Mateus 19

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Aihɨ Jisaasiho saiwa katatɨ owemapɨ sapɨhɨ yapɨpatɨ Garirihanda namasi yapɨpatɨ Judiyaahandamɨhatɨ waapɨhaatɨ Jorɨtanɨhaatamɨ wihɨnɨ mɨhihɨnɨ ahetipataahapɨ notaise. Naihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ maawɨ nohaayo.
1 Tendo Jesus concluído estas palavras, partiu da Galiléia, e foi para os confins da Judéia, além do Jordão;
2 Nowaatɨ daayonɨhɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ Jisaasihoenda nasauhɨ kiyaamɨ timbɨpaisahiyai tɨtɨhɨwiwataise.
2 e seguiram-no grandes multidões, e curou-os ali.
3 Siyatɨ tɨtɨhɨwisɨhɨ daayaatɨ bitohonɨhɨ isɨhiya Parisihiya usa Jisaasihoai wapaapɨ nunjendaatɨwɨ nasawaayopo. Napɨwɨ wihoaaŋɨha ko tɨtɨhɨ kiyaisɨ wɨndɨ biyatɨ kamundonaahɨ koai nepɨ nusopɨsasɨtotɨwɨ winjatawaawɨ Jisaasihoai saundɨwɨ nunjenawaayopo. “Kahapaamapɨpa nahataapa wapa gwɨnyapenataahapaapɨ utaaho wo komɨ apwaataati apɨpaahɨ namatɨ kaatisɨnɨhɨ netɨ natausaasɨtandɨ gaaro e owetiso?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
3 Aproximaram-se dele alguns fariseus que o experimentavam, dizendo: É lícito ao homem repudiar sua mulher por qualquer motivo?
4 Saundɨwɨ nunjenɨhauhɨ Jisaasiho komɨha sata kaundataase. “Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha sataha awɨtɨwɨhiyaatɨsɨ sahɨ wɨndɨ gɨmunyaahowo?
4 Respondeu-lhe Jesus: Não tendes lido que o Criador os fez desde o princípio homem e mulher,
5 Iyatɨ amɨ sandɨ siyatɨ woho apopaati ahɨwindɨmandapɨ Autaahaatɨho sandaase. ‘Wohorɨ saniyɨ sapiyai namasisɨ apopaati nɨwipaahonɨhɨ namaatɨmɨ tɨmaamaitɨtaise.’
5 e que ordenou: Por isso deixará o homem pai e mãe, e unir-se-á a sua mulher; e serão os dois uma só carne?
6 Isɨ kasanyurɨ yasasanyurɨmaahe, owetise. Kasanyurɨ tɨmaamaitɨmɨ noaipapɨ kasanyuramɨ maarɨho ambɨpatɨ naasaipɨhɨndaise. Isɨ amɨ Autaahaatɨho aimɨ woho apopaati netɨ tɨmaamaisɨtɨhandɨ isɨhiya wɨndɨ nepɨ namaasɨpapɨse,” undatɨ Jisaasiho Parisihiyai kaundataase.
6 Assim já não são mais dois, mas um só carne. Portanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
7 Jisaasiho kiyaisɨ saundihɨ Parisihiya koaisɨ saundɨwɨ nunjenawaayopo.
7 Responderam-lhe: Então por que mandou Moisés dar-lhe carta de divórcio e repudiá-la?
8 Saundɨwɨ nunjenɨhauhɨ Jisaasiho komɨha kiyai saundataase. “Sandɨ Mosesiho wɨnɨhapɨpa watɨpɨhapa kandaamaase, owetise. Nehɨ sawanaatamɨ atihɨrɨ nawaatɨmapɨ maatɨmaatisohɨtɨhanda gaasɨ sɨwaasisai utɨpɨho nunyawɨ namapɨse tatɨ katise. Iyataatɨ sahɨ siyohɨtɨndɨ jɨhɨ aimehura woho apopaati ahɨwisataatɨ Autaahaatɨho gwɨnyapenatɨ ahaihɨ ahotɨmɨ napindɨhandɨmaahe. Owetise.
8 Disse-lhes ele: Pela dureza de vossos corações Moisés vos permitiu repudiar vossas mulheres; mas não foi assim desde o princípio.
9 Isɨ sangi kɨmandɨ nɨnɨ kasatataatonɨ atiwɨse. Utaaho wo komɨ apwaataatɨ utaaho woaisatɨ namohaati namatɨ waatisɨ netɨ wɨrataataahɨ so komɨ apwaataatɨ jɨhaatisamɨ tɨmaamaitɨmɨ maarɨho ambɨpatɨ naasaindɨtindɨhandɨ netɨ nasɨpataise,” undatɨ Parisihiyai Jisaasiho saundihɨ kiya pɨwɨha owetihɨ namasi nowaayopo.
9 Eu vos digo porém, que qualquer que repudiar sua mulher, a não ser por causa de infidelidade, e casar com outra, comete adultério; {e o que casar com a repudiada também comete adultério.}
10 Namasi niyauhɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ saundɨhaato. “O amɨ utaaho wo apopaatisamɨ tɨmaamaitɨtaatɨmɨhapa sapa wɨnɨhapɨpa watɨpɨhapa ahotanaahɨ gaasɨ isɨhiya wɨndɨ namaamaatɨto,” undɨhaato.
10 Disseram-lhe os discípulos: Se tal é a condição do homem relativamente à mulher, não convém casar.
11 Undonɨhɨ Jisaasiho nyangi sanyatataase. “Nisɨ pɨwɨha woho apopaatɨ andɨtitɨmɨ tɨmaamaitɨtaatɨmɨhandapɨ kandɨsasohɨma isɨhiya nahatiya atiwɨ nepɨ kamaitaapo. Nehɨ isɨhiya Autaahaatɨho kiyaamɨ maarɨho ambɨpatɨ napaisaatumwatɨ andɨtɨwihonɨhiyaahɨhɨ atiwɨ nepɨ kaitaapo.
11 Ele, porém, lhes disse: Nem todos podem aceitar esta palavra, mas somente aqueles a quem é dado.
12 Iyataatɨ isɨhiya usa namaamaatohɨtɨndɨ apaapɨmaahe, amɨ isɨhiya usa saniyaamɨ gwɨsɨhaatɨhapɨ namaatɨwɨ sɨhɨmwaamoyaitaatɨwɨ waapoho owehiya napɨwɨhiyaare. Amɨ usa kiyaisɨ isɨhiya usa nepɨ paatonɨho napaapɨ nusopɨsasauhɨ kandapɨ namaamaatawaayopo. Aiwɨ amɨ isɨhiya usa sawanaamɨ maarɨhoraahɨ nehɨ Autaahaatɨho iwinja bimonɨhɨ komɨ otɨpɨpatapaahɨhɨ jinjapɨhɨ asisɨha nahatewetɨ andɨtitɨwɨ gwɨnyaitaatɨwɨ namaamaatawaayopo. Isɨ utaaho wo andɨtatisahondaataahɨ nisɨ pɨwɨma sangi kandɨsasohɨma isɨwatɨ japepihɨrane,” nyatataase.
12 Porque há eunucos que nasceram assim; e há eunucos que pelos homens foram feitos tais; e outros há que a si mesmos se fizeram eunucos por causa do reino dos céus. Quem pode aceitar isso, aceite-o.
13 Aihɨ isɨhiya usa manyɨnyai Jisaasiho ikwɨrɨ ahɨwisa gaapɨwundonɨhɨ Autaahaatɨho kiyaisɨ maarɨho wɨwisɨtɨhandɨ naitotɨwɨ Jisaasihoenda numwaasi nasawaayopo. Numwaasi nasauhɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ itɨhundaatɨ nɨwisapuwɨhaayo.
13 Então lhe trouxeram algumas crianças para que lhes impusesse as mãos, e orasse; mas os discípulos os repreenderam.
14 Siyaatɨ itɨhundonɨhɨ Jisaasiho sandaase, “Manyɨnyai wɨndɨ namaawisapupwɨ kiya nisenda napɨtaatɨwɨ nehɨ iwinjasawɨse. Isɨhiya manyɨnya kɨmiyaamataiwɨ nisapɨ nanɨhaiwɨ gɨnunyaahohiyɨhiya Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bindataatɨ gaahaiwa kawiwaiwa kiyaamɨhaiwaatɨtaiso,” daase.
14 Jesus, porém, disse: Deixai as crianças e não as impeçais de virem a mim, porque de tais é o reino dos céus.
15 Sata katatosatɨ manyɨnyaisɨ ikwɨrɨ ahɨwisa Autaahaatɨho maarɨho wɨwisɨtɨhandɨ nunyataise. Nunyamapɨ sapɨhɨ namasi notaise.
15 E, depois de lhes impor as mãos, partiu dali.
16 Aihɨ asisɨha waara utaaho wo nasatɨ Jisaasihoai saunda nunjenataise. “Katɨpunjingɨhonye, gaahandɨ napindɨ kiyataatɨ nɨnɨ Autaahaatɨhoaisatɨ bimɨtandɨhandɨ naitande?” undatɨ nunjenataise.
16 E eis que se aproximou dele um jovem, e lhe disse: Mestre, que bem farei para conseguir a vida eterna?
17 Saundatɨ nunjesɨhɨ Jisaasiho koaisɨ saundataase. “Kɨnyɨ nɨngi gaahandapɨ napindapɨ nanɨsehise? Nehɨ Autaahaatɨho sawaho naasohɨ sohɨhɨ gaahore. Isɨ kɨnyɨ Autaahaatɨhoaisapɨ jinjapɨhɨ bimɨtaapɨhandɨ naitaapaahɨ Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa baimbɨ gwɨnyaapɨ japepihɨrɨme,” undataase.
17 Respondeu-lhe ele: Por que me perguntas sobre o que é bom? Um só é bom; mas se é que queres entrar na vida, guarda os mandamentos.
18 Undihɨ amɨ utaaso Jisaasihoai “wɨnɨhapɨpa maahɨwapaare?” undatɨ nunjenataise. Saundatɨ nunjesɨhɨ Jisaasiho komɨha koaisɨ saundataase, “Wɨnɨhapɨpa kɨmbaapɨto: ‘isɨhiyai timaamape. Asɨhiyai ikomaanɨme. Wapa isɨhiya usaamɨhapa ikomaawɨnɨme. Isɨhiya usaapɨ jaipɨmaatɨme.
18 Perguntou-lhe ele: Quais? Respondeu Jesus: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho;
19 Kɨniyɨ gapiyai baimbɨ atɨwimbɨ maarɨwitɨpɨ gaahaiwa gɨwunyaapɨ kawime. Aimbɨ kɨwahonyapɨ maaritɨpɨ maarɨho namɨnɨhingɨpatamataimbɨ kinyɨ naisohopɨ maaritɨpɨ koaisɨ maarɨho nunye,’ timbɨpaapɨto,” undatɨ Jisaasiho kaundataase.
19 honra a teu pai e a tua mãe; e amarás o teu próximo como a ti mesmo.
20 Jisaasiho saundihɨ uta waimwaaso koaisɨ saundataase. “Wɨnɨhapɨpa saiwaahɨ aimɨ taatɨ japepihɨrataahonɨne. Japepihɨrataahonɨnisɨ wapa napaapɨ nausetɨndaayo?” undataase.
20 Disse-lhe o jovem: Tudo isso tenho guardado; que me falta ainda?
21 Saundihɨ Jisaasiho koai saundataase, “Amɨ kɨnyɨ jinjapɨhɨ bimɨtaapɨhandɨ nenoaahɨtindɨhandɨ nepɨ watɨpɨtɨpɨ isɨwatɨtaapaahɨ kɨnyɨ kinyɨ ikɨpɨpa usaisɨ nepunyapɨ nawɨho nepe. Aimbɨ nawɨho nehingɨho isɨhiya ikɨpɨpa owehiya taanahiyɨhiyai nunye. Saimbɨ nunyapaapɨ kɨnyɨ yamɨhapataatɨhɨ ikɨpɨpa nepɨ ahoaitaapo. Saiwa saimbɨ nɨngi kɨnyɨ nambɨ nanipinje,” undataase.
21 Disse-lhe Jesus: Se queres ser perfeito, vai, vende tudo o que tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Jisaasiho saundihɨ uta waimwaaso atisataatɨ komɨ maarɨho apɨpaahɨ naaŋawisaho notaise amɨ ikɨpɨpa taahɨwaiwaisahondaato.
22 Mas o jovem, ouvindo essa palavra, retirou-se triste; porque possuía muitos bens.
23 Naihɨ Jisaasiho nyahɨ komɨ Otɨpɨpatɨhiyaanangi sata kanyatataase. “Nɨnɨ sangi akɨtɨnɨhɨ kasatataato, isɨhiya ikɨpɨpa taahɨpɨpaisahiya kapaisaahɨhɨ maarɨho nunyawɨ anɨtiwɨ isɨwatohiyɨhiyai Autaahaatɨho winja bimonɨhɨ noaipapɨ komɨhiyaimatɨtaatɨwɨ naaŋamaitaise.
23 Disse então Jesus aos seus discípulos: Em verdade vos digo que um rico dificilmente entrará no reino dos céus.
24 Iyataatɨ amɨ sawanaatɨ aimɨ mmohohɨtɨhande, maasapɨho awaisɨho kamerɨhandɨ amɨ kauhoaisangi onepatɨ maipɨhinjaatɨhɨ nandaitotatɨ dinanataatɨ apɨpaahɨ watɨpɨtihɨ wɨndɨ namɨndaasɨtɨhande. Nandaitandɨ watɨpɨtindɨhandisɨ isɨhiya ikɨpɨpa taahɨpɨpaisahiya kapaisaahɨhɨ maarɨho nunyawɨ anɨtiwɨ isɨwatohiyɨhiyaisɨ Autaahaatɨho iwinja bimonɨhɨ noaipapɨ komɨhiyaimatɨtaatɨwɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ watɨpɨtamaitaise,” nyatataase.
24 E outra vez vos digo que é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
25 Jisaasiho sa sanyatihɨ atisɨhaawɨ nyahɨ mangɨrɨ ikwɨnaatɨ yayahaawɨ satɨhaato. “Ese siyonaahɨ isɨhiya diyaanɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ nga naitaapo?” tahaato.
25 Quando os seus discípulos ouviram isso, ficaram grandemente maravilhados, e perguntaram: Quem pode, então, ser salvo?
26 Sataatɨ katonɨhɨ Jisaasiho yatɨwatɨ nyainjatataatɨ sanyatataase, “Isɨhiya mambɨhiya sawanaamɨ watɨpɨhandɨ gwɨnyaahohɨtɨhanda jinjapɨhɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ naitaatɨwɨ apɨpaahɨ naaŋa watɨpɨtatɨ owendaise. O amɨ Autaahaatɨho sawahohɨ nahatewa tɨtɨhɨ nga kaitaise,” nyatataase.
26 Jesus, fixando neles o olhar, respondeu: Aos homens é isso impossível, mas a Deus tudo é possível.
27 Sanyatihɨ Pitaaho Jisaasihoai saunda nunjenataise, “Mmonɨpeme, nyahɨ kahapaamapɨpa nahandɨ namasisɨ gisɨ nahipinjɨhaayo. Nahipinjɨhaayonɨ nyahɨ napindɨ naito?” undatɨ nunjenataise.
27 Então Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos; que recompensa, pois, teremos nós?
28 Saundatɨ nunjesɨhɨ Jisaasiho nyangi sanyatataase. “Kɨmandɨ akɨtɨnɨhɨ nɨnɨ sangi kasatataato, kahapaamapɨpa nahataapa Autaahaatɨho netɨ japɨhɨ asɨpɨpemaitandɨhura Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ nisɨ saasanotindɨhandɨ watɨpɨhandisatɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiyai winja bimisanɨhɨ sahɨ nɨngi nanipinjohiyɨhiyaatɨ nɨngisawɨ maawɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiyaisɨ iwinjaawɨ bimɨtaapo.
28 Ao que lhe disse Jesus: Em verdade vos digo a vós que me seguistes, que na regeneração, quando o Filho do homem se assentar no trono da sua glória, sentar-vos-eis também vós sobre doze tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
29 Iyataatɨ isɨhiya nahatiya usa naasohɨ naasaamɨhɨ nisapimatonɨhɨ kiyaamɨ aŋaaŋɨ saaho saingoya sanaanɨ sanaapwɨsa saniyɨ sapiya mwaaya maatiya yapɨpatɨ kahapaamapɨpa namatɨ kapaisɨ dawaatumwataataahɨ kokaati nɨnɨ kapaapɨ nanɨpimatɨ asakaindɨ tiwatɨ nyepaindɨ numwisanɨhɨ amɨ kokaatɨ jinjapɨhɨ bimɨtandɨhandɨ naitaise.
29 E todo o que tiver deixado casas, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou filhos, ou terras, por amor do meu nome, receberá cem vezes tanto, e herdará a vida eterna.
30 Iyataatɨ amɨ ipotɨhura Autaahaatɨho nisɨhetapɨ komɨ isɨhiyai winjaatɨ bimonɨhura isɨhiya taahiyɨhiya wanɨmura noaipapɨ ambɨpatisahiya apɨpaahɨ awaisawɨhiyaimatɨwɨ jɨhɨtohiyɨhiya sɨhɨhura noaipapɨ ipotɨtisaihɨ amɨ isɨhiya taahiyɨhiya wanɨmura noaipapɨ apɨpaahɨ nehɨhatɨma ambɨpatɨ owetatɨ ipotɨtohiyɨhiya sɨhɨhura noaipapɨ jɨhɨtɨtaapo,” tatɨ komɨ Otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
30 Entretanto, muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.