Mateus 13
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Saundamapɨ asisɨha sɨketɨ Jisaasiho aŋaaŋɨ namasi noaipasi durɨhɨrɨ Garirihandainapɨ notaise. Notɨ sapɨhɨ durɨhɨrainɨ bindata isɨhiyai kataunjataise.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Aihɨ isɨhiya apɨpaahɨ wɨrɨsandɨhandɨ komɨhinɨ detɨ ahoyanɨmɨ nasauhɨ bimɨtandɨhapɨhɨ owetihɨ namatɨ Jisaasiho kopuhotɨ yamwaataise. Yamwaatɨ kopuhotɨ bindata isɨhiya durɨhɨramɨ mangɨrainɨ bitohauhɨ kataunjataise.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Iyatɨ Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ sɨwipatɨ namɨhanatɨ kiyaisɨ pɨhɨtatɨ taahɨwaiwa kataunjataise. Kataunjataatɨ sɨwipatɨ wɨtɨ satahatɨ namɨhana saundataase. “Asisɨha waaraahɨ utaawo noaipasisotɨ isapɨpa kwɨtaaho isoho osaataatɨ tuwɨhaataise.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Tɨwɨhaasɨhɨ kapaamɨ wapa daihɨra tɨmahaihɨ koho satetɨ nanataise.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Iyatɨ kapaamɨ wapa nawɨhaasɨnɨ yapɨpatɨ yaataatɨtɨhapɨhɨ tɨmahiyataise. Iyatɨ yapɨpatɨ yaataatɨhatɨndaatɨ ipɨho yahutaatɨ dimaatataatɨ kwɨtaaho ketɨ nutataise.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Ketɨ nutatatɨho ko amɨ ipɨho noaipatɨ watɨpɨndaatɨ nawɨhai winjasɨhɨ nawɨha tahaŋataatɨ kwɨtaaho sangɨhapa taatɨ nutimbɨpai tɨhatɨ tɨpoyamataise. Tɨpoyamasɨhɨ amɨ yapɨpatɨ yaataatɨndaatɨ tambatɨhɨrɨ biyatɨ wɨndɨ mɨhaapɨ baahɨ namohapaasɨ awasatɨ owendaise.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Iyatɨ kapaamɨ kwɨtaaho wapa kɨtɨha nahaapatohapaamɨ tambatɨhɨrɨ kwɨtaahomɨhatɨhɨ tɨmahaihɨ kwɨtaaho nahaapatoho nutataatɨ nandapai netɨ daahemwa tiwa namaasataise.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Amɨ kapaamɨ kwɨtaaho wapa yapɨpatɨ gaahata tɨmahiyataise. Iyatɨ nutatɨ gwɨnyanatɨ wuwanɨ tɨwɨhaahohɨpɨpai nusatipɨhaatɨ akɨpɨpa ningotɨ ahondaise. Iyatɨ akɨpɨpa wapa apɨpaahɨ taahɨwaiwa 100 kiyatɨ ningotɨ amɨ wapa kapɨhata taahɨpɨpa 60 kiya ningotɨ amɨ wapa 30 kiyatɨ ningotaise,” undataase.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Satɨ sɨwipatɨ pɨwɨha namɨhanatɨ Jisaasiho katatɨ owemataatɨ sandaase. “Sahɨ samɨhandɨsɨ atiwɨ naitaatɨwaahɨ baiwɨ atiwɨ nepɨse,” undataase.
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Aihɨ komɨ otɨpɨpatɨ mmona newa kiyaatɨ nuwipinjohiyɨhiyaanɨnɨ nasawa Jisaasihoai saunda nunjenɨhaayo. “Isɨhiyai Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ katɨpunjapaahura kɨnyɨ wapaapɨ nepemaipɨ napaapɨ kaundapoaatise?” undaatɨ nunjenɨhaayo.
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Undonɨhɨ Jisaasiho komɨha nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi sanyatataase. “O amɨ sangisaahɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimɨtandɨ jɨhɨ gwɨnyapena tɨmaŋiwaiwa sahɨ mmonɨwɨ naitaatɨwɨhandɨ aimɨ netɨ gɨsunyaasɨhiyaate. Sangisɨ sasisataatɨ amɨ isɨhiya otaatapɨhiyaisaahɨ owetise.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Sandɨ apaapɨmaato, isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ isɨwatohiyɨhiya kaamɨ tiwatɨhaatɨ asakaiwɨ mɨtaahɨ atiwɨ naitaapo. Aisaihɨ amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ miwasohiyɨhiya wonya masɨhonya atisohonyonyaisangi nemasaihɨ nanɨpimatɨwɨmaitaapo.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Nɨnɨ Autaahaatɨhomɨhaiwa netɨ mambɨ wapaapɨ nepemaitɨ kiyaisɨ kaundohɨtɨndɨ apaapɨmundo, kɨmandɨ isɨmiya siyohɨtɨmandape. Kiya pɨhɨtɨwɨ jawaahandɨ kandɨ wapa mmonɨhopo. Kiya pɨhɨtɨwɨ atisawaahandɨ kandɨ wapa atiwɨ nepɨ kɨmwaamopo.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Isɨ kiya siyohɨtɨmandɨ Autaahaatɨho Aisaiyaahomɨ maahomwaaŋapɨ pɨwɨha jɨhɨ tɨmanatɨ katisɨha akaaha noaipataise. Iyataatɨ Autaahaatɨho Aisaiyaahomɨhetapɨ sandaase,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 O napaapono, isɨmiya kɨmiya kiyaamɨ amɨtɨha namɨhatatɨ asɨhatahiyaare. Aiwɨ amɨ kiyaamɨ atɨhomwaaŋɨ napwɨndatɨ atɨhomiwɨhiyaare. Aiwɨ kiyaamɨ ndɨha namaimapɨ minjapɨhiyaare. O amɨ wiwa kiya saiwa kamaiwɨ baiwɨ mmonɨwɨ baiwɨ atiwɨ baiwɨ itatamanɨnɨwɨ gwɨnyaapɨ nɨngisenda nepemaitɨwɨ napisaihɨ amɨ wiwa nɨnɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa nemwatɨ amɨ kiyai netɨ tɨtɨhemwatɨ gaawimatɨpano,’ Aisaiyaaho 6:9-10
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Amɨ sangisaahɨ Autaahaatɨho apɨpaahɨ biyatɨ maarɨho wɨsaiwatɨ jasonataise. Aihɨ samɨ ndɨha nasorɨhainjɨhɨ Autahaatɨhomɨhaiwa mmonɨwɨ newaayopo. Aiwɨ amɨ samɨ atihɨrɨ nasawatainjɨhɨ Autaahaatɨhomɨhaiwa atiwɨ taawɨ gwɨnyapenawaayopo.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Kɨmandɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨropetɨhiyaunɨ amɨ usa isɨhiya Autaahaatɨhopɨ baiwɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ taahiyɨhiya wanɨ nɨnɨ kiyonɨhɨ sahɨ mmohohɨwɨmaiwa mmondotɨwɨ maaritɨwɨ jaawɨ bɨsotɨmbɨwɨhiya amɨ wɨndɨ mohopo. Aiwɨ wanɨ nɨnɨ kandɨsasonɨhɨ sahɨ atisohɨwɨmaiwa atitotɨwɨ jaawɨ bɨsotɨmbɨwɨhiya amɨ wɨndɨ atɨhomisopo. Isɨ sahɨ wanɨ mmonɨwɨ atisohɨwɨmaiwaapɨ baiwɨ maaritɨwɨse.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 “Isɨ sahɨ isapɨpa kwɨtaaho tɨwɨhaasɨhopɨ nepemaitɨ nɨnɨ katohɨhaapɨ napondaase tɨwɨ atiwɨ mmonɨwɨ nepɨse ausaatɨ kasatɨtaano.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Isɨhiya usa isɨhiyaisɨ iwinjaatɨ bimɨtandɨ Autaahaatɨho gwɨnyapenatɨ netɨ tɨmaniwaiwaapɨ pɨwɨha atisawaawɨ wɨndɨ gɨmunyaahauhɨ yapɨpatambɨ Utaaho Maipɨho atisohɨha nasatɨ nemataise. Saisawiya siya daihɨra kwɨtaaho tɨmahaisɨhomataiwɨhiyaare.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisawaawɨ ketɨ kuraanɨhɨ maaritɨwɨ newaayopo. Siyohiyɨhiya yapɨpatɨ nawɨhaamɨ tiwatɨhaatɨ yaataatɨhata kwɨtaaho tɨmahaipatetamataiwɨhiyaare.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Amɨ saiwɨ yapɨpatɨ yaataatɨhatamatetahiyaasɨ pɨwɨha atisohɨha baahɨ mɨhatɨhɨ kɨmwaurɨmwɨndihɨ kiya wɨndɨ otɨhɨ andɨtitɨwɨ bɨmitohopo. Iyauhɨ kiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ maaritɨwɨ japepihɨrohɨtɨhandapɨ isɨhiya kiyai naaŋɨhaiwa numwisaihɨ Autaahaatɨhopɨ kiya gɨwunyaahohɨtɨhandɨ namaitaapo.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha taawɨ atimɨ nowaawɨ amɨ mambɨhaiwaapɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyapepɨ ikɨpɨpa pɨhɨtɨwɨ nepɨ ahoaitaatɨwɨ maaritohɨtɨhanda pɨwɨha atisohɨha kai netɨ tiwa itaatisa namaasataise. Namaasasɨhɨ pɨwɨha atisohɨhaamɨ akɨpɨpa kiyaamɨhetapɨ wapa namoaipase. Isɨhiya siyohiyɨhiya yapɨpatɨ kɨtɨha nahaapatohapa nandapaisatɨ ahoya nawasɨpataahamataiwɨhiyaare.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ mmonɨwɨ nepɨ baiwɨ kɨpowaayopo. Iyauhɨ kiyaamɨhetapɨ pɨwɨha atisohɨhaamɨ nandapa akɨpɨpa noaipataise. Noaipataatɨ akɨpɨpa wapa apɨpaahɨ pɨhɨtatɨ noaipatɨ amɨ wapa kapɨhata pɨhɨta noaipatɨ amɨ wapa pɨhɨtatɨ noaipataise. Siyohiyɨhiya isiya kwɨtaaho yapɨpatɨ gaahata tɨmahiyatɨ nutatɨ gwɨnyanatɨ nandapa akɨpɨpa pɨhɨtatɨ noaipasɨpatamataiwɨhiyaare,” nyatatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Aihɨ Jisaasiho pɨwɨha wa namɨhana isɨhiyaisɨ saundataase, “Autaahaatɨho isɨhiyai taatɨ iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨmandɨ utaaho wo osaataatɨ nandapa kwɨtaaho gaahapa niyaamatɨ tɨwɨhaasɨtɨhandamatiyahande.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Aihɨ waara isɨhiya nanomɨhauhɨhura apatindɨtɨhɨ utaaso nandapa gaahapa yamasomɨ tiworɨho nasatɨ kɨtɨha maipɨha maasaworɨhɨrɨ osaataatɨ nandapaamɨhatɨhɨ tɨwɨhaamapɨ notaise.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Aihɨ nandapa nimaatatɨ taatɨ kwɨtaihɨhura kɨtɨha maasaworɨhɨrɨ ausaimanɨnataise.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Aihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya napɨwɨ osaataatɨ nandapaamɨ satɨhoai saundawaatopo, ‘awaisɨhoŋe, nandapa gaahapaahɨhɨ yamahɨninjahonɨ kɨtɨma maipɨma maahɨraapɨ nasahaare?’ undawaatopo.
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Undauhɨ osaataatamɨ satɨho kiyaisɨ saundataase. ‘Nisɨ tiworɨho wo sandɨ kiyataise,’ undihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya koai saundawaatopo. ‘Nyahɨ nowa kɨtɨha otɨpiya nawowaamaitaanɨ kɨnyɨ gaare tɨtaino?’ undɨwɨ nunjenawaayopo.
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Undauhɨ ko kiyai saundataase. ‘Owetise amɨ wiwa kɨtɨha otɨpaiwɨ nawomawaawɨ nandapaisawɨ ahoyawɨ nawomaitaawo.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Isɨ nehɨ namɨhaapɨ iwinjasawɨse. Nandapaisa Kɨtɨha gaasɨ ahoya nawa ahetane wanɨhapaahɨho. Iyonɨhɨ nandapa nimaŋɨtandɨhura tɨmetanɨhɨ isɨhiya kapa nimaŋɨtaatɨwɨhiyai kaundisanɨhɨ kiya jɨhɨ kɨtɨha maasaworɨhɨrɨ nawopɨ ahoyawɨ usaamapɨ wɨsasawɨ tɨhoaaposawɨ amɨ kasɨnɨ ipotɨ nandapa akɨpɨpa kɨpɨwɨ ahoyawɨ aŋɨpɨpɨhɨ kapaapɨhapɨhɨ ahaito,’ undataase,” tatɨ Jisaasiho namɨhana katisɨha katatɨ owemaitaise.
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Aihɨ Jisaasiho pɨwɨha wa namɨhana isɨhiyai saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyaisɨ iwinja bimindɨhandɨ ipatɨ kati wɨtamɨ yandɨpɨho kwɨtaaho apɨpaahɨ turɨkaarehonjɨ utaaho yamasɨhɨ nuta gwɨnyainjɨpatamatiyahande.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Iyatɨ so kwɨtaaso nandapa kwɨtaaho wapa osaataatɨ yamahohɨpɨpai apɨpaahɨ namusatipɨhaatɨ turɨkaarehonje. Siyahonjɨndaahandɨ kandɨ aimɨ gwɨnyanataahura osaataatɨ nandapa wapai apɨpaahɨ daahemwatɨ awaisɨhondaise. Iyatɨ ipatamatiya gwɨnyanatɨ awaisɨhotihɨ amɨ koho nasatɨ isɨtɨtɨ satɨtɨhora bindataise,” undatɨ namɨhanatɨ isɨhiyai kaundataase.
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Aihɨ Jisaasiho kiyaisɨ pɨwɨha wa namɨhana saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandɨ bɨretɨhandɨ tɨhɨtaatɨwɨ waatɨpatɨ pɨraawaaho namasawɨ ahiyohɨhoai netɨ nipindɨhandamatiyahande. Iyatɨ netɨ nipitandɨhandɨ yisɨhandɨ apopaatɨ waatɨ netɨ pɨraawaaho waatɨpatisa ahoya tiwa nauhɨwa naumbwaihɨratɨ waapohoaisa namasa isehamanɨmɨ naihɨ netɨ nipitandɨhandɨ yisɨhandɨ bɨretɨhandɨ tɨhɨtandɨ isehamasɨhetɨ gaama nandaapɨ notaise,” undatɨ Jisaasiho isɨhiyai kaundataase.
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Iyataatɨ Jisaasiho pɨwɨma kɨmaiwa nahatewa nehɨ namɨhanahaiwaahɨhɨ isɨhiya wɨrɨsandiwɨhiyai kaundataase. Amɨ nehaahɨ wɨndɨ kamundise.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Ko Jisaasiho kɨmandɨ kaindɨmandɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨhomɨ maahomwaaŋapɨ jɨhura satisɨha netɨ akaahemataise:
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Aihɨ Jisaasiho isɨ wɨrɨsandɨhandi numwasi aŋɨpɨpɨhapɨ niyatɨ aŋaaŋɨ nandaataise. Nandaasɨhɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨ koenda nasawa saundɨhaato. “Kɨnyɨ pɨwɨha kɨtɨha maipɨha osaataatɨ nawasɨhaapɨ nepemaipɨ katingɨtɨhandamɨ tanyaaha ausaapɨ kanyate,” undɨhaato.
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Undonɨhɨ Jisaasiho komɨha nyangi sanyatataase. “Pɨwɨha kaamɨ tanyaaha saasɨ sahɨ atiwɨse. Utaaho nandapaamɨ kwɨtaaho gaaho tɨwɨhaaso so nɨnɨ nɨwahonɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨne.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Iyatɨ amɨ osaataatɨ saatɨ yapɨhɨ nahande. Nandapaamɨ kwɨta gaaso isɨhiya Autaahaatɨho iwinja bimisawɨhiyaare. Amɨ kɨtɨ maipa isɨhiya mambɨ Utaaho Maipɨho iwinja bimisawɨhiyaare.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Iyataatɨ uta tiworɨho kɨtɨha maipɨha tuwɨhaaso so Bwaasɨrɨhɨre. Nandapa nimanɨwɨ kɨpɨwɨ ahoyohurura wanɨ isɨmiyaamɨ bimaamɨ niyohurɨmura Autaahaatɨho satetɨ owematɨ isɨhiyai netɨ tipɨtapaitandɨhandɨ namasatɨ taatɨ tɨmanisuraare. Iyatɨ amɨ isɨhiya nandapa nimanɨtaatɨwɨhiya siya Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyaare.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Iyataatɨ amɨ kɨtɨ maipa nawopɨ ahoyawɨ tɨhoaahohɨpatamataiwɨ isɨmiya wanɨ bimaamɨ niyohurɨmura Autaahaatɨho netɨ owemaitandɨhura sɨrɨ kɨretɨ saiwɨ kaitaapo.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ nisɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyai nandusoaasisanɨhɨ nuwɨ nisɨ isɨhiyai winja bimohiyɨhiyaamɨhatɨhapɨ kahapaamapɨpa maipɨhaiwa namoyaasɨpɨpaisunɨ isɨhiya nahatiya maipɨhaiwa kiyohiyɨhiyaisunɨ numwaapɨ ahoaitaapo.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Aiwɨ kiyaisɨ sisɨha maipɨha watɨpɨhaapɨhɨ nepɨ yotisaihɨ kapɨhɨ kiya gwɨwɨ ese no no tɨwɨ kiyaamɨ mangɨrɨ gitɨpaitaapo.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Iyonɨhɨ suraanɨhɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiya tɨtɨhiya kiyaamɨ Sapɨho iwinja bimonɨhɨ ipɨhomataiwɨ jaitaapo. Isɨ samɨhandɨsɨ atiwɨ naitaatɨwaahɨ baiwɨ atiwɨ nepɨse,” nyatatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Kaundatosa Jisaasiho wa pɨwɨha namɨhana komɨ otɨpɨpatɨ mmona newa kiyaatɨ nuwipinjohiyɨhiyaanangi sanyatataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandɨ nawɨho ikihɨ sanaatɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ wapɨhɨ osaataatɨ noaasandisɨhomatiyahande. Aihɨ utaaho wo sandɨ nawomɨ ikɨ sanɨndɨ mmonataise. Iyatɨ amɨ ko kandɨ daahɨ jahɨra netɨ noaasatosamɨ asakiyatɨ maaritɨmɨ notɨ komɨ ikɨpɨpa nahataapa usai neunya kapaapɨ nawɨho netaise. Kapaapɨ nawɨho nesɨhora nawɨho ikihɨ sanaatɨ noaasandisɨho komɨhotɨtandɨ yapitɨ nawɨho noaasandipitɨ katamɨ satɨhoai nawɨho nunya netaatɨ maaritindɨhandamatiyahande,” nyatataase.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Iyatosatɨ amɨ wa pɨwɨha komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi namɨhana sanyatataase. “Amɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandapɨ isɨhiya usa napaitɨwɨ maaritɨwɨ daapɨ nehohiyɨhiya utaaho wo napaitatɨ maaritatɨ konaarapɨho netɨ ahoyataaho konaarapɨho kiwaanyɨhopɨ pɨhɨtatɨ daasɨhomataiwɨhiye.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Iyataatɨ konaarapɨho kiwaanyɨho koai wo apɨpaahɨ wipetaho isɨhiya maaritɨwɨho mmonataahura utaaso notɨ komɨhaiwa nahatewa neunya nawɨho nesisa kiwaanyɨho apɨpaahɨ koai wipiya otiwa kaumbwaaho nunya netaise,” nyatataase.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 Iyatosa Jisaasiho wa pɨwɨha namɨhana komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi sanyatataase. “Amɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bindata komɨ pɨwɨha ausaasɨho amɨ isɨhiya kahatamatɨpetahiya Autaahaatɨhomɨhatɨhɨ napɨwɨ ahoyanɨwɨ nandaapɨ bimohɨtɨhandɨ durɨhɨrɨ awairɨhɨraatɨhɨ ikihɨ awaihihɨ tɨmapɨ aipɨ araiho nanɨwɨho namaanɨwɨho nohohɨpatamatiyahande.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Ikihɨ awaihihɨ tɨmapɨ aihauhɨ araiho satotɨ ikiha tisainjɨhura ikihɨ aisi mangɨrainɨ aripataatɨhɨ nuwɨ notawaayopo. Notɨwɨ bindawaawɨ araiho nepɨ napɨpapɨ gaaho akorɨpɨhoaatɨhɨ ahiyawɨ amɨ maipɨhotihɨ poundaho nepɨ tɨmawaayopo.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Isɨ isɨmiya wanɨ bimaamɨ niyohurɨmura Autaahaatɨho netɨ owemaitandɨhura sɨrɨ kɨretɨ siyatɨ noaipaitaise. Autaahaatɨhomɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiya napɨwɨ isɨhiya maipɨhiyai isɨhiya gaahiyaamɨ otɨhatɨhapɨ aipɨ nepɨ ahoaitaapo.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Aiwɨ isɨhiya maipɨhiya kiyaisɨ sisɨha maipɨha watɨpɨhaapɨhɨ nepɨ yotisaihɨ kapɨhɨ kiya gwɨwɨ ese no no tɨwɨ kiyaamɨ mangɨrɨ gitɨpaitaapo,” nyatataase.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Nyatatosatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi sanyata nanyisenataise. “Pɨwɨha kɨmaiwa kasatohɨwɨmaiwaamɨ tanyaaha mmonɨwɨ gwɨnyapenawaayowo e owetiso?” nyatataase. Sanyatihɨ amɨ nyahɨ koai saundɨhaato. “Ye, mmonaatɨ gwɨnyapenahaayo,” undɨhaato.
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Undonɨhɨ ko netɨ sanyatataase, “Isɨhiya wɨnɨhapɨpa isɨhiyai katɨwunjohiyɨhiya Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandapɨhaiwa nɨnɨ kandunjanɨhɨ nepɨhiya kiya jɨhapa Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa gwɨnyaapɨ nehohɨpɨpaisawɨ amɨ wanɨhapa nga gwɨnyaapɨ isɨhiyai nga katɨwunjɨtaatɨwɨhiyaimatɨtaapo,” nyatatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Aihɨ Jisaasiho maipɨhaiwaapɨ namɨhana Autaahaatɨho isɨhiyai winja bimindɨhandapɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi katanyasiwaiwa saiwa katatɨ owemamapɨhura sapɨhɨ namasi notaise.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Sapɨhɨ namasi sawahomɨ aunahɨpatɨ Nasaretɨhandaahapɨ notaise. Notɨ noaipatɨ komɨ aunahɨpataahɨ bindataatɨ isɨhiya kapɨhapɨhiyai kiyaamɨ aŋaaŋɨ pɨwɨhaapɨ ahoyanohɨpɨpɨhɨ kataunjataise. Kataunjihɨ isɨhiya atɨwisohiyɨhiya komɨ watɨpɨhandisa kataunjiwaiwaapɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ yaiwɨmawaayopo. Yaiwɨmapɨ satawaatopo, “Ese utaamo komɨ amɨtɨha gaahandɨ gwɨnyapendandɨmandɨ napitiyatɨ maahapɨhapɨ nehande? Iyatɨ amɨ watɨpɨhaiwa kaitandɨhandisangi napitiyatɨ maahapɨhapɨ nehande?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Utaaho kɨmo nehɨ aŋaaŋɨ aŋɨmatisɨhomɨ mwaahosɨ awɨtɨwɨ jɨpatɨpaiwɨ kaiwɨ mmowɨ naitaatɨwɨhapɨhɨ wɨndɨ utaarɨhandɨ namohore. Amɨ komɨ sanaatɨ Mariyaahaatɨmetindɨho? Iyatɨ amɨ komɨ saingoya Jemɨsiho Josepɨho Saimonɨho Judaasiho siyaametindɨho?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Aiwɨ amɨ komɨ sanaapwɨsa nyangisawɨ kɨmbɨhɨ bɨmindawaayondɨho? Isɨ ko saiwa komɨ watɨpɨhaiwa napitiyatɨ maahapɨhapɨ nehaiwaatindɨho? Nyahɨ apɨpaahɨ wɨndɨ moho,” tawaatopo.
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Satɨwɨ mɨmaipaiwɨ usowɨ Jisaasihoai sawahomɨhiya kiya ahosumwawaayopo. Sawisauhɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨho isɨhiya usaamɨ aunahɨpata wapɨhɨ wapɨhɨ naihɨhapɨhɨ kapɨhapɨhiya ko autaahɨ awaisɨho gaahoe tɨwɨ kopɨ gɨwunyaapɨ numwaawaayopo. Nehɨ isɨhiya usaahɨhɨ koai sawisauhɨhandɨ kandɨ sawahomɨ aunahɨpataahapɨ isɨhiya sawahomɨhiya wɨndɨ baiwɨ samaawisopo. Owetise. Iyataatɨ sahɨ nɨwahonisɨhiyaatɨ nɨngi satɨ katɨ kaniwɨ ahosɨnɨmawaayopo,” undataase.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Saiwɨ kopɨ wɨndɨ baiwɨ gɨmaawunyaapɨ namumwaahauhiyata kandapɨ kapɨhɨ sawahomɨ aunahɨpata watɨpɨhaiwa taahɨwaiwa wɨndɨ kamaise. Owetise.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.