Mateus 12
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVT
1 Aihɨ asisɨha wanya sanaihɨ Judaahiyaamɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha Sapaatɨhandetɨ (Saararehura) Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨ mmowɨ nepɨ kaiwɨ nuwipinjohiyɨhiyaisatɨ osaataatɨhɨra taawɨ nowaawɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai jaumanataise. Siyatɨ jaumwasɨhɨ kiya kapɨhɨ osaataatɨ witɨhandɨ nandapa kɨpwɨwɨ iwatopɨ nepɨ nanawaayopo.
1 Por aquele tempo, Jesus estava caminhando pelos campos de cereal, num sábado. Seus discípulos, sentindo fome, começaram a colher espigas e comê-las.
2 Iyauhɨ Parisihiya kiyai iwinjaposawɨ Jisaasihoai saundawaatopo. “Jasapeme! Kɨmandɨ kinyɨ otɨpɨpatɨhiya kiyohɨtɨmandɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨ wɨnɨhapɨpa sehɨmwaapɨ asisɨha ikɨndɨhaaha Sapaatɨhandɨ nepɨ nanyopɨsasɨwɨhandɨ kiyawaayopo,” undɨwɨ kaundawaatopo.
2 Alguns fariseus os viram e protestaram: “Veja, seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado!”.
3 Saundauhɨ amɨ Jisaasiho Parisihiyai komɨha sata kaundataase. “Amɨ sahɨ Daawitɨhounɨ komɨ isɨhiya naisɨhiyaunɨ jaumwasɨhɨ kaindɨhandapɨ apɨpaahɨ wɨndɨ awɨmɨtɨwɨhiyaatɨtamatɨtawaatopo.
3 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
4 Jaumwasɨhɨ Daawitɨho komɨ isɨhiyaisa Autaahaatɨhomɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ nandaatɨ nandapa bɨretɨhandɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ ahotɨtandɨ ahiyohɨha pɨrisihiyaamɨ mɨtɨho pɨrisiho nemwihɨ ko netatɨ komɨ isɨhiyai neunyatɨ nainje. Iyataatɨ sapa nandapa bɨretɨndapɨ wɨnɨhapɨpa watɨpɨhapa satatɨ, ‘Nehɨ pɨrisihiyaahɨhɨ nandaatɨwɨhande,’ tatɨ ahotahande. Siyatɨ wɨnɨhapɨpa ahotihɨhandɨ kandɨ jaumwasɨhiyataatɨ kapa netɨ nopɨsasatɨ Daawitɨho nandapa bɨretɨhandɨ komɨ isɨhiyai neunyatɨ nainje.
4 Ele entrou na casa de Deus e, com seus companheiros, comeram os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer.
5 Aisɨ amɨ pɨwɨha waisangi Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpaatɨhɨ ahotisɨha sahɨ apɨpaahɨ awɨmɨtɨwɨhiyaato? Pɨwɨha siyahaapɨto, asisɨha ikɨndaatɨwɨ Sapaatɨhaiwa nahatewetɨ pɨrisihiya Autaahaatɨhomɨ aŋɨ awaindɨhandaatɨhɨ otɨpɨpatɨ kiyawaawɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha (Saararehura) Sapaatɨhandamɨ wɨnɨhapɨpa nepɨ nopɨsasopo. Nopɨsasawaahandɨ kandɨ pɨwɨha naaŋɨha kiya wɨndɨ namehopo. Autaahaatɨho kiyaisɨ nehɨ nanɨhiyatɨ iwinjase.
5 E vocês não leram na lei de Moisés que os sacerdotes de serviço no templo podem trabalhar no sábado?
6 Siyauhɨ amɨ wanɨ kɨmbɨhɨ samɨhatɨhɨ nɨnɨ utaahonɨnɨ aŋɨ awaindɨhandisunɨ kandamɨ pɨrisihiya isɨhiyaapɨ otɨpɨpatɨ kiyohɨpatisunɨ awaindɨhandɨ daahemwatɨ nusatipɨhaatɨhonɨnɨ kɨmbɨhɨ kɨmonɨnɨ bitondaayo.
6 Eu lhes digo: há alguém aqui maior que o templo!
7 Iyataatɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha jɨpatɨpindisɨhaatɨhapɨ sandaase:
7 Vocês não teriam condenado meus discípulos inocentes se soubessem o significado das Escrituras: ‘Quero que demonstrem misericórdia, e não que ofereçam sacrifícios’.
8 Sandɨ apaapɨmaato, nɨnɨ nɨwahonɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha Sapaatɨhandɨ ahiyohɨhonɨnisɨ kandamɨ Awaisɨhonɨne. Saindɨ nɨwahonɨnɨ Awaisɨhonɨnisɨ asisɨha Sapaatɨhandetɨ isɨhiya wapa kaitaatɨwɨhapa nɨnɨ nɨwahonɨnɨ jatataayo,” undatɨ Parisihiyai Kaundataase.
8 Pois o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
9 Sapɨhɨ Parisihiyai saundamapɨ Jisaasiho kiyaamɨ (sinekokɨhandɨ) aŋaaŋɨ pɨwɨhaapɨ ahoyanohɨtɨhandaatɨhɨ notɨ nandaataise.
9 Então Jesus foi à sinagoga local,
10 Aihɨ utaaho wo komɨ ikwɨrɨ bɨwateho sapɨhɨ bindataise. Bimihɨ Parisihiya Jisaasihoai saundɨwɨ nunjenawaayopo. “Judaahiyaanamɨ asisɨha ikɨnaatɨ awaindewaamaitɨhaahandɨ Sapaatɨhandetɨ (Saararehura) isɨhiya timbɨpaisahiyai tɨtɨhɨwiwawaawaahɨ wɨnɨhapɨpa Mosesiho Autaahaatɨhomɨ netɨ nanyamimbɨpa nepɨ nopɨsasawaayowo e owetiso?” undɨwɨ nunjenawaayopo. Sandɨ Parisihiya Jisaasihoai saundɨwɨ nunjenɨhohɨtɨndɨ komɨhetɨ pɨwɨha nepɨ yawutaapɨ ko siyahoe siyahoe tɨtaatɨwɨhapaapɨ daawaawe.
10 onde viu um homem que tinha uma das mãos deformada. Os fariseus perguntaram a Jesus: “A lei permite curar no sábado?”. Esperavam que ele dissesse “sim”, para que pudessem acusá-lo.
11 Saiwɨ nunjenɨhauhɨ amɨ kiyai Jisaasiho saundataase. “Amɨ samɨ woŋɨ kinyɨ maasapɨho sipɨsipɨhandɨ bitohoŋɨ amɨ kandɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha Sapaatɨhandetɨ anɨmwaahɨpatopɨ witonaahɨ noaitaino e owetɨtaiso?
11 Jesus respondeu: “Se um de vocês tivesse uma ovelha e ela caísse num poço no sábado, não trabalharia para tirá-la de lá?
12 Isɨ amɨ utaahohɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨmaahomwaaŋɨ nehosɨ maasapɨho sipɨsipɨhandi daahemwahoe. Isɨ nyamɨ wɨnɨhapɨpa daihɨra wɨndɨ namaanyisapuse utaawo itapɨ waatɨ asisɨha ikɨndaatɨwɨha Sapaatɨhandetɨ netɨ nopɨsasɨnɨhonɨhɨ nyahɨ koai kaati newa iwɨtatamaŋɨtɨhaahandapo,” undataase.
12 Quanto mais vale uma pessoa que uma ovelha! Sim, a lei permite que se faça o bem no sábado”.
13 Saundatosa amɨ utaaho komɨ ikwɨrɨ bɨwatesɨhoai Jisaasiho saundataase. “Kɨnyɨ kinyɨ ikwɨrɨ mbapɨ dɨhumwaŋɨme,” undataase. Undihɨ amɨ ikwɨrɨ bɨwatesɨho komɨ ikwɨrɨ mbatɨ dɨhumwasɨhɨ kɨrɨ ikwɨrɨ bɨwatesɨrɨhɨrɨ noaipatɨ gaahɨrɨta wihoaaŋɨhɨrɨ ainahɨhɨramatiya nonasayataise.
13 Em seguida, disse ao homem: “Estenda a mão”. Ele a estendeu, e ela foi restaurada e ficou igual à outra.
14 Siyatɨ sandɨ Jisaasiho gaahandɨ watɨpɨhandɨ kaihɨhandɨ kandɨ amɨ Parisihiya sapɨhɨ namasi nuwɨ Jisaasihoai sohoai tiwɨtaatɨwɨhandapɨ pɨwɨha tɨmanɨwɨ wɨsasawaayopo.
14 Então os fariseus convocaram uma reunião para tramar um modo de matá-lo.
15 Koai sohoai tiwɨtaatɨwɨ pɨwɨha kanɨwɨ wɨsasohɨtɨndapɨ Jisaasiho mmonamapɨ sapɨhɨ aunahɨpita namasi notaise. Namasi naihɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ timbɨpaisahiyaunɨ ainahiyɨhiyaunɨ koai nuwipinjawɨ komɨ pɨwɨha atɨwisawaayopo. Iyauhɨ timbɨpaisahiya koenda nasohiyɨhiya nahatiyai kiyaamɨ timbɨpa nemwa tɨtɨhɨwiwataise.
15 Jesus, sabendo o que planejavam, retirou-se daquela região. Muitos o seguiram, e ele curou todos os enfermos que havia entre eles.
16 Iyatɨ isɨhiya wɨrɨsandimɨ koenda nasauhɨ kiyaamɨ timbɨpa nemwa tɨtɨhɨwisawɨhiyai saundataase. “Sahɨ nɨnɨ saiwa sangi kasɨsohɨwɨmaiwaapɨ isɨhiyai wɨndɨ ausaapɨ kamundɨwɨse,” unda bapiya kaundataase.
16 Contudo, advertiu-lhes que não revelassem quem ele era.
17 Sandɨ Jisaasiho isɨhiyai tɨtɨhɨwisɨtɨhandapunɨ nisapunɨ ausaapɨ isɨhiyai kamundɨwɨse undindɨmandɨ apaapɨmaahe, jɨhura Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨho pɨropetɨ Aisaiyaahomɨ maahomwaaŋapɨ Jisaasiho sawahopɨ saitaise tatɨ katisɨha akaahemaitande. Iyataatɨ sa pɨwɨha Aisaiyaahomɨ maahomwaaŋapɨ Autaahaatɨho sata kandaase:
17 Cumpriu-se, assim, a profecia de Isaías a seu respeito:
18 “Kɨmbɨhɨ kɨmo nisɨ otɨpɨpatɨhore. Nɨwahonɨnɨ ahɨwisonɨhore. Aindɨ utaaso so koai nɨnɨ maarɨho nunyatɨ amɨ nɨnɨ koai baindɨ maarɨho wɨwitɨhore. Maarɨho wɨwitɨhosɨ nɨnɨ koai andɨtɨwihonɨhɨ kaitandɨho nisɨ Itɨpɨho nesipɨtɨ numwaasaito. Numwaasasanɨhɨ amɨ ko isɨhiya nisapɨ atɨhomiwɨ gɨmunyaapɨ nisɨhiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyai kiyaamɨ maipɨhaiwaatɨhapɨ japɨhɨ nepemaitɨwɨ nisenda napɨwɨ gɨnunyaapɨ tɨtɨhɨ gaahiya noaipaitaatɨwɨhɨra daihɨra nanunjɨtaise.
18 “Vejam meu Servo, aquele que escolhi. Ele é meu Amado; nele tenho grande alegria. Porei sobre ele meu Espírito, e ele proclamará justiça às nações.
19 Iyataatɨ amɨ ko pɨwɨha utaarɨhandɨ isɨhiyaisatɨ pwɨsɨpataahamatiyatɨ tunatɨ wɨndɨ notɨ nasaya kamaatatɨ amɨ wɨndɨ kaahaamaatatɨ amɨ wɨndɨ pɨwɨha waapɨhɨta aunahɨpatamɨ daihɨra isɨhiya nasisoaarɨ ahoyanɨhohɨppɨpɨhɨ wɨndɨ nonasaya ngotɨ otita kaahaamaatɨtaise.
19 Não lutará nem gritará, nem levantará a voz em público.
20 Iyataatɨ isɨhiya apwɨtɨramɨ detɨho apɨpaahɨ tɨwatainjɨhomataiwɨ kiya wɨndɨ andɨtɨmitɨwɨ isɨhiya usa kiyaamɨ tiworisaunɨ utaaho yapɨpatambɨ maipɨhounɨ kiyai nepɨ nusopɨsasɨwɨ tipɨ urɨpatisauhɨ kiyaamɨ maarɨho owetihɨ napwɨtaatɨwiyohiyɨhiyai nisɨ otɨpɨpatɨho kiyaamɨ maarɨho jahɨra netɨ tɨtɨhɨwiwɨtaise. Iyatɨ amɨ isɨhiya usa sisɨha norɨhɨrɨ tɨha tɨhwɨtimɨ notɨ otasaahanda niyotɨtandɨ nehɨmasɨhaamataiwɨ kiyaamɨ maarɨho nipɨtihɨ napwɨtaatɨwɨ nahɨriwɨ bimohiyɨhiyai nisɨ otɨpɨpatɨho kiyaamɨ maarɨho jahɨra netɨ wɨwiwatɨ tɨtɨhɨwiwɨtaise. Iyatɨ ko apɨpaahɨ andɨtitatɨ watɨpɨtatɨ nɨnɨ isɨhiya nahatiya tɨtɨhɨ gaahiya nisɨhiyaimatɨtaatɨwunɨ maipɨhaiwa nahatewa yapɨpatambɨ nematɨ ipɨhatindɨmaitandɨ gwɨnyaahohɨwaiwa akɨwaiwa noaipaitandɨ kaimɨ notɨ kaiwa noaipahonɨhuraatɨtaise.
20 Não esmagará a cana quebrada, nem apagará a chama que já está fraca. Por fim, ele fará que a justiça seja vitoriosa.
21 Iyonɨhɨ isɨhiya yapɨhɨ nahatewaaraahiya nisɨ otɨpɨpatɨho atɨnisahopɨ ko nyangi japɨhɨ apɨpaahiyaanangi nanyamaito tɨwɨ kopaahɨhɨ gɨwunyaapɨ nammopɨ andɨtitɨwɨ jatɨtaapo,’ Aisaiyaaho 42:1-4
21 E seu nome será a esperança de todo o mundo”.
22 Aihɨ isɨhiya usa utaaho wo koai itɨpɨho maipɨho numwaatɨ komɨ ndɨha nɨwɨsotisɨhɨ wɨndɨ minja komɨ maahomwaaŋɨ netɨ nɨwisapusɨhɨ wɨndɨ pɨwaamaatahoai Jisaasihoenda numwaasi nasawaayopo. Iyauhɨ Jisaasiho so utaasometapɨ itɨpɨho maipɨhoai netɨ yota utaasomɨ ndɨha nusorɨhaatɨ maahomwaaŋɨ nɨwusaatɨ tɨtɨhɨwisɨhɨ ko jahɨra pɨwaatatɨ jataise.
22 Então levaram até Jesus um homem cego e mudo que estava possuído por um demônio. Jesus o curou, e ele passou a falar e ver.
23 Aihɨ kapɨhɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ ahoyanɨhohiyɨhiya sandɨ mmonawaawɨ apɨpaahɨ yaiwɨmapɨ Jisaasihopɨ satɨwɨ nasenawaayopo. “Ese, utamo kɨmo kɨmandɨ kaisɨ Daawitɨhomɨ Mwaaho Nyainja Bimɨtandɨhondaatete? Amɨ kometanaahɨ diyaamahotɨtaisono?” nnawaatopo.
23 Admirada, a multidão perguntou: “Será que este homem é o Filho de Davi?”.
24 Sanɨhauhɨ Parisihiya sandɨ atiwosawɨ kiya Jisaasihopɨ satawaatopo. “Ko itɨpɨho maipɨhaiwa netɨ yotindɨmandɨ nehɨ amɨ itɨpɨho maipɨhaiwaamɨ awaisɨho Bwaasɨrɨhɨrɨ koai watɨpɨhandɨ nunya andɨtɨwisɨhɨ saiwa kiyataise,” tawaatopo.
24 No entanto, quando os fariseus souberam do milagre, disseram: “Ele só expulsa demônios porque seu poder vem de Belzebu, o príncipe dos demônios”.
25 Satauhɨ Jisaasiho Parisihiyaamɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ usonatosa kiyai saundataase. “Isɨhiya usa yapɨpatɨ naasaipitɨ kataahapɨhiya yapɨpatɨ namandipapɨ tipɨtapaatɨwɨ tunnɨwɨ kahapɨhɨ kahapɨhɨ ahoyanawaawaahɨ wɨndɨ kiya otɨhɨ bɨmimɨtaapo. Iyataatɨ amɨ aunahɨpatɨ wɨtɨsangi amɨ kɨretɨhiya nususasɨ wusasɨsangi nepɨ tipɨtapaatɨwɨ itɨhɨnnɨwɨ sawanaahandɨ tunawaawaahɨ wɨndɨ kiya tɨmaamaamaitɨwɨ nopɨsasɨnɨwɨ tɨmɨhaitaapo.
25 Jesus conhecia os pensamentos deles e respondeu: “Todo reino dividido internamente está condenado à ruína. Uma cidade ou família dividida contra si mesma se desintegrará.
26 Isɨ amɨ sɨrɨ kɨretɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ iwinja bimisawɨhiya dopawɨ nepɨ yahwɨnɨwɨ tunawaawaahɨ nasɨpatawaayopo. Siyawaawɨ kiya wɨndɨ andɨtiwɨtɨ bɨmitoaitaapo. Owetɨtaise. Apɨpaahɨ tɨmahaitaapo.
26 Se Satanás expulsa Satanás, está dividido e luta contra si mesmo. Seu reino não sobreviverá.
27 Iyataatɨ sahɨ nisapɨ satawaatopo, ‘Ko itɨpɨho maipɨhaiwa nemasɨtɨmandɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ koai watɨpɨhandɨ numwihɨ saiwa kiyataise,’ tawaatopo. Isɨ amɨ kiyonaahɨ nɨnɨ sangi nasɨsendaano. Samɨ otɨpɨpatɨ mmowɨ nepɨ kaiwɨ nasipinjohiyɨhya itɨpɨho maipɨhaiwa nepɨ yotohɨtɨndɨ kiyai watɨpɨhandɨ ndɨ numwihɨ kiyawaayopo? Amɨ sangi nasipinjohiyɨhiya watɨpɨhandɨ nɨnɨ netɨ kiyohɨtɨmandɨ kandaahɨ kiya itɨpɨho maipɨhaiwa nemawaayowɨ samɨ pɨwɨha nisapɨ katohɨha sawanaatamɨhetɨ yasamwaitaise.
27 Se eu expulso demônios pelo poder de Belzebu, o que dizer de seus discípulos? Eles também expulsam demônios, de modo que condenarão vocês pelo que acabaram de dizer.
28 Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhohɨhɨ nɨngi watɨpɨhandɨ nanɨmihɨ kandaahɨ itɨpɨho maipɨhaiwa isɨhiyaamɨhetapɨ tahamanɨtɨ nemataayo. Saiwa saindɨ itɨpɨho maipɨhaiwa nɨnɨ nemahohɨtɨmandɨ Autaahaatɨho sangi jainjaatɨ bimɨtandɨhandɨ aimɨ nasatɨ samɨhatɨndaise satatɨ nasisataise.
28 Mas, se expulso demônios pelo Espírito de Deus, então o reino de Deus já chegou até vocês.
29 “Utaaho wo amɨ utaaho apɨpaahɨ watɨpɨhomɨ aŋaaŋɨ nehɨ nanɨhiya nawatatɨ nandaatɨ komɨ ikɨpɨpa wɨndɨ namusaitaise. Owetɨtaise. Nehɨ koai wɨrɨhɨra anɨtisa jɨhɨ wɨsasatosataahɨhɨ komɨ aŋaaŋɨ nawatatɨ ikɨpɨpa naitaise. Isɨ nɨnɨ Bwaasɨrɨhɨri daahemwa apɨpaahɨ watɨpɨhonɨnisɨ Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhandaahɨ kɨrisɨ netɨ wɨsasatosatɨ kɨramɨ itɨpɨho maipɨhaiwai netɨ yondaayo.
29 Afinal, quem tem poder para entrar na casa de um homem forte e saquear seus bens? Somente alguém ainda mais forte, alguém capaz de amarrá-lo e saquear sua casa.
30 “Iyataatɨ utaaho wo nɨngisa tɨmaamaitɨha bɨmitondaataahɨ so nɨngi netɨ nipɨndataise. Iyatɨ amɨ utaaho wo nɨngi komɨ ikwɨrɨ naninya isɨhiyai nisenda numwaasi namaasataataahɨ so nisɨhiyaimatɨtaatɨwɨhiyai netɨ tahamana torɨwamataise.
30 “Quem não está comigo opõe-se a mim, e quem não trabalha comigo na verdade trabalha contra mim.
31 Isɨ sahɨ baiwɨ atiwɨse. Isɨhiya kiyaamɨ maipɨhaiwa gɨmunyaatahaiwaunɨ maahomwaaŋapɨ sisɨpɨhɨtɨwɨ katohɨwaiwaunɨ nahatewa Autaahaatɨho nemwaitaise. Iyataahandɨ kandɨ amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhopɨ maipɨhaiwa gwɨnyapepɨ sisɨpɨhɨtɨwɨ pɨwɨha maipɨhaiwa katohɨwaiwa kaiwa Autaahaatɨho apɨpaahɨ wɨndɨ nemwaamaitaise. Owetɨtaise.
31 “Por isso eu lhes digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados, mas a blasfêmia contra o Espírito não será perdoada.
32 Iyataatɨ amɨ isɨhiya usa nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonisapɨ maipɨhaiwa gwɨnyapepɨ sisɨpɨhɨtɨwɨ katohɨwaiwa Autaahaatɨho nemwaitaise. Iyataahandɨ kandɨ kiya Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhopɨ sisɨpɨhɨtohɨwaiwa Autaahaatɨho wanunɨ asisɨha ipotɨhetunɨ kaiwa wɨndɨ nemwaamahonɨhɨ kaiwaanɨhɨ ahotɨmɨ nutaise,” undataase.
32 Quem falar contra o Filho do Homem será perdoado, mas quem falar contra o Espírito Santo não será perdoado, nem neste mundo nem no mundo por vir.
33 Undatosatɨ wa pɨwɨha saundataase. “Iyataatɨ isɨhiya ipatamɨ yandɨpɨho mmonɨwosawɨ ipatɨ satɨ gaahate satɨ maipɨhate tɨtaapo. Isɨ ipatɨ gaahatɨ yandɨpɨho gaaho ningotaise. Ipatɨ maipɨhatɨ yandɨpɨho maipɨho ningotaise.
33 “Uma árvore é identificada por seus frutos. Se a árvore é boa, os frutos serão bons. Se a árvore é ruim, os frutos serão ruins.
34 Apɨpaahɨ akwɨranɨ tataapwɨnɨhomɨ mwaahatɨmaate sahɨ baiwɨ atiwɨse. Samɨ omaŋɨtɨtɨhɨ apɨpaahɨ maipɨhaiwaahɨhɨ tisaindahiyaatisɨ saiwa kaiwaahɨhɨ sahɨ katɨtaapo. O amɨ napaapono isɨhiya kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ kɨpwɨndiwaiwa kaiwaahɨhɨ kiyaamɨ maahomwaaŋapɨ katɨtaapo.
34 Raça de víboras! Como poderiam homens maus como vocês dizer o que é bom e correto? Pois a boca fala do que o coração está cheio.
35 Iyataatɨ amɨ uta ngaawo komɨ omaŋɨtɨtɨhɨ kahapaamapɨpa gaahaiwaahɨ gwɨnyapenatɨ netɨ osaiwaiwa kaiwaahɨhɨ kata kaitaise. Iyonɨhɨ amɨ utaaho maipɨho wo komɨ omaŋɨtɨtɨhɨ kahapaamapɨpa maipɨhaiwaahɨhɨ gwɨnyapenatɨ netɨ osaiwaiwa kaiwaahɨhɨ kata kaitaise.
35 A pessoa boa tira coisas boas do tesouro de um coração bom, e a pessoa má tira coisas más do tesouro de um coração mau.
36 “Iyataatɨ nɨnɨ akɨtɨ kɨma sangi kasatataato ipotɨhura Autaahaatɨho asisɨha isɨhiyai netɨ tipɨtapaitandɨhetɨ isɨhiya nahatiya naasohɨ naasaamɨhɨ pɨwɨha nahata tanauhɨha kiyaamɨ katohɨhaapɨ naasa naasaahɨ awɨtɨwɨ Autaahaatɨhoai sa sata sataatɨ kato undɨtaapo.
36 Eu lhes digo: no dia do juízo, vocês prestarão contas de toda palavra inútil que falarem.
37 Iyataatɨ amɨ sura Autaahaatɨho sawanaatamɨ pɨwɨha katohɨwaiwa kaiwa netɨ mmonatesi sasatɨtaise. ‘Sahɨ ainahiyɨhiyaate amɨ sahɨ maipɨhaiwaisawɨhiyaate satɨtaise,’” unda Jisaasiho Parisihiyai kaundataase.
37 Por suas palavras vocês serão absolvidos, e por elas serão condenados”.
38 Aihɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaamunɨ Parisihiyaamunɨ nehɨ usaahɨhɨ Jisaasihoai saundawaatopo. “Katɨpunjingɨhonye, nyahɨ kɨnyapɨ ko Autaahaatɨhoaapɨhapɨ nasahoe taatɨ gwɨnyaitaanɨ wɨtɨ sɨwipatɨ watɨpɨhatɨ nepɨ nanyise?” undawaatopo.
38 Alguns dos mestres da lei e fariseus vieram a Jesus e disseram: “Mestre, queremos que nos mostre um sinal de sua autoridade”.
39 Undauhɨ Jisaasiho komɨha kiyai saundataase, “Sahɨ nisɨ kiyohɨwaiwa jinjahɨra mmonawaahandɨ kandɨ apɨpaahɨ maipɨhiyaatɨ Autaahaatɨhopɨ baiwɨ gɨmunyaapɨhiyaate. Saiwɨhiyaatisɨ sahɨ nɨngi sɨwipatɨ watɨpɨhatɨ nehɨ sawanaatamɨ ambɨpatapaahɨhɨ maaritɨwɨ mmowɨ namaitaatɨwɨhatapɨ nanyise ndɨwɨ nanɨsenawaayopo. Isɨ nanɨsehohɨpitɨ wɨndɨ sangi namaasasɨto. Nehɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨho pɨropetɨ Jonaahoai kawɨsatɨ isɨhiyai sɨwipatɨ nunjipatamataindɨhatɨhɨ nasɨsɨto.
39 Jesus, porém, respondeu: “Vocês pedem um sinal porque são uma geração perversa e adúltera, mas o único sinal que lhes darei será o do profeta Jonas.
40 Saindɨ Jonaaho araiho awaisɨhomɨ gwɨsɨhaatɨhɨ asisɨha mairɨmaara nanotɨ nepasɨpatamataindɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨsangi saindɨ kaindɨ mɨhatɨhɨ apɨpaahɨ yapɨpatamɨ nyepepɨ nundɨ noaatɨpatɨ bimisanɨhɨ asisɨha mairɨma sananisonɨhɨ jahɨra nepaito.
40 Pois, assim como Jonas passou três dias e três noites no ventre do grande peixe, o Filho do Homem ficará três dias e três noites no coração da terra.
41 Iyataatɨ Jonaaho isɨhiya Niniwehandaahiyai kiyaamɨ maipɨhaiwaapɨ Autaahaatɨho ahosumwa mandɨtɨwiwɨtandaihɨ ausaatɨ kaundihɨ namapɨ kiya jahɨra maipɨhaiwaatɨhapɨ nepemaitopo. Iyauhɨ amɨ nɨnɨ utaahonɨnɨ Jonaahoai nusatipɨhaatɨhonɨnɨ wanɨ samɨmatɨhɨ bindataayo. Saindɨ bimonɨhandɨ kandɨ sahɨ atiwɨ jahɨra wɨndɨ namepemaitopo. Isɨ sandɨ sahɨ namepemaitohɨtɨndapɨ jɨhura Niniwehandaahiya Jonaahomɨ pɨwɨha atɨwiwɨ nepemaitohiyɨhiya Autaahaatɨho asisɨha isɨhiyai netɨ tipɨtapaitandɨhura komɨ ndɨhetɨ samɨ maipɨhaiwa nepɨ ausaapɨ nasisɨtaapo.
41 “No dia do juízo, os habitantes de Nínive se levantarão contra esta geração e a condenarão, pois eles se arrependeram de seus pecados quando ouviram a mensagem anunciada por Jonas; e vocês têm à sua frente alguém maior que Jonas!
42 Iyataatɨ amɨ jɨhura apopaatɨ isɨhiyai iwinja bindataahaatɨ yapɨpatɨ kaanɨhɨ wɨtaahapɨhaatɨ Soromonɨhomɨ amɨtɨha awaindɨhandɨ gwɨnyapenatɨ kataunjindɨhandɨ atitandɨ napise. Aihɨ amɨ nɨnɨ utaahonɨnɨ Soromonɨhoai daahemwatɨhonɨnɨ wanɨ samɨmatɨhɨ bindataayo. Isɨ sahɨ siyohɨtɨndapɨ Autaahaatɨho isɨhiya yapɨpatɨ nahandaahiyai netɨ tipɨtapaitandɨhura sahɨ baiwɨ atɨhomisohɨwɨmaiwaapɨ apopaatɨ saatɨ dotɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ sangi mandɨtɨpɨsitaise,” undatɨ Jisaasiho isɨhiya komɨ pɨwɨha atɨhomisohiyɨhiyai kaundataase.
42 A rainha de Sabá também se levantará contra esta geração no dia do juízo e a condenará, pois veio de uma terra distante para ouvir a sabedoria de Salomão; e vocês têm à sua frente alguém maior que Salomão!
43 Kaundatosatɨ wa pɨwɨha namɨhana saundataase. “Iyataatɨ itɨpɨho maipɨho utaahomɨhatɨhapɨ noaipasi notaahura ko yapɨpatɨ awasatɨ waapɨhaatɨ iwɨwɨrɨho ahɨmetatɨ owehapɨhɨ notɨ daayatɨ ko mbɨpa netɨ maarɨho witɨtandɨhapɨhapɨ daataise. Daataatɨ amɨ ko ikɨndandɨhapɨhɨ wɨndɨ monataise.
43 “Quando um espírito impuro deixa uma pessoa, anda por lugares secos à procura de descanso, mas não o encontra.
44 Monataatɨ ko sawaho sanataase. ‘Nɨnɨ nisɨ aŋɨpɨpɨhɨ namasi nasohɨpɨpɨhapɨ jahɨra naitaano,’ ndaase. Satamapɨ jahɨra jɨhura namasi naimbɨpɨhɨ aŋɨpɨpɨhɨ niyatɨ mmonataise. Niyatɨ mmonataatɨ kaaŋɨ aŋaaŋɨ nipɨtatɨ naihoanda sanahɨwiya itatamanɨndataise.
44 Então, diz: ‘Voltarei à casa da qual saí’. Ele volta para sua antiga casa e a encontra vazia, varrida e arrumada.
45 Setihɨ mmonamapɨ notɨ itɨpɨho maipɨhaiwa ikwɨrɨ naasairɨhɨtihɨ wihɨnɨramɨ yahurɨtahaiwa 7 kiyatɨ koai nusatipɨhaapɨ apɨpaahɨ maipɨhaiwai numwaasi nasataise. Numwaasi nasatɨ koaisawɨ maawɨ aŋɨndaatɨhɨ utaahomɨ omaŋɨtɨtɨhɨ nandaapɨ bindawaayopo. Nandaapɨ bindawa utaaso soai apɨpaahɨ nepɨ nusopɨsasawaayopo. Nusopɨsasauhɨ ko daahɨ apɨpaahɨ maipɨtatɨ wuwanɨ kaimumwaaŋɨ nusatipɨhaatɨ nopɨsasɨnataise. Saisɨ sɨrɨ kɨretɨ isɨhiya maipɨhiya nisɨ kiyohɨwaiwa mmonɨwɨ baiwɨ akɨtɨnɨhɨ kiyaamɨ maipɨhaiwaatɨhapɨ namepemaitohiyɨhiya awaindɨhandɨ apɨpaahɨ maipɨhaiwaatɨhɨ nandaapɨ nepɨ nopɨsasɨndaapo,” undatɨ kiyai kaundataase.
45 Então o espírito busca outros sete espíritos, piores que ele, e todos entram na pessoa e passam a morar nela, e a pessoa fica pior que antes. Assim acontecerá com esta geração perversa”.
46 Iyatɨ Jisaasiho taatɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhiyai pɨwɨha konɨhɨ kaundɨmɨ naihɨ kura komɨ sanaatunɨ saingoyaunɨ koenda napɨwɨ noaipawaayopo. Noaipapɨ ipaahaapɨ bitotawa koaisawɨ pɨwaatɨndotɨwɨ nasenawaayopo.
46 Enquanto Jesus falava à multidão, sua mãe e seus irmãos estavam do lado de fora, pedindo para falar com ele.
47 Pɨwaatɨndaanɨ maahe tɨwɨ nasenɨhauhɨ kapɨhɨ isɨhiyaamɨ wo Jisaasihoai saundataase, “Jasapeme, kinyɨ kɨnaatunɨ kwɨnyɨhoyaunɨ wanɨ kɨmiya ipaahaapɨ bitotawaawɨ pɨwaahɨtɨtaatɨwɨtopo,” undataase.
47 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor”.
48 Undihɨ amɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha sandaase, “Diyaamɨhaatɨ nisɨ naate? Diyaamahiya nisɨ nɨhoaarɨse?” ndaase.
48 Jesus respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos?”.
49 Satatosa Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨ mmowɨ nepɨ kaiwɨ nuwipinjohiyɨhiyai ikuwɨsatɨ sandaase. “Jasawewɨse, kɨmiya nisɨ naatɨ nisɨ nɨhoaarɨsaare.
49 Então apontou para seus discípulos e disse: “Vejam, estes são minha mãe e meus irmãos.
50 Isɨhiya wowaatɨ nisɨ Apɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho ko kaatɨ saito saito tatɨ kiyaapɨ gɨwunyaasɨrɨhɨretɨ japepihɨrɨwɨ kiyohiyɨhiya siyaahɨhɨ nisɨ nɨhoaarɨho nisɨ naapwɨraatɨ nisɨ naate,” undatɨ Jisaasiho isɨhiyai kaundataase.
50 Quem faz a vontade de meu Pai no céu é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.