Mateus 26

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Satatɨ saiwa katatɨ owematosatɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi Jisaasiho sanyatataase.
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos esses discursos, disse aos seus discípulos:
2 “Sahɨ aimɨ mmonawaayopo. Asisɨha yatairɨ saniyonɨhɨ Isɨraherɨhiyaanamɨ asisɨha awaisɨha kimbapɨho jɨhura Autaahaatɨho nyapundatɨ Isipɨhiyaisɨ tiwataatɨ nyamɨ asoya asisaisɨ tɨmaawatɨ nusatipasɨtɨhandapɨ gwɨnyaitɨhaahura noaipaitaise. Noaipahonɨhɨ sura kura nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨhi nɨwahonisɨ isɨhiya nanɨmaasi nuwɨ isɨhiya mambɨ awaisawɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨ nanumwɨtaapo kiya nɨngi ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nipɨmandaapɨ sohonɨhi nɨwɨtaatɨwo,” nyatatɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi Jisaasiho kanyatataase.
2 Bem sabeis que, daqui a dois dias, é a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 Aihɨ sura Jisaasiho nyangisɨ taatɨ sanyatihɨ amɨ pɨrisihiya isɨhiya isɨhiyaapɨ nandapa kohasɨpɨho tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaunɨ Judaahiyaanamɨ gwɨnyaahiya jɨhiya usaunɨ kiyaamɨ jɨhɨ mɨtɨho awaisɨho komɨ ambɨpatɨ Kaiyapaasihomɨ aŋɨpɨpɨhɨ ahoyanawaayopo.
3 Depois, os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás,
4 Ahoyanɨwɨ Jisaasiho sohoai tiwɨtaatɨwɨ noaatɨwɨ isɨpɨ numwaitaatɨwɨhɨra daihɨraapɨ daapɨ nepaatɨnɨwɨ pɨwɨha kanɨwɨ wɨsasawaayopo.
4 e consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 Saiwɨ pɨwɨha kanɨwɨ wɨsasawaawɨ namapɨ sawana sanawaatopo. “Owe. Nyahɨ sandɨ kɨma asisɨma awaisɨma kimbapɨmo Pasopaamandetɨ kamaitɨhaawo. Amɨ isɨhiya ahoyanawaahuraasɨ kiyaamɨhatɨhapɨ Jisaasiho gaahoso tɨwɨ gɨwunyaapɨhiya nepɨ nyangi nyapɨ amɨ nepɨ sawana tunnɨwɨ aunahɨpatɨ nepɨ nopɨsasɨtaawo,” nɨwɨ sɨhɨ wuraapɨ namɨhaawaayopo.
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 Jɨhɨ awaisɨhoematatɨ Jerusaremɨhanda sangɨ nandaasura Jisaasiho Betanihandaahapɨ naihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨhɨ maawɨ nohaayo. Nowaatɨ Betanihanda akɨpwepɨho Saimonɨhomɨ aŋɨpɨpɨhɨ noaipawa bindɨhaayo.
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 Bindɨhaawɨ Jisaasiho taatɨ nandapa nainjɨhɨ apopaatɨ waatɨ atɨpatɨ werɨhandɨ nga biyatɨ waatɨ waamainjotɨhandɨ nawɨho apɨpaahɨ aungwohandɨ nunyatɨ nehatɨ katamɨ wipatɨ nehɨ usɨpɨpaapɨhatɨ katopɨ werɨhandɨ windhatɨ nesi Jisaasihoenda nasataise. Nasatɨ saatɨ apopa atɨpatɨ werɨhandɨ komɨ mɨtɨhaatɨhɨ nɨwuhaatɨ iwinjaataise.
7 aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com unguento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 Kaatɨ Jisaasihoai sawihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ sandɨ mmonɨhaawɨ kandapɨ apɨpaahɨ itɨhɨtaatɨ yawanaanɨnɨ sanɨhaato. “Ese kɨmaatɨ apomaatɨ atɨpatɨ werɨhandɨ apɨpaahɨ gaahatɨ napindapɨ nopɨsasatɨ tɨmase?
8 E os seus discípulos, vendo isso, indignaram-se, dizendo: Por que este desperdício?
9 Kɨmatɨ atɨpatɨ werɨhandɨ biyatɨ nga waamainjotɨhatɨ nawɨho awaisɨho katapɨ nga nepɨ isɨhiya ikɨpɨpa owehiyai numwɨtɨhatiso,” nnaatɨ yawanaanɨnɨ kanɨhaato.
9 Pois este unguento podia vender-se por grande preço e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 Nyahɨ sanɨhonɨhɨ Jisaasiho mmonataatɨ nyangisɨ sanyatataase. “Sahɨ kɨmaatɨ apomaati nɨngi atɨpatɨ werɨhandɨ waamainjotɨhandɨ nuhaatɨ ninjaasɨtɨmandapɨ pohɨrundɨwɨ namaawisapupwɨse. Sandɨ nɨngi apɨpaahɨ gaahandɨ kanisatɨ nanɨsihɨ nɨnɨ maarɨho witɨtɨ netaayo.
10 Jesus, porém, conhecendo isso, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? Pois praticou
11 Isɨhiya ikɨpɨpa owehiyaahɨ sangisawɨ kɨmbɨhɨ kɨmaapɨ jinjapɨhɨ bɨsotisaihɨ sahɨ kiyaisɨ gaahaiwa kawɨsawaatɨtaapo. Amɨ sahɨ nɨngi gaahaiwa kanitaatɨwɨ nɨnɨ sangisatɨ nisɨ ambɨpatɨ ndɨmaahomwaaŋɨ isɨtɨ wɨndɨ nasisoaarɨ konɨnɨhɨ bɨmimɨto.
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 Kɨmaatɨ apomaatɨ atɨpatɨ werɨhandɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ waamainjotɨhandɨ wipatɨ nehɨ naasuraahɨ tuwatapɨ noaapɨ jaatɨwɨ namaitaatɨwɨhatɨ nisɨ mɨtɨhaatɨhɨ nanuhaatɨ ninjaasɨtɨmandɨ nyahɨ Judaahiyaanɨhɨ isɨhiya napwauhɨhiyai atɨpatɨ werɨhandɨ waamainjotɨhatɨ nuhaawaatɨ jaawa yamwaahohɨpatamatiyatɨ nisɨ ambɨpatɨ netɨ nɨmanataise nɨnɨ napotɨ yamwaatɨtandɨhuraapo.
12 Ora, derramando ela este unguento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 Nɨnɨ sangisɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataato, sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha gaaha wanɨha isɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨ nɨnɨ napwohɨtɨhandapɨha isɨhiya nesi yapɨpatɨ nahanda isɨhiya usaisɨ ausaapɨ kaundisaihɨhapɨhɨ apomaatɨ kɨmaatɨ nɨngi atɨpatɨ werɨhandɨ nuhaatɨ ninjaasɨtɨmandɨ nesi kanɨwɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaatɨhɨ atiwɨ saatɨ Jisaasihoai gaahandɨ kawɨsataise tɨwɨ gɨwunyaitaapo,” nyatatɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado, em todo o mundo, também será referido o que ela fez para memória sua.
14 Aihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ 12 kiyaatɨ ikwɨ maindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahiyaanamɨ wo komɨ ambɨpatɨ Judaasiho aunahɨpatɨ Kariyotɨhandaahapɨho pɨrisihiya isɨhiya isɨhiyaapɨ nandapa kohasɨpɨho tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyai Jisaasihopɨ nusepaitandɨ notaise.
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes
15 Nusepaitandɨ notɨ kiyaisɨ ko saundataase. “Nɨnɨ Jisaasihoai sangi nasepaatɨ samɨ ikwɨraatɨhɨ ahɨsisanaahɨ sahɨ nɨngi nawɨho napitaiwɨ nanɨmɨtaapo?” undataase. Saundihɨ kiya atiwosawɨ nawɨho taanauhɨho nepɨ awɨtɨwɨ mmonɨwɨ 30 kaiwɨho koai nunyawaayopo.
15 e disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 Nunyauhɨ netɨ isɨwatata daihɨra wɨra Jisaasiho kɨmore undatɨ tiworisaisɨ netɨ nunjɨtandɨhɨraapɨ sura nawo nesuraapɨ Judaasiho daatɨ mmonɨmɨ notaise.
16 E, desde então, buscava oportunidade para o entregar.
17 Aihɨ asisɨha wiwa kɨnaungwɨha nahatewetɨ nyahɨ Judaahiyaanɨnɨ kaiwai newaatɨ awaiwaiwemawaatɨ bɨretɨhandɨ nipindɨhandɨ yisɨhandɨ owehandɨ tɨhawa nanɨhohɨwaiwa aimɨ detɨndaise. Iyataatɨ saiwa asisɨha awaiwaiwa Pasopaahandamɨhaiwaare. Iyataatɨ jɨhura Isipɨhanda nyamɨ asoya asisa sipɨsipɨhandɨ tipɨ kandamɨ jɨtɨpatɨ kiyaamɨ aŋaaŋɨ jaahauhɨ Autaahaatɨho katɨ mmonataatɨ kiyaisɨ nusatipatɨ isɨhiya Isipɨhiya sɨyɨhiyaisɨ tiwamataise. Aihɨ sandapɨ nyahɨ Judaahiyaanɨnɨ asisɨha saiwaamɨ jɨhetɨ gwɨnyaawaatɨ sipɨsipɨhandɨ tiwaatɨ tɨhawaatɨ nanahaayo. Saitɨhaahuraatihɨ asisɨha jɨha aimɨ detɨtihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ Jisaasihoai saundaatɨ nunjenɨhaayo. “Nandapa asisɨ kɨma awaisɨmetɨ kinyapɨ maahɨwapɨhɨ newaatɨ tɨngɨmaŋɨtɨhaawe?” undaatɨ nunjenɨhaayo.
17 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que preparemos a comida da Páscoa?
18 Saundaatɨ nunjenɨhonɨhɨ Jisaasiho nyangi sanyatataase. “Aunahɨpata utaaho wo setahoenda naiwɨse satohɨhoenda naiwɨ koai sahɨ saundɨwɨse. ‘Kataunjisɨho satise, ‘nɨnɨ otɨpɨpatɨ Autaahaatɨho naninyatɨ natanoaasihɨ nesi napɨtɨ kiyohɨpatɨ kaindɨ owemaitandɨhura aimɨ detɨndaise. Iyatɨ detɨsɨ nɨnɨ nisɨ otɨpɨpatɨ mmowɨ nepɨ kaiwɨ nanipinjohiyɨhiyaisatɨ Judaahiyaanamɨ asisɨha awaisɨmetɨ maasapɨho sipɨsipɨhandɨ sɨpɨpɨhoho sapɨhomɨ gwɨtɨtɨhoaisatɨ nandapa bɨretɨhandɨ nipindɨhandɨ yisɨhandɨ owehandɨ kinyɨ aŋɨpɨpɨhɨ nandaano tihe,’ undɨwɨse,’ nyatataase.”
18 E ele disse: Ide à cidade a
19 Sanyatihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ Jisaasiho kanyatirɨhɨrɨ kɨretɨ japepihɨraatɨ nandapa newaatɨ tɨhaatɨ tɨmanɨhaayo.
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 Tɨhawaatɨ tɨmanɨhonɨhɨ ipɨho notɨ asɨhatahurandaise. Asɨhataahuraatihɨ Jisaasihotihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ 12 kiyaatɨ ikwɨ maindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahiyaanɨnɨ bindɨhaawɨ nandapa nanahaayo.
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 Nandapa taawaatɨ nanahaawɨ Jisaasiho sandaase, “Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi kasatɨtaanɨ atiwɨse, samɨ woŋɨ nɨngi nipɨ nɨwɨtaatɨwɨhiyai nusepaapɨ kɨmore undɨwɨ nɨngi nepɨ nunjɨtaapo,” nyatataase.
21 E, enquanto eles comiam, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Sanyatihɨ nyahɨ atisɨhaawɨ nyamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ apɨpaahɨ yaasatɨ nyatatɨ naaŋanyihɨ nɨnaasonɨnɨhɨ napɨpananaatɨ Jisaasihoai saundaatɨ nunjenɨhaayo. “Awaisɨhoŋe, akɨtɨnɨhɨ nɨno? Kɨnyɨ nisapɨno?” undaatɨ Jisaasihoai nunjenɨhaayo.
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram um por um a dizer-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 Saundaatɨ nunjenɨhonɨhɨ Jisaasiho komɨha nyangi sanyatataase. “Samɨ wo nandapa bɨretɨhandɨ nisɨ nyaihandɨ pɨretɨho naasɨkoaatɨhɨ wiwatɨ tɨmandaatɨ nainjɨho nɨngi nipɨ nɨwɨtaatɨwɨhiyai kɨmore undatɨ netɨ anusaitaise.
23 E ele, respondendo, disse: O que mete comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 Anusaahonɨhɨ nisɨ tiworisa sohonɨngi nɨwisaihɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha nisapɨ ko siyatɨ napwɨtaise tatɨ jɨpatɨpindisɨha japepihɨrɨtɨ kɨretɨ nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ napwɨto. Nɨnɨ saindɨ napwisanɨhandɨ kandɨ utaaso nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨngi isɨhiya tiworisaamɨ ikwɨraatɨhɨ netɨ anusaaso naaŋatɨ yaawɨhandɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ naitaise. Naitaisɨ ese koai sanaatɨ namaamotaataahɨ sandɨ ko wɨndɨ namaitaihe,” nyatataase.
24 Em verdade o Filho do Homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 Sanyatihɨ Judaasiho Jisaasihoai netɨ nusepaatɨ kɨmore undɨtandɨho Jisaasihoai saundatɨ nunjenataise. “Katɨpunjingɨhonye, kɨnyɨ akɨtɨnɨhɨ nisapɨno e owetiso?” undatɨ nunjenataise. Saundihɨ Jisaasiho Judaasihoai komɨha saundataase, “Ye, kɨwahoŋɨ sa ka aimɨ katapaase,” undataase.
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura, sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 Aihɨ nyahɨ nandapa taawaatɨ nanahaawɨ Jisaasiho nandapa bɨretɨhandɨ netɨ isɨwatata Autaahaatɨhoai gaahoŋe gaare undatɨ gaapundatɨ naumbotɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi nanyinyataise. Nanyinyataatɨ sanyatataase, “Kɨmandɨ bɨretɨmandɨ nisɨ ambɨpatapɨ namɨhanahandɨsɨ sahɨ nepɨ nanɨwɨse,” nyatataase.
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, e, abençoando- o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 — ausente —
27 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos.
28 — ausente —
28 Porque isto é o meu sangue, o Novo Testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 Nɨnɨ sangi akɨtɨnɨhɨ kasatataato, kɨmo waapoho waindɨhandɨ nɨnɨ apɨpaahɨ wɨndɨ namandɨmatatɨ sɨhɨ nisɨ Apɨho Autaahaatɨho nisɨhetapɨ isɨhiya nisɨhiyai iwinjatonɨhura waapoho wainɨhandɨ asɨtɨhandɨ japɨhɨ sangisatɨ maasɨ nando,” nyatatɨ kanyatataase.
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide até àquele Dia em que o beba de novo convosco no Reino de meu Pai.
30 Jisaasiho nyangisɨ sanyatatɨ owemasɨhɨ sapɨhɨ aŋɨpɨpɨhɨ bindɨha nandapa nanɨhohɨpɨpɨhɨ aunɨhɨhɨrɨ wɨrɨ katawaamapɨ Jerusaremɨhanda namasi noaatɨpawaatɨ wihɨnɨ sisɨho Oripɨhoaasɨnapɨ nasaamanɨhaayo.
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 Aihɨ daihɨra taawaatɨ noaatɨpawa niyahaawɨ nyangi Jisaasiho sanyatataase. “Kɨmura wanɨ apatindɨmatɨhɨ sahɨ nahatiyaatɨ kiyaatɨnɨhɨ nɨngi nanɨmasi jɨhura Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha nisapɨ katatɨ jɨpatɨpindirɨhɨrɨ kɨretɨ tɨtɨhɨ yanɨhɨmaitaapo. Yanɨhɨmapɨ nisapɨ gɨnunyaahohɨtɨhandɨ bwaitaise. Iyataatɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhapɨ nisapɨ namɨhanatɨ satise:
31 Então, Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 Satatɨ jɨpatɨpindisɨ kɨretɨ nɨnɨ napomatatɨhandɨ kandɨ Autaahaatɨho jahɨra nɨngisɨ ahonimatɨ nanɨmaahonɨhɨ sangisɨ jahɨra nasamaatɨ netɨ ahosindɨ jainjaitandɨ samɨ jɨhɨ Garirihandaahapɨ taatɨ nɨnɨ naito,” nyatataase.
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galileia.
33 Sanyatihɨ atisahaawɨ Pitaaho Jisaasihoai saundataase. “Amɨ nisaahoyɨmiya gi nangɨmapɨ gɨsesi yanɨhɨmasaihɨsangi nɨnɨ gi wɨndɨ nangɨmasi yamaanɨhɨmaito,” undataase.
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 Saundihɨ amɨ Jisaasiho komɨha Pitaahoai saundataase. “Kɨnyɨ kɨmandɨ baimbɨ atimbɨ gwɨnyaape. Kɨmura apatindɨmatɨhɨ bousetetɨ isɨhiya gi sahɨtɨwɨ, ‘Kɨnyɨ Jisaasihomɨ naisohoŋe,’ hɨtɨwɨ nahɨsesaihɨ kɨnyɨ yaimbɨ otɨpwɨsɨpaatɨ sangɨ gaatonɨhura kɨnyɨ isɨhiya nahɨsehohiyɨhiyai nisapɨ saundɨtaise. ‘Owe. Nɨnɨ Jisaasiho soai wɨndɨ mausotɨhonɨne,’ undɨpɨ mairɨ maara nisɨ ambɨpatɨ kɨnyɨ nepɨ nanoaasɨtaise,” undataase.
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 Saundihɨ Pitaaho Jisaasihoai komɨha saundataase. “Amɨ tiworisa nɨngi gisawɨ maisɨhoaanyangi nyawɨtaatɨwɨsangi nɨnɨ kiyai apɨpaahɨ wɨndɨ kinyapɨ samundɨto, ‘Nɨnɨ Jisaasihoai wɨndɨ apɨpaahɨ mausotɨhonɨne,’ mundɨto. Owetɨtaise,” undataase. Jisaasihoai Pitaaho saundihɨ amɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ usaanɨnɨ naasaipitɨ katɨ Pitaahoai nuwipinjaatɨ Jisaasihoai kaundɨhaato.
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 Aihɨ Jisaasiho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi nanyamaasi sisɨhoaasɨnɨ nasaamanatɨ naihɨ niyaatɨ wapɨhɨ ambɨpatɨ Getɨsemanihanda noaipɨhaayo. Siyaatɨ sapɨhɨ niyawaatɨ noaipawaatɨ nyahɨ usaanangi Jisaasiho sanyatataase. “Sahɨ kɨmbɨhɨ bimaawɨse nɨnɨ onɨhɨ mɨhapɨhɨ naindɨ gaapundɨtaano,” nyatataase.
36 Então, chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 Sanyatamapɨ Pitaahoaisunɨ Sepetihomɨ mwaahurɨ Jemɨsiyɨ Joniyai numwaasi Jisaasiho gaapundɨtandɨ onehɨ mɨhapɨhɨ niyataise. Komɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ ambɨpatɨ osamatɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ tiwatɨ iwɨtaatisatɨ naaŋawisatɨ yaawataise.
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 Sawimainjɨhɨ mmotɨnataatɨ namatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ Pitaaho Jemɨsiho Jonɨhoai saundataase. “Maingwaase, utaahonɨnɨ kɨmonɨnɨ nahatonɨnɨ nisɨ maarɨho apɨpaahɨ awaindɨhandɨ naaŋanisatɨ yaasatɨ nisɨ omaŋɨtɨtɨhɨ ambɨpatɨ gaanɨmatɨ netɨ mɨmaipɨnimatatɨ nanopɨsasɨnatɨ tiwatɨ nanosatɨ nɨtaatihiyo. Sanimainjɨhiyonɨ saingwaasaatɨ kɨmbɨhɨ namopɨ jaawɨ bitotawa nɨngi andɨtɨnipɨ gaapundɨwɨse. Nɨnɨ onɨhɨ masɨwonjaapɨhɨ nundɨ gaapundɨtaano,” undatɨ kingwaasi kaundataase.
38 Então, lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 Kingwaasi saundamapɨ Jisaasiho onɨhɨ kaanɨhɨ masɨwonjɨ notɨ komɨ ndɨmaahomwaaŋɨ yapɨpatetɨmatɨ tɨmahiyatɨ gaapundataise. Gaapundataatɨ komɨ Sapɨho Autaahaatɨhopɨ satatɨ gaapundataase. “Ese nisɨ Apore kɨmaiwa naaŋatɨ yaasamaiwa netɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nɨpɨ nipɨmandaasaihɨ nɨnɨ napwɨtandiyohɨtɨmandɨ nɨnɨ wɨndɨ namwaapwɨtandɨ kɨnyɨ gaaso tɨpɨ nepɨnɨmaitaapaahɨ kaiwa nepɨnɨmape. Saimbɨ nepɨnɨmaitaapɨhandɨ kandɨ nɨnɨ maaritɨtɨ nisɨ gwɨnyaatɨ katohɨrɨhɨretɨ kɨnyɨ wɨndɨ japepihɨrɨpɨ kamaime. Owetane. Nehɨ kɨnyɨ kɨwahonyɨ gwɨnyaapɨ maaritingɨrɨhɨretɨ japepihɨrɨpɨ kaime,” undatɨ Autaahaatɨhoai kaundataase.
39 E, indo um pouco adiante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu
40 Saundatɨ Autaahaatɨho Sapɨhoai Jisaasiho pɨwaundatɨ gaapundatɨ gousemapɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasenda jahɨra nasataise. Nasatɨ usonataatɨ kingwaasɨhɨ apɨpaahɨ ahominɨwɨ nanomawaayopo. Nanomɨhauhɨ Jisaasiho Pitaahoai saundataase, “Pitaahoŋe, saingwaasaatɨ nɨngi andɨtɨnipɨ jatawaawɨ apɨpaahɨ masɨhonjɨsangi gaapɨmundɨwɨ napindapɨ nanomahopo?
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudeste vigiar comigo?
41 Sangi nasɨsendandɨhaiwa noaipatɨ nasɨsehonɨhɨ tɨmɨhaitaawɨ sahɨ baiwɨ jatɨnɨwɨ bitotawa andɨtitɨwɨ gaapundɨwɨse. Samɨ maarɨho nga biyatɨ gaapundatɨ jatɨtandɨ maaritataahandɨ kandɨ samɨ ambɨpatɨ wɨndɨ andɨtɨminje,” undatɨ Jisaasiho Pitaaho Jemɨsiho Jonɨmohingwaasi kaundataase.
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito
42 Kingwaasi saundamapɨ Jisaasiho jahɨra gaapundɨtandɨ notaise. Notɨ Autaahaatɨhoai saundatɨ gaapundataase. “Ese nisɨ Apore, kɨmaiwa naaŋatɨ yaasamaiwa nɨnɨ naitandɨ apɨpaahɨ pondataahandɨ kandɨ nisɨ gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ wɨndɨ namutaano. Amɨ nɨnɨ sandɨ kaitandɨhɨra daihɨra nehɨ kɨrahɨtanaaho. Nehɨ kɨnyɨ kɨwahoŋɨ maaritɨpɨ gwɨnyaahingɨrɨhɨretɨ japepihɨrɨtɨ kaitaano daihɨra kɨmɨ kɨraaso,” undatɨ gaapundataase.
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Meu Pai, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 Autaahaatɨhoai saundatɨ gaapundatɨ gousemapɨ jahɨra komɨ otɨpɨpatɨhingwaasenda Jisaasiho nasataise. Nasatɨ usonata kingwaasɨ ndɨha norɨhaapɨ jatawa andɨtitɨwɨ wɨndɨ gaapɨmundɨwɨ kingwaasɨhɨ ndɨha naawihɨ tingaitɨwotawaayopo.
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos, porque os seus olhos estavam carregados.
44 Saiwɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ wɨndɨ jatawa gaapɨmundɨwɨ tingaitɨwosauhɨ namatɨ Jisaasiho amɨ jahɨra niyatɨ ipotɨhandɨ gaapundataase. Gaapundataatɨ jɨhɨ Autaahaatɨhoai pɨwaundatɨ gaapundatɨ gousesɨrɨhɨrɨ kɨretɨ japepihɨratɨ gaapundatɨ Autaahaatɨhoai gousetaise.
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 Niyatɨ ipotɨhandɨ gaapundatɨ owemamapɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasenda jahɨra nasatɨ kiya gwɨnyaitaatɨwɨhandɨ kiyai saundataase. “Sahɨ akɨtɨnɨhɨ gaahatɨ kaiwɨ ikɨnɨwɨ itɨpɨho nepɨ nanopotawaayopo. Gaasɨ saingwaasaatɨ nanopotɨwɨsono. Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨhi isɨhiya nepɨ wɨnisasawɨ isɨhiya nyamɨ dawaataatapɨhiyai nanumwisaihɨ kiya nepɨ nɨpɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nipɨmandaasaihɨ napwɨtandɨha asisɨha wanɨ kɨma ka noaipataisɨ saingwaasaatɨ mmonawaayowo e owetiso?
45 Então, chegou junto dos seus discípulos e disse-lhes: Dormi, agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 Saingwaasaatɨ tarɨwaiwɨ ketɨ nepapɨse nutɨhaawo. Nepapɨ jasawewɨse utaaho nɨngi netɨ nisɨ tiworisaamɨ ikwɨraatɨhɨ anusaatɨ nanumwɨtandɨho aimɨ kɨmbɨhɨ kɨmo nasatɨ noaipataisɨ koaisaatɨ nutandɨhaawɨ nutɨhaawo,” undatɨ kingwaasɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasi Jisaasiho kaundataase.
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 Jisaasiho taatɨ konɨhɨ kingwaasi pɨwaundɨmɨ naihɨ Judaasiho nyahɨ Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨ mmonaatɨ newaatɨ kiyaatɨ nuwipinjohiyɨhiyaanamɨ wo isɨhiya Jisaasihoai nepɨ isɨpɨ wɨraitaatɨwɨhiyai numwaasi nasatɨ noaipataise. Judaasihoaisawɨ isɨhiya apɨpaahɨ taahiyɨhiya wɨrɨsandɨhandi pɨrisihiya isɨhiya isɨhiyaapɨ nandapa maahoaipatɨ tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai waamaitumapɨ nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaunɨ Judaahiyaanamɨ gwɨnyaahiya jɨhiya awaisawɨhiyaunɨ natɨwusaasauhɨ pwɨsɨpatɨ namatanaatɨ kosasaihɨrɨ amɨ pwɨsɨpatɨ turaipatɨ pɨhɨtɨwɨ isɨsi nasawaayopo.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 Iyataatɨ jɨhɨ tɨmanatɨ Judaasiho Jisaasihoai tiworisaamɨ ikwɨraatɨhɨ netɨ numwisɨho tiworisa wɨrɨsandɨhandi saundataase. “Utaaho nɨnɨ naindɨ koai naahipaumwatɨ gerundisanɨhɨ ninjahoto so kosɨ sahɨ nepɨ isɨpɨ wɨrapɨse,” undatɨ kiyai numwaasi nasataise.
48 E o traidor tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 Iyatɨ Judaasiho nasatɨ noaipatɨ tɨtɨhɨ konɨhɨ Jisaasihoenda niyatɨ saundataase. “Katɨpunjingɨhonye apatɨhe. Gaahuraasɨ kinyɨ maarɨho wɨngitatɨ napaisaatɨtane,” undatɨ naisɨhiya kainɨhohɨrɨhɨretɨ kiyatɨ naahipaumwatɨ gerundataise.
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi. E beijou-o.
50 Siyatɨ gerundihɨ Jisaasiho Judaasihoai saundataase. “Kwɨhoe, kaitaapɨ napingɨpɨpa tarɨwaimbɨ ketɨ kaime,” undataase. Aihɨ isɨhiya tiworisa wɨrɨsandɨhandɨ nasohiyɨhiya Jisaasihoai nepɨ anɨtiwɨ isɨpɨ wɨrawaayopo.
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus e o prenderam.
51 Saiwɨ nepɨ wɨrahauhɨ ketɨ kɨnapaahoya nyahɨ Jisaasihoai nuwipinjohiyɨhiyaanamɨ Jisaasihomɨhinɨ detɨ bitohohiyɨhiyaamɨ wo komɨ namatanaatɨ kosasaihɨrɨ napatesi pɨrisihiya isɨhiya isɨhiyaapɨ nandapa maahoaipatɨ tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai waamaitumapɨ dɨpumanɨwɨ nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho awaisɨhomɨ otɨpɨpatɨhomɨ atihɨrɨ tisatamasɨhɨ mɨhaapɨ yiyandɨhɨ timahiyataise.
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 Aihɨ nyamɨ koai Jisaasiho saundataase, “Kɨnyɨ pwɨsɨpatɨ kosasaihɨrɨ namatanaatɨ kanaatamɨ anɨhandopɨ jahopɨ wipe. Amɨ usa maatɨmaatiwɨ pwɨsɨpatɨ nepɨ timbiyohiyɨhiya amɨ isɨhiya pwɨsɨpatɨ kataahɨ nepɨ tiwisaihɨ napwɨtaapo.
52 Então, Jesus disse-lhe: Mete no seu lugar a tua espada, porque todos os que lançarem mão da espada à espada morrerão.
53 Kɨnyɨ gwɨnyaapaino e wɨndɨ gɨmunyaahɨno? Nɨnɨ nisɨ Apɨhoai nunjesanɨhɨ komɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyai tiwaatɨhɨrɨ kɨhɨrɨ asakiyatɨ natausaasonɨhɨ napɨwɨ tinjaapɨnaitaapo.
53 Ou pensas tu que eu não poderia, agora, orar a meu Pai e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 O amɨ saiwɨ enjerɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiya nɨngi nga tinjaapɨnesaihaahɨ Autaahaatɨhomɨ kɨmaiwa nɨngi wanɨ nanoaipasɨwɨmaiwaapɨ siyatɨ sɨrɨ sɨretɨ noaipaitaise tatɨ jɨhɨ jɨpatɨpindisɨhaamɨ akɨwaiwa napitiyatɨ noaipaitaise?” undatɨ koai nyahɨ nahatiyaanɨ gwɨnyaitɨhaaha kaundataase.
54 Como,
55 Koai saundatosatɨ isɨ tiworisa wɨrɨsandɨhandi Jisaasiho saundataase. “Isɨhiyaato sahɨ wɨrɨsandiwɨ pwɨsɨpatɨ kosasaihɨrɨ namatanaatɨ turaipatɨ isɨpɨ gwɨsitɨwɨ tɨpwinji utaaho wo maatɨmaatisatɨ timbiyahoai nepɨ tipɨ wɨraitaatɨwɨ napɨwɨhiyaato? Nɨnɨ ipɨho nahatewetɨ Autaahaatɨhomɨ aŋɨ Awaindɨhandaatɨhɨ isɨhiyai kandunjatoaasohurura sahɨ nɨngi nepɨ nipɨ wɨmaanirapɨhiyaatiso.
55 Então, disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e porretes, para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 Sahɨ nɨngi wɨndɨ samaaniwɨhiyaatɨtawaahandɨ kandɨ kɨmaiwa sahɨ nɨngi nepɨ wɨnirapɨ kiyohɨwɨmaiwa jɨhura isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨ pɨwɨha jɨpatɨpiyohɨwaiwaamɨ akɨpɨpa tɨtɨhɨ noaipaitandɨ sahɨ kiyawaayopo,” undatɨ Jisaasiho isɨhiya komɨ tiworisai kaundataase. Aihɨ Jisaasihoai saiwɨ isɨhiya komɨ tiworisa nepɨ isɨpɨ wɨrahauhɨ nyahɨ Jisaasihoai numwasi nyahɨ 11 kiyaatɨ ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ naasohɨtahiyaanɨnɨ yanɨhɨmahaayo.
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumpram as Escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 Aihɨ isɨhiya Jisaasihoai isɨpɨ nepɨ wɨrahohiyɨhiya koai numwaasi pɨrisihiya isɨhiya isɨhiyaapɨ nandapa maahoaipatɨ tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai waamaindumapɨ dɨpumanɨwɨ nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho awaisɨho Kaiyapaasihomɨ aŋɨpɨpɨhɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ amɨ gwɨnyaahiya jɨhiya mɨtɨhiyaunɨ ahoyanɨwɨ bimauhɨhapɨhɨ nuwɨ noaipawaayopo.
57 E os que prenderam Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 Saiwɨ Jisaasihoai wɨrapɨ numwaasi niyauhɨ Pitaaho Jisaasihoai nuwipinjai ipotɨ bɨpi notɨ Kaiyapaasihomɨ masaataatamɨ onepataapɨhɨ noaipataise. Noaipatɨ Jisaasihoai napitɨwɨsopo tatɨ iwinjaitandɨ nandaatɨ mɨhatɨhɨ Kaiyapaasihomɨ aŋaaŋɨ iwinjatohiyɨhiyaisatɨ maasɨ bindataise.
58 E Pedro o seguiu de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 Aihɨ pɨrisihiya isɨhiya isɨhiyaapɨ nandapa maahoaipatɨ tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai waamaindumapɨ dɨpumanɨwɨ nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaunɨ amɨ usa gwɨnyaahiya jɨhiyaunɨ amɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ nahatiya pɨwɨha jaiwɨtɨhaiwa Jisaasihopɨ isɨhiya ko siyahoe siyahoe tisaihɨ sohoai tiwɨtaatɨwɨhandapɨ mmonɨwɨ pɨhɨtɨwɨ daawaayopo.
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte,
60 Saiwɨ daapɨ isɨhiya taahiyɨhiyai numwaahauhɨ napɨwɨ Jisaasihopɨ ko siyahoe tɨwɨ jaipɨtɨwɨ katauhɨhandɨ kandɨ pɨwɨha komɨhetɨ nepɨ yawutaitaatɨwɨha kiya wɨndɨ monɨhopo. Monɨhauhɨ ipotaataatɨnɨhɨ utaahurɨ wurɨ Jisaasiho jɨhɨ pɨwɨha wa katihɨ atɨwimɨhurɨ nammɨ pɨwɨha isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ ausaamaise.
60 e não o achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, mas, por fim, chegaram duas
61 Nammɨ ausaamaamɨ kurɨ isɨhiya pɨwɨha atiwɨ nepɨ tipɨtapaahohiyɨhiyai asɨretɨ saundamaase. “Kɨmo utaamo jɨhɨ yɨhoaaŋɨ atɨwisonɨhɨ satise, ‘Autaahaatɨhomɨ aŋaaŋɨ awaindɨhandɨ nɨnɨ netɨ nga nupwɨsasɨtɨ nopɨsasɨtɨmatɨ amɨ jahɨra asisɨha mairɨmetɨ netɨ mɨhondɨ aŋɨmatɨtɨ owemaito,’ tahore,” undɨmɨ kaundamaase.
61 e disseram: Este disse: Eu posso derribar o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 Kurɨ saundihɨ atiwosawɨ pɨrisihiya isɨhiya isɨhiyaapɨ nandapa maahoaipatɨ tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai waamaindumapɨ dɨpumanɨwɨ nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho awaisɨho dotɨ Jisaasihoai saundatɨ nunjenataise. “Pɨwɨha kɨma utaamurɨ kinyapɨ ko satise tɨmɨ katisɨmaapɨ wihoaaŋɨha owetiso?” undatɨ nunjenataise.
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 Saundihɨ Jisaasiho apɨhɨmandaise. Apɨhɨmaatihɨ namatɨ utaaho awaisɨho nunjesɨho Jisaasihoai jɨhaatɨ saundataase. “Autaahaatɨho asoho akɨtɨho konɨhɨ jinjapɨhɨ bimisɨhomɨ ambɨpata amɨ komɨ ndɨhetɨ nɨnɨ gi kɨnyɨ akɨtɨ akɨtɨnɨhɨ sanahaahonɨne ndɨtaapɨ nahɨsenataayonɨ wanɨ tɨtɨhɨ kanyate? Kɨnyɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaapɨ Iwinjatɨtaapɨ Autaahaatɨho Ahɨngisɨhoŋɨ Autaahaatɨhomɨ Mwaahoŋɨtapaapaaho?” undataase.
63 E Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 Saundihɨ Jisaasiho koai saundataase. “Ye, kɨwahoŋɨ sa ka katingaare. Nɨnɨ sɨkonɨne. Sɨkonɨnisɨ nɨnɨ sahɨ nahatiyaatangi akɨtɨnɨhɨ kasatataato, wanɨ naaŋatɨ yaasɨhaiwa nehohurɨmuraapɨ namasatɨ Autaahaatɨho apɨpaahɨ watɨpɨho komɨ watɨpɨhaiwa nahatewa nɨngi naninyonɨhɨ awaisɨhonɨnimandɨ yamɨhapataatɨhapɨ isɨhiyai winjatɨmɨ naisanɨhɨ sahɨ ninjapɨ mmondaapo. Aindɨ ipotɨ jahɨra isɨhiyai netɨ tipɨtapaitandɨ enjerɨhiya nisɨ yamɨhapataatɨhapɨ itɨpɨhiya otɨpɨpatɨhiyaisatɨ tɨwipataatɨhɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandisatɨ nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ napisanɨhɨ sahɨ ninjaitaapo,” undataase.
64 Disse-lhes Jesus: Tu em breve o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 Jisaasiho saundihɨ pɨrisihiya isɨhiya isɨhiyaapɨ nandapa maahoaipatɨ tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai waamaindumapɨ nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨho awaisɨho Kaiyapaasiho Jisaasiho katisɨhaapɨ satatɨ, “ko Autaahaatɨhoai netɨ nopɨsasatɨ sisɨpɨhɨtihɨ nɨngi aponyise,” undatɨ isɨhiyai nunjɨtandɨ komɨ apotɨhɨrɨ tiwatɨhaatɨhɨrɨ napwɨratɨ sandaase. “Utaaho kɨmo, ‘nɨnɨ Autaahaatɨhomɨ Mwaahonɨne,’ ndaatɨ ko noaipatɨ Autaahaatɨhoematatɨ amɨ Autaahaatɨhopɨ sisɨpɨhɨndaase. Satatɨ sisɨpɨhɨtihɨ aimɨ kɨma nyahɨ atisɨhaayonɨ napaapɨ jatɨtɨhaawe?
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes, agora, a sua blasfêmia.
66 Sahɨ napitaiwɨ gwɨnyaawaayopo?” undatɨ isɨhiya nahatiyai nunjenataise. Kaiyapaasiho saundatɨ nunjesɨhɨ isɨhiya nahatiya pɨwɨha naasaahɨ koai saundawaatopo. “Jisaasiho pɨwa komɨ katisaapɨ napone?” undawaatopo.
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 Satɨwɨ isɨhiya Jisaasihoai komɨ ndɨmaahomwaaŋɨ maahoaipurɨpwɨ komɨ ndɨha nɨwisapupwɨ namaasapɨ tipɨ asanapatɨ pɨhaapɨpatɨ turɨwipɨ tiwawaayopo.
67 Então, cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam,
68 Sawiwɨ Jisaasihoai sisɨpɨhundɨwɨ saundawaatopo. “Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaapɨ Iwinjatɨtaapɨ Autaahaatɨho Ahɨngisɨhoŋɨtapaapaahɨ saiwa ndɨ kiyatɨ tɨhuse tɨpɨ Autaahaatɨho netɨ gi nahɨsonɨhɨ nyangi ausaapɨ kanyate?” undɨwɨ maatɨmaatiwɨ mɨmaipɨwɨsawaayopo.
68 dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 Jisaasihoai mɨhatɨhɨ aŋɨtɨtɨhɨ taawɨ sawɨsauhɨ Pitaaho yamaapɨ ipaahaapɨ isɨhiya usaisa bindataise. Bimihɨ Kaiyapaasihomɨ asɨhiya otɨpɨpatɨhiyaamɨ waatɨ nasatɨ Pitaahoai usonatosatɨ saundataase. “Kɨnyɨ gisangi utaamoŋɨ Jisaasiho aunahɨpatɨ Garirihandaahapɨhoaisapɨ maasɨ bitohɨnɨhɨ gɨsotɨhoŋe,” undataase.
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 Saundihɨ Pitaaho kɨmɨ konɨne mundatɨ isɨhiya nahatiyaamɨ otɨhaatɨ ndɨhetɨ noaasatɨ saundataase. “Utaaso pɨwa kɨnyɨ katingo soai nɨnɨ wɨndɨ mausotɨhonɨnisɨ kɨnyɨ nehɨ nuwipɨhandɨ katapaase,” undataase.
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 Saundamapɨ Pitaaho isɨhiya ahoyanohiyɨhiyaamɨ ndɨhaapɨ yayatɨ dosi nawɨsaitatɨ notɨ onepatamɨ maasomwaaŋetetɨ bitondaise. Bitosɨhɨ Kaiyapaasihomɨ asɨhiya otɨpɨpatɨhiyaamɨ apopaatɨ amɨ waatɨ Pitaahoai iwinjataise. Iwinjataatɨ kapɨhɨ isɨhiya bitohohiyɨhiyai saundataase. “Utaamo kɨmo Jisaasiho Nasaretɨhandaahapɨhoaisatɨ maasɨ bitosɨhɨ iwinjahonɨhoe,” undataase.
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 Saundihɨ Pitaaho, “Ye, kɨmɨ konɨne,” mundatɨ daahɨ jahɨra noaasatɨ komɨha saundataase. “Apɨpaahɨ akɨtɨ akɨtɨnɨhɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ nɨnɨ utaaso soai wɨndɨ mausotɨhonɨne ndaato,” undataase.
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 Saundatosatɨ bitosɨhɨ kapɨhata masɨwonjɨ sanaihɨ kapɨhɨ isɨhiya usɨhiya bitotawaahiya napɨwɨ Pitaahoai saundawaatopo. “Akɨtɨsɨ uto nyahɨ gi aimɨ gɨsohonɨ kɨnyɨ pɨwaatɨpɨ kaingɨrɨhɨretɨ aimɨ mmoho kɨnyɨ Jisaasihoaisawɨ daiwɨ bitohohiyɨhiyaamɨ woŋe,” undawaatopo.
73 E, logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 Aiwɨ saundɨwɨ mwɨtetauhɨ Pitaaho yayatɨ nuwinatɨ namatɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ katatɨ sandaase. “Amɨ nɨnɨ pɨwɨma kɨma katohɨma akaaha kamaatisanaahɨ gaasɨ Autaahaatɨho nɨngi naaŋatɨ yaasahandɨ nanɨmɨto. Nɨnɨ apɨpaahɨ akɨtɨ akɨtɨnɨhɨ utaaso so Jisaasihoai wɨndɨ mausotɨhonɨne ndaato,” undatɨ isɨhiya nunjehohiyɨhiyai kaundataase. Kiyai saundatɨ osasepɨhaasɨhɨ nehɨ ketɨ kuraanɨhɨ otɨpwɨsɨpaatɨ gandaase.
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 Aihɨ ketɨ Pitaaho Jisaasiho pɨwɨha jɨhɨ koai tɨmanatɨ saundatɨ kaundisɨhaapɨ gwɨnyaataise. Iyatɨ Pitaaho Jisaasihomɨ pɨwɨha kaundisɨha sura gwɨnyaasɨha kɨmaare: “Otɨpwɨsɨpaatɨ sangɨ gaatonɨhɨ isɨhiya gi kɨnyɨ komɨhoŋe hɨsaihɨ amɨ kɨnyɨ kiyai saundɨpɨ, ‘Owe, nɨnɨ utaaso soai wɨndɨ mausotɨhonɨne,’ undɨpɨ nisɨ ambɨpatɨ nepɨ nanoaasɨtaise,” undisɨha gwɨnyaataise. Siyatɨ gwɨnyaataatɨ namatɨ komɨ maarɨho tundihɨ onepatamɨ mɨhapaahɨ noaipatɨ awaindɨhandɨ ngotɨ maipiyamataise.
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.