Mateus 13

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Saundamapɨ asisɨha sɨketɨ Jisaasiho aŋaaŋɨ namasi noaipasi durɨhɨrɨ Garirihandainapɨ notaise. Notɨ sapɨhɨ durɨhɨrainɨ bindata isɨhiyai kataunjataise.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa e assentou-se à beira-mar.
2 Aihɨ isɨhiya apɨpaahɨ wɨrɨsandɨhandɨ komɨhinɨ detɨ ahoyanɨmɨ nasauhɨ bimɨtandɨhapɨhɨ owetihɨ namatɨ Jisaasiho kopuhotɨ yamwaataise. Yamwaatɨ kopuhotɨ bindata isɨhiya durɨhɨramɨ mangɨrainɨ bitohauhɨ kataunjataise.
2 Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele, enquanto todo o povo ficou na praia.
3 Iyatɨ Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ sɨwipatɨ namɨhanatɨ kiyaisɨ pɨhɨtatɨ taahɨwaiwa kataunjataise. Kataunjataatɨ sɨwipatɨ wɨtɨ satahatɨ namɨhana saundataase. “Asisɨha waaraahɨ utaawo noaipasisotɨ isapɨpa kwɨtaaho isoho osaataatɨ tuwɨhaataise.
3 Então lhes falou muitas coisas por parábolas, dizendo: "O semeador saiu a semear.
4 Tɨwɨhaasɨhɨ kapaamɨ wapa daihɨra tɨmahaihɨ koho satetɨ nanataise.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Iyatɨ kapaamɨ wapa nawɨhaasɨnɨ yapɨpatɨ yaataatɨtɨhapɨhɨ tɨmahiyataise. Iyatɨ yapɨpatɨ yaataatɨhatɨndaatɨ ipɨho yahutaatɨ dimaatataatɨ kwɨtaaho ketɨ nutataise.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Ketɨ nutatatɨho ko amɨ ipɨho noaipatɨ watɨpɨndaatɨ nawɨhai winjasɨhɨ nawɨha tahaŋataatɨ kwɨtaaho sangɨhapa taatɨ nutimbɨpai tɨhatɨ tɨpoyamataise. Tɨpoyamasɨhɨ amɨ yapɨpatɨ yaataatɨndaatɨ tambatɨhɨrɨ biyatɨ wɨndɨ mɨhaapɨ baahɨ namohapaasɨ awasatɨ owendaise.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Iyatɨ kapaamɨ kwɨtaaho wapa kɨtɨha nahaapatohapaamɨ tambatɨhɨrɨ kwɨtaahomɨhatɨhɨ tɨmahaihɨ kwɨtaaho nahaapatoho nutataatɨ nandapai netɨ daahemwa tiwa namaasataise.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Amɨ kapaamɨ kwɨtaaho wapa yapɨpatɨ gaahata tɨmahiyataise. Iyatɨ nutatɨ gwɨnyanatɨ wuwanɨ tɨwɨhaahohɨpɨpai nusatipɨhaatɨ akɨpɨpa ningotɨ ahondaise. Iyatɨ akɨpɨpa wapa apɨpaahɨ taahɨwaiwa 100 kiyatɨ ningotɨ amɨ wapa kapɨhata taahɨpɨpa 60 kiya ningotɨ amɨ wapa 30 kiyatɨ ningotaise,” undataase.
8 Outra ainda caiu em boa terra, deu boa colheita, a cem, sessenta e trinta por um.
9 Satɨ sɨwipatɨ pɨwɨha namɨhanatɨ Jisaasiho katatɨ owemataatɨ sandaase. “Sahɨ samɨhandɨsɨ atiwɨ naitaatɨwaahɨ baiwɨ atiwɨ nepɨse,” undataase.
9 Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Aihɨ komɨ otɨpɨpatɨ mmona newa kiyaatɨ nuwipinjohiyɨhiyaanɨnɨ nasawa Jisaasihoai saunda nunjenɨhaayo. “Isɨhiyai Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ katɨpunjapaahura kɨnyɨ wapaapɨ nepemaipɨ napaapɨ kaundapoaatise?” undaatɨ nunjenɨhaayo.
10 Os discípulos aproximaram-se dele e perguntaram: "Por que falas ao povo por parábolas? "
11 Undonɨhɨ Jisaasiho komɨha nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi sanyatataase. “O amɨ sangisaahɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimɨtandɨ jɨhɨ gwɨnyapena tɨmaŋiwaiwa sahɨ mmonɨwɨ naitaatɨwɨhandɨ aimɨ netɨ gɨsunyaasɨhiyaate. Sangisɨ sasisataatɨ amɨ isɨhiya otaatapɨhiyaisaahɨ owetise.
11 Ele respondeu: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Sandɨ apaapɨmaato, isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ isɨwatohiyɨhiya kaamɨ tiwatɨhaatɨ asakaiwɨ mɨtaahɨ atiwɨ naitaapo. Aisaihɨ amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ miwasohiyɨhiya wonya masɨhonya atisohonyonyaisangi nemasaihɨ nanɨpimatɨwɨmaitaapo.
12 A quem tem será dado, e este terá em grande quantidade. De quem não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Nɨnɨ Autaahaatɨhomɨhaiwa netɨ mambɨ wapaapɨ nepemaitɨ kiyaisɨ kaundohɨtɨndɨ apaapɨmundo, kɨmandɨ isɨmiya siyohɨtɨmandape. Kiya pɨhɨtɨwɨ jawaahandɨ kandɨ wapa mmonɨhopo. Kiya pɨhɨtɨwɨ atisawaahandɨ kandɨ wapa atiwɨ nepɨ kɨmwaamopo.
13 Por essa razão eu lhes falo por parábolas: ‘Porque vendo, eles não vêem e, ouvindo, não ouvem nem entendem’.
14 Isɨ kiya siyohɨtɨmandɨ Autaahaatɨho Aisaiyaahomɨ maahomwaaŋapɨ pɨwɨha jɨhɨ tɨmanatɨ katisɨha akaaha noaipataise. Iyataatɨ Autaahaatɨho Aisaiyaahomɨhetapɨ sandaase,
14 Neles se cumpre a profecia de Isaías: ‘Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão.
15 O napaapono, isɨmiya kɨmiya kiyaamɨ amɨtɨha namɨhatatɨ asɨhatahiyaare. Aiwɨ amɨ kiyaamɨ atɨhomwaaŋɨ napwɨndatɨ atɨhomiwɨhiyaare. Aiwɨ kiyaamɨ ndɨha namaimapɨ minjapɨhiyaare. O amɨ wiwa kiya saiwa kamaiwɨ baiwɨ mmonɨwɨ baiwɨ atiwɨ baiwɨ itatamanɨnɨwɨ gwɨnyaapɨ nɨngisenda nepemaitɨwɨ napisaihɨ amɨ wiwa nɨnɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa nemwatɨ amɨ kiyai netɨ tɨtɨhemwatɨ gaawimatɨpano,’ Aisaiyaaho 6:9-10
15 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
16 Amɨ sangisaahɨ Autaahaatɨho apɨpaahɨ biyatɨ maarɨho wɨsaiwatɨ jasonataise. Aihɨ samɨ ndɨha nasorɨhainjɨhɨ Autahaatɨhomɨhaiwa mmonɨwɨ newaayopo. Aiwɨ amɨ samɨ atihɨrɨ nasawatainjɨhɨ Autaahaatɨhomɨhaiwa atiwɨ taawɨ gwɨnyapenawaayopo.
16 Mas, felizes são os olhos de vocês, porque vêem; e os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Kɨmandɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨropetɨhiyaunɨ amɨ usa isɨhiya Autaahaatɨhopɨ baiwɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ taahiyɨhiya wanɨ nɨnɨ kiyonɨhɨ sahɨ mmohohɨwɨmaiwa mmondotɨwɨ maaritɨwɨ jaawɨ bɨsotɨmbɨwɨhiya amɨ wɨndɨ mohopo. Aiwɨ wanɨ nɨnɨ kandɨsasonɨhɨ sahɨ atisohɨwɨmaiwa atitotɨwɨ jaawɨ bɨsotɨmbɨwɨhiya amɨ wɨndɨ atɨhomisopo. Isɨ sahɨ wanɨ mmonɨwɨ atisohɨwɨmaiwaapɨ baiwɨ maaritɨwɨse.
17 Pois eu lhes digo a verdade: Muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram, e ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “Isɨ sahɨ isapɨpa kwɨtaaho tɨwɨhaasɨhopɨ nepemaitɨ nɨnɨ katohɨhaapɨ napondaase tɨwɨ atiwɨ mmonɨwɨ nepɨse ausaatɨ kasatɨtaano.
18 "Portanto, ouçam o que significa a parábola do semeador:
19 Isɨhiya usa isɨhiyaisɨ iwinjaatɨ bimɨtandɨ Autaahaatɨho gwɨnyapenatɨ netɨ tɨmaniwaiwaapɨ pɨwɨha atisawaawɨ wɨndɨ gɨmunyaahauhɨ yapɨpatambɨ Utaaho Maipɨho atisohɨha nasatɨ nemataise. Saisawiya siya daihɨra kwɨtaaho tɨmahaisɨhomataiwɨhiyaare.
19 Quando alguém ouve a mensagem do Reino e não a entende, o Maligno vem e lhe arranca o que foi semeado em seu coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisawaawɨ ketɨ kuraanɨhɨ maaritɨwɨ newaayopo. Siyohiyɨhiya yapɨpatɨ nawɨhaamɨ tiwatɨhaatɨ yaataatɨhata kwɨtaaho tɨmahaipatetamataiwɨhiyaare.
20 Quanto ao que foi semeado em terreno pedregoso, este é aquele que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Amɨ saiwɨ yapɨpatɨ yaataatɨhatamatetahiyaasɨ pɨwɨha atisohɨha baahɨ mɨhatɨhɨ kɨmwaurɨmwɨndihɨ kiya wɨndɨ otɨhɨ andɨtitɨwɨ bɨmitohopo. Iyauhɨ kiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ maaritɨwɨ japepihɨrohɨtɨhandapɨ isɨhiya kiyai naaŋɨhaiwa numwisaihɨ Autaahaatɨhopɨ kiya gɨwunyaahohɨtɨhandɨ namaitaapo.
21 Todavia, visto que não tem raiz em si mesmo, permanece por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandona.
22 Amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha taawɨ atimɨ nowaawɨ amɨ mambɨhaiwaapɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyapepɨ ikɨpɨpa pɨhɨtɨwɨ nepɨ ahoaitaatɨwɨ maaritohɨtɨhanda pɨwɨha atisohɨha kai netɨ tiwa itaatisa namaasataise. Namaasasɨhɨ pɨwɨha atisohɨhaamɨ akɨpɨpa kiyaamɨhetapɨ wapa namoaipase. Isɨhiya siyohiyɨhiya yapɨpatɨ kɨtɨha nahaapatohapa nandapaisatɨ ahoya nawasɨpataahamataiwɨhiyaare.
22 Quanto ao que foi semeado entre os espinhos, este é aquele que ouve a palavra, mas a preocupação desta vida e o engano das riquezas a sufocam, tornando-a infrutífera.
23 Amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ mmonɨwɨ nepɨ baiwɨ kɨpowaayopo. Iyauhɨ kiyaamɨhetapɨ pɨwɨha atisohɨhaamɨ nandapa akɨpɨpa noaipataise. Noaipataatɨ akɨpɨpa wapa apɨpaahɨ pɨhɨtatɨ noaipatɨ amɨ wapa kapɨhata pɨhɨta noaipatɨ amɨ wapa pɨhɨtatɨ noaipataise. Siyohiyɨhiya isiya kwɨtaaho yapɨpatɨ gaahata tɨmahiyatɨ nutatɨ gwɨnyanatɨ nandapa akɨpɨpa pɨhɨtatɨ noaipasɨpatamataiwɨhiyaare,” nyatatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
23 E, finalmente, o que foi semeado em boa terra: este é aquele que ouve a palavra e a entende, e dá uma colheita de cem, sessenta e trinta por um".
24 Aihɨ Jisaasiho pɨwɨha wa namɨhana isɨhiyaisɨ saundataase, “Autaahaatɨho isɨhiyai taatɨ iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨmandɨ utaaho wo osaataatɨ nandapa kwɨtaaho gaahapa niyaamatɨ tɨwɨhaasɨtɨhandamatiyahande.
24 Jesus lhes contou outra parábola, dizendo: "O Reino dos céus é como um homem que semeou boa semente em seu campo.
25 Aihɨ waara isɨhiya nanomɨhauhɨhura apatindɨtɨhɨ utaaso nandapa gaahapa yamasomɨ tiworɨho nasatɨ kɨtɨha maipɨha maasaworɨhɨrɨ osaataatɨ nandapaamɨhatɨhɨ tɨwɨhaamapɨ notaise.
25 Mas enquanto todos dormiam, veio o seu inimigo e semeou o joio no meio do trigo e se foi.
26 Aihɨ nandapa nimaatatɨ taatɨ kwɨtaihɨhura kɨtɨha maasaworɨhɨrɨ ausaimanɨnataise.
26 Quando o trigo brotou e formou espigas, o joio também apareceu.
27 Aihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya napɨwɨ osaataatɨ nandapaamɨ satɨhoai saundawaatopo, ‘awaisɨhoŋe, nandapa gaahapaahɨhɨ yamahɨninjahonɨ kɨtɨma maipɨma maahɨraapɨ nasahaare?’ undawaatopo.
27 "Os servos do dono do campo dirigiram-se a ele e disseram: ‘O senhor não semeou boa semente em seu campo? Então, de onde veio o joio? ’
28 Undauhɨ osaataatamɨ satɨho kiyaisɨ saundataase. ‘Nisɨ tiworɨho wo sandɨ kiyataise,’ undihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya koai saundawaatopo. ‘Nyahɨ nowa kɨtɨha otɨpiya nawowaamaitaanɨ kɨnyɨ gaare tɨtaino?’ undɨwɨ nunjenawaayopo.
28 " ‘Um inimigo fez isso’, respondeu ele. "Os servos lhe perguntaram: ‘O senhor quer que vamos tirá-lo? ’
29 Undauhɨ ko kiyai saundataase. ‘Owetise amɨ wiwa kɨtɨha otɨpaiwɨ nawomawaawɨ nandapaisawɨ ahoyawɨ nawomaitaawo.
29 "Ele respondeu: ‘Não, porque, ao tirar o joio, vocês poderão arrancar com ele o trigo.
30 Isɨ nehɨ namɨhaapɨ iwinjasawɨse. Nandapaisa Kɨtɨha gaasɨ ahoya nawa ahetane wanɨhapaahɨho. Iyonɨhɨ nandapa nimaŋɨtandɨhura tɨmetanɨhɨ isɨhiya kapa nimaŋɨtaatɨwɨhiyai kaundisanɨhɨ kiya jɨhɨ kɨtɨha maasaworɨhɨrɨ nawopɨ ahoyawɨ usaamapɨ wɨsasawɨ tɨhoaaposawɨ amɨ kasɨnɨ ipotɨ nandapa akɨpɨpa kɨpɨwɨ ahoyawɨ aŋɨpɨpɨhɨ kapaapɨhapɨhɨ ahaito,’ undataase,” tatɨ Jisaasiho namɨhana katisɨha katatɨ owemaitaise.
30 Deixem que cresçam juntos até à colheita. Então direi aos encarregados da colheita: Juntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; depois juntem o trigo e guardem-no no meu celeiro’ ".
31 Aihɨ Jisaasiho pɨwɨha wa namɨhana isɨhiyai saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyaisɨ iwinja bimindɨhandɨ ipatɨ kati wɨtamɨ yandɨpɨho kwɨtaaho apɨpaahɨ turɨkaarehonjɨ utaaho yamasɨhɨ nuta gwɨnyainjɨpatamatiyahande.
31 E contou-lhes outra parábola: "O Reino dos céus é como um grão de mostarda que um homem plantou em seu campo.
32 Iyatɨ so kwɨtaaso nandapa kwɨtaaho wapa osaataatɨ yamahohɨpɨpai apɨpaahɨ namusatipɨhaatɨ turɨkaarehonje. Siyahonjɨndaahandɨ kandɨ aimɨ gwɨnyanataahura osaataatɨ nandapa wapai apɨpaahɨ daahemwatɨ awaisɨhondaise. Iyatɨ ipatamatiya gwɨnyanatɨ awaisɨhotihɨ amɨ koho nasatɨ isɨtɨtɨ satɨtɨhora bindataise,” undatɨ namɨhanatɨ isɨhiyai kaundataase.
32 Embora seja a menor dentre todas as sementes, quando cresce torna-se a maior das hortaliças e se transforma numa árvore, de modo que as aves do céu vêm fazer os seus ninhos em seus ramos".
33 Aihɨ Jisaasiho kiyaisɨ pɨwɨha wa namɨhana saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandɨ bɨretɨhandɨ tɨhɨtaatɨwɨ waatɨpatɨ pɨraawaaho namasawɨ ahiyohɨhoai netɨ nipindɨhandamatiyahande. Iyatɨ netɨ nipitandɨhandɨ yisɨhandɨ apopaatɨ waatɨ netɨ pɨraawaaho waatɨpatisa ahoya tiwa nauhɨwa naumbwaihɨratɨ waapohoaisa namasa isehamanɨmɨ naihɨ netɨ nipitandɨhandɨ yisɨhandɨ bɨretɨhandɨ tɨhɨtandɨ isehamasɨhetɨ gaama nandaapɨ notaise,” undatɨ Jisaasiho isɨhiyai kaundataase.
33 E contou-lhes ainda outra parábola: "O Reino dos céus é como o fermento que uma mulher tomou e misturou com uma grande quantidade de farinha, e toda a massa ficou fermentada".
34 Iyataatɨ Jisaasiho pɨwɨma kɨmaiwa nahatewa nehɨ namɨhanahaiwaahɨhɨ isɨhiya wɨrɨsandiwɨhiyai kaundataase. Amɨ nehaahɨ wɨndɨ kamundise.
34 Jesus falou todas estas coisas à multidão por parábolas. Nada lhes dizia sem usar alguma parábola,
35 Ko Jisaasiho kɨmandɨ kaindɨmandɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨhomɨ maahomwaaŋapɨ jɨhura satisɨha netɨ akaahemataise:
35 cumprindo-se, assim, o que fora dito pelo profeta: "Abrirei minha boca em parábolas, Proclamarei coisas ocultas Desde a criação do mundo".
36 Aihɨ Jisaasiho isɨ wɨrɨsandɨhandi numwasi aŋɨpɨpɨhapɨ niyatɨ aŋaaŋɨ nandaataise. Nandaasɨhɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨ koenda nasawa saundɨhaato. “Kɨnyɨ pɨwɨha kɨtɨha maipɨha osaataatɨ nawasɨhaapɨ nepemaipɨ katingɨtɨhandamɨ tanyaaha ausaapɨ kanyate,” undɨhaato.
36 Então ele deixou a multidão e foi para casa. Seus discípulos aproximaram-se dele e disseram: "Explica-nos a parábola do joio no campo".
37 Undonɨhɨ Jisaasiho komɨha nyangi sanyatataase. “Pɨwɨha kaamɨ tanyaaha saasɨ sahɨ atiwɨse. Utaaho nandapaamɨ kwɨtaaho gaaho tɨwɨhaaso so nɨnɨ nɨwahonɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨne.
37 Ele respondeu: "Aquele que semeou a boa semente é o Filho do homem.
38 Iyatɨ amɨ osaataatɨ saatɨ yapɨhɨ nahande. Nandapaamɨ kwɨta gaaso isɨhiya Autaahaatɨho iwinja bimisawɨhiyaare. Amɨ kɨtɨ maipa isɨhiya mambɨ Utaaho Maipɨho iwinja bimisawɨhiyaare.
38 O campo é o mundo, e a boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno,
39 Iyataatɨ uta tiworɨho kɨtɨha maipɨha tuwɨhaaso so Bwaasɨrɨhɨre. Nandapa nimanɨwɨ kɨpɨwɨ ahoyohurura wanɨ isɨmiyaamɨ bimaamɨ niyohurɨmura Autaahaatɨho satetɨ owematɨ isɨhiyai netɨ tipɨtapaitandɨhandɨ namasatɨ taatɨ tɨmanisuraare. Iyatɨ amɨ isɨhiya nandapa nimanɨtaatɨwɨhiya siya Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyaare.
39 e o inimigo que o semeia é o diabo. A colheita é o fim desta era, e os encarregados da colheita são anjos.
40 Iyataatɨ amɨ kɨtɨ maipa nawopɨ ahoyawɨ tɨhoaahohɨpatamataiwɨ isɨmiya wanɨ bimaamɨ niyohurɨmura Autaahaatɨho netɨ owemaitandɨhura sɨrɨ kɨretɨ saiwɨ kaitaapo.
40 "Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim também acontecerá no fim desta era.
41 Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ nisɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyai nandusoaasisanɨhɨ nuwɨ nisɨ isɨhiyai winja bimohiyɨhiyaamɨhatɨhapɨ kahapaamapɨpa maipɨhaiwa namoyaasɨpɨpaisunɨ isɨhiya nahatiya maipɨhaiwa kiyohiyɨhiyaisunɨ numwaapɨ ahoaitaapo.
41 O Filho do homem enviará os seus anjos, e eles tirarão do seu Reino tudo o que faz tropeçar e todos os que praticam o mal.
42 Aiwɨ kiyaisɨ sisɨha maipɨha watɨpɨhaapɨhɨ nepɨ yotisaihɨ kapɨhɨ kiya gwɨwɨ ese no no tɨwɨ kiyaamɨ mangɨrɨ gitɨpaitaapo.
42 Eles os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Iyonɨhɨ suraanɨhɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiya tɨtɨhiya kiyaamɨ Sapɨho iwinja bimonɨhɨ ipɨhomataiwɨ jaitaapo. Isɨ samɨhandɨsɨ atiwɨ naitaatɨwaahɨ baiwɨ atiwɨ nepɨse,” nyatatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
43 Então os justos brilharão como o sol no Reino do seu Pai. Aquele que tem ouvidos, ouça".
44 Kaundatosa Jisaasiho wa pɨwɨha namɨhana komɨ otɨpɨpatɨ mmona newa kiyaatɨ nuwipinjohiyɨhiyaanangi sanyatataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandɨ nawɨho ikihɨ sanaatɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ wapɨhɨ osaataatɨ noaasandisɨhomatiyahande. Aihɨ utaaho wo sandɨ nawomɨ ikɨ sanɨndɨ mmonataise. Iyatɨ amɨ ko kandɨ daahɨ jahɨra netɨ noaasatosamɨ asakiyatɨ maaritɨmɨ notɨ komɨ ikɨpɨpa nahataapa usai neunya kapaapɨ nawɨho netaise. Kapaapɨ nawɨho nesɨhora nawɨho ikihɨ sanaatɨ noaasandisɨho komɨhotɨtandɨ yapitɨ nawɨho noaasandipitɨ katamɨ satɨhoai nawɨho nunya netaatɨ maaritindɨhandamatiyahande,” nyatataase.
44 "O Reino dos céus é como um tesouro escondido num campo. Certo homem, tendo-o encontrado, escondeu-o de novo e, então, cheio de alegria, foi, vendeu tudo o que tinha e comprou aquele campo.
45 Iyatosatɨ amɨ wa pɨwɨha komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi namɨhana sanyatataase. “Amɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandapɨ isɨhiya usa napaitɨwɨ maaritɨwɨ daapɨ nehohiyɨhiya utaaho wo napaitatɨ maaritatɨ konaarapɨho netɨ ahoyataaho konaarapɨho kiwaanyɨhopɨ pɨhɨtatɨ daasɨhomataiwɨhiye.
45 "O Reino dos céus também é como um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Iyataatɨ konaarapɨho kiwaanyɨho koai wo apɨpaahɨ wipetaho isɨhiya maaritɨwɨho mmonataahura utaaso notɨ komɨhaiwa nahatewa neunya nawɨho nesisa kiwaanyɨho apɨpaahɨ koai wipiya otiwa kaumbwaaho nunya netaise,” nyatataase.
46 Encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo o que tinha e a comprou".
47 Iyatosa Jisaasiho wa pɨwɨha namɨhana komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi sanyatataase. “Amɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bindata komɨ pɨwɨha ausaasɨho amɨ isɨhiya kahatamatɨpetahiya Autaahaatɨhomɨhatɨhɨ napɨwɨ ahoyanɨwɨ nandaapɨ bimohɨtɨhandɨ durɨhɨrɨ awairɨhɨraatɨhɨ ikihɨ awaihihɨ tɨmapɨ aipɨ araiho nanɨwɨho namaanɨwɨho nohohɨpatamatiyahande.
47 "O Reino dos céus é ainda como uma rede que é lançada ao mar e apanha toda sorte de peixes.
48 Ikihɨ awaihihɨ tɨmapɨ aihauhɨ araiho satotɨ ikiha tisainjɨhura ikihɨ aisi mangɨrainɨ aripataatɨhɨ nuwɨ notawaayopo. Notɨwɨ bindawaawɨ araiho nepɨ napɨpapɨ gaaho akorɨpɨhoaatɨhɨ ahiyawɨ amɨ maipɨhotihɨ poundaho nepɨ tɨmawaayopo.
48 Quando está cheia, os pescadores a puxam para a praia. Então se assentam e juntam os peixes bons em cestos, mas jogam fora os ruins.
49 Isɨ isɨmiya wanɨ bimaamɨ niyohurɨmura Autaahaatɨho netɨ owemaitandɨhura sɨrɨ kɨretɨ siyatɨ noaipaitaise. Autaahaatɨhomɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiya napɨwɨ isɨhiya maipɨhiyai isɨhiya gaahiyaamɨ otɨhatɨhapɨ aipɨ nepɨ ahoaitaapo.
49 Assim acontecerá no fim desta era. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 Aiwɨ isɨhiya maipɨhiya kiyaisɨ sisɨha maipɨha watɨpɨhaapɨhɨ nepɨ yotisaihɨ kapɨhɨ kiya gwɨwɨ ese no no tɨwɨ kiyaamɨ mangɨrɨ gitɨpaitaapo,” nyatataase.
50 e lançarão aqueles na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes".
51 Nyatatosatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi sanyata nanyisenataise. “Pɨwɨha kɨmaiwa kasatohɨwɨmaiwaamɨ tanyaaha mmonɨwɨ gwɨnyapenawaayowo e owetiso?” nyatataase. Sanyatihɨ amɨ nyahɨ koai saundɨhaato. “Ye, mmonaatɨ gwɨnyapenahaayo,” undɨhaato.
51 Então perguntou Jesus: "Vocês entenderam todas essas coisas? " "Sim", responderam eles.
52 Undonɨhɨ ko netɨ sanyatataase, “Isɨhiya wɨnɨhapɨpa isɨhiyai katɨwunjohiyɨhiya Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandapɨhaiwa nɨnɨ kandunjanɨhɨ nepɨhiya kiya jɨhapa Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa gwɨnyaapɨ nehohɨpɨpaisawɨ amɨ wanɨhapa nga gwɨnyaapɨ isɨhiyai nga katɨwunjɨtaatɨwɨhiyaimatɨtaapo,” nyatatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
52 Ele lhes disse: "Por isso, todo mestre da lei instruído quanto ao Reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro coisas novas e coisas velhas".
53 Aihɨ Jisaasiho maipɨhaiwaapɨ namɨhana Autaahaatɨho isɨhiyai winja bimindɨhandapɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi katanyasiwaiwa saiwa katatɨ owemamapɨhura sapɨhɨ namasi notaise.
53 Tendo terminado de contar estas parábolas, Jesus saiu dali.
54 Sapɨhɨ namasi sawahomɨ aunahɨpatɨ Nasaretɨhandaahapɨ notaise. Notɨ noaipatɨ komɨ aunahɨpataahɨ bindataatɨ isɨhiya kapɨhapɨhiyai kiyaamɨ aŋaaŋɨ pɨwɨhaapɨ ahoyanohɨpɨpɨhɨ kataunjataise. Kataunjihɨ isɨhiya atɨwisohiyɨhiya komɨ watɨpɨhandisa kataunjiwaiwaapɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ yaiwɨmawaayopo. Yaiwɨmapɨ satawaatopo, “Ese utaamo komɨ amɨtɨha gaahandɨ gwɨnyapendandɨmandɨ napitiyatɨ maahapɨhapɨ nehande? Iyatɨ amɨ watɨpɨhaiwa kaitandɨhandisangi napitiyatɨ maahapɨhapɨ nehande?
54 Chegando à sua cidade, começou a ensinar o povo na sinagoga. Todos ficaram admirados e perguntavam: "De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Utaaho kɨmo nehɨ aŋaaŋɨ aŋɨmatisɨhomɨ mwaahosɨ awɨtɨwɨ jɨpatɨpaiwɨ kaiwɨ mmowɨ naitaatɨwɨhapɨhɨ wɨndɨ utaarɨhandɨ namohore. Amɨ komɨ sanaatɨ Mariyaahaatɨmetindɨho? Iyatɨ amɨ komɨ saingoya Jemɨsiho Josepɨho Saimonɨho Judaasiho siyaametindɨho?
55 Não é este o filho do carpinteiro? O nome de sua mãe não é Maria, e não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Aiwɨ amɨ komɨ sanaapwɨsa nyangisawɨ kɨmbɨhɨ bɨmindawaayondɨho? Isɨ ko saiwa komɨ watɨpɨhaiwa napitiyatɨ maahapɨhapɨ nehaiwaatindɨho? Nyahɨ apɨpaahɨ wɨndɨ moho,” tawaatopo.
56 Não estão conosco todas as suas irmãs? De onde, pois, ele obteve todas essas coisas? "
57 Satɨwɨ mɨmaipaiwɨ usowɨ Jisaasihoai sawahomɨhiya kiya ahosumwawaayopo. Sawisauhɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨho isɨhiya usaamɨ aunahɨpata wapɨhɨ wapɨhɨ naihɨhapɨhɨ kapɨhapɨhiya ko autaahɨ awaisɨho gaahoe tɨwɨ kopɨ gɨwunyaapɨ numwaawaayopo. Nehɨ isɨhiya usaahɨhɨ koai sawisauhɨhandɨ kandɨ sawahomɨ aunahɨpataahapɨ isɨhiya sawahomɨhiya wɨndɨ baiwɨ samaawisopo. Owetise. Iyataatɨ sahɨ nɨwahonisɨhiyaatɨ nɨngi satɨ katɨ kaniwɨ ahosɨnɨmawaayopo,” undataase.
57 E ficavam escandalizados por causa dele. Mas Jesus lhes disse: "Só em sua própria terra e em sua própria casa é que um profeta não tem honra".
58 Saiwɨ kopɨ wɨndɨ baiwɨ gɨmaawunyaapɨ namumwaahauhiyata kandapɨ kapɨhɨ sawahomɨ aunahɨpata watɨpɨhaiwa taahɨwaiwa wɨndɨ kamaise. Owetise.
58 E não realizou muitos milagres ali, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.