Mateus 22

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aihɨ Jisaasiho jahɨra pɨwɨha wa namɨhana kiya awaisawɨhiyai sata kaundataase.
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjatihɨ wiwa taatɨ siyatɨ noaipapɨ notaise. Utaaho awaisɨho wo komɨ mwaaho apopaatɨ netɨ wɨraitandɨ nandapa awaimbɨpa netɨ tɨhatɨ tɨmanataise.
2 — O
3 Tɨhatɨ tɨmanataatɨ isɨhiya aimɨ jɨhɨ nandapaapɨ napɨtaatɨwɨ kaundatɨ nunjesawɨhiyai nuwɨ gaatɨwɨ numwaitaatɨwɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai netɨ natausaasataise. Natausaasihɨ nuwɨ kaundauhɨ kiya atisawaahandɨ kandɨ poundihɨ namaasopo.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Namaasauhɨ namatɨ uta awaiso komɨ otɨpɨpatɨhiya usaisɨ saundataase. “Sahɨ nuwɨ isɨhiya nisɨ nandapaapɨ napɨwɨse undɨtɨ aimɨ gaatohiyɨhiyai saundɨwɨ awaisɨho gaatisɨho sandaase undɨwɨse. ‘Nisɨ nandapa awaimbɨpa aimɨ tɨhɨtɨ wanɨ tɨmendaise. Nandapa amɨ sɨpɨpɨhoho mwaaho napaisɨho titɨ tɨhɨtɨ nahataapa aimɨ tɨmendaise. Nisɨ maasɨhɨho apopaatɨ netɨ wɨrahonɨhɨ iwinjapɨ maaritɨwɨ nandapa tɨhɨtɨ tɨmanɨhohɨpɨpa nandaatɨwɨ napɨwɨse,’ undɨwɨ kaundɨwɨse,” undatɨ natausaasataise.
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Saundatɨ natausaasihɨ nowaayopo. Nuwɨ awaisɨho kaundirɨhɨrɨ kɨretɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya isɨhiya kiyaisɨ tɨtɨhɨ kaundawaatopo. Tɨtɨhɨ saiwɨ kaundauhɨhandɨ kandɨ awaisɨho gaatisawɨhiya atɨhomiwɨ pohipaiwɨ wɨndɨ namaasopo. Namaapɨwɨ kiyaamɨ otɨpɨpatɨ kaitaatɨwɨ kɨhɨra nandawaayopo. Kɨhɨra nandɨwɨ wo komɨ osaataatapɨ naihɨ amɨ wo asɨharisatɨ nandapa maahoaipatɨ kohasɨpɨho netɨ ahoya naasaimbɨpɨhemaitandɨ notaise.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Amɨ usa otɨpɨpatɨhiyaisɨ isɨwatawa ambɨpatɨ tipɨ isuriwɨ tipɨ amɨ usa sɨyɨhiyai timawaayopo.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Komɨ otɨpɨpatɨhiyai sawiwɨ komɨ nandapaapɨ namaasauhɨ uta awaisɨho apɨpaahɨ apousataise. Apowihɨ komɨ isɨhiya tunnɨwɨyahwɨndaatɨwɨhiyai natausaasihɨ nuwɨ isɨhiya komɨ pɨwɨha gapɨpa atɨhomaawiwɨ maatɨmaatiwɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai tiwohiyɨhiyai tipɨ kiyaamɨ aunahɨpa niyapɨ tɨpowaayopo.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 “Iyatɨ amɨ ko komɨ otɨpɨpatɨhiyai gaatatɨ numwaatɨ saundataase. ‘Nisɨ maasɨhɨho apopaatɨ netɨ wɨraitandɨ nandapa awaimbɨpa tɨhɨtɨ aimɨ tɨmetihɨhandɨ kandɨ isɨhiyai napɨwɨse undɨtɨ gaatohiyɨhiya nɨngi ahosɨnɨmawaawɨ wɨndɨ namaasowɨ kiyaahɨmaahe.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Kiyaahɨmetisɨ namapɨ daihɨra awaiwaiwaatɨhɨ isɨhiya ahoyanɨwɨ dɨndaayohɨpɨpɨhɨ nuwɨ isɨhiya usaapɨ daapɨse. Daapɨ usonawaahiyai pɨhɨtɨwɨ taahiyɨhiyai nisɨ nandapaapɨ numwaasi napɨwɨse,’ undatɨ natausaasataise.
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Saundihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya daihɨra awaiwaiwaamɨ ururaatɨhapɨhɨ nuwɨ daapɨ isɨhiya usonawaahiya kiyaisɨnɨhɨ gaatɨwɨ numwaapɨ nepɨ ahoaiwɨ numwaasi nandapa awaimbɨpaapɨ napɨwɨ katɨhɨ bindawaayopo. Bimauhɨ awaisɨho nandapa awaimbɨpa tɨhatɨ tɨmasɨhomɨ aŋaaŋɨ isɨhiyaapɨ tisaitamataise.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 “Tɨsaitamasɨhɨ utaaho awaisɨho isɨhiya komɨ mwaaho apopaatɨ netɨ wɨrahonɨhɨ iwinjapɨ maaritɨwɨ nandapa nandaatɨwɨ nasohiyɨhiyai usondandɨ nandaataise. Nandaatɨ usonataatɨ isɨhiya nahatiya apotɨhɨrɨ namatɨtaatɨwɨhuraapɨhɨrɨ awaisɨho sawahomɨhɨrɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya maasomwaaŋɨ nepɨ nunyohɨrɨhɨrɨ niyowaayopo. Nahatiya siyauhɨhandɨ kandɨ utaaho wo naasohɨ nisɨ apotɨhɨrisangi awaisɨhomɨhɨramatiya gaahɨriso tatɨ niyotɨ nandaatɨ bimihɨ awaisɨho koai usonataise.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Usonatosatɨ awaisɨho koai saundataase. ‘Uto kɨnyɨ apotɨhɨrɨ kɨmura usɨpɨmbaapɨmuraapɨhɨrɨ namaayopɨhoŋisɨ napitaimbɨ nandaapɨhoŋe?’ undatɨ nunjenataise. Saundatɨ nunjesɨhɨ utaaso wihoaaŋɨha wɨndɨ awaisɨhoai kamunje.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Aihɨ utaaho awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨhiyai saundataase. ‘Kɨmo utaamoai sahɨ nepɨ komɨ ikwauhɨrɨ wɨsasawɨ ipaahaapɨ apɨpaahɨ asɨhatindɨtɨhɨ yotɨwɨse. Nepɨ yotisaihɨ sapɨhɨ ko ngotɨ amɨ komɨ mangɨrɨ gitɨpaitando,’ undataase,” undatɨ Jisaasiho isɨhiyai kaundataase.
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Satatɨ kaundataatɨ amɨ wa kɨma kiyai namɨhanatɨ kaundisɨmaapɨ nusesɨpatɨtandɨ kaundataase. Iyatɨ ka satatɨ kaundataase, “Autaahaatɨho siyatɨ isɨhiya taahiyɨhiyai iwinjatɨtotatɨ nunjenatɨ gaatihɨhandɨ kandɨ kiya wɨndɨ atiwɨ namaasopo. Namaasauhɨ nehɨ yahingwaasɨhɨhɨ numwaatɨ iwinjatataise,” undatɨ kaundatɨ owemataise.
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Aihɨ Jisaasiho satatɨ kaundihɨ Parisihiya atiwɨmapɨ nuwɨ ko pɨwɨha kiyaamɨ nunjehohɨha tɨtɨhɨ kamundonaahɨ wipɨwitaatɨwɨ winjatawa nunjendaatɨwɨha kanɨwɨ wɨsasawaayopo.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Kanɨwɨ wɨsasawesi Parisihiya sawana katɨwunjohiyɨhiyaunɨ amɨ awaisɨho Erotɨhomɨhiyaunɨ ahoyawɨ nehɨ waimwaayaisaahɨhɨ napɨpapɨ pɨwɨha Jisaasihoai nunjendaatɨwɨ apɨpaahɨ tɨmanɨwɨ kaundɨwɨ nusesɨpapɨ saundɨwɨ nunjepɨse undɨwɨ natɨwusaasawaayopo. Natɨwusaasauhɨ nuwɨ Jisaasihoai saundawaatopo. “Katɨpunjingɨhonye kinyɨ otɨpɨpatɨ kaingɨrɨhɨretɨ mmonaahiyaanɨne. Kɨnyɨ pɨwɨha tɨtɨhɨ akaahaahɨhɨ katɨpɨ katɨpunjapɨhoŋe. Aimbɨ kɨnyɨ isɨhiyai wɨndɨ usopɨ nepɨmusosapɨ osamapɨ nahatiyai naasaipitɨ kawimbɨ amɨ isɨhiya usa gwɨnyaahohɨwaiwaapɨ yaimbɨ waatɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨhoŋe. Gɨmunyaapɨ nehɨ nanɨhaimbɨ pɨwɨha tɨtɨhɨ akaaha katɨpɨ amɨ Autaahaatɨhomɨhɨretapɨ pɨwɨha akaahaahɨhɨ katɨpɨ katɨpunjapɨhoŋe.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Saimbɨhoŋɨsɨ kɨmandɨ wɨndɨ nahɨsendɨhaawiyonɨ kɨnyɨ kandapɨ wipaimbɨ gwɨnyaapaapaahɨ kanyatɨtaape. Romɨhandaahapɨ awaisɨho Sisaaho nyangisɨ nyainjatisɨho nawɨho takisihandɨ naninyawɨse nyatataase. Ko sanyatihɨ amɨ wɨnɨhapɨpa Mosesiho Autaahaatɨhomɨ netɨ jɨhura Judaahiyaanangi nanyamimbɨpa satise. ‘Autaahaatɨho sangi jainja bindataisɨ komɨ otɨpɨpatapɨ nawɨho koai nunyawɨse,’ tise. Satisɨ nyahɨ Sisaahoai nawɨho takisihandɨ nunyahaawaahɨ nyamɨ wɨnɨhapɨpa newa nopɨsasɨhaayono e owetiso?” undɨwɨ napitɨnyatise tɨwɨ iwinjatawaawɨ Jisaasihoai nunjenawaayopo.
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Saundɨwɨ nunjehauhɨ kiya koai maipɨhandɨ kawitaatɨwɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ usonatosa Jisaasiho kiyai saundataase. “Sahɨ utaatɨmatɨmaatɨ pɨwɨha otaatapɨ jɨnjaipɨpaisahatɨmaate sahɨ nɨngi jaipɨndɨwɨ napindapɨ nanɨsehopo?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Nawɨho taanauhɨho takisihandapɨ tɨmaitaatɨwo nɨngi nepɨ nanɨsawewɨse,” undataase. Undihɨ kiya nawɨho taanauhɨho koai nesi napɨwɨ nunjawaayopo.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Nesipɨwunyauhɨ netɨ isɨwatata kiyai saundatɨ nunjenataise. “Dɨyaamɨ ndɨmaahomwaaŋɨ sɨwipatɨ amɨ ambɨpatɨ kɨmaiwa nawɨmoaatɨhɨ ahotise?” undatɨ kiyai nunjenataise.
20 e ele perguntou:
21 Saundatɨ nunjesɨhɨ kiyaamɨha Jisaasihoai nepɨ saundawaatopo. “Sisaaho awaisɨhomɨ ndɨmaahomwaaŋɨ sɨwipate,” undawaatopo. Saundauhɨ amɨ Jisaasiho kiyai saundataase, “Kiyonaahɨ Sisaahoai komɨhapa tɨtɨhɨ nunyawɨ amɨ Autaahaatɨhoai komɨhapa tɨtɨhɨ nunyawɨse,” undatɨ kiyaamɨ gwɨnyaahohɨtɨhandi ipatisamatɨ kiyaamɨ maahomwaaŋɨ netɨ nɨwisapuwatɨ kaundataase.
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Jisaasiho siyatɨ kiyaamɨ maahomwaaŋɨ nɨwisapuwatɨ satatɨ tɨtɨhɨ kaundihɨ amɨ kiya ese tɨwɨ yaiwɨ mɨtaahɨ awaindɨhandɨ gwɨnyaapɨ koai sapɨhɨ numwɨhaapɨ kiyaanɨhɨ nowaayopo.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Aihɨ ketɨ kura Satiyusihiya Jisaasihoenda nasawaayopo. Siya Satiyusimiya isɨhiya napohiyɨhiya wɨndɨ japɨhɨ namepaitaapo tɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaare. Satɨwɨ isɨhiya napohiyɨhiya japɨhɨ wɨndɨ namepaitaapo tɨwɨhiyaasɨ kandapɨ Jisaasihoai nunjendaatɨwɨ nasawaayopo.
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 Napɨwɨ kiya Jisaasihoai saundɨwɨ nunjenawaayopo. “Katɨpunjingɨhonye, wɨnɨhapɨpa Mosesiho Autaahaatɨhomɨ netɨ jɨpatɨpaimbɨpa nyahɨ Judaahiyaanapɨ satise: ‘Utaaho wo apopaati netɨ wɨratɨ bimainjatɨ maaha oweho naponaahɨ komɨ saingɨho osɨnɨhaati netɨ wɨrane. Netɨ wɨratɨ saahopɨ nanɨpimapɨ ambɨpatɨ ahotɨmɨ nutandɨhiya metɨhonyai namoyane,’ tatɨ Mosesiho katise.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Aihɨ kɨmbɨhɨ nyangisawɨ isɨhiya usa saahosaingoya 7 kaiwɨ ikwɨrɨ wihɨtɨrɨtihɨ wihɨnɨramɨ yahurɨtahiya bimambɨwɨ nahatiya owetise. Kiyaamɨ saaho jɨho apopaati netɨ wɨratɨ bimainjatɨ maaha oweho napotaise. Napwihɨ saingɨho ipotɨho netɨ saaho jɨhomɨ osɨnɨhaati netɨ wɨrataise.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Netɨ wɨratɨ bimainjatɨ amɨ saingo ipotɨhoaisangi maaha oweho apopaati ahɨwisamɨ napotaise. Saiwɨ naasaipitɨ kaiwɨ saingoya nahatiya apopaati nepɨ wɨrapɨ maaha owehiya napopɨ nuwɨ owetamataise.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Saiwɨ usɨhiya napopɨ owetihɨ ipotaataatɨnɨhɨ apopaatɨ napotaise.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Saiwɨ kaati nahatiya nepɨ wɨrapɨhaatisɨ isɨhiya napohiyɨhiya japɨhɨ nepawaahura apopaatɨ saatɨ dɨyaamɨ apwaataatɨtɨtaise?” undɨwɨ Jisaasihoai Satiyusihiya nunjenawaayopo.
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Nunjenɨhauhɨ Jisaasiho komɨha kiyai saundataase. “Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaamɨ tanyaaha sahɨ wɨndɨ mopɨ amɨ Autaahaatɨho isɨhiya napohiyɨhiyai jahɨra ahowimatɨ numwaitandɨhandɨ watɨpɨhandɨ wɨndɨ mowɨhiyaate. Saiwɨ wɨndɨ mowɨhiyaatisɨ sahɨ asɨretɨ naharɨtɨwɨ nɨngi nanɨsenawaayopo.
29 Jesus respondeu:
30 Iyataatɨ isɨhiya jahɨra nepawaahura Autaahaatɨhomɨ yamɨhapataatɨhapɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya namaamaatohɨpatamataiwɨ usɨhiya asɨhiya nepɨ wɨndɨ namaamaatɨndaapo. Owetɨtaise.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Amɨ isɨhiya napohiyɨhiya jahɨra nepaitaatɨwɨhandapɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhapɨ sangi kasatihɨ awɨtohɨhaamɨ tanyaaha sahɨ wɨndɨ monɨhowo?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 Autaahaatɨho satisɨhaapɨto, ‘Nɨnɨ Abɨraahamɨho Aisaakɨho Jekopɨhoai ahoya iwinjatataayo,’ tatɨ katisɨhaapɨto. Iyataatɨ singwaasɨ napomahohingingwaasamɨ maarɨho ambɨpatisatɨ ahiyatɨ bindataatɨse. Isɨ isɨhiya kopɨ baiwɨ andɨtitɨwɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai ambɨpatɨ asɨpatɨ neunyonɨhɨ jinjapɨhɨ asɨyɨhiyaimatisaihɨ kiyaamɨ Autaahaatɨhoematatɨ ahiya bimɨtaise,” undatɨ Jisaasiho Satiyusihiyai kaundataase.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Jisaasiho satatɨ kaundindɨndapɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ atisawaawɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ yaiwɨmapɨ ko isɨhiyai kataunjiwaiwaapɨ gwɨnyapenawaayopo.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Aihɨ Parisihiya Jisaasiho Satiyusihiyaamɨ maahomwaaŋɨ netɨ nɨwisapuse tauhɨ atisawaayopo. Atisawaawɨ ahoyanɨwɨ pɨwɨha iwinjatawa nunjendaatɨwɨha kanɨwɨ wɨsasawesi Jisaasihoenda nowaayopo.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Nuwɨ kiyaamɨ wo wɨnɨhapɨpa kataunjisɨho pɨwɨha wɨsasawesi nasohɨha Jisaasihoai saundatɨ nunjenataise.
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 “Katɨpunjingɨhonye wɨnɨhapɨpa jɨhura Mosesiho Autaahaatɨhomɨ nyapɨ netɨ jɨpatɨpiyatɨ ahaimbɨpaamɨ maahɨwapaanɨhɨ wiwa nahatewai daahemwa jɨhɨ noaipatɨ awaimbɨpandaise?’ undatɨ nunjenataise.
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Saunda nunjesɨhɨ Jisaasihomɨha koaisɨ saunda kaundataase. “Wɨnɨhapɨpa jɨhɨ awaimbɨpa kɨmbaasɨ kahɨtɨtaanɨ atime. ‘Kɨnyɨ apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ Awaisɨho kinyɨ Autaahaatɨhoai kinyɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ dotɨ nangɨtɨmasɨtɨhandɨ nahandɨ kinyɨ ambɨpatɨ amɨ kinyɨ amɨtɨha gwɨnyapehingɨtɨhandɨ nahandɨ nunyapɨ maarɨwitɨme,’ tatɨ jɨpatɨpindise.
37 Jesus respondeu:
38 Wɨnɨhapɨpa sapa kahɨtohɨpɨmba wɨnɨhapɨpa wiwai nusatipɨhaatɨ jɨhɨ awaimbɨpaare.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Iyataatɨ kasɨnɨhapa awaimbɨpa jɨhɨ kahɨtohɨpɨmbaamatiyahapaare. Iyatɨ kapa sandaase, ‘Kɨnyɨ kɨwahoŋɨ maarɨho namɨnɨpɨ kɨwahonyapɨ maaritingɨpatamataimbɨ isɨhiya usaisɨ maarɨho nunyapɨ kiyaapɨ kɨnyɨ maarɨwitɨme,’ tatɨ jɨpatɨpindise. Iyataatɨ pɨwɨha wɨnɨhapɨmaurɨ kɨmaurɨ pɨwɨha wɨnɨhapɨpa Mosesiho nyapɨ Autaahaatɨhomɨ netɨ kata jɨpatɨpaimbɨpa nahataapaamunɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamunɨ pɨwɨhaamɨ tanyaahaure.
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Iyatɨ wɨnɨhapɨmaurɨ kɨmaurɨ kaurɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaisɨ andɨtɨwiwatɨ anɨtisatɨ isɨwatataise,” undatɨ Jisaasiho Parisihiyaamɨ wo nunjesɨhoai kaundataase.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Aihɨ Parisihiya sangɨ nuwɨ ahoyanohiyɨhiya kiyaanɨhɨ sapɨhɨ bitohauhɨ Jisaasiho kiyai saundatɨ nunjenataise.
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 “Autaahaatɨho Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Ahɨwisɨhopɨ sahɨ napitaiwɨ gwɨnyaawaayopo? Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Ahɨwisɨho Kɨraisiho dɨyaamɨ mwaahore?” undatɨ Parisihiyai Jisaasiho nunjenataise. Saundatɨ nunjesɨhɨ kiyaamɨha koai saundawaatopo, “Daawitɨhomɨ mwaahore,” undawaatopo.
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Saundauhɨ Jisaasiho kiyai saundatɨ nunjenataise. “O kiyonaahɨ Itɨpɨho netɨ gwɨnyausosihɨ jɨhura samɨ jaasoya jaasisai iwinjatisɨho awaisɨho Daawitɨho napaapɨ Kɨraisiho, ‘Nisɨ Awaisɨhoe,’ tise? Daawitɨho Kɨraisihopɨ satatɨ katisɨhaapɨto,
43 Jesus tornou a perguntar:
44 ‘Awaisɨho Autaahaatɨho nisɨ Awaisɨho Ninjatisɨhoai saundataase. “Kɨnyɨ nɨngisapɨ maawɨ isɨhiyai iwinjaapɨ bimaamɨ numwe. Iwinjaapɨ bimaamɨ naisamɨhɨ nɨnɨ kinyɨ tiworisai sɨhɨ netɨ kinyɨ ikwɨraatɨhɨmasanɨhɨ kɨnyɨ nepɨ kiyai kinyɨ asɨmwaatɨtɨhemapɨ itɨpapɨ ipatisapɨ tipɨ nemaitaapo,’ Aunɨhɨhɨrɨ 110:1
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Amɨ siyatɨ Daawitɨho Kɨraisihopɨ, ‘Nisɨ Awaisɨhoe,’ tonaahɨ Kɨraisiho nɨnapitiyatɨ Daawitɨhomɨ mwaahotɨtaise? Amɨ Kɨraisihoaisangi Daawitɨhomɨ Awaisɨho koai Iwinjaatɨ Bimisɨhometiso?” undatɨ Jisaasiho Parisihiyai nunjenataise.
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Saunda nunjesɨhɨ kiyaamɨha apɨpaahɨ masɨhonjisangi wɨndɨ koai kamundopo. Aiwɨ asisɨha suraapɨ Judaahiyaanamɨ awaisawɨhiya yaiwɨ Jisaasihoai wapaapɨ apɨpaahɨ wɨndɨ namunjenɨwɨmawaayopo.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.