Mateus 25
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH
1 Sanyatatosatɨ kɨma kaamɨ pɨwɨha wa japepihɨratɨ nyahɨ koai nɨwipinjaatɨ komɨ otɨpɨpatɨ mmonaatɨ newaatɨ kiyaatɨ daayohiyɨhiyaanangi sanyatataase. “Asisɨha sura nɨnɨ jahɨra napɨtandɨhura Autaahaatɨho nisɨhetapɨ isɨhiyaisɨ iwinjatindɨhandaatɨhɨ wapa siyatɨ noaipaitaise. Asɨhiya apwainyɨhiya ikwɨ maindɨmwɨ utaaho wo wanɨ konɨhɨ namaatahoaisɨ winjapɨ nutanɨwɨ numwaitaatɨwɨ apatindɨtɨhɨ nowaayopo. Nowaawɨ kiyaamɨ norɨhɨrɨ nasorɨhɨrɨ raamɨhandɨ nepɨ tɨpopɨ isɨsi nowaayopo.
1 Jesus disse:
2 Iyawaawɨ kinyaamɨ winya 5 kaiwɨ ikwɨ wihɨtɨrɨtahinya amɨtɨha gaahandɨ gwɨnyaitaatɨwɨhandɨ owetatɨ nahɨriwɨ nanɨpimatɨwɨhinyaare. Aiwɨ amɨ kiyaamɨ winya ikwɨrɨ wihoaaŋɨhɨrɨ 5 kaiwɨhinya amɨtɨha gaahandɨ gwɨnyaitaatɨwɨhandisahinyaare.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Aiwɨ nahɨriwɨ amɨtɨha gaahandɨ gwɨnyaitaatɨwɨhandɨ owesinya kinyaamɨ norɨhɨrɨ raamɨhandɨ waapoho sisɨha tɨpoaitaatɨwɨho windahandɨ nepɨ isɨwawaahandɨ kandɨ waapoho isoho wɨndɨ nepɨ mihopo.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Nahariwɨhinya siyauhɨ amɨ amɨtɨha gaahandɨ gwɨnyaitaatɨwɨhandisahinya kinyaamɨ norɨhɨrɨ raamɨhandɨ waapoho tisaitahaiwa nepɨ amɨ raamɨhandɨ nipɨtonɨhapɨho waapoho isohoaisawɨ nepɨ isɨsi utaaho apopaati wanɨ konɨhɨ netɨ wɨrasɨhopɨ jatɨtaatɨwɨ nowaayopo.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Nuwɨ kiyaamɨ raamɨhandɨ tɨpopɨ ahiyawosawɨ jatauhɨ utaaho apopaatɨ wanɨ konɨhɨ netɨ wɨrasɨho wɨndɨ namaasataise. Namaapihɨ apopɨ apwaimaaminyinyaamɨ ndɨha yaawatɨ naawihɨ mɨtɨho tɨmahiyawɨ nepɨ amɨ namapɨ apɨpaahɨ nanomawaayopo.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 “Saiwɨ kinya nanomɨhauhɨ notɨ konɨmosohura apwɨtetetɨnɨhɨ isɨhiya usa satɨwɨ kaahaatawaatopo. ‘Utaaho wanɨ konɨhɨ apopaati netɨ wɨrasɨho kɨmo napisɨ napɨwɨ nuwipaapɨ iwinjasawɨse,’ tɨwɨ kaahaatawaatopo.
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Satɨwɨ kaahaatauhɨ asɨ apwainyɨhiya nanomahohiyɨhiya kaahaapa kapetɨ nepapɨ kiyaamɨ raamɨhandɨ nepɨ tɨpoaitaatɨwɨ waapoho kɨsɨhɨsiwɨ mmonɨwɨ wɨrɨhɨrɨ tɨhwɨtitandɨhɨrɨ tɨwɨhaapɨ tɨtɨhemawaayopo.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Saiwɨ kɨsɨhɨsiwɨ tɨtɨhemapɨ mmonɨwosawɨ nahɨriwɨ amɨtɨha gaahandɨ gwɨnyaitaatɨwɨhandɨ owehinya amɨtɨha gaahandɨ gwɨnyaitaatɨwɨhandisahinyai saundawaatopo. ‘Yainyaanamɨ raamɨhandɨ waapoho owetatɨ nipɨnda nehɨmanisɨ sainyaatamɨ waapoho wo nanyinyawɨse,’ undawaatopo.
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Saundɨwɨ nunjenɨhauhɨ amɨtɨha gwɨnyaitaatɨwɨhandisahinya amɨtɨha owehinyai saundawaatopo. ‘Owe. Waapoho sapunɨ nyapunɨ nausetɨtɨtaise. Yainyaanamɨ waapoho sainyaatangi apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ wɨndɨ namaasamɨto. Namaasamɨtaanɨ namapɨ sainyaatɨ komɨ anɨhaiwaapɨhɨ isɨhiya jatohɨpɨpɨhɨ nuwɨ nunyawɨ nepɨse,’ undawaatopo.
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 Saundauhɨ namapɨ apopɨ apwaimaaminyinya amɨtɨha gaahandɨ gwɨnyaitaatɨwɨhandɨ owehinya waapoho kinyaapɨho nunyawɨ naitaatɨwɨ nuwɨmawaayopo. Nuwɨmɨhauhɨhura utaaho apopaati wanɨ konɨhɨ netɨ wɨrasɨho nasatɨ noaipataise. Nasatɨ noaipasɨhɨ apopɨ apwaimaaminyinya tɨmetɨwɨ jatohinyinya koaisawɨ nutasi ko namaatindɨhandapɨ isɨhiya ahoyanɨwɨ maaritɨwɨ nandaatɨwɨ nandapa tɨhɨwɨ tɨmesohɨpɨpɨhɨ aŋɨpɨpɨhɨ nuwɨ nandawaayopo. Nuwɨ nandaahauhɨ maasomwaaŋɨ nepɨ napuwawaayopo.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 “Saiwɨ maasomwaaŋɨ nepɨ napwɨtɨwɨ bimauhɨ ipotɨ apopɨ apwaimaaminyinya waapoho nunyawɨ naita niyohinyinya napɨwɨ ipaahaapɨ bitotawa satawaatopo. ‘Ese awaisɨhonye, maasomwaaŋɨ nanyupwe nyahɨ nandaitaano,’ tɨwɨ gɨwusewaayopo.
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 Satɨwɨ kinya maasomwaaŋapɨ gɨwusehauhɨ utaaho wanɨ konɨhɨ apopaati netɨ wɨrasɨho kinyai saundataase. ‘Nɨnɨ sainyaatangi apɨpaahɨ wɨndɨ maasɨsonɨtɨhinyaate,’ undataase,” tatɨ Jisaasiho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi sa pɨwɨha namɨhanatɨ kanyatatɨ owemataise.
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Sanyatatɨ owemataatɨ nyahɨ gwɨnyaitɨhaaha sanyatataase. “Isɨ amɨ asisɨha amɨ ipɨhomɨ sɨwipatɨ nɨnɨ jahɨra napɨtandɨhuraapɨ sahɨ wɨndɨ mohowɨ namopɨ kiyaatɨnɨhɨ tɨmetɨwɨse,” nyatataase.
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 Sanyatatosatɨ kɨma kaamɨ wa namɨhanatɨ Jisaasiho sandaase. “Autaahaatɨho nisɨhetapɨ isɨhiyaisɨ iwinjaatɨ bimaamɨ notɨ amɨ nɨngi jahɨra natanoaasonɨhɨ napɨtɨ isɨhiyaisɨ netɨ tipɨtapaitandɨhandɨ siyatɨ ahondaise. Utaaho awaisɨho ikɨpɨpa nawɨho asakausetaho kaanɨhɨ wapɨhɨ daayatɨ bitoaitandɨ nutandɨ detɨtihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai komɨ ikɨpɨpa iwinjatawa amɨ otɨpɨpatɨ kaitaatɨwɨho nawɨho numwɨtandɨ gaatatɨ numwaataise.
14 Jesus continuou:
15 Gaatatɨ numwaatɨ kiya nasauhɨ kiyaamɨ gwɨnyaapɨ otɨpɨpatɨ kiyauhɨ sawaho iwinjasɨrɨhɨretɨ mmonatɨ nawɨho kiya otɨpɨpatɨ kora nesi kaitaatɨwɨho nunyataise. Iyatɨ jɨhɨ woaisɨ 5,000 Kina kiyatɨ nunya amɨ kapɨhɨ woaisɨ 2,000 Kina kiyatɨ nunya amɨ ipotaataatɨ woaisɨ 1,000 Kina kiyatɨ nunyataise. Siyatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya murɨmoai nawɨho sapa nunyatɨ kiyamapɨ kaanɨhɨ wapɨhɨ daayatɨ bitotɨ bimɨtandɨhapɨhapɨ notaise.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Aihɨ otɨpɨpatɨ komɨ awaisɨho nawɨho 5,000 kiyatɨ numwisɨho ketɨ kuraanɨhɨ dotɨ nawo so nesi koraahɨ otɨpɨpatɨ kiyataise. Nesi kiyatɨ nawɨho koetapɨ nawɨho wo 5,000 Kina kiyatɨ namoyaatɨ ahɨwatɨ netaise. Nesɨhɨ nahato notɨ 10,000 Kina kiyataise.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Amɨ naasaipitɨ kiyatɨ otɨpɨpatɨho komɨ awaisɨho nawɨho 2,000 Kina kiyatɨ numwisɨhoaisangi nawɨho wo jɨhomɨ tiwatɨhaatɨ 2,000 Kina kiyatɨ nesɨhɨ nahato notɨ 4,000 Kina kiyatɨ noaipataise.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Aihɨ amɨ otɨpɨpatɨho nawɨho 1,000 Kina kiyatɨ komɨ awaisɨho numwisɨho nesi koraahɨ otɨpɨpatɨ kamaayatɨ amɨ anɨmwaahɨpatɨ yamwaatɨ katopɨ komɨ awaisɨhomɨ nawɨho wiwatɨ noaasatosataise.
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 “Otɨpɨpatɨhiyaamɨ awaisɨho notɨ utaarɨhandɨ kaanɨhɨ bɨsotinjatɨ komɨ nawɨho otɨpɨpatɨhiyaisɨ nesi otɨpɨpatɨ kaiwɨse undatɨ numwisɨho netɨ tɨtɨhematɨ mmondandɨ jahɨra nasatɨ noaipataise.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Nasatɨ noaipatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaapɨ gaatihɨ kiya noaipawaayopo. Noaipapɨ otɨpɨpatɨho komɨ awaisɨho nawɨho ikihɨ sanaatɨ 5,000 Kina kiyatɨ numwihɨ nesi otɨpɨpatɨ kaisɨho nesi nasatɨ komɨ awaisɨhoai nunyataatɨ saundataase. ‘Nawɨho kɨmo kɨnyɨ mmonɨpeme. Kɨnyɨ nɨngi 5,000 Kina kaimbɨ nanɨminɨhɨ nesi kora otɨpɨpatɨ kiyataatɨ komɨ tiwatɨhaatɨ nehohɨho 5,000 Kina kiyatɨ kɨmore. Iyatɨ nahato notɨ 10,000 kina kiyatɨ kɨmo noaipataise,’ undatɨ nesisaunyataise.
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 Saundatɨ nesisaumwihɨ komɨ awaisɨho koai saundataase. ‘Kɨnyɨ nga nawɨhaimbɨ napaitɨpɨ otɨpɨpatɨ kiyapaise. Kɨnyɨ otɨpɨpatɨhoŋɨ napaitarɨhoŋɨ otɨpɨpatɨ baimbɨ itatamanɨpɨ kiyapaise. Nawɨho gwɨharaahonya itatamanɨpɨ baimbɨ isɨpɨ jatapainɨ nɨnɨ gisɨ wapa taahɨpɨpa asakaindɨ nahɨmisanɨhɨ jatɨtaapo. Kɨmaiwa jatɨtaapɨ nahɨmɨtandɨ nɨnɨ maaritohɨtɨmandapɨ kɨnyɨ nɨngisapɨ maasɨ maaritɨme,’ undataase.
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 “Aihɨ otɨpɨpatɨ komɨ awaisɨho nawɨho 2,000 kina kiyatɨ numwisɨho nasatɨ komɨ awaisɨhoai saundataase. ‘Awaisɨhonye nawɨho kɨmosɨ nepɨ mmonɨpeme. Kɨnyɨ nɨngisɨ 2,000 kina kaimbɨ nanɨmingɨho nesi otɨpɨpatɨ kaindɨ kinyɨhomɨ tiwatɨhaatɨ 2,000 kina kaindɨ nisɨho nehohɨho kɨmore,’ undatɨ komɨ awaisɨhoai nesisaunyataise.
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 Saundatɨ nesisaumwihɨ komɨ awaisɨho koaisɨ saundataase. ‘Kɨnyɨ nga napaitɨpɨ otɨpɨpatɨ kiyapaise. Kɨnyɨ otɨpɨpatɨhoŋɨ gaahoŋɨ napaitarɨhoŋe. Nawɨho naasonyaahɨhɨ nahɨnyonɨhɨ kɨnyɨ baimbɨ itatamanɨpɨ jatapainɨ namatɨ wapa taahɨpɨpa asakaindɨ kɨmaiwa jatɨtaapɨ nahɨmɨtandɨmandapi maaritataayonɨ kɨnyɨ nɨngisapɨ maasɨ maaritɨme,’ undataase.
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 Aihɨ otɨpɨpatɨ komɨ awaisɨho nawɨho 1,000 kina kiyatɨ numwisɨho nasatɨ nehɨ koaisunyaatɨ awaisɨhoai saundataase. ‘Awaisɨhoŋe nɨnɨ kɨnyɨ kaingɨwaiwa mmonɨtɨhonɨne. Kɨnyɨ utaahoŋɨ apɨpaahɨ watɨpɨhoŋɨ isɨhiya kinyɨ otɨpɨpatɨ kahiwɨ kinyɨ nawɨho ginjasohiyɨhiyaapɨ wɨndɨ baimbɨ gɨmaawunyaapɨhoŋe. Aimbɨ kɨnyɨ nawɨho nesi otɨpɨpatɨ kaiwɨ asoho kiya nepɨ ahiyauhɨhapa kiyaapɨhapa nepɨmunyapɨ nahataapa nehɨ kɨwahoŋɨhɨ nepɨ nanɨpɨhoŋe.
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 Saimbɨhoŋɨtihɨ nɨnɨ yaindɨ wiwa nɨnɨ kinyɨ nawɨho nesisɨ otɨpɨpatɨ kaindɨ kinyɨhomɨ tiwatɨhaatɨ netɨ ahaisanɨho nisapɨho nepɨmaaninyapɨ kɨwahoŋɨ nepɨ nandainɨhɨ namatɨ kinyɨ nawɨho anɨmwaahɨpatɨ yamwaatɨ katopɨ witɨ noaasahisosataayo. Noaasahisosatatɨhosɨ konɨhɨ nahato kɨmosɨ nepe,’ undatɨ nesisaunyataise.
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 Saundihɨ komɨ awaisiho koaisɨ komɨha saundataase. ‘Kɨnyɨ otɨpɨpatɨhoŋɨ apɨpaahɨ maipɨhoŋɨ pohipaimbɨ tɨhautɨpɨhoŋɨ tɨhaanyohoŋe. Ye, kɨnyɨ saimbɨ nisapɨ mmonɨpɨ gwɨnyaapɨ katapaase. Akɨte.
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 O amɨ kɨnyɨ nisapɨ saimbɨ mmonɨpɨ gwɨnyaapɨ satapaapaahɨ nisɨ nawɨho nawɨhomɨ aŋɨpɨpɨhɨ asoho nanɨmoyaita kɨnyɨ ahɨnitahande. Ahɨnisamɨhɨ asoho nanɨmoyaatɨ ahɨnotanɨhɨ jahɨra nasataahura nɨnɨ naitando,’ undataase.
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 “Otɨpɨpatɨho tɨhautɨpɨhoai saundatosatɨ kapɨhɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya usaisɨ saundataase. ‘Kɨmo uta tɨhautɨpɨmomɨ 1,000 kinaamandɨ nepɨ otɨpɨpatɨho nawɨho 10,000 kinaahandisahoai nunyawɨse.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 O amɨ apaapɨmaasato, amɨ nisɨ otɨpɨpatɨho woai nɨnɨ wapa amɨ nawɨhoaisangi numwisanɨhapa biyatɨ itatamanatɨ isɨwatatɨ jatisɨhoai amɨ wapa taahɨpɨpa numwisanɨhɨ ko asakiyatɨ netɨ isɨwatɨtaise. Aindɨ amɨ nisɨ otɨpɨpatɨho woaisɨ wapa naasonyaahɨ nawɨhoaisangi numwisanɨhapa wɨndɨ biyatɨ itatamanatɨ minjasonaahɨ amɨ naasonyaahɨ nunyohonyaisangi komɨhetapɨ nɨnɨ nemaito.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Isɨ amɨ otɨpɨpato tɨhaanyosoaisaahɨ sisɨha kaanɨhɨ tɨhatoaatisɨhaapɨhɨ nepɨ yotɨwɨse. Yotisaihɨ sapɨhɨ konɨhɨ ngotɨ nehotatɨ komɨ mangɨrɨ gitɨpatoaatɨtando,’ undatɨ awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨhiyai kaundataase.
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 Sawaho nasatɨ isɨhiyai netɨ tipɨtapaitandɨhuraapɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi Jisaasiho sanyatataase. “Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ Awaisɨhonɨnimatɨtɨ isɨhiya nahatiya yapɨhɨ nahandaahiyai netɨ tipɨtapaitandɨ napɨto. Saindɨ napisanɨhura enjerɨhiya itɨpɨhiya nisɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiya nahatiya nɨngisawɨ maawɨ napɨtaapo. Saindɨ napɨtɨ yamɨhapataatɨhapɨ nisɨ watɨpɨhandɨ saasanotindɨhandaatɨhɨ bindataatɨ isɨhiya nahatiyaisɨ netɨ tipɨtapaito.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Aindɨ enjerɨhiya nisɨ yamɨhapataatɨhapɨ otɨpɨpatɨhiyai nandusaasisanɨhɨ yapɨpatɨ nahandaahapɨ isɨhiya nahatiyaisɨ wɨrapɨ numwaapɨ nepɨ detɨ nisɨhinɨ ahoaitaapo. Ahoaisaihɨ isɨhiya nahatiya nisɨ ndɨmaahomwaaŋɨ bitoaitaapo. Napɨwɨ ahoyainjaihɨ maasapɨhomɨ satɨho maasapɨho wɨrɨsandɨhaiwa netɨ tipɨtapaatɨ maasapɨho sipɨsipɨhandi wapɨhɨ nematɨ amɨ maasapɨho memetɨhɨri wapɨhemasɨpatamataindɨ isɨhiyai nɨnɨ netɨ tipɨtapaatɨ yɨyatɨwaapɨhɨ ahoaito.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Aindɨ isɨhiya nisɨhiya tɨtɨhɨ gaahiyai nisɨ ikwɨrɨ gaatɨhɨraihoaaŋematɨ amɨ isɨhiya maipɨhiya nisɨ tiworisai nisɨ ikwɨrɨ konaamohɨraihoaaŋematɨ tipɨtapaatɨ netɨ napɨpatɨ ahoaito.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 “Aindɨ Nɨnɨ Awaisɨhonɨnɨ Isɨhiyaisɨ Iwinjatohɨhonɨnɨ isɨhiya nisɨhiya nisɨ ikwɨrɨ gaatɨhɨraihoaaŋɨ bitohohiyɨhiyai saundɨto. ‘Sahɨ isɨhiyaatɨ nisɨ Apɨho biyatɨ maarɨho nasanyatɨ wɨsaiwatɨ biyatɨ jasosawɨhiyaatɨ nisenda napɨwɨse. Napɨwɨ wuwanɨ yamɨhapatɨ yapɨpatɨ kahapaamapɨpa ahaisuraapɨ Autaahaatɨho sangisɨ jainjaatɨ bindata nasamɨtandɨ ahɨsimbɨpa nepɨse.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Kɨmandɨ sangisɨ nasamaatɨ nisɨhiyaatimatohɨtɨmandɨ apaapɨmaahe, amɨ nisɨ Apɨho sangisɨ biyatɨ jasonatɨ maarɨho nasanyatɨ wɨsaisɨhɨ amɨ sahɨ nɨngisɨ maarɨho naninyawɨ wɨnipɨ nanɨmaahohɨtɨhandape. Nanɨmaapɨ nɨngisɨ janɨmasɨhɨ nandapa naninyawɨ amɨ waapohopɨ nainyatɨ naahwɨtarɨhɨrɨ awanɨsihɨ sahɨ nɨngi waapoho naninyawɨ amɨ nɨngisɨ sahɨ wɨndɨ maanowɨhonɨnɨ yapɨpatɨ amɨ aunahɨpatɨ nɨngi wɨtaahapɨhonɨnɨ samɨ yapɨpatɨ aunahɨpata nasonɨhɨ sahɨ nɨngi maarɨho naninyawɨ wɨnipɨ samɨ aunahɨpata aŋɨpɨpɨhɨ nanɨmaapɨhiyaate.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Aiwɨ amɨ nɨnɨ yutɨhɨrɨ apotɨhɨrɨ owehonɨnɨ nehɨ napwɨrɨndɨhapa niyotɨ namaasatɨtɨ amɨ taanahɨhonɨnɨ napɨtɨ jainjahonɨhɨ apotɨhɨrɨ sahɨ naninyawɨ amɨ nɨngi yaasihɨ timbiyonɨhɨ sahɨ nɨngi nɨtatamanɨwɨ sisɨha tɨhoaapɨnosawɨ amɨ aŋaaŋɨ napwɨtohɨwaiwaapɨhɨ isɨhiya nepɨ nanɨpuhauhɨ napwɨtɨtɨ bimonɨhɨ sahɨ napɨwɨ nɨsopɨ nanɨhoniwɨ pɨwandɨwɨhiyaate,’ undɨtɨ sura kiyaisɨ nɨnɨ saundɨto.
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 “Saundisanɨhɨ amɨ isiya siya tɨtɨhɨ gaasiya kiyaamɨha nɨngi sandɨtaapo. ‘Awaisɨhonye saiwa kɨnyɨ katingɨwɨmaiwa maahɨwura nyahɨ gisɨ kahisonɨhɨse? Gisɨ jahɨmasɨhɨ maahɨwura nandapa nahɨnyaatɨ amɨ waapohopɨ nasihɨ nyahɨ waapoho gisɨ nahɨnyonɨhɨse?
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Iyaatɨ kɨnyɨ nyamɨ yapɨpatɨ amɨ aunahɨpata napinɨhɨ nyahɨ nyamɨ aŋɨpɨpɨhɨ maahɨwura gisɨ nangɨmaahonɨhɨse? Iyaatɨ kɨnyɨ yutɨhɨrɨ amɨ apotɨhɨrɨ jahɨpɨpa yutɨha napwɨrɨnɨhapa niyopɨ somaahɨhoŋɨ naimbɨ nyainjahɨnɨhɨ nyahɨ gisɨ maahɨwura gisonaatɨ yutɨhɨrɨ apotɨhɨrɨ newaatɨ nangɨmaasawaatɨ nangɨsohonɨhɨse?
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Iyaatɨ amɨ kɨnyɨ timbaimbɨ amɨ isɨhiya nepɨ aŋaaŋɨ napwɨtohɨwaiwaatɨhɨ nangɨpwɨhauhɨ biminɨhɨ nyahɨ maahɨwura sisɨha tɨhoaawaasosaatɨ nangipaawaatɨ pɨwaahɨtonɨhɨse?’ ndɨwɨ kiyaamɨha nɨngi sandɨtaapo.
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 “Sandisaihɨ nɨnɨ kiyaamɨ Awaisɨhonɨnɨ kiyai nisɨha wihoaaŋɨ saundɨto. ‘Nɨnɨ sangisɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataato. Isɨhiya nisapɨ gɨnunyaapɨ nɨngisɨ nanipinjohiyɨhiya nisɨ naapwɨrisa nɨhoaarɨsaamɨ wowaatɨ komɨ kaatamɨ ambɨpatɨ auta waatɨ namoaipahoai namoaipɨhaati iwɨtatamanɨwɨ sahɨ kawɨsohɨwiwa nɨngisɨ sahɨ kanisawaayopo,’ undɨto.
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 Saundɨtosatɨ amɨ isɨhiya nisɨ ikwɨrɨ konaamohɨraihoaaŋɨ netɨ ahoyohiyɨhiyai saundɨto. ‘Sahɨ nisɨ ndɨmaahomwaaŋɨ maanɨsopɨ kiyaatɨnɨhɨ nanɨmasi nawɨsapitɨwɨse. Autaahaatɨho sangisɨ mɨmaipiyatɨ jasonatɨ sangi maarɨho wɨndɨ namaasamihɨhiyaatisɨ ahawɨse. Nanɨmasi kiyaatɨnɨhɨ sisɨha kaanɨhɨ namaayotatɨ tɨhatoaatisɨha Bwaasɨrɨhɨrapunɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya maipɨhiyaapɨ Autaahaatɨho netɨ aimɨ tɨmanisɨhaapɨhɨ sahɨ nuwɨse,’ undɨtɨ netɨ nandusaasɨto.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Saundɨtɨ netɨ nandusaasatɨ kiyaisɨ saundɨto. ‘Nɨngisɨ janɨmasɨhɨ jainjahonɨhɨ sahɨ nandapa wɨndɨ namaaninyawɨ amɨ waapohopɨ nainyatɨ nisɨ nahutarɨhɨrɨ awanɨsihɨ sahɨ waapoho nɨngi wɨndɨ namaaninyawɨhiyaate.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Aiwɨ nɨnɨ nehɨ nɨngi wonɨnɨhɨ samɨ yapɨpatɨ aunahɨpata nasonɨhɨ sahɨ wɨndɨ samɨ aŋɨpɨpɨhɨ napaitɨwɨ maarɨho wɨnipɨ namaanɨmaapɨ amɨ yutɨhɨrɨ apotɨhɨrɨ owehonɨnɨ nehɨ somaahɨhonɨnɨ napwɨrɨndatɨ yutɨha niyotɨ jainjahonɨhɨ sahɨ asɨpɨpa yutɨhɨrɨ apotɨhɨrɨ wapa nepɨ nanɨmaasapɨ namaanisopɨhiyaate. Aiwɨ amɨ nɨngi yaasihɨ timbaindɨ amɨ isɨhiya aŋaaŋɨ napwɨtohɨpɨpɨhɨ nepɨ nanɨpuhauhɨ napwɨtɨtɨ bimonɨhɨ sahɨ nɨngi wɨndɨ nɨtatamanɨwɨ nisowɨ pɨwandɨwɨ ninjaawɨ bɨmimaawɨhiyaate,’ undɨtɨ kiyai saundɨto.
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 “Saundisanɨhɨ kiyaamɨha nɨngisɨ sandɨtaapo. ‘Awaisɨhonye kɨnyɨ jahɨmanatɨ waapohopɨ nahɨsatɨ nahwɨtarɨhɨrɨ awangisatɨ amɨ nehɨ gi woŋɨ nyahɨ maahɨsonaahoŋɨ nyamɨ yapɨpatɨ aunahɨpata nambɨ amɨ yutɨhɨrɨ apotɨhɨrɨ owehoŋɨ somahɨhoŋɨ nyainjapɨ amɨ timbaimbɨ ami isɨhiya nepɨ aŋaaŋɨ napwɨtohɨwaiwaapɨhɨ nangɨpwɨhauhɨ napwɨtɨpɨ biminɨhɨ nyahɨ gisɨ maahɨwura wɨndɨ maahɨsonaatɨ maahɨtatamanɨhonɨhɨse,’ ndɨtaapo.
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 “Sandisaihɨ Nɨnɨ Awaisɨhonɨnɨ isɨhiyaisɨ netɨ tipɨtapaatɨ usondandɨhonɨnɨ kiyai saundɨto. ‘Isɨhiya nisapɨ gɨnunyaapɨ amɨ nɨngi nanipinjohiyɨhiya ambɨpatɨ awaipatɨ owehiyai sahɨ wɨndɨ namumwaapɨ amɨ maawɨtatamanɨwɨ amɨ wapa namunyohɨtɨndɨ nɨngi sahɨ kanisawaayopo,’ undɨtɨ kiyai nɨnɨ wɨndɨ namumwaito.
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 “Saundɨtɨ kiyai netɨ sisɨha kaanɨhɨ namaayotatɨ tɨhatoaatisɨhaapɨhɨ nandusaasisanɨhɨ kiya sapɨhɨ yaawɨhandɨ kiyaanɨhɨ nepɨ nutaapo. Aisaihɨ amɨ nisɨ isɨhiya gaahiya nɨngisawɨ asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ nepɨ kiyaanɨhɨ jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ bimaamɨ nutaapo,” tatɨ Jisaasiho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
46 E Jesus terminou assim:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.