Mateus 21
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NAA
1 Aihɨ nyahɨ Jisaasihoaisaatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ Jerikohandaahɨraapɨ nasaatɨ Jerusaremɨhanda detɨtihɨ aunahɨpatɨ Betɨpakihanda sisɨho wo komɨ ambɨpatɨ Oripɨhandamɨ sɨhoaarɨhɨretɨ ahetihɨhata noaipɨhaayo. Sapɨhɨ Jisaasiho nyamɨ wuri sata kaundataase.
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,
2 “Sɨhoaahɨ aunahɨpatɨ nyamɨ naitɨhaamihoaaŋɨ ahetimata naimɨse. Naimɨ sapɨhɨ noaipapɨ ketɨ kuraanɨhɨ maasapɨho dongiho wo wɨraposisaihɨ komɨ mwaaho sɨpɨpɨhohoaisatɨ bitohonɨhɨ sɨhoaahɨ mmondaise. Mmonamaamɨ so koaisɨ sanaati mwaasoaisamɨ ahoyamɨ nesɨpapɨ numwaasi kɨmbɨhɨ nammɨse.
2 dizendo-lhes:
3 Amɨ isɨhiya usa sɨhoaahɨ napitiyamaise satɨwɨ nasɨsesaihaahɨ kiyai saundɨmɨse. ‘Awaisɨho wapa kaitandɨ numwaapɨse nyatihe,’ undɨmɨse. Saundisaihɨ kiya namapɨ nehɨ jainjasaihɨ maasapɨho dongihindari numwaasi napɨtaatɨmo,” undatɨ Jisaasiho wɨnɨhundatɨ natausaasataise.
3 E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.
4 Iyataatɨ sandɨ saimatindɨmandɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨho pɨwɨha wa jɨhura satisɨhaamɨ akɨtɨhandɨ noaipaitande. Iyataatɨ ko pɨwɨha sandaase,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:
5 “Sahɨ isɨhiya Sisɨho Saiyonɨhandɨ Jerusaremɨhandaahiyai saundɨwɨ kaundɨwɨse. ‘Wanɨ samɨ awaisɨho jainjatɨtandɨho sangisenda yaho taatɨ nasataise. Ko utaaho aŋɨnɨ napaisaatɨhosɨ amɨ maasapɨho dongihomɨ mwaahoaasɨnɨ yamwaasi yatɨhɨ napaisaatɨ yaho taatɨ nasataise,’ Aisaiyaaho 62:11; Jekaraiyaaho 9:9
5 “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”
6 Aihɨ nyahɨ otɨpɨpatɨhiyaanamɨ kurɨ Jisaasiho kaunda natausaasimbɨpa naimɨ kɨretɨ kiyamaise.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,
7 Aimɨ kurɨ maasapɨho dongiho sanaatɨ mwaahoaisunɨ numwaasi namɨ kuramɨ apotɨhɨrɨ tiwatɨhaatapɨhɨrɨ nausohaapɨ dongiho sɨpɨpɨhohomɨ dawaarɨhɨretɨ ahaihɨ kasɨnɨ Jisaasiho yamwaatɨ bimotɨ Jerusaremɨhandaahapɨ dongiho koaasɨnɨ taatɨ niyataise.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.
8 Taatɨ naihɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ Jisaasiho awaisɨhoso tɨwɨ maaritɨwɨ usa kiyaamɨ utɨ apotɨhɨrɨ tiwatɨhaatɨhapa nausohaapɨ daihɨra tusapaapanɨwɨ gwaapwɨwɨ amɨ usa isaaha totɨpatɨ tisatɨwɨ daihɨra nusapaapɨ mɨhopɨ mɨhinɨ gwaapowaayopo.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.
9 Aiwɨ isɨhiya Jisaasihomɨ usa jɨhɨ usa ipotɨ niyawaawɨ maaritɨwɨ satɨwɨ konyahɨtawaatopo:
9 E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”
10 Aihɨ Jisaasiho niyatɨ Jerusaremɨhanda nandaasɨhɨ isɨhiya nahatiya dopɨ wɨndɨ biyatɨ gɨmaawunyainjɨhɨ satɨwɨ nasenawaayopo. “Utaaso so diyaamahore?” tawaatopo.
10 E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?
11 Satɨwɨ nasenɨhauhɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ nasenɨhohiyɨhiyai saundawaatopo. “Kɨmo utaamo yapɨpatɨ disɨtɨrikɨhandɨ Garirihandamɨ aunahɨpatɨ taunɨhandɨ Nasaretɨhandaahapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨho pɨropetɨho Jisaasihore,” undɨwɨ wihoaaŋɨha kaundawaatopo.
11 E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Aihɨ Jisaasiho Autaahaatɨhomɨ aŋɨ Awaindɨhandaatɨhɨ nandaatɨ isɨhiya usa kahapaamapɨpa namɨnɨwɨ nunyawɨ nehohiyɨhiyai netɨ ipaahaapema tahamanataise. Iyatɨ isɨhiya nawɨho yapɨpatɨ wɨtaahapɨho Judaahiyaamɨhoetemapɨ nehohiyɨhiyaamɨ gwɨtɨho bwɨnanaatɨ nepihotɨ amɨ koho pɨpɨhopa Autaahaatɨhopɨ tɨhɨwɨ sɨsandɨpaitaatɨwɨho nunyawɨ nehohiyɨhiyaamɨ ganɨho gwɨtɨho netɨ nepihotɨ tipɨndatɨ isɨhiyai tahamanataise.
12 Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Tahamanatɨ kiyai saundataase, “Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhapɨ sandaase: ‘Nisɨ aŋaaŋɨ isɨhiya nisapɨ gaapundɨtaatɨwɨhaane,’ ndaase. Autaahaatɨho satihɨhandɨ kandɨ sahɨ kaaŋɨ nepɨ anɨmwaasɨha isɨhiya ikohiya ikondaatɨwɨ noaatohɨpɨpɨhamataiwɨ sahɨ kiyawaayopo,” undatɨ tahamanatɨ itɨhundataase.
13 E disse-lhes:
14 Aihɨ isɨhiya usa ndɨha niyotahiyaunɨ amɨ usa ikwauhɨrɨ ambɨpatɨ bɨwatetɨ namɨhatahiya aŋɨ Awaindɨhandaatɨhɨ Jisaasihoenda nasauhɨ kiyai ko netɨ tɨtɨhɨwiwataise.
14 Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.
15 Aihɨ sapɨhɨ aŋɨndaatɨhɨ manyinya maaritɨwɨ konyahɨtɨwɨ aunɨhɨtɨwɨ satawaatopo. “Daawitɨhomɨ Mwaahoŋe, nyahɨ gisɨ mepɨ autaahewaahɨmɨhaayo,” tɨwɨ aunɨhɨtawaatopo. Aihɨ pɨrisihiya isɨhiyaapɨ nandapa kohasɨpɨho tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai dɨpumanɨwɨ waamaindumwapɨ nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaunɨ amɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ Jisaasiho isɨhiyai gaahaiwa watɨpɨhaiwa kawiwaiwa mmowɨ manyinya Jisaasihoaisɨ mepɨ autaahepumwahohɨtɨhandɨ atiwɨ mmonawaawɨ kiyaisɨ apɨpaahɨ apousataise.
15 Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:
16 Apowihɨ namapɨ Jisaasihoai kiya saundɨwɨ nunjenawaayopo, “Uto manyinya konyahɨtɨwɨ aunɨhɨtohɨtɨmandɨ tɨtɨhɨmetisɨ kɨnyɨ atino?” undɨwɨ nunjenawaayopo. Satɨwɨ nunjenɨhauhɨ Jisaasiho komɨha saundataase. “Ye baindɨ atisataayo. Sahɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha sata jɨpatɨpindihɨ awɨtohɨhaamɨ tanyaaha wɨndɨ mohowo? Satisɨhaapɨto, ‘Autaahaatɨhonye, kɨnyɨ manyinyaamunɨ amɨ sangɨhiya amwɨtɨhɨrɨ ikwɨhandahiyaamɨ maahomwaaŋɨ aimɨ nɨwusaahɨnɨhɨ kɨwahongi tɨtɨhɨ baiwɨ mepɨ autaahepɨhɨmawaayopo,’ tatɨ jɨpatɨpindɨsɨhaaro,” undatɨ Jisaasiho awaisawɨhiya koai nunjenɨhohiyɨhiyai kaundataase.
16 — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Saundatɨ Jisaasiho kiyai numwasisɨ amɨ Jerusaremɨhanda namatɨ noaipasi aunahɨpatɨ Betanihandaahapɨ notɨ sapɨhɨ nanotaise.
17 E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.
18 Aihɨ bowihɨ asisɨhaatɨhɨ koho koaisaatɨ Jisaasiho Jerusaremɨhandaahapɨ jahɨra naihɨ niyahaawɨ koaisɨ jaumanataise.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.
19 Jaumasɨhɨ daihɨraamɨhinɨ ipatɨ wɨtɨ pwɨhoaipɨhomatiyahatɨ yandɨpɨho ningosɨhɨ isɨhiya nandɨwɨ nanɨwɨhatɨ ahetihɨ Jisaasiho kati iwinjataise. Iwinjatosa kataapɨhɨ notɨ yandɨpɨho ningoaitaiso tatɨ nepihɨra jata yandɨpɨho owetihɨ nehɨ isaahaahɨhɨ iwinjataise. Winjataatɨ namatɨ katisɨ saundataase. “Kɨnyɨ kɨmatɨ immataŋɨ apɨpaahɨ awaipɨtɨpɨ yandɨpɨho jahɨra wɨndɨ namingope,” undataase. Undihɨ ketɨ kuraanɨhɨ ipitɨ satɨ awaipɨtamataise.
19 E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.
20 Siyatɨ awaipɨtamasɨhɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ mmonɨhaawɨ yayaatɨ maarɨho nanɨpimainjɨhɨ sataatɨ nasenɨhaayo. “Ese immatɨ kɨmatɨ napitiyatɨ ketɨ awaipɨtamase?” taatɨ nasenɨhaayo.
20 Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Sataatɨ nasenɨhonɨhɨ Jisaasiho sata kanyatataase. “Pɨwɨma kɨma watɨpɨha nɨnɨ sangi tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataato. Sahɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandapɨ andɨtitɨwɨ gɨwunyaapɨ amɨ maarɨho yɨyatɨwɨ gɨmunyaawaawaahɨ sahɨ wapa nɨnɨ immatɨ kɨmati kawisohɨtɨmandamataiwɨ nga kaitaapo. Aiwɨ amɨ sahɨ nehɨ wapa saiwɨhapaahɨhɨ kamaitaapo. Amɨ sahɨ kɨmo sisɨmoaisangi nga saundɨtaapo, ‘ndopɨ noaatɨwopesi kɨnyɨ durɨhɨraatɨhɨ pɨnumbwɨ tɨmahiye,’ undisaihɨ ko sangi atɨsisatɨ kaitaise.
21 Ao que Jesus lhes disse:
22 Aiwɨ amɨ sahɨ wapa naitaatɨwɨhapaapɨ maarɨho naasohɨtanɨhɨ gɨwunyaawaawɨ Autaahaatɨhoai nunjenawaawaahɨ kapa nunjehohɨpɨpa naitaapo,” nyatatɨ kanyatataase.
22 E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.
23 Aihɨ Jisaasiho Autaahaatɨhomɨ Aŋɨ Awaindɨhandaatɨhɨ jahɨra niyatɨ isɨhiyai taatɨ kataunjataise. Taatɨ kataunjihɨ pɨrisihiya isɨhiya isɨhiyaapɨ nandapa tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaunɨ amɨ Judaahiyaanamɨ gwɨnyaahiya isɨhiyaunɨ Jisaasihoenda napɨwɨ saundɨwɨ koaisɨ nunjenawaayopo. “Kɨnyɨ watɨpɨhandɨ maahapɨhapɨ nepɨhandaahɨ watɨpɨmaiwa kaise? Gisɨ watɨpɨndɨ diyaamaho nahɨmihɨhande?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
23 Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?
24 Saundɨwɨ nunjenɨhauhɨ Jisaasiho komɨha saundataase, “Nisangi sangi naasaindɨhɨ wɨndɨ nasɨsendaano. Amɨ sahɨ wihoaaŋɨ nepɨ tɨtɨhɨ kandisaihaahɨ nisangi watɨpɨhandɨ sandaahɨ kɨmaiwa kiyo satɨtɨ kasatɨtaano.
24 Jesus respondeu:
25 Jonɨho Isɨhiyaisɨ Baawusisɨho watɨpɨhandɨ ndɨ numwihɨ isɨhiyaisɨ pɨwɨha ausaatɨ kaundatɨ baawusise? Autaahaatɨho numwihɨhandaaho e isɨhiya nunyauhɨhandaaho?” undatɨ nunjenataise. Saundatɨ nunjesɨhɨ kiya sawana sanawaatopo. “Pɨwɨha napitɨtaatɨ kaundɨtɨhaawe? Amɨ nyahɨ koaisɨ Autaahaatɨho numwihɨhandaahe undisaihɨ wiwa ko sanyatɨtaiso amɨ Jonɨho isɨhiyai pɨwɨha ausaatɨ kaundatɨ baawusindɨhandɨ nisɨ kandɨ kiyohɨtɨmandisawɨ napindapɨ sahɨ mmowɨ nepɨ gwɨnyaahopo? Nyatɨtaiso.
25 De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
26 O amɨ nyahɨ sataatɨ isɨhiya nunyauhɨhandaahe tɨtɨhaawɨhandapɨ nyahɨ yayahaayo wiwa isɨhiya ahoyanɨwɨ wapa wipɨnyitauho. Amɨ kiya Jonɨhopɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨhoe tɨwɨ waatɨ andɨtitɨwɨ gɨwunyaapɨhiyaatiho,” nnawaatopo.
26 Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.
27 Sawana sanɨwɨ wɨsasawesi Jisaasihoai saundawaatopo. “Kɨnyɨ nanyisehingɨtɨndapɨ nyahɨ wɨndɨ moho,” undawaatopo. Saundauhɨ amɨ Jisaasiho komɨha kiyai saundataase. “O kiyonaahɨ nisangi sangisɨ watɨpɨhandɨ sandaahɨ kɨmaiwa nɨnɨ kiyo satɨtɨ wɨndɨ kamaasatɨtaano,” undatɨ isɨhiya awaisawɨhiya nunjehohiyɨhiyai kaundataase.
27 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:
28 Aihɨ Jisaasiho Judaahiyaanamɨ awaisawɨhiya koai napɨwɨ nunjehohiyɨhiyai pɨwɨha wa saundataase. “Pɨwɨha kɨma namɨhandɨ nɨnɨ sangi kasatɨtandiyohɨmaapɨ sahɨ napitaiwɨ gwɨnyaawaayopo? Utaaho wo komɨ mwaahurɨ yahurisaho kurisɨ osaataatɨ otɨpɨpatɨ kaitaatɨmɨ numwɨtandɨ gwɨnyaataise. Gwɨnyaatɨ komɨ mwaaho woai jɨhɨ notɨ saundataase. ‘Maasɨho wanɨ asisɨma kɨmetɨ kɨnyɨ numbwɨ osaataatɨ otɨpɨpatɨ kaime,’ undataase.
28 — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”
29 — ausente —
29 Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.
30 — ausente —
30 Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.
31 Aisɨ meturɨ suramɨ maahonɨhɨ sapɨho maaritatɨ gwɨnyapesɨrɨhɨretɨ japepihɨratɨ kiyataise?” undatɨ Jisaasiho isɨhiya Judaahiyaanamɨ Autaahaatɨhomɨ aŋɨ Awaindɨhandɨ jatohiyɨhiya awaisawɨhiyai nunjenataise. Saundatɨ nunjesɨhɨ kiya Jisaasihoai kiyaamɨha saundawaatopo. “Metɨho jɨhɨ nunjesɨho sapɨho maaritatɨ gwɨnyaasɨrɨhɨretɨ japepihɨratɨ kiyataise,” undawaatopo. Saundauhɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Kɨmandɨ sangisɨ akɨtɨnɨhɨ nɨnɨ kasatataato sahɨ baiwɨ atiwɨse. Isɨhiya usɨhiya asɨhiya apɨpaahɨ maipɨhiya sahɨ apɨpaahɨ maipɨhiye tɨwɨ samɨ mandɨha kaanɨhɨ naingaapɨ usomapɨ kahɨtɨwɨ noaamahohiyɨhiya samataiwɨ wɨndɨ watɨpɨtɨwɨ namoaasawɨ napaisaatɨ kiyaamɨ maipɨhaiwaatɨhapɨ nepemaitisaihɨ Autaahaatɨho kiyai iwinjatɨtandɨhandɨ sangi nasɨtipatɨ detɨ detɨ ahondaise.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:
32 Sandɨ apaapɨmaato amɨ Jonɨho Isɨhiyai Baawusisɨho nasatɨ daihɨra tɨtɨhɨ kɨmɨraare tatɨ nasɨsihɨ amɨ sahɨ koaisɨ wɨndɨ baiwɨ usopɨ gɨmaawunyaahopo. Sahɨ siyauhɨhandɨ kandɨ isɨhiya usɨhiya asɨhiya apɨpaahɨ maipɨhiyaahɨhɨ Jonɨhoai komɨ pɨwɨha atɨwiwɨ kiyaamɨ maipɨhaiwaatɨhapɨ japɨhɨ nepemaitawaayopo. Isɨhiya maipɨhiya saiwɨ Jonɨhomɨ pɨwɨha atɨwiwɨ gɨwunyaahauhɨ sahɨ iwinjawaahandɨ kandɨ sahɨ samɨ amɨtɨha nepemaipɨ komɨ pɨwɨha wɨndɨ gɨmaawunyaahopo?” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
32 Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.
33 Iyatosatɨ Jisaasiho isɨhiya Judaahiyaanamɨ Autaahaatɨhomɨ aŋɨ awaindɨhandɨ jatohiyɨhiya awaisawɨhiyai saundataase. “Pɨwɨha kɨma wa namɨhanɨtɨ kasatɨtaanɨ atiwɨse. Utaaho wo yapɨpatɨ asakiyatɨ ahusetaho osaataatɨ wɨrɨhɨrɨ wainɨhandɨ niyaamatɨ naaporɨhɨrɨ nesɨwesɨwatɨ nisatɨ nisapuwatɨ anɨmwaahɨpatɨ wainɨhandamɨ yandɨpɨho katopɨ ikisiwatɨ waapoho namoaitandɨhatɨ yamwaatɨ amɨ isɨhiya ikondaatɨwɨhiyaapɨ jaatɨ bitoaitandɨhopɨ aŋaaŋɨ bwɨnanaatɨ nuwataatɨ kiyatɨ aŋɨmatataise. Kiyatɨ ko isɨhiya usa komɨ osaataatɨ wainɨhandɨ jatɨwɨ nimanɨwɨ nanɨwɨ amɨ sawahoai nawɨhounɨ wainɨhandunɨ numwɨtaatɨwɨhiyai nunyamapɨ aunahɨpa namasi wapɨhɨ utarɨhandɨ daaya bitoaitandɨ notaise.
33 — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.
34 Iyatɨ notɨ bindataatɨ wɨrɨhɨrɨ wainɨhandɨ aimɨ yandɨpɨho ningotɨ akuraihɨ nandɨwɨ ahoaitaatɨwɨhura tɨmetihɨ yapɨpatɨ osaataatamɨ satɨho komɨ otɨpɨpatɨhiya kopɨhapa nimanɨwunyaihɨ nusaitaatɨwɨ netɨ natausaasataise.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.
35 Siyatɨ netɨ natausaasihɨ nuwɨ osaataatɨ wainɨhandɨ jaawɨ bitohohiyɨhiyai iwinjawaayopo. Winjɨhauhɨ osaataatɨ jaawɨ bitohohiyɨhiya osaataatɨ wainɨhandamɨ satɨho otɨpɨpatɨhiya natausaasisawɨhiyai nepɨ anɨtiwɨ isɨwatawa woaisɨ komɨ ambɨpatɨ tipɨ nausopɨ asohoai gotɨ tipɨ amɨ woaisɨ apɨpaahɨ sohoaisɨ timapɨ amɨ woaisɨ nawɨhaara yahuwɨ sohoai timawaayopo.
35 Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.
36 Sawiwɨ tiwauhɨ amɨ osaataatamɨ satɨho jɨhaatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya usa jɨhiyai nusatipɨhaapɨ taahiyɨhiyai natausaasataise. Natausaasihɨ amɨ osaataatɨ jaawɨ bitohohiyɨhiya kiyai naasaipitɨ katɨ kawisawaayopo.
36 O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.
37 “Komɨ otɨpɨpatɨhiyai isɨhiya osaataatɨ iwinjaawɨ bitohohiyɨhiya saiwɨ tiwauhɨ namatɨ osaataatamɨ satɨho sawahomɨ mwaahoai asɨtɨha napuwatɨ ipotɨnɨhɨ kiyenda natausaasataise. Natausaasataatɨ ko sandaase, ‘Nisɨ maasɨhɨhoai osaataatamɨ satɨhomɨ mwaahoso tɨwɨ akɨtɨnɨhɨ kiya koaisɨ mepɨ autaahemwapɨ atɨwitaapo,’ tatɨ natausaasataise.
37 Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
38 Satatɨ nisɨ maasɨhɨhoai atɨnɨwitaawo tatɨ natausaasihɨhandɨ kandɨ ko taatɨ napihɨ iwinjaposawɨ sawana sanawaatopo. ‘Kɨmo utaamo osaataatamɨ satɨhomɨ mwaahosɨ osaataatɨ naitandɨhosɨ namatɨ osaataatɨ komɨhapa nyamɨhapaimatɨta naitɨhaawɨ koai ketɨ tiwɨtɨhaawo,’ nnawaatopo.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”
39 Sanɨwɨ nehɨhaatemapɨ koaisɨ nepɨ aisi noaipapɨ osaataatɨ naaporɨhɨramɨ ipaahaapɨ sohoai tiwawaayopo,” undatɨ Jisaasiho Judaahiyaanamɨ isɨhiya awaisawɨhiyai pɨwɨha sa namɨhana kaundataase.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Saundatosa Jisaasiho kiyai saundatɨ nunjenataise. “Osaataatɨ wainɨhandamɨ satɨho nasataahura isɨhiya siya komɨ osaataatɨ iwinjaawɨ bitohohiyɨhiyai napitɨwitaise?” undatɨ nunjenataise.
40 Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Saundatɨ nunjesɨhɨ kiyaamɨha koai saundawaatopo. “Isɨhiya siya maatɨmaatiwɨ maipiyai osaataatamɨ satɨho siyɨhiyai tiwa nematɨ komɨ osaataatɨ wainɨhandɨ yandɨpɨho ningotɨ mimohonɨhɨ nandɨwɨ nanawaahura tɨtɨhɨ kopɨhapa numwɨtaatɨwɨhiyai iwinjatɨtaatɨwɨ nemwɨtaise,” undawaatopo.
41 Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.
42 Saundauhɨ Jisaasiho kiyai saundataase, “Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha satatɨ jɨpatɨpindisɨha sahɨ aimɨ mmowɨ akɨtɨnɨhɨ awɨtɨwɨhiyaatɨtawaahandɨ kandɨ kaamɨ tanyaaha sahɨ wɨndɨ mohowɨ kasatɨtaanɨ atiwɨse.
42 Então Jesus perguntou:
43 Sandɨ apaapɨmaato amɨ Autaahaatɨho sangi komɨ jainjatindɨhandɨ namatɨ nematɨ isɨhiya usa kiyaamɨ dahopa otɨpɨpatetapɨ akɨpɨpa namwɨyaitaatɨwɨhiyai neunyatɨ kiyaisɨ iwinjatɨtaise.
43 — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 (Iyataatɨ nɨnɨ aŋaaŋamɨ yasɨha anaahɨha mɨhotɨrɨhɨranɨne. Mɨhotɨrɨhɨranɨnisɨ utaaho wo nɨnɨ napaisɨhonɨnɨ maipɨhonɨnisɨ yasɨha watɨpɨha mɨhotɨrɨhɨri nundɨ isɨwatɨtaano tatɨ nisenda komɨ maarɨho ipatisana nasataataahɨ nɨnɨ komɨ maipɨhaiwa nemwatɨ andɨtɨwiwɨto. Andɨtɨwisanɨhɨ aŋaaŋɨ yasɨha anaahɨha mɨhotɨrɨhɨrisɨhaanamatiyatɨ andɨtita bitoaitaise. O amɨ utaaho wo nɨnɨ watɨpɨhonɨnɨ gaahonɨniso tatɨ genanatɨ nisenda namaasataataahɨ aŋaaŋɨ yasɨha mɨhotɨrɨhɨrɨ owehaaŋɨ niyatɨ nopɨsasinjɨtɨhandamatiyatɨ ko tɨmahiya nopɨsasɨnatɨ owetɨtaise,” undatɨ Jisaasiho Judaahiyaanamɨ awaisawɨhiyai kaundataase.)
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Saundihɨ amɨ pɨrisihiya isɨhiyaapɨ nandapa kohasɨpɨho tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai dɨpumanɨwɨ waamaindumwapɨ nunyohiyɨhiyaamɨ awaisawɨhiya mɨtɨhiyaunɨ amɨ Parisihiyaunɨ sandɨ Jisaasiho sɨwipatɨ namɨhanatɨ kaundindɨndɨ atisawaayopo. Atisawa sandɨ ko nyahɨ yawanaanapiso tɨwɨ gwɨnyaawaayopo.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;
46 Sandɨ saiwɨ yawanaanapiso tɨwɨ mmonawaawɨ koai nepɨ wɨraitaatɨwɨ kiyaamɨ maarɨho nonasayataise. Kiyai sawimataataahandɨ kandɨ Jisaasihopɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ ko Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨhoe tɨwɨ gɨwunyaapɨhotihɨ amɨ kiya isɨhiya wɨrɨsandɨhiya wiwa nyangi wipɨnyitaawo tɨwɨ yayawaawɨ koai wɨndɨ kiya nepɨ wɨmirahopo.
46 e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.