Mateus 22

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aihɨ Jisaasiho jahɨra pɨwɨha wa namɨhana kiya awaisawɨhiyai sata kaundataase.
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjatihɨ wiwa taatɨ siyatɨ noaipapɨ notaise. Utaaho awaisɨho wo komɨ mwaaho apopaatɨ netɨ wɨraitandɨ nandapa awaimbɨpa netɨ tɨhatɨ tɨmanataise.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Tɨhatɨ tɨmanataatɨ isɨhiya aimɨ jɨhɨ nandapaapɨ napɨtaatɨwɨ kaundatɨ nunjesawɨhiyai nuwɨ gaatɨwɨ numwaitaatɨwɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai netɨ natausaasataise. Natausaasihɨ nuwɨ kaundauhɨ kiya atisawaahandɨ kandɨ poundihɨ namaasopo.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Namaasauhɨ namatɨ uta awaiso komɨ otɨpɨpatɨhiya usaisɨ saundataase. “Sahɨ nuwɨ isɨhiya nisɨ nandapaapɨ napɨwɨse undɨtɨ aimɨ gaatohiyɨhiyai saundɨwɨ awaisɨho gaatisɨho sandaase undɨwɨse. ‘Nisɨ nandapa awaimbɨpa aimɨ tɨhɨtɨ wanɨ tɨmendaise. Nandapa amɨ sɨpɨpɨhoho mwaaho napaisɨho titɨ tɨhɨtɨ nahataapa aimɨ tɨmendaise. Nisɨ maasɨhɨho apopaatɨ netɨ wɨrahonɨhɨ iwinjapɨ maaritɨwɨ nandapa tɨhɨtɨ tɨmanɨhohɨpɨpa nandaatɨwɨ napɨwɨse,’ undɨwɨ kaundɨwɨse,” undatɨ natausaasataise.
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Saundatɨ natausaasihɨ nowaayopo. Nuwɨ awaisɨho kaundirɨhɨrɨ kɨretɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya isɨhiya kiyaisɨ tɨtɨhɨ kaundawaatopo. Tɨtɨhɨ saiwɨ kaundauhɨhandɨ kandɨ awaisɨho gaatisawɨhiya atɨhomiwɨ pohipaiwɨ wɨndɨ namaasopo. Namaapɨwɨ kiyaamɨ otɨpɨpatɨ kaitaatɨwɨ kɨhɨra nandawaayopo. Kɨhɨra nandɨwɨ wo komɨ osaataatapɨ naihɨ amɨ wo asɨharisatɨ nandapa maahoaipatɨ kohasɨpɨho netɨ ahoya naasaimbɨpɨhemaitandɨ notaise.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Amɨ usa otɨpɨpatɨhiyaisɨ isɨwatawa ambɨpatɨ tipɨ isuriwɨ tipɨ amɨ usa sɨyɨhiyai timawaayopo.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Komɨ otɨpɨpatɨhiyai sawiwɨ komɨ nandapaapɨ namaasauhɨ uta awaisɨho apɨpaahɨ apousataise. Apowihɨ komɨ isɨhiya tunnɨwɨyahwɨndaatɨwɨhiyai natausaasihɨ nuwɨ isɨhiya komɨ pɨwɨha gapɨpa atɨhomaawiwɨ maatɨmaatiwɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai tiwohiyɨhiyai tipɨ kiyaamɨ aunahɨpa niyapɨ tɨpowaayopo.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 “Iyatɨ amɨ ko komɨ otɨpɨpatɨhiyai gaatatɨ numwaatɨ saundataase. ‘Nisɨ maasɨhɨho apopaatɨ netɨ wɨraitandɨ nandapa awaimbɨpa tɨhɨtɨ aimɨ tɨmetihɨhandɨ kandɨ isɨhiyai napɨwɨse undɨtɨ gaatohiyɨhiya nɨngi ahosɨnɨmawaawɨ wɨndɨ namaasowɨ kiyaahɨmaahe.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Kiyaahɨmetisɨ namapɨ daihɨra awaiwaiwaatɨhɨ isɨhiya ahoyanɨwɨ dɨndaayohɨpɨpɨhɨ nuwɨ isɨhiya usaapɨ daapɨse. Daapɨ usonawaahiyai pɨhɨtɨwɨ taahiyɨhiyai nisɨ nandapaapɨ numwaasi napɨwɨse,’ undatɨ natausaasataise.
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Saundihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya daihɨra awaiwaiwaamɨ ururaatɨhapɨhɨ nuwɨ daapɨ isɨhiya usonawaahiya kiyaisɨnɨhɨ gaatɨwɨ numwaapɨ nepɨ ahoaiwɨ numwaasi nandapa awaimbɨpaapɨ napɨwɨ katɨhɨ bindawaayopo. Bimauhɨ awaisɨho nandapa awaimbɨpa tɨhatɨ tɨmasɨhomɨ aŋaaŋɨ isɨhiyaapɨ tisaitamataise.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 “Tɨsaitamasɨhɨ utaaho awaisɨho isɨhiya komɨ mwaaho apopaatɨ netɨ wɨrahonɨhɨ iwinjapɨ maaritɨwɨ nandapa nandaatɨwɨ nasohiyɨhiyai usondandɨ nandaataise. Nandaatɨ usonataatɨ isɨhiya nahatiya apotɨhɨrɨ namatɨtaatɨwɨhuraapɨhɨrɨ awaisɨho sawahomɨhɨrɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya maasomwaaŋɨ nepɨ nunyohɨrɨhɨrɨ niyowaayopo. Nahatiya siyauhɨhandɨ kandɨ utaaho wo naasohɨ nisɨ apotɨhɨrisangi awaisɨhomɨhɨramatiya gaahɨriso tatɨ niyotɨ nandaatɨ bimihɨ awaisɨho koai usonataise.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Usonatosatɨ awaisɨho koai saundataase. ‘Uto kɨnyɨ apotɨhɨrɨ kɨmura usɨpɨmbaapɨmuraapɨhɨrɨ namaayopɨhoŋisɨ napitaimbɨ nandaapɨhoŋe?’ undatɨ nunjenataise. Saundatɨ nunjesɨhɨ utaaso wihoaaŋɨha wɨndɨ awaisɨhoai kamunje.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Aihɨ utaaho awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨhiyai saundataase. ‘Kɨmo utaamoai sahɨ nepɨ komɨ ikwauhɨrɨ wɨsasawɨ ipaahaapɨ apɨpaahɨ asɨhatindɨtɨhɨ yotɨwɨse. Nepɨ yotisaihɨ sapɨhɨ ko ngotɨ amɨ komɨ mangɨrɨ gitɨpaitando,’ undataase,” undatɨ Jisaasiho isɨhiyai kaundataase.
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Satatɨ kaundataatɨ amɨ wa kɨma kiyai namɨhanatɨ kaundisɨmaapɨ nusesɨpatɨtandɨ kaundataase. Iyatɨ ka satatɨ kaundataase, “Autaahaatɨho siyatɨ isɨhiya taahiyɨhiyai iwinjatɨtotatɨ nunjenatɨ gaatihɨhandɨ kandɨ kiya wɨndɨ atiwɨ namaasopo. Namaasauhɨ nehɨ yahingwaasɨhɨhɨ numwaatɨ iwinjatataise,” undatɨ kaundatɨ owemataise.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Aihɨ Jisaasiho satatɨ kaundihɨ Parisihiya atiwɨmapɨ nuwɨ ko pɨwɨha kiyaamɨ nunjehohɨha tɨtɨhɨ kamundonaahɨ wipɨwitaatɨwɨ winjatawa nunjendaatɨwɨha kanɨwɨ wɨsasawaayopo.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Kanɨwɨ wɨsasawesi Parisihiya sawana katɨwunjohiyɨhiyaunɨ amɨ awaisɨho Erotɨhomɨhiyaunɨ ahoyawɨ nehɨ waimwaayaisaahɨhɨ napɨpapɨ pɨwɨha Jisaasihoai nunjendaatɨwɨ apɨpaahɨ tɨmanɨwɨ kaundɨwɨ nusesɨpapɨ saundɨwɨ nunjepɨse undɨwɨ natɨwusaasawaayopo. Natɨwusaasauhɨ nuwɨ Jisaasihoai saundawaatopo. “Katɨpunjingɨhonye kinyɨ otɨpɨpatɨ kaingɨrɨhɨretɨ mmonaahiyaanɨne. Kɨnyɨ pɨwɨha tɨtɨhɨ akaahaahɨhɨ katɨpɨ katɨpunjapɨhoŋe. Aimbɨ kɨnyɨ isɨhiyai wɨndɨ usopɨ nepɨmusosapɨ osamapɨ nahatiyai naasaipitɨ kawimbɨ amɨ isɨhiya usa gwɨnyaahohɨwaiwaapɨ yaimbɨ waatɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨhoŋe. Gɨmunyaapɨ nehɨ nanɨhaimbɨ pɨwɨha tɨtɨhɨ akaaha katɨpɨ amɨ Autaahaatɨhomɨhɨretapɨ pɨwɨha akaahaahɨhɨ katɨpɨ katɨpunjapɨhoŋe.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Saimbɨhoŋɨsɨ kɨmandɨ wɨndɨ nahɨsendɨhaawiyonɨ kɨnyɨ kandapɨ wipaimbɨ gwɨnyaapaapaahɨ kanyatɨtaape. Romɨhandaahapɨ awaisɨho Sisaaho nyangisɨ nyainjatisɨho nawɨho takisihandɨ naninyawɨse nyatataase. Ko sanyatihɨ amɨ wɨnɨhapɨpa Mosesiho Autaahaatɨhomɨ netɨ jɨhura Judaahiyaanangi nanyamimbɨpa satise. ‘Autaahaatɨho sangi jainja bindataisɨ komɨ otɨpɨpatapɨ nawɨho koai nunyawɨse,’ tise. Satisɨ nyahɨ Sisaahoai nawɨho takisihandɨ nunyahaawaahɨ nyamɨ wɨnɨhapɨpa newa nopɨsasɨhaayono e owetiso?” undɨwɨ napitɨnyatise tɨwɨ iwinjatawaawɨ Jisaasihoai nunjenawaayopo.
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Saundɨwɨ nunjehauhɨ kiya koai maipɨhandɨ kawitaatɨwɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ usonatosa Jisaasiho kiyai saundataase. “Sahɨ utaatɨmatɨmaatɨ pɨwɨha otaatapɨ jɨnjaipɨpaisahatɨmaate sahɨ nɨngi jaipɨndɨwɨ napindapɨ nanɨsehopo?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Nawɨho taanauhɨho takisihandapɨ tɨmaitaatɨwo nɨngi nepɨ nanɨsawewɨse,” undataase. Undihɨ kiya nawɨho taanauhɨho koai nesi napɨwɨ nunjawaayopo.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Nesipɨwunyauhɨ netɨ isɨwatata kiyai saundatɨ nunjenataise. “Dɨyaamɨ ndɨmaahomwaaŋɨ sɨwipatɨ amɨ ambɨpatɨ kɨmaiwa nawɨmoaatɨhɨ ahotise?” undatɨ kiyai nunjenataise.
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Saundatɨ nunjesɨhɨ kiyaamɨha Jisaasihoai nepɨ saundawaatopo. “Sisaaho awaisɨhomɨ ndɨmaahomwaaŋɨ sɨwipate,” undawaatopo. Saundauhɨ amɨ Jisaasiho kiyai saundataase, “Kiyonaahɨ Sisaahoai komɨhapa tɨtɨhɨ nunyawɨ amɨ Autaahaatɨhoai komɨhapa tɨtɨhɨ nunyawɨse,” undatɨ kiyaamɨ gwɨnyaahohɨtɨhandi ipatisamatɨ kiyaamɨ maahomwaaŋɨ netɨ nɨwisapuwatɨ kaundataase.
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Jisaasiho siyatɨ kiyaamɨ maahomwaaŋɨ nɨwisapuwatɨ satatɨ tɨtɨhɨ kaundihɨ amɨ kiya ese tɨwɨ yaiwɨ mɨtaahɨ awaindɨhandɨ gwɨnyaapɨ koai sapɨhɨ numwɨhaapɨ kiyaanɨhɨ nowaayopo.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Aihɨ ketɨ kura Satiyusihiya Jisaasihoenda nasawaayopo. Siya Satiyusimiya isɨhiya napohiyɨhiya wɨndɨ japɨhɨ namepaitaapo tɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaare. Satɨwɨ isɨhiya napohiyɨhiya japɨhɨ wɨndɨ namepaitaapo tɨwɨhiyaasɨ kandapɨ Jisaasihoai nunjendaatɨwɨ nasawaayopo.
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 Napɨwɨ kiya Jisaasihoai saundɨwɨ nunjenawaayopo. “Katɨpunjingɨhonye, wɨnɨhapɨpa Mosesiho Autaahaatɨhomɨ netɨ jɨpatɨpaimbɨpa nyahɨ Judaahiyaanapɨ satise: ‘Utaaho wo apopaati netɨ wɨratɨ bimainjatɨ maaha oweho naponaahɨ komɨ saingɨho osɨnɨhaati netɨ wɨrane. Netɨ wɨratɨ saahopɨ nanɨpimapɨ ambɨpatɨ ahotɨmɨ nutandɨhiya metɨhonyai namoyane,’ tatɨ Mosesiho katise.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Aihɨ kɨmbɨhɨ nyangisawɨ isɨhiya usa saahosaingoya 7 kaiwɨ ikwɨrɨ wihɨtɨrɨtihɨ wihɨnɨramɨ yahurɨtahiya bimambɨwɨ nahatiya owetise. Kiyaamɨ saaho jɨho apopaati netɨ wɨratɨ bimainjatɨ maaha oweho napotaise. Napwihɨ saingɨho ipotɨho netɨ saaho jɨhomɨ osɨnɨhaati netɨ wɨrataise.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Netɨ wɨratɨ bimainjatɨ amɨ saingo ipotɨhoaisangi maaha oweho apopaati ahɨwisamɨ napotaise. Saiwɨ naasaipitɨ kaiwɨ saingoya nahatiya apopaati nepɨ wɨrapɨ maaha owehiya napopɨ nuwɨ owetamataise.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Saiwɨ usɨhiya napopɨ owetihɨ ipotaataatɨnɨhɨ apopaatɨ napotaise.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Saiwɨ kaati nahatiya nepɨ wɨrapɨhaatisɨ isɨhiya napohiyɨhiya japɨhɨ nepawaahura apopaatɨ saatɨ dɨyaamɨ apwaataatɨtɨtaise?” undɨwɨ Jisaasihoai Satiyusihiya nunjenawaayopo.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Nunjenɨhauhɨ Jisaasiho komɨha kiyai saundataase. “Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaamɨ tanyaaha sahɨ wɨndɨ mopɨ amɨ Autaahaatɨho isɨhiya napohiyɨhiyai jahɨra ahowimatɨ numwaitandɨhandɨ watɨpɨhandɨ wɨndɨ mowɨhiyaate. Saiwɨ wɨndɨ mowɨhiyaatisɨ sahɨ asɨretɨ naharɨtɨwɨ nɨngi nanɨsenawaayopo.
29 Jesus respondeu:
30 Iyataatɨ isɨhiya jahɨra nepawaahura Autaahaatɨhomɨ yamɨhapataatɨhapɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya namaamaatohɨpatamataiwɨ usɨhiya asɨhiya nepɨ wɨndɨ namaamaatɨndaapo. Owetɨtaise.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Amɨ isɨhiya napohiyɨhiya jahɨra nepaitaatɨwɨhandapɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhapɨ sangi kasatihɨ awɨtohɨhaamɨ tanyaaha sahɨ wɨndɨ monɨhowo?
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 Autaahaatɨho satisɨhaapɨto, ‘Nɨnɨ Abɨraahamɨho Aisaakɨho Jekopɨhoai ahoya iwinjatataayo,’ tatɨ katisɨhaapɨto. Iyataatɨ singwaasɨ napomahohingingwaasamɨ maarɨho ambɨpatisatɨ ahiyatɨ bindataatɨse. Isɨ isɨhiya kopɨ baiwɨ andɨtitɨwɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai ambɨpatɨ asɨpatɨ neunyonɨhɨ jinjapɨhɨ asɨyɨhiyaimatisaihɨ kiyaamɨ Autaahaatɨhoematatɨ ahiya bimɨtaise,” undatɨ Jisaasiho Satiyusihiyai kaundataase.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Jisaasiho satatɨ kaundindɨndapɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ atisawaawɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ yaiwɨmapɨ ko isɨhiyai kataunjiwaiwaapɨ gwɨnyapenawaayopo.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Aihɨ Parisihiya Jisaasiho Satiyusihiyaamɨ maahomwaaŋɨ netɨ nɨwisapuse tauhɨ atisawaayopo. Atisawaawɨ ahoyanɨwɨ pɨwɨha iwinjatawa nunjendaatɨwɨha kanɨwɨ wɨsasawesi Jisaasihoenda nowaayopo.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Nuwɨ kiyaamɨ wo wɨnɨhapɨpa kataunjisɨho pɨwɨha wɨsasawesi nasohɨha Jisaasihoai saundatɨ nunjenataise.
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 “Katɨpunjingɨhonye wɨnɨhapɨpa jɨhura Mosesiho Autaahaatɨhomɨ nyapɨ netɨ jɨpatɨpiyatɨ ahaimbɨpaamɨ maahɨwapaanɨhɨ wiwa nahatewai daahemwa jɨhɨ noaipatɨ awaimbɨpandaise?’ undatɨ nunjenataise.
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Saunda nunjesɨhɨ Jisaasihomɨha koaisɨ saunda kaundataase. “Wɨnɨhapɨpa jɨhɨ awaimbɨpa kɨmbaasɨ kahɨtɨtaanɨ atime. ‘Kɨnyɨ apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ Awaisɨho kinyɨ Autaahaatɨhoai kinyɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ dotɨ nangɨtɨmasɨtɨhandɨ nahandɨ kinyɨ ambɨpatɨ amɨ kinyɨ amɨtɨha gwɨnyapehingɨtɨhandɨ nahandɨ nunyapɨ maarɨwitɨme,’ tatɨ jɨpatɨpindise.
37 Jesus respondeu:
38 Wɨnɨhapɨpa sapa kahɨtohɨpɨmba wɨnɨhapɨpa wiwai nusatipɨhaatɨ jɨhɨ awaimbɨpaare.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Iyataatɨ kasɨnɨhapa awaimbɨpa jɨhɨ kahɨtohɨpɨmbaamatiyahapaare. Iyatɨ kapa sandaase, ‘Kɨnyɨ kɨwahoŋɨ maarɨho namɨnɨpɨ kɨwahonyapɨ maaritingɨpatamataimbɨ isɨhiya usaisɨ maarɨho nunyapɨ kiyaapɨ kɨnyɨ maarɨwitɨme,’ tatɨ jɨpatɨpindise. Iyataatɨ pɨwɨha wɨnɨhapɨmaurɨ kɨmaurɨ pɨwɨha wɨnɨhapɨpa Mosesiho nyapɨ Autaahaatɨhomɨ netɨ kata jɨpatɨpaimbɨpa nahataapaamunɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamunɨ pɨwɨhaamɨ tanyaahaure.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Iyatɨ wɨnɨhapɨmaurɨ kɨmaurɨ kaurɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaisɨ andɨtɨwiwatɨ anɨtisatɨ isɨwatataise,” undatɨ Jisaasiho Parisihiyaamɨ wo nunjesɨhoai kaundataase.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Aihɨ Parisihiya sangɨ nuwɨ ahoyanohiyɨhiya kiyaanɨhɨ sapɨhɨ bitohauhɨ Jisaasiho kiyai saundatɨ nunjenataise.
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 “Autaahaatɨho Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Ahɨwisɨhopɨ sahɨ napitaiwɨ gwɨnyaawaayopo? Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Ahɨwisɨho Kɨraisiho dɨyaamɨ mwaahore?” undatɨ Parisihiyai Jisaasiho nunjenataise. Saundatɨ nunjesɨhɨ kiyaamɨha koai saundawaatopo, “Daawitɨhomɨ mwaahore,” undawaatopo.
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Saundauhɨ Jisaasiho kiyai saundatɨ nunjenataise. “O kiyonaahɨ Itɨpɨho netɨ gwɨnyausosihɨ jɨhura samɨ jaasoya jaasisai iwinjatisɨho awaisɨho Daawitɨho napaapɨ Kɨraisiho, ‘Nisɨ Awaisɨhoe,’ tise? Daawitɨho Kɨraisihopɨ satatɨ katisɨhaapɨto,
43 E Jesus perguntou:
44 ‘Awaisɨho Autaahaatɨho nisɨ Awaisɨho Ninjatisɨhoai saundataase. “Kɨnyɨ nɨngisapɨ maawɨ isɨhiyai iwinjaapɨ bimaamɨ numwe. Iwinjaapɨ bimaamɨ naisamɨhɨ nɨnɨ kinyɨ tiworisai sɨhɨ netɨ kinyɨ ikwɨraatɨhɨmasanɨhɨ kɨnyɨ nepɨ kiyai kinyɨ asɨmwaatɨtɨhemapɨ itɨpapɨ ipatisapɨ tipɨ nemaitaapo,’ Aunɨhɨhɨrɨ 110:1
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Amɨ siyatɨ Daawitɨho Kɨraisihopɨ, ‘Nisɨ Awaisɨhoe,’ tonaahɨ Kɨraisiho nɨnapitiyatɨ Daawitɨhomɨ mwaahotɨtaise? Amɨ Kɨraisihoaisangi Daawitɨhomɨ Awaisɨho koai Iwinjaatɨ Bimisɨhometiso?” undatɨ Jisaasiho Parisihiyai nunjenataise.
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Saunda nunjesɨhɨ kiyaamɨha apɨpaahɨ masɨhonjisangi wɨndɨ koai kamundopo. Aiwɨ asisɨha suraapɨ Judaahiyaanamɨ awaisawɨhiya yaiwɨ Jisaasihoai wapaapɨ apɨpaahɨ wɨndɨ namunjenɨwɨmawaayopo.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.