engano, malignidade.
30 Aiwɨ isɨhiyaamɨ ambɨpatɨ amɨ ambɨpatɨ amɨ dahopa nepɨ nusopɨsasɨtaatɨwɨ maipɨhaiwa katɨwɨ kanɨwɨhiyaare. Kiya Autaahaatɨhopɨ apousatɨ pohipaiwɨ isɨhiya usai wipɨwimatɨtaiso maatɨwɨ maipɨhaiwa pɨhɨtɨwɨ katɨwɨ kaiwɨ genanɨwɨ kiyaamɨ ambɨpatɨ nepɨ awaindemapɨhiyaare. Aiwɨ daihɨra maipɨhaiwa kaitaatɨwɨhɨra taahɨrɨhɨraapɨ daapɨ nepɨ amɨ kiyaamɨ saniya sapiyai atɨhomaawiwɨ wɨretundɨwɨhiyaare.
30 São difamadores, caluniadores, inimigos de Deus, insolentes, soberbos, altivos, inventores de maldades, rebeldes contra os pais.
31 Aiwɨ tɨtɨhapa amɨ tɨtɨhɨmetɨhapa kiya mmondaatɨwɨhandɨ amɨtɨha owetatɨ nahɨriwɨ amɨ wapa kaitaatɨwɨ pɨwɨha tɨmanɨwɨ katohɨpɨpa wɨndɨ kamaiwɨhiyaare. Aiwɨ amɨ isɨhiya usaisɨ kiya wɨndɨ gaahatɨ kamaawiwɨ amɨ wɨndɨ maarɨho nunyawɨ asɨpɨmaawiwɨhiyaare.
31 São insensatos, desleais, sem coração, sem misericórdia.
32 Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa satatɨ isɨhiya saiwɨ sɨretɨ kiyohiyɨhiya Autaahaatɨho kiyaisɨ nemahonɨhɨ napwɨtaapo tatɨ ahotimbɨpa mmonɨwɨhiyaare. Mmonɨwɨhiyaatawaahandɨ kandɨ mwɨtetɨwɨ kiya kahapaamapɨpa maipɨhaiwa kiyawaayopo. Aiwɨ amɨ nehɨ sandɨhɨhɨ kiyawaamaayopo. Isɨhiya usa saiwa maipiwa kiyohiyɨhiyaisɨ gaasɨ kaiwɨse undawaatopo.
32 Apesar de conhecerem o justo decreto de Deus que considera dignos de morte aqueles que fazem tais coisas, não somente as praticam, como também aplaudem os que as cometem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.