Mateus 13

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Saundamapɨ asisɨha sɨketɨ Jisaasiho aŋaaŋɨ namasi noaipasi durɨhɨrɨ Garirihandainapɨ notaise. Notɨ sapɨhɨ durɨhɨrainɨ bindata isɨhiyai kataunjataise.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Aihɨ isɨhiya apɨpaahɨ wɨrɨsandɨhandɨ komɨhinɨ detɨ ahoyanɨmɨ nasauhɨ bimɨtandɨhapɨhɨ owetihɨ namatɨ Jisaasiho kopuhotɨ yamwaataise. Yamwaatɨ kopuhotɨ bindata isɨhiya durɨhɨramɨ mangɨrainɨ bitohauhɨ kataunjataise.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Iyatɨ Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ sɨwipatɨ namɨhanatɨ kiyaisɨ pɨhɨtatɨ taahɨwaiwa kataunjataise. Kataunjataatɨ sɨwipatɨ wɨtɨ satahatɨ namɨhana saundataase. “Asisɨha waaraahɨ utaawo noaipasisotɨ isapɨpa kwɨtaaho isoho osaataatɨ tuwɨhaataise.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Tɨwɨhaasɨhɨ kapaamɨ wapa daihɨra tɨmahaihɨ koho satetɨ nanataise.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Iyatɨ kapaamɨ wapa nawɨhaasɨnɨ yapɨpatɨ yaataatɨtɨhapɨhɨ tɨmahiyataise. Iyatɨ yapɨpatɨ yaataatɨhatɨndaatɨ ipɨho yahutaatɨ dimaatataatɨ kwɨtaaho ketɨ nutataise.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Ketɨ nutatatɨho ko amɨ ipɨho noaipatɨ watɨpɨndaatɨ nawɨhai winjasɨhɨ nawɨha tahaŋataatɨ kwɨtaaho sangɨhapa taatɨ nutimbɨpai tɨhatɨ tɨpoyamataise. Tɨpoyamasɨhɨ amɨ yapɨpatɨ yaataatɨndaatɨ tambatɨhɨrɨ biyatɨ wɨndɨ mɨhaapɨ baahɨ namohapaasɨ awasatɨ owendaise.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Iyatɨ kapaamɨ kwɨtaaho wapa kɨtɨha nahaapatohapaamɨ tambatɨhɨrɨ kwɨtaahomɨhatɨhɨ tɨmahaihɨ kwɨtaaho nahaapatoho nutataatɨ nandapai netɨ daahemwa tiwa namaasataise.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Amɨ kapaamɨ kwɨtaaho wapa yapɨpatɨ gaahata tɨmahiyataise. Iyatɨ nutatɨ gwɨnyanatɨ wuwanɨ tɨwɨhaahohɨpɨpai nusatipɨhaatɨ akɨpɨpa ningotɨ ahondaise. Iyatɨ akɨpɨpa wapa apɨpaahɨ taahɨwaiwa 100 kiyatɨ ningotɨ amɨ wapa kapɨhata taahɨpɨpa 60 kiya ningotɨ amɨ wapa 30 kiyatɨ ningotaise,” undataase.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Satɨ sɨwipatɨ pɨwɨha namɨhanatɨ Jisaasiho katatɨ owemataatɨ sandaase. “Sahɨ samɨhandɨsɨ atiwɨ naitaatɨwaahɨ baiwɨ atiwɨ nepɨse,” undataase.
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Aihɨ komɨ otɨpɨpatɨ mmona newa kiyaatɨ nuwipinjohiyɨhiyaanɨnɨ nasawa Jisaasihoai saunda nunjenɨhaayo. “Isɨhiyai Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ katɨpunjapaahura kɨnyɨ wapaapɨ nepemaipɨ napaapɨ kaundapoaatise?” undaatɨ nunjenɨhaayo.
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Undonɨhɨ Jisaasiho komɨha nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi sanyatataase. “O amɨ sangisaahɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimɨtandɨ jɨhɨ gwɨnyapena tɨmaŋiwaiwa sahɨ mmonɨwɨ naitaatɨwɨhandɨ aimɨ netɨ gɨsunyaasɨhiyaate. Sangisɨ sasisataatɨ amɨ isɨhiya otaatapɨhiyaisaahɨ owetise.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Sandɨ apaapɨmaato, isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ isɨwatohiyɨhiya kaamɨ tiwatɨhaatɨ asakaiwɨ mɨtaahɨ atiwɨ naitaapo. Aisaihɨ amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ miwasohiyɨhiya wonya masɨhonya atisohonyonyaisangi nemasaihɨ nanɨpimatɨwɨmaitaapo.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Nɨnɨ Autaahaatɨhomɨhaiwa netɨ mambɨ wapaapɨ nepemaitɨ kiyaisɨ kaundohɨtɨndɨ apaapɨmundo, kɨmandɨ isɨmiya siyohɨtɨmandape. Kiya pɨhɨtɨwɨ jawaahandɨ kandɨ wapa mmonɨhopo. Kiya pɨhɨtɨwɨ atisawaahandɨ kandɨ wapa atiwɨ nepɨ kɨmwaamopo.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Isɨ kiya siyohɨtɨmandɨ Autaahaatɨho Aisaiyaahomɨ maahomwaaŋapɨ pɨwɨha jɨhɨ tɨmanatɨ katisɨha akaaha noaipataise. Iyataatɨ Autaahaatɨho Aisaiyaahomɨhetapɨ sandaase,
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 O napaapono, isɨmiya kɨmiya kiyaamɨ amɨtɨha namɨhatatɨ asɨhatahiyaare. Aiwɨ amɨ kiyaamɨ atɨhomwaaŋɨ napwɨndatɨ atɨhomiwɨhiyaare. Aiwɨ kiyaamɨ ndɨha namaimapɨ minjapɨhiyaare. O amɨ wiwa kiya saiwa kamaiwɨ baiwɨ mmonɨwɨ baiwɨ atiwɨ baiwɨ itatamanɨnɨwɨ gwɨnyaapɨ nɨngisenda nepemaitɨwɨ napisaihɨ amɨ wiwa nɨnɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa nemwatɨ amɨ kiyai netɨ tɨtɨhemwatɨ gaawimatɨpano,’ Aisaiyaaho 6:9-10
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 Amɨ sangisaahɨ Autaahaatɨho apɨpaahɨ biyatɨ maarɨho wɨsaiwatɨ jasonataise. Aihɨ samɨ ndɨha nasorɨhainjɨhɨ Autahaatɨhomɨhaiwa mmonɨwɨ newaayopo. Aiwɨ amɨ samɨ atihɨrɨ nasawatainjɨhɨ Autaahaatɨhomɨhaiwa atiwɨ taawɨ gwɨnyapenawaayopo.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Kɨmandɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨropetɨhiyaunɨ amɨ usa isɨhiya Autaahaatɨhopɨ baiwɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ taahiyɨhiya wanɨ nɨnɨ kiyonɨhɨ sahɨ mmohohɨwɨmaiwa mmondotɨwɨ maaritɨwɨ jaawɨ bɨsotɨmbɨwɨhiya amɨ wɨndɨ mohopo. Aiwɨ wanɨ nɨnɨ kandɨsasonɨhɨ sahɨ atisohɨwɨmaiwa atitotɨwɨ jaawɨ bɨsotɨmbɨwɨhiya amɨ wɨndɨ atɨhomisopo. Isɨ sahɨ wanɨ mmonɨwɨ atisohɨwɨmaiwaapɨ baiwɨ maaritɨwɨse.
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Isɨ sahɨ isapɨpa kwɨtaaho tɨwɨhaasɨhopɨ nepemaitɨ nɨnɨ katohɨhaapɨ napondaase tɨwɨ atiwɨ mmonɨwɨ nepɨse ausaatɨ kasatɨtaano.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Isɨhiya usa isɨhiyaisɨ iwinjaatɨ bimɨtandɨ Autaahaatɨho gwɨnyapenatɨ netɨ tɨmaniwaiwaapɨ pɨwɨha atisawaawɨ wɨndɨ gɨmunyaahauhɨ yapɨpatambɨ Utaaho Maipɨho atisohɨha nasatɨ nemataise. Saisawiya siya daihɨra kwɨtaaho tɨmahaisɨhomataiwɨhiyaare.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisawaawɨ ketɨ kuraanɨhɨ maaritɨwɨ newaayopo. Siyohiyɨhiya yapɨpatɨ nawɨhaamɨ tiwatɨhaatɨ yaataatɨhata kwɨtaaho tɨmahaipatetamataiwɨhiyaare.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Amɨ saiwɨ yapɨpatɨ yaataatɨhatamatetahiyaasɨ pɨwɨha atisohɨha baahɨ mɨhatɨhɨ kɨmwaurɨmwɨndihɨ kiya wɨndɨ otɨhɨ andɨtitɨwɨ bɨmitohopo. Iyauhɨ kiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ maaritɨwɨ japepihɨrohɨtɨhandapɨ isɨhiya kiyai naaŋɨhaiwa numwisaihɨ Autaahaatɨhopɨ kiya gɨwunyaahohɨtɨhandɨ namaitaapo.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha taawɨ atimɨ nowaawɨ amɨ mambɨhaiwaapɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyapepɨ ikɨpɨpa pɨhɨtɨwɨ nepɨ ahoaitaatɨwɨ maaritohɨtɨhanda pɨwɨha atisohɨha kai netɨ tiwa itaatisa namaasataise. Namaasasɨhɨ pɨwɨha atisohɨhaamɨ akɨpɨpa kiyaamɨhetapɨ wapa namoaipase. Isɨhiya siyohiyɨhiya yapɨpatɨ kɨtɨha nahaapatohapa nandapaisatɨ ahoya nawasɨpataahamataiwɨhiyaare.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ mmonɨwɨ nepɨ baiwɨ kɨpowaayopo. Iyauhɨ kiyaamɨhetapɨ pɨwɨha atisohɨhaamɨ nandapa akɨpɨpa noaipataise. Noaipataatɨ akɨpɨpa wapa apɨpaahɨ pɨhɨtatɨ noaipatɨ amɨ wapa kapɨhata pɨhɨta noaipatɨ amɨ wapa pɨhɨtatɨ noaipataise. Siyohiyɨhiya isiya kwɨtaaho yapɨpatɨ gaahata tɨmahiyatɨ nutatɨ gwɨnyanatɨ nandapa akɨpɨpa pɨhɨtatɨ noaipasɨpatamataiwɨhiyaare,” nyatatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Aihɨ Jisaasiho pɨwɨha wa namɨhana isɨhiyaisɨ saundataase, “Autaahaatɨho isɨhiyai taatɨ iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨmandɨ utaaho wo osaataatɨ nandapa kwɨtaaho gaahapa niyaamatɨ tɨwɨhaasɨtɨhandamatiyahande.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Aihɨ waara isɨhiya nanomɨhauhɨhura apatindɨtɨhɨ utaaso nandapa gaahapa yamasomɨ tiworɨho nasatɨ kɨtɨha maipɨha maasaworɨhɨrɨ osaataatɨ nandapaamɨhatɨhɨ tɨwɨhaamapɨ notaise.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Aihɨ nandapa nimaatatɨ taatɨ kwɨtaihɨhura kɨtɨha maasaworɨhɨrɨ ausaimanɨnataise.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Aihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya napɨwɨ osaataatɨ nandapaamɨ satɨhoai saundawaatopo, ‘awaisɨhoŋe, nandapa gaahapaahɨhɨ yamahɨninjahonɨ kɨtɨma maipɨma maahɨraapɨ nasahaare?’ undawaatopo.
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Undauhɨ osaataatamɨ satɨho kiyaisɨ saundataase. ‘Nisɨ tiworɨho wo sandɨ kiyataise,’ undihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya koai saundawaatopo. ‘Nyahɨ nowa kɨtɨha otɨpiya nawowaamaitaanɨ kɨnyɨ gaare tɨtaino?’ undɨwɨ nunjenawaayopo.
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 Undauhɨ ko kiyai saundataase. ‘Owetise amɨ wiwa kɨtɨha otɨpaiwɨ nawomawaawɨ nandapaisawɨ ahoyawɨ nawomaitaawo.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Isɨ nehɨ namɨhaapɨ iwinjasawɨse. Nandapaisa Kɨtɨha gaasɨ ahoya nawa ahetane wanɨhapaahɨho. Iyonɨhɨ nandapa nimaŋɨtandɨhura tɨmetanɨhɨ isɨhiya kapa nimaŋɨtaatɨwɨhiyai kaundisanɨhɨ kiya jɨhɨ kɨtɨha maasaworɨhɨrɨ nawopɨ ahoyawɨ usaamapɨ wɨsasawɨ tɨhoaaposawɨ amɨ kasɨnɨ ipotɨ nandapa akɨpɨpa kɨpɨwɨ ahoyawɨ aŋɨpɨpɨhɨ kapaapɨhapɨhɨ ahaito,’ undataase,” tatɨ Jisaasiho namɨhana katisɨha katatɨ owemaitaise.
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Aihɨ Jisaasiho pɨwɨha wa namɨhana isɨhiyai saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyaisɨ iwinja bimindɨhandɨ ipatɨ kati wɨtamɨ yandɨpɨho kwɨtaaho apɨpaahɨ turɨkaarehonjɨ utaaho yamasɨhɨ nuta gwɨnyainjɨpatamatiyahande.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Iyatɨ so kwɨtaaso nandapa kwɨtaaho wapa osaataatɨ yamahohɨpɨpai apɨpaahɨ namusatipɨhaatɨ turɨkaarehonje. Siyahonjɨndaahandɨ kandɨ aimɨ gwɨnyanataahura osaataatɨ nandapa wapai apɨpaahɨ daahemwatɨ awaisɨhondaise. Iyatɨ ipatamatiya gwɨnyanatɨ awaisɨhotihɨ amɨ koho nasatɨ isɨtɨtɨ satɨtɨhora bindataise,” undatɨ namɨhanatɨ isɨhiyai kaundataase.
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Aihɨ Jisaasiho kiyaisɨ pɨwɨha wa namɨhana saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandɨ bɨretɨhandɨ tɨhɨtaatɨwɨ waatɨpatɨ pɨraawaaho namasawɨ ahiyohɨhoai netɨ nipindɨhandamatiyahande. Iyatɨ netɨ nipitandɨhandɨ yisɨhandɨ apopaatɨ waatɨ netɨ pɨraawaaho waatɨpatisa ahoya tiwa nauhɨwa naumbwaihɨratɨ waapohoaisa namasa isehamanɨmɨ naihɨ netɨ nipitandɨhandɨ yisɨhandɨ bɨretɨhandɨ tɨhɨtandɨ isehamasɨhetɨ gaama nandaapɨ notaise,” undatɨ Jisaasiho isɨhiyai kaundataase.
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Iyataatɨ Jisaasiho pɨwɨma kɨmaiwa nahatewa nehɨ namɨhanahaiwaahɨhɨ isɨhiya wɨrɨsandiwɨhiyai kaundataase. Amɨ nehaahɨ wɨndɨ kamundise.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Ko Jisaasiho kɨmandɨ kaindɨmandɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨhomɨ maahomwaaŋapɨ jɨhura satisɨha netɨ akaahemataise:
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Aihɨ Jisaasiho isɨ wɨrɨsandɨhandi numwasi aŋɨpɨpɨhapɨ niyatɨ aŋaaŋɨ nandaataise. Nandaasɨhɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨ koenda nasawa saundɨhaato. “Kɨnyɨ pɨwɨha kɨtɨha maipɨha osaataatɨ nawasɨhaapɨ nepemaipɨ katingɨtɨhandamɨ tanyaaha ausaapɨ kanyate,” undɨhaato.
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Undonɨhɨ Jisaasiho komɨha nyangi sanyatataase. “Pɨwɨha kaamɨ tanyaaha saasɨ sahɨ atiwɨse. Utaaho nandapaamɨ kwɨtaaho gaaho tɨwɨhaaso so nɨnɨ nɨwahonɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨne.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Iyatɨ amɨ osaataatɨ saatɨ yapɨhɨ nahande. Nandapaamɨ kwɨta gaaso isɨhiya Autaahaatɨho iwinja bimisawɨhiyaare. Amɨ kɨtɨ maipa isɨhiya mambɨ Utaaho Maipɨho iwinja bimisawɨhiyaare.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Iyataatɨ uta tiworɨho kɨtɨha maipɨha tuwɨhaaso so Bwaasɨrɨhɨre. Nandapa nimanɨwɨ kɨpɨwɨ ahoyohurura wanɨ isɨmiyaamɨ bimaamɨ niyohurɨmura Autaahaatɨho satetɨ owematɨ isɨhiyai netɨ tipɨtapaitandɨhandɨ namasatɨ taatɨ tɨmanisuraare. Iyatɨ amɨ isɨhiya nandapa nimanɨtaatɨwɨhiya siya Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyaare.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Iyataatɨ amɨ kɨtɨ maipa nawopɨ ahoyawɨ tɨhoaahohɨpatamataiwɨ isɨmiya wanɨ bimaamɨ niyohurɨmura Autaahaatɨho netɨ owemaitandɨhura sɨrɨ kɨretɨ saiwɨ kaitaapo.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ nisɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyai nandusoaasisanɨhɨ nuwɨ nisɨ isɨhiyai winja bimohiyɨhiyaamɨhatɨhapɨ kahapaamapɨpa maipɨhaiwa namoyaasɨpɨpaisunɨ isɨhiya nahatiya maipɨhaiwa kiyohiyɨhiyaisunɨ numwaapɨ ahoaitaapo.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Aiwɨ kiyaisɨ sisɨha maipɨha watɨpɨhaapɨhɨ nepɨ yotisaihɨ kapɨhɨ kiya gwɨwɨ ese no no tɨwɨ kiyaamɨ mangɨrɨ gitɨpaitaapo.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Iyonɨhɨ suraanɨhɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiya tɨtɨhiya kiyaamɨ Sapɨho iwinja bimonɨhɨ ipɨhomataiwɨ jaitaapo. Isɨ samɨhandɨsɨ atiwɨ naitaatɨwaahɨ baiwɨ atiwɨ nepɨse,” nyatatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 Kaundatosa Jisaasiho wa pɨwɨha namɨhana komɨ otɨpɨpatɨ mmona newa kiyaatɨ nuwipinjohiyɨhiyaanangi sanyatataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandɨ nawɨho ikihɨ sanaatɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ wapɨhɨ osaataatɨ noaasandisɨhomatiyahande. Aihɨ utaaho wo sandɨ nawomɨ ikɨ sanɨndɨ mmonataise. Iyatɨ amɨ ko kandɨ daahɨ jahɨra netɨ noaasatosamɨ asakiyatɨ maaritɨmɨ notɨ komɨ ikɨpɨpa nahataapa usai neunya kapaapɨ nawɨho netaise. Kapaapɨ nawɨho nesɨhora nawɨho ikihɨ sanaatɨ noaasandisɨho komɨhotɨtandɨ yapitɨ nawɨho noaasandipitɨ katamɨ satɨhoai nawɨho nunya netaatɨ maaritindɨhandamatiyahande,” nyatataase.
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 Iyatosatɨ amɨ wa pɨwɨha komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi namɨhana sanyatataase. “Amɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandapɨ isɨhiya usa napaitɨwɨ maaritɨwɨ daapɨ nehohiyɨhiya utaaho wo napaitatɨ maaritatɨ konaarapɨho netɨ ahoyataaho konaarapɨho kiwaanyɨhopɨ pɨhɨtatɨ daasɨhomataiwɨhiye.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Iyataatɨ konaarapɨho kiwaanyɨho koai wo apɨpaahɨ wipetaho isɨhiya maaritɨwɨho mmonataahura utaaso notɨ komɨhaiwa nahatewa neunya nawɨho nesisa kiwaanyɨho apɨpaahɨ koai wipiya otiwa kaumbwaaho nunya netaise,” nyatataase.
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 Iyatosa Jisaasiho wa pɨwɨha namɨhana komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi sanyatataase. “Amɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bindata komɨ pɨwɨha ausaasɨho amɨ isɨhiya kahatamatɨpetahiya Autaahaatɨhomɨhatɨhɨ napɨwɨ ahoyanɨwɨ nandaapɨ bimohɨtɨhandɨ durɨhɨrɨ awairɨhɨraatɨhɨ ikihɨ awaihihɨ tɨmapɨ aipɨ araiho nanɨwɨho namaanɨwɨho nohohɨpatamatiyahande.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Ikihɨ awaihihɨ tɨmapɨ aihauhɨ araiho satotɨ ikiha tisainjɨhura ikihɨ aisi mangɨrainɨ aripataatɨhɨ nuwɨ notawaayopo. Notɨwɨ bindawaawɨ araiho nepɨ napɨpapɨ gaaho akorɨpɨhoaatɨhɨ ahiyawɨ amɨ maipɨhotihɨ poundaho nepɨ tɨmawaayopo.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Isɨ isɨmiya wanɨ bimaamɨ niyohurɨmura Autaahaatɨho netɨ owemaitandɨhura sɨrɨ kɨretɨ siyatɨ noaipaitaise. Autaahaatɨhomɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiya napɨwɨ isɨhiya maipɨhiyai isɨhiya gaahiyaamɨ otɨhatɨhapɨ aipɨ nepɨ ahoaitaapo.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 Aiwɨ isɨhiya maipɨhiya kiyaisɨ sisɨha maipɨha watɨpɨhaapɨhɨ nepɨ yotisaihɨ kapɨhɨ kiya gwɨwɨ ese no no tɨwɨ kiyaamɨ mangɨrɨ gitɨpaitaapo,” nyatataase.
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Nyatatosatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi sanyata nanyisenataise. “Pɨwɨha kɨmaiwa kasatohɨwɨmaiwaamɨ tanyaaha mmonɨwɨ gwɨnyapenawaayowo e owetiso?” nyatataase. Sanyatihɨ amɨ nyahɨ koai saundɨhaato. “Ye, mmonaatɨ gwɨnyapenahaayo,” undɨhaato.
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Undonɨhɨ ko netɨ sanyatataase, “Isɨhiya wɨnɨhapɨpa isɨhiyai katɨwunjohiyɨhiya Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandapɨhaiwa nɨnɨ kandunjanɨhɨ nepɨhiya kiya jɨhapa Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa gwɨnyaapɨ nehohɨpɨpaisawɨ amɨ wanɨhapa nga gwɨnyaapɨ isɨhiyai nga katɨwunjɨtaatɨwɨhiyaimatɨtaapo,” nyatatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Aihɨ Jisaasiho maipɨhaiwaapɨ namɨhana Autaahaatɨho isɨhiyai winja bimindɨhandapɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi katanyasiwaiwa saiwa katatɨ owemamapɨhura sapɨhɨ namasi notaise.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 Sapɨhɨ namasi sawahomɨ aunahɨpatɨ Nasaretɨhandaahapɨ notaise. Notɨ noaipatɨ komɨ aunahɨpataahɨ bindataatɨ isɨhiya kapɨhapɨhiyai kiyaamɨ aŋaaŋɨ pɨwɨhaapɨ ahoyanohɨpɨpɨhɨ kataunjataise. Kataunjihɨ isɨhiya atɨwisohiyɨhiya komɨ watɨpɨhandisa kataunjiwaiwaapɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ yaiwɨmawaayopo. Yaiwɨmapɨ satawaatopo, “Ese utaamo komɨ amɨtɨha gaahandɨ gwɨnyapendandɨmandɨ napitiyatɨ maahapɨhapɨ nehande? Iyatɨ amɨ watɨpɨhaiwa kaitandɨhandisangi napitiyatɨ maahapɨhapɨ nehande?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Utaaho kɨmo nehɨ aŋaaŋɨ aŋɨmatisɨhomɨ mwaahosɨ awɨtɨwɨ jɨpatɨpaiwɨ kaiwɨ mmowɨ naitaatɨwɨhapɨhɨ wɨndɨ utaarɨhandɨ namohore. Amɨ komɨ sanaatɨ Mariyaahaatɨmetindɨho? Iyatɨ amɨ komɨ saingoya Jemɨsiho Josepɨho Saimonɨho Judaasiho siyaametindɨho?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Aiwɨ amɨ komɨ sanaapwɨsa nyangisawɨ kɨmbɨhɨ bɨmindawaayondɨho? Isɨ ko saiwa komɨ watɨpɨhaiwa napitiyatɨ maahapɨhapɨ nehaiwaatindɨho? Nyahɨ apɨpaahɨ wɨndɨ moho,” tawaatopo.
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Satɨwɨ mɨmaipaiwɨ usowɨ Jisaasihoai sawahomɨhiya kiya ahosumwawaayopo. Sawisauhɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨho isɨhiya usaamɨ aunahɨpata wapɨhɨ wapɨhɨ naihɨhapɨhɨ kapɨhapɨhiya ko autaahɨ awaisɨho gaahoe tɨwɨ kopɨ gɨwunyaapɨ numwaawaayopo. Nehɨ isɨhiya usaahɨhɨ koai sawisauhɨhandɨ kandɨ sawahomɨ aunahɨpataahapɨ isɨhiya sawahomɨhiya wɨndɨ baiwɨ samaawisopo. Owetise. Iyataatɨ sahɨ nɨwahonisɨhiyaatɨ nɨngi satɨ katɨ kaniwɨ ahosɨnɨmawaayopo,” undataase.
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Saiwɨ kopɨ wɨndɨ baiwɨ gɨmaawunyaapɨ namumwaahauhiyata kandapɨ kapɨhɨ sawahomɨ aunahɨpata watɨpɨhaiwa taahɨwaiwa wɨndɨ kamaise. Owetise.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.